ریاض الصالحین | قسمت (19) | باب مجاهد 1

◉ 570 بازدید ⏱ 14:41 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:09 باب مجاهده
0:14 الله تعالی فرموده است:
0:19 و کسانی که در راه ما جهاد کنند، قطعاً آنان را به راه‌های خود رهنمون می‌کنیم، و بی‌تردید الله با نیکوکاران است.
0:28 و (الله) تعالی فرموده است:
0:30 «و پروردگارت را پرستش کن تا آنکه یقین (مرگ) به سراغت آید»
0:34 و (الله) تعالی فرموده است:
0:36 و نام پروردگارت را یاد کن و با تمام وجود به سوی او روی آور.
0:40 یعنی خود را به او وقف کن
0:42 و (الله) سبحانه و تعالی فرموده است:
0:45 پس هر کس به اندازه ذره‌ای کار نیک کند، آن را خواهد دید.
0:50 و (الله) تعالی فرموده است:
0:52 و هر خیری را که برای خویش پیش فرستید، آن را نزد الله خواهید یافت.
0:58 آن بهتر و پاداشش بزرگ‌تر است.
1:01 و (الله) تعالی فرموده است:
1:03 و هر خیری را که انفاق کنید، الله به آن داناست.
1:09 و آیات در این باب بسیار و معروف‌اند
1:13 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
1:18 رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:22 «الله تعالی فرموده است:
1:25 هرکس با دوست من دشمنی کند، به جنگ با او اعلام کرده‌ام
1:30 و بنده‌ام با چیزی محبوب‌تر نزد من به من نزدیک نمی‌شود از آنچه بر او واجب کرده‌ام،
1:36 و بنده‌ام پیوسته با نوافل به من نزدیک می‌شود تا او را دوست بدارم.
1:42 پس چون او را دوست بدارم، گوش او می‌شوم که با آن می‌شنود،
1:47 و چشم او می‌شوم که با آن می‌بیند،
1:50 و دست او می‌شوم که با آن می‌گیرد،
1:53 و پای او می‌شوم که با آن راه می‌رود.
1:56 و اگر از من درخواست کند، به او عطا می‌کنم،
1:59 و اگر به من پناه جوید، او را پناه می‌دهم»
2:02 (این حدیث را) بخاری روایت کرده است
2:05 «آذنت» یعنی او را آگاه کردم که با او می‌جنگم
2:10 «عادی لی ولیا» یعنی او را دشمن یا هدف (تیر) خود قرار دهد
2:17 «ولی» کسی است که به الله آگاه است، بر طاعت او مداومت دارد و در عبادتش خالص است
2:25 «یتقرب» یعنی طلب نزدیکی می‌کند
2:29 «نوافل» طاعت‌هایی است که افزون بر واجبات انجام می‌شود
2:34 «یبطش بها» یعنی با آن می‌زند
2:39 از فواید حدیث:
2:43 خطر دشمنی با اولیای الله تعالی
2:46 چه با ناخوشایند داشتن ایشان و چه با آزار رساندن به آنان
2:50 ادای واجبات بر انجام نوافل مقدم است
2:54 از اسباب محبت الله نسبت به بنده:
2:57 نزدیک شدن بنده به الله با نوافل،
3:00 مانند قیام شب، سنت‌های مؤکده و تلاوت قرآن
3:05 نزدیکی به الله تعالی با حفظ واجبات
3:11 و انجام نوافل
3:13 سبب اجابت دعای بنده و حفظ و رعایت او توسط الله است
3:19 هنگامی که بنده در عبادت، پروردگارش را راست‌گو بداند
3:22 تا آنجا که در جایگاه ولایت او قرار گیرد،
3:25 بر الله حق است که دعای او را اجابت کند
3:28 اگر آن برای او خیر باشد،
3:31 یا در دنیا یا در آخرت، چیزی بهتر از آن را جایگزین او کند
3:35 از انس رضی‌الله‌عنه
3:39 از پیامبر (ﷺ)
3:42 در آنچه از پروردگارش عزوجل روایت می‌کند
3:45 «اگر بنده یک وجب به من نزدیک شود،
3:48 من یک ذراع به او نزدیک می‌شوم،
3:51 و اگر یک ذراع به من نزدیک شود،
3:54 من یک باع به او نزدیک می‌شوم،
3:57 و اگر به سوی من با راه رفتن بیاید،
