ریاض الصالحین | قسمت (179) | باب: درخواست در پیشگاه خداوند غیر از بهشت مکروه است

◉ 151 بازدید ⏱ 15:59 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 باغ‌های صالحان از سخنان سرور پیامبران صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:09 باب کراهت آن‌که (کسی) به وجه الله غیر از بهشت درخواست کند
0:17 و کراهت دارد بازداشتن کسی که به الله سبحانه و تعالی سوگند می‌دهد یا به او شفاعت می‌جوید.
0:22 از جابر رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
0:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمودند:
0:31 جز بهشت، از چهره‌ٔ الله درخواست نمی‌شود.
0:35 این حدیث را ابو داود روایت کرده است.
0:37 نمی‌پرسد؛ یعنی نمی‌خواهد (چیزی را) طلب کند.
0:42 «أسألک بوجه الله» یعنی: از تو به وجه الله درخواست می‌کنم.
0:48 جز بهشت، یعنی جز آنچه از نعمت‌های بهشت و وعده‌های آخرت است
0:55 از فواید حدیث
0:59 کراهت پرسیدن و توسل جستن به وجه الله تعالی برای رسیدن به عرضی از عَرَض‌های دنیا
1:08 جواز درخواست به وجه الله تعالی، و هر آنچه از نعمت‌های آخرت است
1:14 و از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
1:19 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:23 هر که از الله پناه بخواهد، به او پناه دهید.
1:27 هر که به نام الله درخواست کند، به او بدهید.
1:30 و هر که شما را فرا خواند، او را اجابت کنید.
1:33 و هر کس به شما نیکی کرد، به او پاداش دهید.
1:37 پس اگر آنچه را که بتوانید پاداش دهید نیافتید،
1:40 پس او را بخوانید تا ببینید که به او پاداش داده‌اید.
1:45 روایت ابوداوود و نسایی
1:50 استعاذ
1:52 یعنی از الله درخواست کرد که پناه داده شود، بازداشته شود و کفایت گردد.
1:56 او را پاداش دهید
1:58 در برابر احسانش، با احسانی مانند آن پاداش دهید
2:02 از فواید حدیث
2:07 ترغیب به پاسخ دادن به کسی که از الله سبحانه و تعالی پناه و کمک می‌خواهد.
2:12 و این بزرگداشت و تعظیمی است برای آن کسی که به او پناه برده شده است.
2:16 او به بزرگ (الله) پناه برد
2:19 هرکس به نام الله چیزی بخواهد، اگر درخواست‌شونده توانایی آن را داشته باشد، بخشیدن آن واجب است.
2:27 ترغیب به پاسخ دادن به دعوت و نیکی کردن در حق کسی که به الله سوگند داده شده است
2:33 از اخلاق مسلمان
2:35 وفا و ناسپاسی نکردن از نیکی‌ها و سپاس‌گزاری از مردم
2:39 زیرا کسی که از ایشان تشکر نکند، از الله تشکر نکرده است.
2:42 پس هرکس به مسلمانی نیکی و احسان کند
2:45 در برابرش با سپاس و پاداش‌های مادی جبران شده است.
2:49 اگر از جبران (مکافات) ناتوان بود،
2:52 برایش دعای خیر کرد
2:54 به گفتهٔ او: جزاک الله خیراً
2:57 هرکس به برادرش بگوید: «جزاک الله خیرا»
3:01 در ستایش (او) مبالغه کرد
3:04 باب تحریم گفتن «شاهِ شاهان» به سلطان و جز او
3:12 زیرا معنای آن «ملک الملوک» است
3:15 و این وصف جز برای الله سبحانه و تعالی به کسی دیگر اطلاق نمی‌شود
3:20 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه
3:24 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روایت است که فرمود
3:28 همانا پست‌ترین نام نزد الله عزّ وجلّ
3:32 مردی که نامش ملک‌الاملاک است
3:35 متفق علیه
3:37 سفیان بن عیینه گفت
3:41 ملک‌الاملاک، مانند شاهِ شاهان
3:45 «أخنع» یعنی خوار‌تر و پست‌تر؛ یعنی ذلیل‌تر و کوچک‌تر.
