از مجموعهٔ ریاض الصالحین (باغهای صالحان) (مجموعه کامل شد)
· درس 176 از 190
ریاض الصالحین | قسمت (186) | باب تحریم نسب به غیر پدرش
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان ﷺ
0:09
باب تحریم انتساب انسان به غیر پدرش و ولایتجویی به غیر موالی خود
0:19
از سعد بن ابی وقاص رضیاللهعنه روایت است که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
0:29
هرکس که با آنکه میداند پدرش نیست، خود را به غیر پدرش نسبت دهد
0:34
بهشت بر او حرام است. متفق علیه
0:39
«ادعی» یعنی کاذبانه خود را منتسب کند
0:44
و از ابوهریره رضیاللهعنه از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) روایت است که فرمود
0:52
از پدرانتان رویگردان نشوید، زیرا هرکس از پدرش روی برتابد، کفر ورزیده است
0:59
متفق علیه
1:02
از فواید حدیث: حرمت انتساب به غیر پدران با علم به آنان است
1:10
پس هرکس چنین کند و آن را حلال شمارد، کفری کرده که او را از دین بیرون میبرد
1:17
حرص اسلام بر حفظ نسبها و وجوب نیکی به پدر و مادر
1:25
و از یزید بن شریک بن طارق روایت است که گفت
1:30
علی رضیاللهعنه را دیدم که بر منبر خطبه میخواند
1:35
از او شنیدم که میگفت: نه، به الله سوگند، نزد ما کتابی نیست که بخوانیم
1:41
جز کتاب الله و آنچه در این صحیفه است
1:46
آن را گشود، و ناگاه در آن سن شترها و مقادیری از جراحات بود
1:53
و در آن آمده بود که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
1:58
مدینه حرم است از عیر تا ثور
2:04
پس هرکه در آن بدعتی پدید آورد، یا بدعتگذاری را پناه دهد
2:09
بر اوست لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی
2:14
الله در روز قیامت نه توبه و نه فدیهای از او نمیپذیرد
2:20
پیمان مسلمانان یکسان است؛ کمارجترین ایشان نیز بدان میکوشد
2:25
پس هرکه مسلمانی را بشکند، بر اوست لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی
2:33
الله در روز قیامت نه توبه و نه فدیهای از او نمیپذیرد
2:39
و هرکه خود را به غیر پدرش منسوب کند یا به غیر موالی خود وابسته شود
2:45
بر اوست لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی
2:50
الله در روز قیامت نه توبه و نه فدیهای از او نمیپذیرد
2:56
متفق علیه
2:58
«ذمة المسلمین» یعنی عهد و امان ایشان
3:05
و «اخفره» یعنی پیمانش را شکست
3:08
«صرف» توبه است و گفته شده حیله است
3:14
«عدل» فدیه است
3:17
«اسنان الابل» یعنی بیان سن شترهایی که در قتل به عنوان دیه پرداخت میشوند
3:24
عیر و ثور دو کوه در مدینه نبویهاند
3:29
«احدث» یعنی بدعت پدید آورد
3:33
«الذمة» یعنی عهد
3:36
«الصرف» یعنی فریضه
3:39
«العدل» یعنی نافله
3:42
از فواید حدیث
3:47
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) اهل بیت را به چیزی از علم، جدا از مردم، اختصاص نداد
3:54
زیرا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از مردم چیزی را پنهان نکرد
4:00
جواز نوشتن علم
4:02
و اینکه برخی از سنت در زمان رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) نوشته شده است
4:08
جواز لعنت اهل بدعت
4:12
«ذمة المسلمین» شامل همه است
4:15
چه از یک نفر صادر شود یا از بیشتر ایشان
4:18
چه شریف باشد یا فرومایه
4:20
پس اگر یکی از مسلمانان به کافری امان داد و به او عهد بخشید
4:25
برای هیچکس روا نیست آن را بشکند
4:27
زیرا مسلمانان همچون یک تناند
4:32
حرمت شکستن پیمان و خفر ذمه مسلمان
4:36
هرکه به غیر کسی که از اوست نسبت داده شود
4:39
چنین کسی همان «دعی» است که از کسی که از اوست بیزاری میجوید
4:43
و خود را به دیگری میپیوندد
4:45
پس سزاوار آن است که نفرین شود به دوری و دوری از رحمت
4:52
مدینه حرم است از میان دو سنگلاخش، و همه حریم آن
4:57
درختچههای خودرویش بریده نشود
4:59
صیدش رم داده نشود
5:01
یافتهاش برداشته نشود
5:04
درختی از آن بریده نشود
5:07
مگر آنکه کسی شتر خود را با آن علف دهد
5:10
در آن برای جنگ سلاح حمل نشود
5:13
اینگونه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آن را حرم قرار داد
5:18
همانگونه که ابراهیم علیهالصلاةوالسلام مکه مکرمه را حرم قرار داد
5:23
جواز سوگند برای تأکید
5:26
یا برای نفی امری نادرست
5:29
حرمت بدعتگذاری در دین الله
5:32
و اینکه بدعتگذار از رحمت الله تعالی رانده شده است
5:37
حرمت پناه دادن به اهل بدعت و بزرگداشت ایشان
5:40