3:59 من با دویدن به سوی او می‌آیم»
4:02 (این حدیث را) بخاری روایت کرده است
4:04 «اگر بنده یک وجب به من نزدیک شود»
4:09 یعنی هرکس اندکی از طاعات را انجام دهد
4:13 با برابر چندین برابر اکرام با او برخورد می‌شود
4:17 و هرچه در طاعت بیفزاید، من در ثواب او می‌افزایم
4:21 «ذراع»
4:23 یعنی از ساعد تا آرنج
4:26 «باع»
4:28 به اندازه گشودن دو دست و فاصله میان آن دو از بدن است
4:32 «هرولة»
4:35 نوعی دویدن است که در آن گام‌ها شتابان برداشته می‌شود
4:38 از فواید حدیث:
4:42 دلالت بر کرم کریم‌ترین کریمان
4:45 که در برابر عملی اندک، عطایی بسیار می‌دهد
4:49 اثبات صفت آمدن و آمدن (الله)
4:52 و ما بدان بدون کیفیت‌پردازی یا تحریف ایمان داریم
4:56 و بی‌آنکه تعطیل یا تمثیل کنیم
4:59 و این صفتی است ثابت به کتاب و سنت
5:03 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
5:09 رسول الله (ﷺ) فرمود:
5:13 دو نعمت است که بسیاری از مردم در آن‌ها زیان‌دیده‌اند:
5:17 تندرستی و فراغت
5:20 (این حدیث را) بخاری روایت کرده است
5:22 «مغبون»
5:25 غبن یعنی خریدن به چند برابر بها یا فروختن به کمتر از بهای مثل
5:28 (چنین است)
5:32 از فواید حدیث:
5:36 انسان مکلف، تاجر است
5:38 و تندرستی و فراغت سرمایه اوست
5:41 پس هرکس سرمایه خود را نیک به کار گیرد، سود می‌برد
5:45 و هرکس آن را تباه کند، زیان می‌بیند و پشیمان می‌شود
5:48 پس او زیان‌دیده است
5:50 باید از تندرستی و فراغت بهره برد
5:53 برای نزدیکی به الله تعالی و انجام کارهای نیک
5:57 پیش از از دست رفتن آن دو
5:59 زیرا فراغت را گرفتاری در پی دارد
6:02 و تندرستی را بیماری در پی دارد
6:05 اسلام بر وقت حریص است زیرا آن زندگی است
6:08 و بر سلامت بدن‌ها (نیز حریص است)
6:11 زیرا آن‌ها بر کمال دین یاری می‌رسانند
6:15 دنیا کشتزار آخرت است.
6:18 پس شایسته است که با تقوا توشه برگیرد،
6:20 و نعمت الله را در اطاعت او به کار گیرد،
6:23 شکر نعمت‌های الله
6:25 همان است که آن‌ها را در طاعت الله به کار گیرد.
6:28 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که
6:32 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:35 از شب برمی‌خاست و نماز می‌گزارد،
6:37 تا جایی که دو پای مبارکش ورم می‌کرد.
6:40 به او گفتم:
6:42 ای رسول الله، چرا این کار را می‌کنی،
6:45 در حالی که الله گناهان گذشته و آینده‌ات را بخشیده است؟
6:50 فرمود:
6:51 «آیا دوست نداشته باشم که بندهٔ سپاسگزار باشم؟»
6:55 متفق علیه است.
6:57 «تتفطر» یعنی ترک می‌خورد و شکافته می‌شود.
7:02 «شکورا» [یعنی]
7:04 بسیار سپاسگزار.
7:06 کسی که نعمت‌ها را با گفتار و کردار می‌پذیرد.
7:09 از فواید حدیث:
7:13 کوشش بسیار رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
7:17 در عبادت الله.
7:19 کسی که الله به او نعمتی ارزانی دارد،
7:22 و او را به فضیلتی ویژه گرداند،
7:24 بر او واجب است که شکر آن را ادا کند.
7:26 باید نعمت سبب افزایش شکر شود.
7:32 ابن ابی جمره گفته است:
7:34 نباید به ذهن ما خطور کند
7:37 که گناهانی که الله تعالی خبر داده است،
7:40 به فضل خود برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بخشیده،
7:44 از همان قبیل گناهانی است که ما در آن می‌افتیم.