3:50 فوایدِ حدیث
3:54 هر کس خود را چنین بنامد یا دیگری او را به این نام بخواند
3:58 کسی که نزد مردم خوار و پست‌ترین و کوچک‌ترین مقام را نزد الله داشت
4:04 تحریم نام‌گذاری به نامی از اسماء الله الحسنی
4:08 یا همانندساختن او در صفتی از صفات عالی‌اش
4:12 وجوب ادب در هر چیزی نسبت به الله
4:16 حرمت توصیف مخلوقات با صفات عظمت و القاب کبریایی
4:22 که جز الله تعالی کسی سزاوار آن نیست
4:26 از همین باب است گفتهٔ ایشان: قاضی القضاه
4:30 و صواب آن «أقضی القضاة» است.
4:37 باب نهی از مخاطبه با فاسق و مبتدع و امثال آن‌ها
4:41 با سید و امثال آن
4:44 از بُرَیده رضی‌الله‌عنه نقل شده که گفت
4:48 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
4:52 به منافق نگو «سرور».
4:56 اگر او سرور باشد،
4:59 شما پروردگارتان، عزّ و جلّ، را به خشم آورده‌اید.
5:02 روایت‌شده توسط ابوداود
5:06 سید به کسی گفته می‌شود که بر قوم خود برتری یابد.
5:10 و منزلت او نزد آنان بالا می‌رود
5:13 به رهبر و شخص فاضل نیز اطلاق می‌شود.
5:16 به کسی که خشمش او را برنمی‌انگیزد و از کوره به‌در نمی‌برد، «حلیم» گفته می‌شود.
5:20 و بر بخشنده (کریم) اطلاق می‌شود.
5:23 و بر مالک و بر شوهر
5:27 اگر او سرور (سید) باشد
5:29 یعنی اگر (انسان) والامقام و بلندمنزلت باشد
5:33 پروردگارتان را به خشم آوردید
5:35 یعنی شما با بزرگ داشتن دشمنِ او، پروردگارتان را به خشم آوردید.
5:39 خارج‌شده از بندگی او
5:43 فواید حدیث
5:45 حرمت بزرگ‌داشت منافقان و کسانی که بر شیوهٔ ایشان‌اند
5:49 با اوصاف احترام و تقدیر
5:52 بزرگ‌داشتن این گناهکاران
5:56 مایه خشم پروردگار تبارک و تعالی
6:00 هرکس چنین کند
6:02 سزاوار است که جامعه‌ی مسلمان
6:04 اینکه برای منافقان راهی (شکافی) باز نگذارد.
6:07 برای تدبیر امور مسلمانان به آن پناه می‌برند
6:11 بلکه باید بر آنان خواری و کوچکی قرار داده شود.
6:15 زیرا آنان با فرمان الله و رسول او مخالفت کردند
6:20 این حکم به منافق نیز تعلق می‌گیرد.
6:23 فاسق و کافر
6:25 و ملحد و مبتدع
6:28 احادیثی آمده که واژه «سید» به‌طور مطلق به کار رفته است.
6:33 بر اهل ایمان و علم و فضل
6:36 و بدین‌ترتیب می‌دانیم که آن‌که (روی آن) نوشته شده است
6:39 اگر فاضل و نیکوکار باشد
6:42 یا با علم یا با صلاح
6:44 پس اشکالی در آن نیست
6:46 باب کراهت دشنام دادن به «حما»
6:52 از جابر رضی‌الله‌عنه روایت است
6:57 که رسول الله (ﷺ)
7:01 بر ام السائب یا ام المسیب وارد شد
7:05 پس فرمود: چه شده است ای ام السائب
7:09 یا ای ام المسیب، که می‌لرزی؟
7:13 گفت: تب، خداوند آن را برکت ندهد
7:18 پس فرمود: تب را دشنام نده
7:22 زیرا آن گناهان فرزندان آدم را می‌برد
7:26 همان‌گونه که کوره، زنگار آهن را می‌برد
7:30 روایت مسلم
7:32 «تزفزفین» (می‌لرزی)
7:35 یعنی با حرکت سریع تکان می‌خوری
7:38 و معنای آن لرزیدن است
7:41 از فوائد حدیث
7:45 بیان این که دردها و بیماری‌هایی که به مسلمان می‌رسد
7:49 سبب پاک شدن گناهان او و بالا رفتن درجاتش است
7:53 نهی از دشنام دادن چیزی است که انسان را به الله تعالی نزدیک می‌کند
7:59 هرچند که برای بندگان دشواری داشته باشد
8:03 جایز نیست از تقدیر الله ناراحتی و بی‌تابی نشان داده شود
8:07 زیرا این کار با صبر و رضا منافات دارد
8:12 حرص رسول الله (ﷺ)
