ریاض الصالحین | قسمت (169) | فصل نهی از ارتباط دو نفر

◉ 145 بازدید ⏱ 14:39 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین
0:03 از سخنان سرور فرستادگان
0:06 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:09 باب نهی از نجوای دو نفر بدون سومی
0:15 بدون اجازه‌ی او
0:17 مگر به سبب نیاز
0:18 و آن این است که آن دو آهسته سخن بگویند
0:20 به‌گونه‌ای که آن سومی نشنود
0:22 و در معنای آن
0:24 است آنچه که آن دو به زبانی سخن بگویند که او نفهمد
0:29 الله تعالی فرموده است
0:31 نجوا (سرّی صحبت کردن) تنها از شیطان است.
0:35 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما
0:39 که رسول الله (ﷺ) فرمود
0:43 «هرگاه سه نفر باشند
0:45 پس نباید دو نفر بدون نفر سوم نجوا کنند»
0:49 متفق‌علیه
0:51 و ابوداود آن را روایت کرده و افزوده است
0:55 ابوصالح گفت
0:57 به ابن عمر گفتم
0:59 «پس چهار نفر (چه حکمی دارد)؟»
1:00 گفت
1:01 «به تو زیانی نمی‌رساند»
1:03 و مالک در موطأ روایت کرده است
1:05 از عبدالله بن دینار که گفت
1:08 من و ابن عمر نزد خانه‌ی خالد بن عقبه، که در بازار است، بودیم
1:14 پس مردی آمد که می‌خواست با او نجوا کند
1:17 و غیر از من کسی با ابن عمر نبود
1:20 پس ابن عمر مرد دیگری را فراخواند
1:23 تا آنکه ما چهار نفر شدیم
1:25 سپس به من و به مرد سومی که فراخوانده بود گفت
1:30 «کمی عقب بایستید»
1:32 زیرا من از رسول الله (ﷺ) شنیدم که می‌فرمود
1:37 «دو نفر بدون یک نفر نجوا نکنند»
1:41 «لا یتناجی» یعنی سرّی سخن نگویند
1:44 یعنی آهسته سخن نگویند
1:47 «استأخرا» یعنی
1:49 کمی عقب بروید
1:51 از فواید حدیث
1:55 بیان این که نجوا از نظر شرع جایز است
1:58 به شرط آن که در گناه و تجاوز و نافرمانی پیامبر نباشد
2:03 بیان حدّ شمار افرادی که در صورت حضورشان نجوای دو نفر جایز نیست
2:09 تا آن سوم اندوهگین نشود و بد گمان نگردد که درباره‌ی او سخن گفته می‌شود یا از او عیب‌جویی می‌شود
2:15 اگر شمار حاضران از سه نفر بیشتر باشد، نجوای دو نفر جایز است
2:22 جلوگیری از پیدایش کینه و دشمنی میان مسلمانان
2:27 برای هیچ‌کس جایز نیست که در حال نجوای دو نفر بر آنان وارد شود
2:34 اسلام دینی است فراگیر برای همه‌ی شئون زندگی
2:38 با رهنمودها، تنظیمات و آداب خود
2:42 پس هیچ کوچک و بزرگی را در زندگی بشر وانگذاشته است
2:46 مگر آن را شمرده و بیان کرده و روشن ساخته است
2:52 و از ابن مسعود رضی‌الله‌عنه (روایت است)
2:55 رسول الله (ﷺ) فرمود
2:59 «هرگاه سه نفر باشید، پس نباید دو نفر بدون نفر دیگر نجوا کنند
3:04 تا آنکه با مردم آمیزش کنید، زیرا این کار او را اندوهگین می‌کند»
3:09 متفق‌علیه «حتی تختلطوا»
3:15 یعنی تا آنکه آن سه نفر با مردم درآمیزند
3:19 از فواید حدیث، جواز نجوا در حال آمیختگی با مردم است
3:27 نهی از نجوا بر سبیل تحریم است
3:30 زیرا این کار نفر سوم را آزرده و اندوهگین می‌کند
3:33 و آزار دادن مؤمنان به نص قرآن کریم حرام است
3:38 الله تعالی فرموده است
3:40 و کسانی که مؤمنان و مؤمنات را بدون آنچه به دست آورده‌اند آزار می‌دهند،
3:45 به راستی بار بهتان و گناهی آشکار را به دوش کشیده‌اند.
3:49 باب نهی از شکنجه دادن بنده و چارپا و زن و فرزند
3:57 بدون سبب شرعی یا فراتر از اندازه‌ی ادب
4:02 الله تعالی فرموده است
4:05 «و به پدر و مادر نیکی کنید و به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و همسایه‌ی خویشاوند و همسایه‌ی بیگانه
4:14 و همنشین در پهلو و در راه‌مانده و آنچه دست‌های شما مالک آن است»
4:19 همانا الله کسی را که متکبّر و فخرفروش باشد دوست ندارد.
