ریاض الصالحین | قسمت (102) | فصل میانجی گری در لباس

◉ 153 بازدید ⏱ 12:51 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از سخنان سرور فرستادگان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:09 باب توصیف درازی پیراهن و آستین و ازار و گوشهٔ عمامه
0:17 و حرام بودن آویختن چیزی از این‌ها از روی خودپسندی و مکروه بودنش بدون خودپسندی
0:25 و از قیس بن بشر تغلبی روایت است که گفت:
0:29 پدرم که همنشین ابو الدرداء بود، برایم نقل کرد که گفت:
0:33 در دمشق مردی از اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
0:39 که به او ابن الحنظلیه گفته می‌شد
0:42 و او مردی گوشه‌گیر بود
0:45 به کسی که با مردم همنشینی می‌کند بگو:
0:47 او فقط نماز می‌گزارد
0:49 و چون از آن فارغ شود، فقط تسبیح و تکبیر می‌گوید
0:53 تا آنکه نزد خانوادهٔ خود بازگردد
0:55 روزی او از نزد ما گذشت، در حالی که ما نزد ابو الدرداء بودیم
0:59 ابو الدرداء به او گفت:
1:01 سخنی بگو که به ما سود برساند و به تو زیانی نرساند
1:04 او گفت:
1:06 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گروهی از سپاه را اعزام کرد
1:10 و من (در آن میان) پیش آمدم
1:11 مردی از آنان آمد
1:13 و در همان جایگاهی نشست که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در آن می‌نشست
1:19 به مردی که در کنارش بود گفت:
1:22 اگر ما را می‌دیدی آن‌گاه که با دشمن روبه‌رو شدیم،
1:26 فلانی حمله کرد و نیزه زد
1:29 و گفت:
1:30 این را از من بپذیر، که من همان نوجوان غفاری‌ام
1:34 نظرت دربارهٔ گفتار او چیست؟
1:36 او گفت:
1:37 به گمانم پاداش عملش باطل شده است
1:41 دیگری این را شنید
1:43 و گفت:
1:44 به نظر من در این کار اشکالی نیست
1:47 سخن میان آن دو بالا گرفت تا آنکه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را شنید
1:53 و فرمود:
1:54 سبحان الله!
1:56 اشکالی ندارد که (کسی) پاداش داده شود و ستوده گردد
1:59 آنگاه دیدم که ابو الدرداء از این سخن شاد شد
2:02 و سرش را به سوی او بالا می‌برد و می‌گفت:
2:06 آیا این سخن را از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدی؟
2:11 او می‌گفت: آری
2:13 و پیوسته این پرسش را تکرار می‌کرد
2:15 تا آنجا که من (با خود) گفتم:
2:17 او حتماً بر زانوهای من خواهد زد
2:20 او گفت:
2:22 روز دیگری از نزد ما گذشت
2:25 ابو الدرداء به او گفت:
2:27 سخنی بگو که به ما سود برساند و به تو زیانی نرساند
2:31 او گفت:
2:32 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ما فرمود:
2:36 کسی که برای اسبان هزینه می‌کند،
2:38 مانند کسی است که دستش را برای صدقه گشوده و آن را نمی‌بندد
2:42 سپس روز دیگری از نزد ما گذشت
2:45 ابو الدرداء به او گفت:
2:48 سخنی بگو که به ما سود برساند و به تو زیانی نرساند
2:51 او گفت:
2:52 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:56 خریم اسیدی مرد خوبی است
3:00 اگر نبود که گیسوانش بلند است و ازارش را فرو آویخته است
3:04 این سخن به خریم رسید
3:06 پس شتاب کرد
3:07 و کاردی گرفت
3:09 و گیسوانش را تا گوش‌هایش برید
3:12 و ازارش را تا نیمهٔ ساق‌هایش بالا کشید
3:16 سپس روز دیگری از نزد ما گذشت
3:19 ابو الدرداء به او گفت:
3:21 سخنی بگو که به ما سود برساند و به تو زیانی نرساند
3:25 او گفت:
3:26 از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدم که می‌فرمود:
3:30 همانا شما بر برادرانتان وارد می‌شوید
3:34 پس اسب‌ها و وسایل سفرتان را نیکو سامان دهید
3:36 و لباستان را آراسته کنید
3:38 تا آنکه در میان مردم مانند نشانی زیبا باشید
3:43 زیرا خداوند فحش و زشت‌گویی را دوست ندارد
3:48 (این حدیث را) ابو داود روایت کرده است
3:51 متوحدة
