ریاض الصالحین | قسمت (186) | باب تحریم نسب به غیر پدرش

◉ 140 بازدید ⏱ 11:23 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان ﷺ
0:09 باب تحریم انتساب انسان به غیر پدرش و ولایت‌جویی به غیر موالی خود
0:19 از سعد بن ابی وقاص رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
0:29 هرکس که با آنکه می‌داند پدرش نیست، خود را به غیر پدرش نسبت دهد
0:34 بهشت بر او حرام است. متفق علیه
0:39 «ادعی» یعنی کاذبانه خود را منتسب کند
0:44 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روایت است که فرمود
0:52 از پدرانتان روی‌گردان نشوید، زیرا هرکس از پدرش روی برتابد، کفر ورزیده است
0:59 متفق علیه
1:02 از فواید حدیث: حرمت انتساب به غیر پدران با علم به آنان است
1:10 پس هرکس چنین کند و آن را حلال شمارد، کفری کرده که او را از دین بیرون می‌برد
1:17 حرص اسلام بر حفظ نسب‌ها و وجوب نیکی به پدر و مادر
1:25 و از یزید بن شریک بن طارق روایت است که گفت
1:30 علی رضی‌الله‌عنه را دیدم که بر منبر خطبه می‌خواند
1:35 از او شنیدم که می‌گفت: نه، به الله سوگند، نزد ما کتابی نیست که بخوانیم
1:41 جز کتاب الله و آنچه در این صحیفه است
1:46 آن را گشود، و ناگاه در آن سن شترها و مقادیری از جراحات بود
1:53 و در آن آمده بود که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
1:58 مدینه حرم است از عیر تا ثور
2:04 پس هرکه در آن بدعتی پدید آورد، یا بدعت‌گذاری را پناه دهد
2:09 بر اوست لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی
2:14 الله در روز قیامت نه توبه و نه فدیه‌ای از او نمی‌پذیرد
2:20 پیمان مسلمانان یکسان است؛ کم‌ارج‌ترین ایشان نیز بدان می‌کوشد
2:25 پس هرکه مسلمانی را بشکند، بر اوست لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی
2:33 الله در روز قیامت نه توبه و نه فدیه‌ای از او نمی‌پذیرد
2:39 و هرکه خود را به غیر پدرش منسوب کند یا به غیر موالی خود وابسته شود
2:45 بر اوست لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی
2:50 الله در روز قیامت نه توبه و نه فدیه‌ای از او نمی‌پذیرد
2:56 متفق علیه
2:58 «ذمة المسلمین» یعنی عهد و امان ایشان
3:05 و «اخفره» یعنی پیمانش را شکست
3:08 «صرف» توبه است و گفته شده حیله است
3:14 «عدل» فدیه است
3:17 «اسنان الابل» یعنی بیان سن شترهایی که در قتل به عنوان دیه پرداخت می‌شوند
3:24 عیر و ثور دو کوه در مدینه نبویه‌اند
3:29 «احدث» یعنی بدعت پدید آورد
3:33 «الذمة» یعنی عهد
3:36 «الصرف» یعنی فریضه
3:39 «العدل» یعنی نافله
3:42 از فواید حدیث
3:47 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اهل بیت را به چیزی از علم، جدا از مردم، اختصاص نداد
3:54 زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از مردم چیزی را پنهان نکرد
4:00 جواز نوشتن علم
4:02 و اینکه برخی از سنت در زمان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نوشته شده است
4:08 جواز لعنت اهل بدعت
4:12 «ذمة المسلمین» شامل همه است
4:15 چه از یک نفر صادر شود یا از بیشتر ایشان
4:18 چه شریف باشد یا فرومایه
4:20 پس اگر یکی از مسلمانان به کافری امان داد و به او عهد بخشید
4:25 برای هیچ‌کس روا نیست آن را بشکند
4:27 زیرا مسلمانان همچون یک تن‌اند
4:32 حرمت شکستن پیمان و خفر ذمه مسلمان
4:36 هرکه به غیر کسی که از اوست نسبت داده شود
4:39 چنین کسی همان «دعی» است که از کسی که از اوست بیزاری می‌جوید
4:43 و خود را به دیگری می‌پیوندد
4:45 پس سزاوار آن است که نفرین شود به دوری و دوری از رحمت
4:52 مدینه حرم است از میان دو سنگلاخش، و همه حریم آن
4:57 درختچه‌های خودرویش بریده نشود
4:59 صیدش رم داده نشود
5:01 یافته‌اش برداشته نشود
5:04 درختی از آن بریده نشود
5:07 مگر آنکه کسی شتر خود را با آن علف دهد
5:10 در آن برای جنگ سلاح حمل نشود
5:13 این‌گونه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را حرم قرار داد
5:18 همان‌گونه که ابراهیم علیه‌الصلاة‌والسلام مکه مکرمه را حرم قرار داد
5:23 جواز سوگند برای تأکید
5:26 یا برای نفی امری نادرست
5:29 حرمت بدعت‌گذاری در دین الله
5:32 و اینکه بدعت‌گذار از رحمت الله تعالی رانده شده است
5:37 حرمت پناه دادن به اهل بدعت و بزرگداشت ایشان
5:40 زیرا این کار خللی در دین و تعظیم فاسقان است
5:45 بیان شرافت و فضیلت مدینه
5:48 و از این رو گناه در آن بزرگ است
