ریاض الصالحین | قسمت (166) | باب نهی از اهانت به مسلمان

◉ 210 بازدید ⏱ 13:50 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:09 باب تحریم دشنام دادن به مسلمان بدون حق
0:16 الله تعالی فرمود
0:19 «و کسانی که مردان و زنان مؤمن را بی آنکه کاری کرده باشند آزار می‌دهند، بار بهتان و گناهی آشکار را بر دوش گرفته‌اند»
0:31 از ابن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
0:34 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
0:38 دشنام دادن به مسلمان فسق است
0:41 و جنگیدن با او کفر است
0:43 متفق علیه
0:46 فسق
0:48 یعنی خروج از اطاعت الله و رسول
0:51 و در اصطلاح شرع
0:53 شدیدتر از عصیان است
0:55 دشنام
0:58 یعنی ناسزا و فحاشی
1:00 و سخن گفتن درباره انسان به آنچه که او را عیب‌دار می‌کند
1:04 از فواید حدیث
1:06 بزرگداشت حق مسلمان
1:08 و حکم به فسق کسی که بی حق به او دشنام دهد
1:13 برخی اعمال به‌صورت تغلیظ، کفر نامیده می‌شوند
1:18 و این از باب «کفر دون کفر» است
1:21 تا زمانی که آن عمل حلال شمرده نشود
1:25 و از ابوذر رضی‌الله‌عنه روایت است
1:28 که شنید رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌فرماید
1:33 هیچ مردی مردی دیگر را به فسق یا کفر متهم نکند
1:37 مگر آنکه (آن اتهام) به خودش بازگردد
1:39 اگر طرف مقابل چنان نباشد
1:42 روایت بخاری
1:45 از فواید حدیث
1:48 کسی که به دیگری بگوید
1:50 ای فاسق یا ای کافر
1:52 اگر آن شخص چنین نباشد
1:55 آنگاه آن (اتهام) به خود او بازمی‌گردد
1:58 جواز آنکه اگر کسی فاسق یا کافری را دید
2:02 و بر آن دلیل روشن داشت
2:05 آن را بیان کند تا (دیگران) از او برحذر باشند
2:08 بازداشتن مسلمانان از طعن زدن به یکدیگر
2:13 با فسق یا کفر
2:15 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
2:19 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
2:24 دو نفری که به یکدیگر دشنام می‌دهند، گناه آنچه گفته‌اند
2:27 بر عهده کسی است که آغازگر است، تا آنگاه که مظلوم تجاوز کند
2:32 روایت مسلم
2:34 «المتسابّان»
2:37 آن دو کسی‌اند که هر یک دیگری را دشنام می‌دهد
2:41 آنچه گفته‌اند
2:43 یعنی گناه آنچه از ناسزا گفته‌اند
2:46 تا آنگاه که مظلوم تجاوز کند
2:49 یعنی از حد انتصار بگذرد
2:52 از فواید حدیث
2:56 دشنام دادن به مسلمان حرام است
2:58 جواز انتصار فرد دشنام‌دیده از خود
3:01 به مانند آنچه به او گفته شده
3:03 مادامی که دروغ یا قذف نباشد
3:06 هرگاه فرد دشنام‌دیده از خود انتصار کند
3:10 حق خود را گرفته است
3:12 و نخستین دشنام‌دهنده از حقش بری می‌شود
3:14 و گناه ابتدا بر عهده او باقی می‌ماند
3:17 هرگاه مظلوم در تعدی بیفزاید
3:20 گناه (آن افزونی) بر او خواهد بود
3:23 صبر و گذشت از مسلمانان مستحب است
3:26 تا بنده در تعدی نیفتد
3:29 آغازگر شر و ابتداکننده
3:32 گناه کسانی را که به او اقتدا کرده‌اند بر عهده دارد
3:35 از بار گناهان آنان چیزی کاسته نمی‌شود
3:38 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
3:44 نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:47 مردی را آوردند که شراب نوشیده بود
3:49 فرمود: او را بزنید
3:52 ابوهریره گفت
3:54 پس کسی که با دست می‌زد
3:56 و کسی که با کفش می‌زد
3:58 و کسی که با لباسش می‌زد (بود)
4:00 پس چون (مجلس) پایان یافت
4:02 برخی از حاضران گفتند
4:04 خدا رسوایت کند
4:06 فرمود: این‌گونه مگویید
4:09 او را در (کار) شیطان یاری ندهید
4:12 روایت بخاری
4:16 او شراب نوشیده بود
4:17 یعنی شرابخواری کرده بود
4:19 او را در (کار) شیطان یاری ندهید
4:23 یعنی نگذارید شیطان به مقصودش برسد
4:26 و به خواسته‌اش دست یابد