8:15 بر نزدیک کردن علوم دین به یاران خود با ساده‌ترین شیوه
8:20 و زدن مثال‌های محسوس
8:23 تا در فهم‌شان جای گیرد و در خردهایشان ریشه بدواند
8:27 باب نهی از دشنام دادن باد
8:32 و بیان آنچه هنگام آن گفته می‌شود
8:35 از ابوالمنذر
8:39 ابی بن کعب رضی‌الله‌عنه روایت کرده که گفت
8:43 رسول الله (ﷺ) فرمود
8:47 باد را دشنام ندهید
8:49 پس هرگاه چیزی را که ناخوش می‌دارید دیدید
8:52 بگویید:
8:54 «اللهم إنا نسألک من خیر هذه الریح» (خدایا، از تو خیر این باد را می‌خواهیم)
8:58 «وخیر ما فیها» (و خیر آنچه در آن است)
9:00 «وخیر ما أمرت به» (و خیر آنچه به آن مأمور شده است)
9:02 «ونعوذ بک من شر هذه الریح» (و از تو پناه می‌بریم از شر این باد)
9:05 «وشر ما فیها» (و شر آنچه در آن است)
9:07 «وشر ما أمرت به» (و شر آنچه به آن مأمور شده است)
9:10 روایت ترمذی
9:12 آنچه ناخوش می‌دارید
9:15 یعنی از وزش و شدت آن
9:18 خیر این باد
9:20 یعنی خیر حاصل از آن
9:22 مانند گرد آمدن ابرها که باران از آن پدید می‌آید
9:26 خیر آنچه در آن است
9:29 یعنی خیری که در آن نهفته است
9:31 مانند به حرکت درآوردن کشتی‌ها و مانند آن
9:35 شر این باد
9:37 یعنی این که طوفانی یا بادی ویرانگر باشد
9:41 و شر آنچه در آن است
9:43 یعنی ویرانی و مانند آن
9:45 از فوائد حدیث
9:48 جستجوی سبب دشنام دادن باد و دیگر
9:51 پدیده‌های کیهانی
9:53 زیرا آنچه در آن‌ها از خیر یا شر است
9:56 به فرمان الله تعالی مسخر شده است
10:00 استحباب آن که هرگاه امری خیر و شر هر دو را در بر داشت
10:04 از الله خیر آن را بخواهی
10:06 و از شرش پناه بجویی
10:08 و آن را به‌طور کامل لعنت نکنی
10:11 پدیده‌های کیهانی
10:13 از نشانه‌های الله تعالی‌اند
10:16 که در آن‌ها خیر و رحمت است
10:18 برای کسی که الله رحمتش را بخواهد
10:20 و در آن‌ها هلاکت و نابودی است
10:22 و امور بزرگ
10:24 برای کسی که الله عذابش را بخواهد
10:27 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که
10:31 گفت:
10:33 از رسول الله (ﷺ) شنیدم که
10:36 می‌فرمود:
10:38 باد از روح الله است
10:40 گاه با رحمت می‌آید و گاه با عذاب
10:43 پس هرگاه آن را دیدید
10:45 آن را دشنام ندهید
10:47 و از الله خیرش را بخواهید
10:49 و به الله پناه ببرید
10:51 از شرش
10:53 روایت ابوداود
10:55 گفته پیامبر (ﷺ):
10:59 «از روح الله»
11:01 یعنی رحمت او به بندگانش
11:04 از فوائد حدیث
11:07 باد بخشی از رحمت الله است
11:10 و این، سبب نهی از دشنام دادن آن را روشن می‌کند
11:14 در باد خیر بسیار است
11:17 از اصلاح شهرها و بندگان
11:20 و در آن شر فراگیر نیز هست
11:22 از نابودی کشت‌ها و نسل‌ها
11:25 پس بر مسلمان شایسته است
11:26 که خیر آن را از الله بخواهد
11:28 و او را از شرش نگه دارد
11:31 وجوب پناه بردن به الله
11:33 و زاری کردن به سوی او
11:35 هنگام مشاهده آنچه ترسناک است
11:37 از نشانه‌های او در هستی
11:41 از خوی مسلمان نیست
11:42 ناسزاگویی، دشنام و لعن
11:45 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
11:50 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌فرمود:
11:53 هنگامی که باد شدید وزید، گفت:
11:56 خدایا، از تو خیر آن را می‌خواهم
11:59 و بهترین آنچه در آن است و بهترین آنچه (الله) به آن فرستاد
12:03 و از تو پناه می‌برم از شرّ آن.