4:25 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما
4:30 که رسول الله (ﷺ) فرمود
4:34 «زنی به سبب گربه‌ای که آن را حبس کرده بود، عذاب دید تا آنکه مرد
4:39 پس به آتش (دوزخ) داخل شد
4:41 نه به آن غذا داد و نه آب، هنگامی که آن را حبس کرد
4:45 و نه آن را رها کرد تا از حشرات زمین بخورد»
4:50 متفق‌علیه
4:52 «خشاش الأرض» یعنی جانوران و حشرات آن
4:57 از فواید حدیث
5:01 حرام بودن کشتن کسی که الله فرمان به کشتن او نداده است، از راه تشنه نگه داشتن، حتی اگر گربه باشد
5:08 عدم جواز حبس حیوان برای آنکه آن را هدف (تیر) قرار دهند
5:13 تشویق به نیکی با حیوان
5:16 عذاب به بندگان می‌رسد به سبب اموری که آن‌ها کوچک می‌شمارند
5:23 جواز نگهداری حیواناتی که نگه داشته می‌شوند
5:26 به شرط آن که کفایت آن‌ها فراهم شود و به آن‌ها نیکی گردد
5:32 و از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما (روایت است)
5:35 که او بر جوانانی از قریش گذشت
5:38 که پرنده‌ای را نشانه گرفته بودند و آن را هدف تیر قرار می‌دادند
5:41 و برای صاحب پرنده، هر تیری را که به خطا می‌رفت از تیرهای خود، قرار داده بودند
5:46 پس چون ابن عمر را دیدند پراکنده شدند
5:49 ابن عمر گفت: چه کسی این کار را کرده است؟
5:53 الله کسی را که این کار را کرده، لعنت کند
5:56 به یقین رسول الله (ﷺ)
5:59 کسی را که جانداری را هدف قرار دهد، لعنت کرده است
6:04 متفق‌علیه
6:07 «الغرض» یعنی هدف و چیزی که به سوی آن تیر انداخته می‌شود
6:13 «نصبوا طیرا» یعنی پرنده را هدف تیرهای خود قرار داده بودند
6:18 «کل خاطئة من نبلهم»
6:21 یعنی هر تیری که به هدف نخورد
6:25 از فواید حدیث
6:27 رحمت الله بر بندگانش، حتی در حال کشتن (حیوان)
6:33 ضرورت مهربانی با حیوان
6:35 جواز نفرین کسی که جاندار را هدف قرار دهد
6:40 و این دلالت دارد بر جواز نفرین بر اصحاب معاصل معیّن
6:45 وجوب امر به معروف و نهی از منکر در وقت آن
6:50 و جایز نبودن تأخیر بیان از وقت نیاز
6:53 هرکس از منکری نهی کند
6:56 لازم است دلیل شرعی آن را از کتاب و سنت بیان کند
7:00 همان‌گونه که ابن عمر رضی‌الله‌عنهما چنین کرد
7:04 حرمت تضییع مال
7:06 زیرا پرنده چون بمیرد
7:08 خوردن گوشت آن حرام است
7:10 حرمت لهو باطل
7:13 که برای امت فایده‌ای ندارد
7:17 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
7:21 رسول الله (ﷺ) نهی فرمود
7:24 از آنکه چهارپایان به‌صبر کشته شوند
7:27 متفق‌علیه
7:29 و معنای آن این است که حبس شوند برای کشته شدن
7:32 از فواید حدیث
7:36 حرمت کشتن حیوان به‌صبر
7:39 حرمت حبس حیوان برای غیر مصلحت
7:43 و از ابوعلی
7:46 سوید بن مقرن رضی‌الله‌عنه روایت کرده که گفت:
7:50 همانا خودم را دیدم که هفتمین از هفت نفر از بنی مقرن بودم
7:54 ما خدمتکاری جز یک کنیز نداشتیم
7:58 کوچک‌ترین ما به او سیلی زد
8:00 پس رسول الله (ﷺ) به ما دستور داد
8:04 که او را آزاد کنیم
8:06 روایت مسلم
8:08 و در روایتی آمده:
8:10 هفتمین از برادرانم
8:12 از فواید حدیث
8:16 جواز اطلاق خادم بر کنیز
8:19 شدت عذاب مملوک و تعدی بر او
8:24 آزاد کردن مملوک کفاره زدن اوست
8:28 کوچک‌ترین قوم
8:30 همه قوم به کار او مؤاخذه می‌شوند
8:33 و از ابومسعود بدری رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
8:39 غلامی داشتم که با تازیانه او را می‌زدم
8:43 پس صدایی از پشت سرم شنیدم
8:46 «بدان ای ابامسعود!»
8:48 از شدت خشم صدا را نفهمیدم
8:51 تا اینکه او نزدیک من آمد
8:53 که ناگهان رسول الله (ﷺ) بود
8:57 و دیدم که می‌فرماید:
8:59 «بدان ای ابامسعود!»
9:01 که الله بر تو تواناتر است از تو بر این غلام
9:06 گفتم:
9:08 دیگر هرگز مملوکی را نخواهم زد
9:11 و در روایتی آمده:
9:13 از هیبت او تازیانه از دستم افتاد
9:16 و در روایتی:
9:18 گفتم:
9:19 ای رسول الله!