4:28 زیرا او با آراستن معصیت، (بنده را) بدان وامی‌دارد
4:31 (و هدفش) حصول رسوایی است
4:33 پس چون بر او نفرین رسوایی کنید
4:35 شیطان به آرزوهای خود رسیده است
4:39 از فواید حدیث
4:41 رد بر کسی که گمان برد مرتکب گناه کبیره کافر است
4:47 نفی ایمان از شرابخوار
4:50 مراد از آن نفی کلی نیست
4:52 بلکه نفی کمال ایمان مراد است
4:57 جواز اجرای حد بر شرابخوار با زدن
5:01 جواز زدن با کفش و دست و گوشه لباس
5:05 شیطان خواهان رسوایی بندگان است
5:10 بازداشتن مردم از یاری شیطان در فریب دادن بندگان
5:15 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
5:20 شنیدم رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌فرمود
5:25 هرکس برده‌اش را به زنا متهم کند
5:28 باید در روز قیامت بر او حد جاری شود
5:31 مگر آنکه آنچه گفته (درست) باشد
5:34 متفق علیه
5:36 قذف یعنی تهمت زدن و نسبت دادن (زنا)
5:40 حد یعنی کیفر معینی که در شرع برای قاذف (تهمت‌زننده) تعیین شده است
5:45 و آن هشتاد تازیانه است
5:48 از فواید این حدیث
5:51 حدود در شرع، تأدیب و عذاب‌اند
5:55 و آنها بازدارنده و جبران‌کننده‌اند
5:58 وجوب اجرای حدود بر بندگان
6:02 چه آزاد باشند و چه برده
6:06 هشدار از تهمت زدن بندگان به یکدیگر
6:10 کسی که در دنیا از او قصاص گرفته نشود
6:13 در آخرت از او قصاص گرفته می‌شود
6:19 باب حرمت دشنام دادن مردگان بدون حق و مصلحت شرعی
6:26 و آن هشدار از پیروی کردن از ایشان در بدعت و فسق‌شان و مانند آن است
6:32 و در این باب، آیه و احادیثی است که در باب پیش آمد
6:37 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
6:42 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
6:46 مردگان را دشنام ندهید
6:48 زیرا ایشان به آنچه پیش فرستاده‌اند رسیده‌اند
6:52 روایت بخاری
6:55 «أفضوا» یعنی رسیده‌اند
6:59 «ما قدموا» یعنی آنچه از عمل پیش فرستاده‌اند
7:04 از فواید این حدیث
7:06 حرمت دشنام دادن مردگان
7:09 مردگان به آنچه از خیر یا شر پیش فرستاده‌اند رسیده‌اند
7:13 پس دشنام دادن به ایشان فایده‌ای ندارد
7:16 حرمت مسلمان مرده همانند حرمت مسلمان زنده است
7:25 باب نهی از آزار رساندن
7:29 خداوند متعال فرموده است
7:31 و کسانی که مردان و زنان مؤمن را بدون آنکه کاری کرده باشند آزار می‌دهند،
7:36 «بار بهتان و گناهی آشکار را بر دوش کشیده‌اند».
7:40 از عبدالله بن عمر بن عاص رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
7:46 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
7:50 مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دستش در امان باشند
7:55 و مهاجر کسی است که آنچه را خداوند از آن نهی کرده ترک گوید
7:59 متفق علیه
8:02 «هجر» یعنی ترک کردن
8:06 از فواید این حدیث
8:09 از نشانه‌های اسلام مسلمان
8:12 در امان بودن مسلمانان از زبان و دست او
8:16 از نشانه‌های اسلام مسلمان
8:19 نیکو رفتار بودن بنده با پروردگارش
8:24 زبان بیانگر آنچه در دل است
8:27 و همچنین دست
8:29 وجوب دوری از هر آنچه به مسلمانان آزار و زیان می‌رساند
8:35 و از عبدالله بن عمر بن عاص رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
8:41 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
8:45 هر کس دوست دارد از آتش دور شده و به بهشت داخل گردد
8:50 باید هنگام مرگش در حالی باشد که به الله و روز آخرت ایمان دارد
8:56 و با مردم آن‌گونه رفتار کند که دوست دارد با او رفتار شود
9:02 روایت مسلم
9:07 باب نهی از کینه‌ورزی و قطع رابطه و پشت کردن به یکدیگر
9:13 خداوند متعال فرموده است
9:15 جز این نیست که مؤمنان برادرند
9:18 و (خداوند) متعال فرموده است
9:20 «در برابر مؤمنان فروتن‌اند، و بر کافران سرفرازند».