3:54 یعنی کسی که تنهایی و دوری از مردم را دوست دارد
3:58 السریة
3:59 یعنی بخشی از لشکر
4:02 ما أری
4:03 یعنی گمان نمی‌کنم
4:05 المنفق علی الخیل
4:07 یعنی در نگهداری، آب دادن، علوفه دادن و مانند آن
4:12 و مراد
4:13 اسب‌هایی است که برای جهاد در راه الله آماده شده‌اند
4:17 جمته
4:18 یعنی موی سر، هنگامی که بلند شود
4:20 تا جایی که به دو شانه برسد و بر آن دو فرو افتد
4:24 الشفرة
4:25 یعنی کارد پهن
4:29 از فواید حدیث:
4:31 ترغیب به همنشینی و ملازمت با اهل علم و بهره‌گرفتن از ایشان
4:37 جواز یادکردن از اهل فضیلت به سبب فضیلتشان
4:40 و جایگاه دادن ایشان در مرتبهٔ شایستهٔ آنان
4:44 جواز کناره‌گیری از مردم به اندازهٔ لازم
4:47 تا آنکه برای عبادت و ذکر فارغ گردد
4:50 کسی که صفتی بر او غالب باشد، جایز است که آن صفت بر او اطلاق شود
4:54 در آن استحباب طلب علم و پرسش نصیحت از کسی است که آن را دارد و عطا می‌کند
5:00 منع نکردن علم از مردم و بخشیدن آن به ایشان
5:05 انسان نباید دربارهٔ آنچه برایش سودی ندارد یا به دیگری زیان می‌رساند پرسش کند
5:09 بلکه پرسش مسلمان باید از باب سود باشد و بس
5:13 جواز ستایش قبیله و خود
5:17 اگر در آن گناهی از خودبزرگ‌بینی و تکبر و مانند آن نباشد
5:23 اصحاب رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
5:26 در زمان حیات ایشان با یکدیگر اختلاف می‌کردند
5:29 و این که اختلاف ناگزیر است
5:31 به سبب تفاوت فهم‌ها و خردها
5:34 اما ناگزیر باید گرد آمد و در برابر شرع فروتن بود
5:38 که هر اختلافی را برطرف می‌کند
5:42 هرگاه در مسئله‌ای اختلافی نصّی یافت نشود
5:45 شایسته است دیدگاه‌ها به یکدیگر نزدیک شود
5:48 و دامنهٔ اختلاف محدود گردد تا گسترده نشود
5:51 که به گناه و دشمنی و کینه کشیده شود
5:54 جواز تسبیح پیش از پاسخ
5:57 یا با ذکر است یا با شگفتی
6:00 پاداش و ستایش در مؤمن گرد می‌آیند
6:04 و ستایش، پاداش را تباه نمی‌کند
6:07 اظهار خرسندی برای هر آنچه خیر است
6:10 به دیگران بازمی‌گردد
6:12 به سبب بهره‌مندی از فتوا
6:16 جواز تأکید بر نصیحت‌کننده
6:18 تا یقین در دل شنونده حاصل شود
6:21 جواز تکرار درخواست نصیحت
6:24 گستردگی رحمت الله تعالی برای کسی که به شریعتش قیام کند
6:29 بزرگی پاداش کسی که برای جهاد در راه الله آماده شود
6:34 جواز یادکرد از مردی که دارای فضیلت است
6:37 تا مقامش حفظ شود و در جایگاهی غیر از جایگاه خود قرار نگیرد
6:41 یادکرد حکم شرعی، عیب برای کسی که به سبب آن یاد شده نیست
6:47 حرمت تشبه به زنان، مانند بلند کردن گیسو
6:53 وجوب تمایز امت از سایر امت‌ها
6:57 در خوراک و نوشیدنی و پوشش و هیئت آنان
7:02 اثبات صفت محبت برای الله تعالی
7:06 و از ابوسعید خدری رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
7:13 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
7:17 پایین‌تر بودن ازار مسلمان تا نیمه ساق است
7:20 و اشکالی نیست یا گناهی نیست در آنچه میان او و دو استخوان قوزک است
7:25 و آنچه پایین‌تر از دو قوزک باشد در آتش است
7:30 و هرکس ازارش را از روی تکبر به زمین بکشد، الله به او نظر نمی‌کند
7:35 روایت ابوداود
7:39 و از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
7:42 از کنار رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گذشتم
7:46 در حالی که ازاری فروافتاده داشتم، پس فرمود: ای عبدالله
7:51 ازارت را بالا بکش، پس بالا کشیدم
7:55 سپس فرمود: بیشتر بالا بکش، پس بیشتر بالا کشیدم
7:59 و من پس از آن همواره در پی آن بودم
8:02 پس قوم گفتند: تا کجا؟
8:05 فرمود: تا نیمه ساق‌ها
8:09 روایت مسلم
8:13 از فواید حدیث
8:15 این حدیث، شبهات بسیاری از کسانی را که جامه را فرومی‌افکنند باطل می‌کند
8:19 کسانی که به کشیدن لباسشان بر زمین اهمیتی نمی‌دهند