زیرا این کار خللی در دین و تعظیم فاسقان است
5:45
بیان شرافت و فضیلت مدینه
5:48
و از این رو گناه در آن بزرگ است
5:52
و از ابوذر رضیاللهعنه روایت است
5:56
که از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) شنید که میفرمود
6:01
هیچ مردی نیست که خود را به غیر پدرش نسبت دهد
6:05
در حالی که آن را میداند، جز آنکه کافر شده است
6:08
و هرکه ادعای چیزی کند که از آن او نیست، از ما نیست
6:12
و جایگاهش را از آتش فراهم کند
6:16
و هرکه مردی را به کفر بخواند یا بگوید دشمن الله
6:21
و او چنان نباشد، این سخن به خودش بازمیگردد
6:25
متفق علیه و این لفظ روایت مسلم است
6:30
«یتبوء مقعده من النار» یعنی جایگاهش را از آتش میگیرد
6:34
یعنی منزلش را از آتش میگیرد
6:37
«دعی رجلا بالکفر» یعنی به او گفت: ای کافر
6:39
یعنی به او گفت: ای کافر
6:42
«حار علیه» یعنی به او بازگشت
6:46
از فواید حدیث
6:49
حرمت بریدن از نسب شناختهشده
6:54
و ادعای نسب به غیر آن
6:56
گناه در این کار بر آگاهی به امر و تعمد در انجام آن مترتب میشود
7:00
و تعمد در انجام آن
7:02
شرع لفظ کفر را بر برخی گناهان اطلاق کرده است
7:07
تا حرمت آنها را سنگین و تأکید بر آن را بیان کند
7:11
هرکه حلال شمرد چیزی از آن را
7:14
پس کافر شده و حلقه اسلام را از گردن خود برداشته است
7:18
حرمت دعوی باطل در همه امور
7:21
در علم و تعلیم و نسب و ولاء
7:25
حرمت تهمت زدن به مسلمانان به کفر
7:30
یا نسبت دادن ایشان به دشمنی با الله
7:32
و هر کس با کسی که سزاوار آن نیست چنین کند،
7:36
او به آن سزاوارتر است.
7:39
باب هشدار از ارتکاب آنچه خداوند عزوجل از آن نهی کرده است
7:46
یا رسولش صلیاللهعلیهوسلم از آن نهی فرموده است.
7:50
الله تعالی فرموده است:
7:53
پس کسانی که از فرمان او سرپیچی میکنند باید برحذر باشند
7:57
که مبادا فتنهای به آنان برسد یا عذابی دردناک به ایشان برسد
8:02
و فرموده است:
8:05
«و الله شما را از خویش بیم میدهد.»
8:08
و فرموده است:
8:10
هرآینه گرفتن پروردگارت سخت است
8:13
و فرموده است:
8:15
و اینگونه است گرفتن پروردگارت هنگامی که شهرها را میگیرد در حالی که ستمکارند
8:20
بیگمان گرفتن او دردناک و سخت است.»
8:24
از ابوهریره رضیاللهعنه روایت است
8:28
که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
8:33
«بیگمان الله تعالی غیرت میورزد،
8:36
و غیرت الله
8:38
آن است که انسان به آنچه الله بر او حرام کرده روی آورد.»
8:43
متفق علیه است.
8:45
باب آنچه کسی که مرتکب کار نهیشدهای شده باید بگوید و انجام دهد.
8:55
الله تعالی فرموده است:
8:57
و اگر وسوسهای از شیطان به تو رسد
9:02
پس به الله پناه ببر.»
9:04
و فرموده است:
9:06
کسانی که پرهیزگاری کردهاند چون وسوسهای از شیطان به ایشان رسد یاد کنند، پس ناگاه بینا شوند
9:15
و فرموده است:
9:17
و کسانی که چون کار زشتی کنند یا به خود ستم روا دارند
9:23
الله را یاد کنند و برای گناهانشان آمرزش بخواهند
9:27
و چه کسی جز الله گناهان را میآمرزد
9:30
و آنچه کردهاند را با آگاهی تکرار نمیکنند،
9:35
پاداش آنان آمرزشی از پروردگارشان است
9:40
و باغهایی که جویها از زیر آنها روان است، در آن جاودانهاند
9:46
و چه نیکوست پاداش عملکنندگان.»
9:49
و فرموده است:
9:51
«و ای مؤمنان، همگی به سوی الله توبه کنید، باشد که رستگار شوید.»
9:58
از ابوهریره رضیاللهعنه روایت است
10:02
که از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) روایت کرده که فرمود:
10:06
«هر کس سوگند یاد کند و در سوگندش به لات و عزی قسم خورد،
10:11
باید بگوید: لا إله إلا الله.
10:15
و هر کس به دوستش بگوید: بیا تا با تو قمار کنم،
10:20
باید صدقه بدهد.»
10:22
متفق علیه است.
10:24
«أقامرک» یعنی با تو شرطبندی میکنم.
10:29
از فواید حدیث:
10:32
واجب بودن بازگشت از معصیت در حال ارتکاب آن، چه از روی ناآگاهی و چه بر اثر سبقت زبان.
10:39
حرام بودن سوگند خوردن به بتها.
10:42
و اینکه این کار از جمله اموری است که بنده را از ملت (اسلام) خارج میکند.
10:46
تحریم قمار با همه ابزارها و شکلهای آن.
10:50
دعوت به گناه، خود گناه دیگری است.
10:55
هر کس مرتکب بدی شود،
10:57
باید آن را با نیکی دنبال کند،
11:00
زیرا نیکیها بدیها را از بین میبرند.
11:03
کفاره سوگند خوردن به بتها.
11:07
گفتن لا إله إلا الله.
11:10
کفاره دعوت به شرطبندی، صدقه دادن است.
11:15
ریاض الصالحین