12:05 و از شرّ آنچه در آن است
12:07 و شرّ آنچه به آن فرستاده شده‌ای
12:10 روایت مسلم
12:13 عصفت
12:15 شدت گرفت و برانگیخته شد
12:17 از فواید حدیث
12:21 امام شافعی رحمه‌الله فرمود:
12:23 شایسته نیست برای هیچ‌کس
12:25 اینکه انسان به باد دشنام دهد
12:27 زیرا او آفریده‌ای است که مطیع الله سبحانه و تعالی است.
12:30 و گروهی از لشکریان او
12:33 آن را رحمت و نقمت قرار می‌دهد، هرگاه بخواهد.
12:37 باب کراهت دشنام دادن به خروس
12:43 از زید بن خالد جُهنی رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
12:50 فرمود پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
12:54 خروس را دشنام نده
12:56 زیرا او (شیطان) برای نماز بیدار می‌کند.
12:59 روایت شده توسط ابوداوود
13:03 از فواید حدیث
13:05 تحریم سبّ خروس
13:07 و این بدان سبب است که او خفتگان را برای نماز بیدار می‌کند.
13:11 و غافلان را آگاه می‌سازد
13:13 آنان به سوی اطاعت از الله شتاب می‌کنند
13:16 از بی‌تابی و دلتنگی نهی می‌کنم؛ از آن اموری که مسلمان را بر طاعت پروردگارش یاری می‌رساند.
13:22 هرچند این (حالت) مانع از لذت بردن از امری از امور دنیا می‌شود
13:26 خروس
13:28 آنجا که لذت خواب را بر تو قطع می‌کند
13:31 اما آنچه تو را به آن فراخواند
13:33 برتر در دنیا و آخرت
13:36 باب نهی از گفتار انسان
13:41 به ستارهٔ فلان باران بر ما بارید
13:44 از زید بن خالد رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
13:49 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ما را نماز گزاردند
13:53 نماز صبح در حدیبیه
13:56 در پی بارانی که از شب فرود آمده بود
14:00 چون بازگشت
14:02 روی به مردم کرد و فرمود
14:05 آیا می‌دانید پروردگارتان چه فرمود؟
14:08 گفتند
14:10 الله و رسولش داناترند.
14:13 گفت
14:14 صبح کرد از بندگان من کسی که به من ایمان دارد و کسی که کافر است
14:18 اما کسی که گفت
14:20 به فضل الله و رحمت او باران بر ما بارید.
14:24 پس او به من ایمان آورده است
14:26 کافر به ستاره
14:28 و اما کسی که گفت
14:30 به سبب فلان ستاره و فلان ستاره به ما باران داده شد
14:33 پس او به من کافر است.
14:35 مؤمن بالکوکب
14:38 متفق علیه
14:41 و آسمان در اینجا
14:43 باران
14:45 نوء
14:46 طلوع ستارگان و غروب (پشت کردن) آنها
14:49 از فواید حدیث
14:54 جایز نیست که در حین نماز از قبله روی‌گردان شد.
14:58 استحباب روی‌آوردن امام به نمازگزاران
15:02 پس از پایان نماز
15:04 جواز گفتار مأموم
15:07 فلانی برای ما نماز خواند
15:09 و مراد
15:11 این‌که فلانی ما را به امامت نماز گزارد
15:14 استحباب گفتن از نعمت الله
15:17 و نسبت فضل به او تنها (داده می‌شود)
15:20 جواز طرح امام و عالم مسئله را بر اصحاب خود
15:26 هرچند درک آن جز با دقت در نظر ممکن نیست
15:30 تحریم شرک با همه انواع و مظاهر آن
15:34 ابطال تمامی گمان‌های جاهلیت
15:37 و از جمله آنچه می‌گفتند
15:40 این‌که فرود آمدن باران به واسطهٔ نوء (ستاره) باشد
15:43 یا به صنعت (ساخته‌شدن) آن، بنا بر گمان ایشان
15:46 یا به نشانه‌اش
15:48 ریاض الصالحین