5:52 و از ابوذر رضی‌الله‌عنه روایت است
5:56 که از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنید که می‌فرمود
6:01 هیچ مردی نیست که خود را به غیر پدرش نسبت دهد
6:05 در حالی که آن را می‌داند، جز آنکه کافر شده است
6:08 و هرکه ادعای چیزی کند که از آن او نیست، از ما نیست
6:12 و جایگاهش را از آتش فراهم کند
6:16 و هرکه مردی را به کفر بخواند یا بگوید دشمن الله
6:21 و او چنان نباشد، این سخن به خودش بازمی‌گردد
6:25 متفق علیه و این لفظ روایت مسلم است
6:30 «یتبوء مقعده من النار» یعنی جایگاهش را از آتش می‌گیرد
6:34 یعنی منزلش را از آتش می‌گیرد
6:37 «دعی رجلا بالکفر» یعنی به او گفت: ای کافر
6:39 یعنی به او گفت: ای کافر
6:42 «حار علیه» یعنی به او بازگشت
6:46 از فواید حدیث
6:49 حرمت بریدن از نسب شناخته‌شده
6:54 و ادعای نسب به غیر آن
6:56 گناه در این کار بر آگاهی به امر و تعمد در انجام آن مترتب می‌شود
7:00 و تعمد در انجام آن
7:02 شرع لفظ کفر را بر برخی گناهان اطلاق کرده است
7:07 تا حرمت آن‌ها را سنگین و تأکید بر آن را بیان کند
7:11 هرکه حلال شمرد چیزی از آن را
7:14 پس کافر شده و حلقه اسلام را از گردن خود برداشته است
7:18 حرمت دعوی باطل در همه امور
7:21 در علم و تعلیم و نسب و ولاء
7:25 حرمت تهمت زدن به مسلمانان به کفر
7:30 یا نسبت دادن ایشان به دشمنی با الله
7:32 و هر کس با کسی که سزاوار آن نیست چنین کند،
7:36 او به آن سزاوارتر است.
7:39 باب هشدار از ارتکاب آنچه خداوند عزوجل از آن نهی کرده است
7:46 یا رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم از آن نهی فرموده است.
7:50 الله تعالی فرموده است:
7:53 پس کسانی که از فرمان او سرپیچی می‌کنند باید برحذر باشند
7:57 که مبادا فتنه‌ای به آنان برسد یا عذابی دردناک به ایشان برسد
8:02 و فرموده است:
8:05 «و الله شما را از خویش بیم می‌دهد.»
8:08 و فرموده است:
8:10 هرآینه گرفتن پروردگارت سخت است
8:13 و فرموده است:
8:15 و این‌گونه است گرفتن پروردگارت هنگامی که شهرها را می‌گیرد در حالی که ستمکارند
8:20 بی‌گمان گرفتن او دردناک و سخت است.»
8:24 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
8:28 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:33 «بی‌گمان الله تعالی غیرت می‌ورزد،
8:36 و غیرت الله
8:38 آن است که انسان به آنچه الله بر او حرام کرده روی آورد.»
8:43 متفق علیه است.
8:45 باب آنچه کسی که مرتکب کار نهی‌شده‌ای شده باید بگوید و انجام دهد.
8:55 الله تعالی فرموده است:
8:57 و اگر وسوسه‌ای از شیطان به تو رسد
9:02 پس به الله پناه ببر.»
9:04 و فرموده است:
9:06 کسانی که پرهیزگاری کرده‌اند چون وسوسه‌ای از شیطان به ایشان رسد یاد کنند، پس ناگاه بینا شوند
9:15 و فرموده است:
9:17 و کسانی که چون کار زشتی کنند یا به خود ستم روا دارند
9:23 الله را یاد کنند و برای گناهانشان آمرزش بخواهند
9:27 و چه کسی جز الله گناهان را می‌آمرزد
9:30 و آنچه کرده‌اند را با آگاهی تکرار نمی‌کنند،
9:35 پاداش آنان آمرزشی از پروردگارشان است
9:40 و باغ‌هایی که جوی‌ها از زیر آن‌ها روان است، در آن جاودانه‌اند
9:46 و چه نیکوست پاداش عمل‌کنندگان.»
9:49 و فرموده است:
9:51 «و ای مؤمنان، همگی به سوی الله توبه کنید، باشد که رستگار شوید.»
9:58 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
10:02 که از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روایت کرده که فرمود:
10:06 «هر کس سوگند یاد کند و در سوگندش به لات و عزی قسم خورد،
10:11 باید بگوید: لا إله إلا الله.
10:15 و هر کس به دوستش بگوید: بیا تا با تو قمار کنم،
10:20 باید صدقه بدهد.»
10:22 متفق علیه است.
10:24 «أقامرک» یعنی با تو شرط‌بندی می‌کنم.
10:29 از فواید حدیث:
10:32 واجب بودن بازگشت از معصیت در حال ارتکاب آن، چه از روی ناآگاهی و چه بر اثر سبقت زبان.
10:39 حرام بودن سوگند خوردن به بت‌ها.
10:42 و اینکه این کار از جمله اموری است که بنده را از ملت (اسلام) خارج می‌کند.
10:46 تحریم قمار با همه ابزارها و شکل‌های آن.
10:50 دعوت به گناه، خود گناه دیگری است.
10:55 هر کس مرتکب بدی شود،
10:57 باید آن را با نیکی دنبال کند،
11:00 زیرا نیکی‌ها بدی‌ها را از بین می‌برند.
11:03 کفاره سوگند خوردن به بت‌ها.
11:07 گفتن لا إله إلا الله.
11:10 کفاره دعوت به شرط‌بندی، صدقه دادن است.
11:15 ریاض الصالحین