7:47 پناه بر الله!
7:49 این تنها از باب ادای آنچه برای ربوبیت از بزرگداشت، تکبیر و شکر لازم است،
7:56 و از باب فروتنی بشری، هرچند که مقام او را بالا برد،
8:01 زیرا او با توصیف خود از این کار ناتوان است، چون از جملهٔ مخلوقات حادث است.
8:06 و فزونی نعمت‌ها بر کسی که مقامش از دیگران بالاتر است،
8:11 حقوق [الهی] بر او دوچندان می‌شود،
8:13 پس ناتوانی پدید می‌آید،
8:15 و آمرزش [الهی] به همین سبب است.
8:17 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
8:22 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:26 وقتی دهه [آخر رمضان] فرا می‌رسید، شب را زنده می‌داشت
8:29 و خانواده‌اش را بیدار می‌کرد،
8:31 کوشش می‌کرد و کمر همت می‌بست.
8:34 متفق علیه است.
8:36 مراد، ده شب آخر ماه رمضان است.
8:40 «مئزر» یعنی ازار (لنگ و تهبند).
8:43 و این کنایه از کناره‌گیری از زنان است.
8:47 و گفته شده است:
8:48 مراد، آماده شدن برای عبادت است.
8:51 گفته می‌شود:
8:52 «برای این کار کمر بستم»،
8:55 یعنی آماده شدم و خود را برای آن فارغ کردم.
8:59 از فواید حدیث:
9:03 از دوراندیشی است که اوقات فاضل با اعمال صالح غنیمت شمرده شود.
9:09 زنده داشتن شب در رمضان مستحب است،
9:12 به ویژه دهه آخر آن،
9:15 زیرا آن را فضیلتی ویژه است.
9:17 کسی که بخواهد در عبادت کوشا باشد،
9:20 باید خود را از آنچه او را سست یا ناتوان می‌کند،
9:24 یا او را از عبادت باز می‌دارد، حفظ کند.
9:26 برترین نماز بنده پس از فریضه،
9:30 آن است که در شب باشد، به ویژه در پایان شب.
9:34 انسان خردمند کسی است که خیر را به اهلش عام گرداند.
9:38 بر بنده شایسته است که نسبت به خانواده‌اش حریص باشد،
9:42 آنان را به عبادت فرمان دهد و بر آن صبور باشد،
9:46 و با همین کار ایشان را از آتش جهنم نگاه دارد.
9:49 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
9:54 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:58 مؤمن نیرومند
10:00 بهتر و محبوب‌تر نزد الله است از مؤمن ناتوان،
10:04 و در هر دو خیر است.
10:06 بر آنچه تو را سود می‌رساند حریص باش،
10:09 و از الله یاری بجوی و ناتوان مشو.
10:12 و اگر چیزی به تو رسید،
10:14 مگو: «اگر من چنین کرده بودم، چنان و چنین می‌شد»،
10:19 بلکه بگو: «قدر الله است و آنچه او بخواهد انجام می‌دهد»،
10:24 زیرا «اگر» راه عمل شیطان را می‌گشاید.
10:28 روایت مسلم.
10:30 «قوی» [یعنی]
10:33 در دین و بدن خود،
10:35 و نفس و عقل خود،
10:37 کسی که شایستهٔ حمل دین و دعوت به آن و دفاع از آن باشد.
10:42 و «ضعیف» برعکس آن است.
10:44 و در هر دو خیر است،
10:46 زیرا در اصل ایمان مشترک‌اند.
10:49 «لا تعجز»
10:52 یعنی در طلب آنچه تو را سود می‌رساند کوتاهی مکن.
10:55 «تفتح عمل الشیطان»
10:58 یعنی وسوسه‌های او که به زیان می‌انجامد.
11:02 از فواید حدیث:
11:05 تفاوت اهل ایمان در ایمانشان،
11:09 هرچند در اصل آن مشترک‌اند.
11:11 ایمان گفتار و کردار است،
11:15 با طاعت افزوده و با معصیت کاسته می‌شود.
11:18 بر مؤمن شایسته است که با نفس خود مجاهده کند
11:21 تا به درجهٔ مؤمنان نیرومند و کامل برسد.