9:25 و (خداوند) متعال فرموده است
9:27 محمد فرستاده خداست
9:30 «و کسانی که با او هستند، در برابر کافران سخت‌گیر و میان خود مهربان‌اند».
9:36 از انس رضی‌الله‌عنه روایت است
9:40 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
9:44 یکدیگر را دشمن ندارید
9:46 و بر یکدیگر حسادت نورزید
9:48 و به یکدیگر پشت نکنید
9:50 و از یکدیگر قطع رابطه نکنید
9:52 و ای بندگان خدا، با هم برادر باشید
9:55 و برای مسلمان روا نیست که برادرش را بیش از سه روز ترک گوید
10:00 متفق علیه
10:04 حسد
10:05 آرزوی زوال نعمت از کسی که سزاوار آن است
10:09 تدابر (پشت کردن)
10:11 قطع رابطه و دوری گزیدن
10:13 از آن گرفته شده که مرد به دوستش پشت کند
10:17 و از او با چهره‌اش روی گرداند
10:19 و این همان قطع رابطه است
10:23 از فواید این حدیث
10:25 نهی مسلمانان از کینه‌ورزی به یکدیگر در غیر راه خدای متعال
10:30 بلکه بر پایه هواهای نفسانی
10:32 زیرا خداوند مسلمانان را برادر یکدیگر قرار داده است
10:35 و برادران یکدیگر را دوست دارند و کینه نمی‌ورزند
10:40 نهی مسلمانان از حسد و آرزوی بدی برای یکدیگر
10:45 پس یکی از شما بر دیگری حسد نورزد
10:48 نهی از پشت کردن و قطع رابطه و ترک کردن بیش از سه روز
10:53 و همه این‌ها در قطع رابطه به سبب امور دنیوی است
10:57 اما اگر به خاطر دین باشد
10:59 پس افزودن بر سه روز جایز است
11:02 تشویق به برادری در دین
11:06 و اینکه آن برترین رشته‌های ایمان است
11:10 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
11:14 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
11:18 درهای بهشت در روز دوشنبه و روز پنجشنبه گشوده می‌شود
11:23 پس برای هر بنده‌ای که چیزی را شریک الله قرار نداده بخشوده می‌شود
11:28 مگر مردی که میان او و برادرش کینه‌ای باشد
11:33 پس گفته می‌شود: این دو را مهلت دهید تا آشتی کنند
11:42 روایت مسلم
11:44 و در روایتی از او
11:46 اعمال در هر پنجشنبه و دوشنبه عرضه می‌شود
11:51 و او مانند آن را ذکر کرده و «شحناء» یعنی دشمنی
11:57 این دو را نگه دارید، یعنی آن‌ها را به تأخیر اندازید.
12:01 از فواید حدیث
12:04 بیان برتری روز دوشنبه و پنجشنبه
12:09 اعمال هر دوشنبه و پنجشنبه بالا برده می‌شود.
12:12 و بر الله عرضه می‌گردد، که هیچ چیزی بر او پوشیده نیست.
12:17 همه گناهان با استغفار آمرزیده می‌شود،
12:20 مگر شرک و کینه‌ورزی.
12:22 بیان علت حرمت کینه‌ورزی
12:26 و آن به سبب قرین بودن آن با شرک است.
12:29 وجوب اصلاح میان مردم
12:32 و یاری رساندن به مظلوم
12:33 و بازداشتن ستمگر جنایتکار
12:36 باب تحریم حسد
12:41 و آن آرزوی زوال نعمت از صاحب آن است.
12:45 خواه نعمت دین باشد یا دنیا.
12:49 الله تعالی فرمود:
12:52 «یا به مردم بر آنچه الله از فضل خود به ایشان داده رشک می‌برند؟»
12:59 و در این باب، حدیث انس که در باب پیش گذشت، آمده است.
13:04 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
13:08 که پیامبر (ﷺ) فرمود:
13:12 از حسد بپرهیزید،
13:15 زیرا حسد نیکی‌ها را می‌خورد،
13:18 همان‌گونه که آتش هیزم را می‌خورد،
13:21 یا فرمود: گیاه را.
13:24 روایت ابوداود.
13:26 از فواید حدیث
13:30 نهی از حسد،
13:32 زیرا آن نیکی‌ها را از میان می‌برد و به سرعت باطل می‌کند،
13:36 همان‌گونه که آتش بر هیزم و گیاه خشک چیره می‌شود.
13:40 ریاض الصالحین