8:23 به این ادعا که آنان این کار را از روی تکبر نمی‌کنند
8:27 در این حدیث، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
8:33 از فروافتادگی ازار عبدالله بن عمر سکوت نکرد
8:36 که زاهدترین صحابه بود
8:38 بلکه به او فرمان داد که آن را بالا بکشد
8:40 و این دلالت دارد که اسبال مقید به تکبر نیست
8:45 زیرا خود آن تکبر است
8:49 و از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
8:53 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
8:57 هرکس دامن جامه‌اش را از روی تکبر به زمین بکشد
8:59 روز قیامت الله به او نظر نمی‌کند
9:03 پس ام سلمه گفت
9:05 زنان با دامن‌هایشان چه کنند؟
9:09 فرمود: یک وجب فروهلند
9:12 گفت: در آن صورت پاهایشان آشکار می‌شود
9:16 فرمود: یک ذراع فروهلند و بیشتر نکنند
9:21 روایت ابوداود و ترمذی
9:24 از فواید حدیث
9:27 اختلاف حکم زنان با مردان در کشیدن دامن
9:33 زن از جامه‌ای می‌پوشد که عورتش را بپوشاند و آشکار نکند
9:39 بدن زن عورت است
9:41 جایز نیست که آشکار شود، نه در نماز و نه در غیر آن
9:45 حرمت تشبه مردان به زنان یا زنان به مردان
9:52 شدت حیای زنان مؤمن
9:55 این است ام‌المؤمنین
9:57 که می‌ترسد چیزی از بدنش آشکار شود
10:00 پس خواستار پوشش بیشتر می‌شود
10:03 این کجا و حال زنان متبرّجه مسلمان کجا
10:07 که یکی از آنان خواستار کوتاه کردن لباسش یک ذراع یا یک باع است
10:12 آنان همان «کاسیات عاریات» هستند
10:15 «مائلات مُمیلات» هستند
10:18 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به لعنت آنان فرمان داده است
10:23 از رسوایی و بدخویی به الله پناه می‌بریم
10:30 استحباب ترک خودنمایی در پوشش از روی فروتنی
10:34 پیش‌تر در باب فضیلت گرسنگی و سختی زندگی گذشت
10:39 مطالبی که به این باب مربوط است
10:42 از معاذ بن انس رضی‌الله‌عنه
10:46 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
10:50 هرکس از روی فروتنی برای الله لباس فاخر را ترک کند
10:53 در حالی که توان آن را دارد
10:55 الله او را روز قیامت در برابر همهٔ خلایق فرا می‌خواند
10:59 تا او را مخیّر کند که از هر کدام از حلّه‌های ایمان که خواست بپوشد
11:05 روایت ترمذی
11:08 از فواید حدیث
11:11 کسی که از روی فروتنی لباس را ترک می‌کند
11:14 نه از روی بخل یا برای اظهار زهد
11:17 پاداشی را که در این حدیث بیان شده دارد
11:21 شرط ترک لباس از روی فروتنی
11:25 آن است که زهد در دنیا باشد
11:27 و وعده‌ای برای کسی که به زینت آن مشغول است نباشد
11:30 الله عزّ و جلّ عهده‌دار زینت دادن کسی است که زینت را به خاطر او ترک کرده است
11:35 باب استحباب میانه‌روی در پوشاک
11:41 و (آدمی) نباید به آنچه که بدون نیاز یا غرض شرعی، موجب عیب‌جویی و خواری او می‌شود، بسنده کند
11:47 از عمر بن شعیب
11:50 از پدرش، از جدّش رضی‌الله‌عنه روایت کرد که گفت:
11:54 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:57 «همانا الله دوست دارد که اثر نعمتش بر بنده‌اش دیده شود»
12:03 این حدیث را ترمذی روایت کرده است.
12:05 از فواید حدیث:
12:08 اظهار نعمت الله و سخن گفتن از آن مستحب است،
12:12 زیرا این کار سپاس‌گزاری از آن نعمت است، به شرط آنکه با قصد فخرفروشی نباشد.
12:17 میانه‌روی در پوشاک مستحب است،
12:20 زیرا لباس گران‌بها موجب شهرت است،
12:22 و لباس بی‌ارزش موجب خواری است،
12:24 مگر آنکه از روی فروتنی برای الله باشد،
12:27 و پیروی از آثار گذشتگان (سلف صالح) باشد.
12:29 (چرا که) «اعمال به نیت‌ها (مقاصد) وابسته‌اند».
12:32 پوشیدن لباس ساده و متواضعانه،
12:36 همدردی با فقیران،
12:38 و بی‌نیازی از آنچه در دست ثروتمندان است (از جمله نشانه‌های آن است).
12:41 «ریاض الصالحین» یا «ریاض الصالحین»