11:26 ترغیب به جمع‌آوری نیروی ایمانی
11:29 همراه با نیروی بدنی.
11:31 نیرو و ناتوانی [در ایمان و بدن هر دو مطرح‌اند]
11:33 این تنها نسبت به مجاهدهٔ نفس است
11:37 و نگهداری از طاعت
11:39 و انجام آنچه برای مردم سودمند است
11:41 و دفع شر از آنان
11:43 انسان باید به آنچه در آن سودش است حریص باشد.
11:48 بهویژه آنچه به ایمانش مربوط می‌شود
11:51 ارشاد به درمان هنگام وقوع مقدّر
11:55 و این به تسلیم در برابر امر الله است
11:58 و خشنودی به قضا و قدر او
12:01 و روی‌گردانی از توجه به آنچه گذشته است
12:04 زیرا که این (سخن/راه) به زیان‌کاری می‌انجامد.
12:07 و این به گفتار (او/خداوند) است
12:09 آنچه الله مقدّر کرد و خواست، همان انجام داد
12:12 پشیمانی بر آنچه گذشته، آن را بازنمی‌گرداند.
12:15 و بر انسان است که در جبران آن، با رضایت (به قضای الهی) تلاش کند.
12:19 به آنچه الله مقدر کرده است
12:21 و افزایش در طاعات آینده
12:24 پشیمانی از آنچه گذشته است
12:27 از چیزهای خاص شیطان
12:29 با آن، دل انسان فاسد می‌شود
12:32 و او را اندوهگین و نومید از رحمت الله می‌سازد.
12:36 ایمان به قدر، خیرش و شرّش
12:39 و اینکه آنچه الله اراده کرد، همان شد.
12:42 هیچ‌کس حکم او را برنمی‌گرداند و هیچ‌کس قضای او را رد نمی‌کند.
12:46 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه
12:51 این‌که رسول الله (ﷺ) فرمود
12:55 پرده‌های دوزخ با شهوت‌ها
12:58 و پرده‌های بهشت با ناخوشایندی‌ها پوشانده شده است.
13:01 متفق علیه
13:03 و در روایتی از مسلم
13:06 «حفة» به‌جای «حجبة»
13:08 و این به معنای
13:10 یعنی میان او و آن (زن)، این حجاب (قرار دارد).
13:13 اگر آن (عمل) را انجام دهد، داخل آن (بهشت) می‌شود.
13:16 شهوات
13:19 هر آنچه از امور دنیا که انسان از آن لذت می‌برد
13:22 از آنچه شرع از انجام آن منع کرده است
13:25 و به همین ترتیب، شبهات (شک‌برانگیزی‌ها) نیز به آن پیوست می‌شوند.
13:28 ناخوشایندی‌ها
13:29 هر آنچه که مکلّف به آن امر شده است
13:31 با مجاهده کردن نفس خود در آن، هم در انجام دادن و هم در ترک کردن (کارها)
13:35 مانند انجام دادن عبادات بر وجه صحیح و کامل آن‌ها
13:38 و محافظت بر آن‌ها
13:40 و از منهیات، چه در گفتار و چه در کردار، دوری کنیم.
13:44 فوایدِ حدیث
13:48 سبب افتادن در شهوات
13:50 این، آراسته‌کردن شیطان است که زشت و ناپسند را در نظر می‌آراید.
13:54 تا آنجا که نفس آن را نیکو ببیند
13:56 و به سوی او میل می‌کند
13:58 ممکن است نفس چیزهایی را ناخوش بدارد
14:00 و در آن خیر بسیاری است
14:02 همان‌گونه که سبحانه و تعالی فرمود
14:04 جهاد بر شما مقرّر شده است.
14:06 و آن برای شما ناپسند است.
14:09 و چه بسا چیزی را ناخوش بدارید و حال آنکه آن برای شما خیر است.
14:13 و چه بسا چیزی را دوست بدارید و حال آنکه آن برای شما شر است.
14:18 و الله می‌داند و شما نمی‌دانید.
14:22 ناگزیر باید با نفس مجاهده کرد
14:26 و جدا کردن نفس از شهوات و عادات مألوف آن
14:30 دوزخ و بهشت هر دو موجودند و آفریده شده‌اند
14:35 ریاض الصالحین