9:21 او برای رضای الله تعالی آزاد است
9:24 فرمود:
9:26 «اگر این کار را نمی‌کردی،
9:28 آتش تو را می‌سوزاند،
9:30 یا آتش به تو می‌رسید»
9:32 روایت مسلم با این روایات
9:36 «دنا» یعنی نزدیک شد
9:40 «لفحتک» یعنی تو را می‌سوزاند
9:43 از فواید حدیث
9:47 ترغیب به مهربانی با مملوک
9:50 ترغیب به عفو و فرو خوردن خشم
9:53 همان‌گونه که الله با بندگانش رفتار می‌کند
9:55 با آمرزش و عفو
9:59 وجوب انقیاد برای پند و هشدار
10:01 رسول الله (ﷺ)
10:04 آزاد کردن مملوک کفاره زدن اوست
10:08 هرگاه بر بندگان قدرت یافتی
10:11 قدرت الله بر تو را به یاد آور
10:14 روی گرداندن از نصیحت رسول، به آتش می‌کشاند
10:18 پذیرش صحابه نسبت به رسول الله (ﷺ)
10:23 و حرص آنان بر بهره‌گیری از آنچه ایشان را پند می‌دهد
10:28 هیبت رسول الله (ﷺ)
10:31 در نفوس اصحابش
10:33 و از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است
10:37 که پیامبر (ﷺ) فرمود:
10:41 هرکس غلامی از خود را حدّی بزند که بر او واجب نبوده
10:45 یا به او سیلی بزند
10:47 کفاره‌اش آن است که او را آزاد کند
10:50 روایت مسلم
10:52 «حدّا» یعنی کیفر مقرّر در شرع
10:58 «لم یأته» یعنی آن را انجام نداده باشد
11:01 «لطمه» یعنی با دست بر صورتش بزند
11:06 از فواید حدیث
11:09 ترغیب به مهربانی با مملوکان
11:12 و خوش‌رفتاری با ایشان
11:14 و دفع آزار از ایشان
11:16 جواز اقامه حد بر مملوک
11:20 آزاد کردن مملوک کفاره زدن اوست
11:24 و از هشام بن حکیم بن حزام رضی‌الله‌عنهما روایت است
11:30 که او در شام بر گروهی از انباط گذشت
11:34 که در آفتاب نگاه داشته شده بودند
11:36 و بر سرهایشان روغن زیتون ریخته شده بود
11:39 پس گفت: «این چیست؟»
11:42 گفته شد:
11:43 «در خراج عذاب داده می‌شوند»
11:45 و در روایتی:
11:47 در جزیه زندانی شدند
11:49 پس هشام گفت
11:51 گواهی می‌دهم که از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدم که می‌فرمود
11:56 «همانا الله کسانی را که مردم را در دنیا عذاب می‌دهند، عذاب خواهد کرد»
12:02 پس بر امیر وارد شد و (آن را) بازگو کرد
12:05 پس دستور داد آنان را رها کنند و آزاد شدند
12:08 روایت مسلم
12:10 انباط
12:13 کشاورزان غیرعرب
12:15 پس رها شدند
12:18 یعنی از عذاب رها شدند
12:21 از فواید حدیث
12:23 حرمت عذاب دادن مردم بدون حق
12:27 استحباب پذیرش نصیحت از سوی امیر از جانب رعیت
12:32 حق رعیت، خیرخواهی برای حاکم و امیر است
12:37 حرص مسلمان بر بهره‌مندی از راهنمایی‌ها و دستورات رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:45 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
12:50 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) الاغی را دید که صورتش داغ شده بود
12:56 پس (آن را) ناپسند شمرد
12:58 و فرمود
12:59 «به الله سوگند که آن را جز از دورترین نقطه صورت داغ نمی‌کنم»
13:04 و دستور داد الاغش را
13:06 پس در دو جاعرتین داغ شد
13:09 پس او نخستین کسی است که دو جاعرتین را داغ کرد
13:12 روایت مسلم
13:14 جاعرتین
13:17 ناحیه‌ی دو ران، پیرامون مقعد
13:20 موسوم الوجه
13:22 یعنی صورتش داغ‌شده
13:24 برای نشانه‌گذاری و تمیز دادن آن از دیگران
13:28 از فواید حدیث
13:31 نهی از داغ کردن صورت حیوان
13:34 جواز داغ کردن حیوانات در غیر صورت
13:39 وجوب انکار منکر
13:43 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
13:47 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:50 بر الاغی گذشت که صورتش داغ شده بود
13:54 پس فرمود
13:56 «الله کسی را که داغ کرده لعنت کند»
13:59 روایت مسلم
14:01 و در روایتی دیگر از مسلم نیز آمده است
14:04 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نهی فرمود
14:07 از زدن بر صورت
14:09 و از داغ کردن بر صورت
14:14 از فواید حدیث
14:16 جواز لعن کسی که بر صورت داغ می‌کند
14:19 داغ کردن صورت از گناهان کبیره است
14:21 زیرا او مستحق لعنت است
14:24 حرمت زدن بر صورت حیوانات
14:27 امر به مدارا با حیوان
14:31 ریاض الصالحین