ریاض الصالحین | قسمت (88) | باب عفو و روی گردانی از جاهلان

◉ 228 بازدید ⏱ 20:21 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:09 باب عفو و روی‌گردانی از نادانان
0:16 الله تعالی فرموده: «عفو را پیشه کن و به نیکی فرمان ده و از نادانان روی بگردان»
0:26 و فرموده: «پس با گذشتی نیکو درگذر»
0:31 و فرموده: «و باید عفو کنند و درگذرند؛ آیا دوست ندارید که الله شما را ببخشد؟»
0:39 و خداوند متعال فرموده است: «و کسانی که از مردم درمی‌گذرند، و الله نیکوکاران را دوست می‌دارد».
0:47 و فرموده: «و هر که شکیبایی ورزد و ببخشد، همانا این از کارهای استوار است»
0:55 و آیات در این باب بسیار و شناخته‌شده‌اند.
0:59 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که به پیامبر (ﷺ) گفت:
1:07 «آیا روزی بر تو گذشت که سخت‌تر از روز احد بود؟»
1:12 فرمود: «از قوم تو آنچه دیدم، و سخت‌ترین آن‌ها روز عقبه بود،
1:20 آنگاه که خود را بر ابن عبد یالیل بن عبد کلال عرضه کردم،
1:25 و او به آنچه می‌خواستم پاسخ مثبت نداد.
1:28 پس اندوهگین و سرگشته راه افتادم،
1:32 و به خود نیامدم مگر آنگاه که به قرن الثعالب رسیدم.
1:36 سر بلند کردم و ناگهان ابری دیدم که بر من سایه افکنده بود،
1:42 نگریستم و در آن جبرئیل (علیه‌السلام) را دیدم.
1:47 مرا ندا داد و فرمود: الله سخن قوم تو را به تو و آنچه در پاسخت گفتند شنیده است،
1:56 و فرشته کوه‌ها را به سوی تو فرستاده است تا هرچه خواهی درباره‌شان به او فرمان دهی.
2:02 فرشته کوه‌ها مرا ندا داد و سلام کرد، سپس گفت:
2:08 ای محمد! الله سخن قوم تو را به تو شنیده است، و من فرشته کوه‌ها هستم،
2:16 و پروردگارم مرا به سوی تو فرستاده تا به من فرمان دهی هرچه خواهی.
2:22 اگر بخواهی، دو کوه اخشبین را بر ایشان فرو می‌افکنم.
2:26 پیامبر (ﷺ) فرمود:
2:29 «بلکه امید دارم که الله از پشت‌های ایشان کسانی را بیرون آورد که الله را یگانه بپرستند و چیزی را شریک او نسازند.»
2:38 متفق علیه.
2:40 اخشبان دو کوهی هستند که مکه را احاطه کرده‌اند.
2:45 و اخشب کوه ستبر و درشت است.
2:49 «عرضت نفسی»: یعنی خود را بر او عرضه کردم،
2:52 یعنی از او یاری و کمک برای برپاداشتن دین خواستم.
2:59 ابن عبد یالیل بن عبد کلال
3:02 او از بزرگان اهل طائف از قبیله ثقیف است.
3:06 «مهموم»: یعنی اندوهگین.
3:09 «لم أستفق»: یعنی به خود نیامدم.
3:13 قرن الثعالب:
3:16 جایی است که میان آن و مکه یک شبانه‌روز راه است،
3:20 و میقات اهل نجد است.
3:23 و به آن قرن المنازل نیز گفته می‌شود.
3:26 دو کوه مکه:
3:28 آن دو ابوقبیس و الاحمر هستند.
3:31 از فواید حدیث:
3:34 بیان مهربانی پیامبر (ﷺ) نسبت به قومش،
3:40 و شکیبایی او بر آزارشان،
3:42 و عفو او نسبت به کسانی که از ایشان به او بدی کردند.
3:46 بلایی که دعوتگران به سوی الله با آن روبه‌رو می‌شوند متفاوت است،
3:50 از آن جمله شکنجه است و از آن جمله تکذیب و از آن جمله استهزاء.
3:55 دعوتگران مردم را بر پیروی از خود و ایمان آوردن به دعوتشان مجبور نمی‌کنند،
4:02 بلکه بر ایشان واجب است که دعوت را به مردم برسانند.
4:06 اثبات صفت شنوایی و بینایی برای الله تعالی،
4:11 و اینکه او شنوای بیناست،
4:13 هیچ‌یک از شنیدنی‌ها از او فوت نمی‌شود،
4:16 و هیچ چیز بر او پوشیده نیست،
4:19 بی‌آنکه صداها یا حرکات یا سکون‌ها بر او مشتبه شود.
4:24 نگهداری الله از دوستانش،
4:26 و اینکه او یاری‌دهنده آنان است و نامشان را بلند می‌گرداند، هنگامی که دینش را یاری کنند.
4:31 فرشتگان کارهای ویژه‌ای دارند که به فرمان الله تعالی آن‌ها را انجام می‌دهند.
4:39 شایسته است دعوتگران به آینده دعوت بنگرند،
4:43 و نه فقط به حال آن.
4:46 از این رو، شتاب در نزول عذاب بر مخالفان، در دعوت از حکمت نیست.
4:52 هدف و غایت دعوتگران:
4:56 بیرون آوردن مردم از تاریکی‌ها به سوی نور است،
4:59 تا تنها الله را بپرستند.
5:02 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
5:07 رسول الله (ﷺ) هرگز
5:10 چیزی را با دست خود نزد،
5:12 نه زنی را و نه خادمی را،
5:14 مگر آنکه در راه الله جهاد کند.
5:17 و هرگز از او آزاری نرسید که از صاحبش انتقام گرفته باشد،
5:22 مگر آنکه حرمتی از حرمت‌های الله تعالی شکسته شود،
5:27 که در آن صورت برای الله تعالی انتقام می‌گرفت.
5:30 روایت مسلم.
5:33 از فواید حدیث:
5:36 بیان بردباری رسول الله (ﷺ)،
5:40 و عفو او از آنچه به خودش رسیده بود.
5:43 خشم برای الله با بردباری و نرمی و عفو منافاتی ندارد.
5:50 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
5:54 با رسول الله (ﷺ) راه می‌رفتم
5:58 و بر او شنلی نجرانی با حاشیه‌ای ستبر بود،
6:03 که یک بادیه‌نشین به او رسید
6:06 و با شدت تمام شنل او را کشید.
6:09 به گونهٔ شانهٔ پیامبر (ﷺ) نگریستم
6:13 که از شدت کشیدن، حاشیهٔ شنل بر آن اثر گذاشته بود.
6:18 سپس گفت:
6:20 «ای محمد!
6:22 از مال الله که نزد توست، به من بده.»
6:25 پیامبر (ﷺ) به او نگریست و خندید،
6:28 سپس فرمان داد تا به او بخششی داده شود.
6:31 متفق علیه.
6:33 برد:
6:34 یعنی پارچه‌ای سیاه و مربع‌شکل.
6:39 نجرانی:
6:41 منسوب به نجران.
6:43 نجرانی:
6:45 منسوب به نجران،
6:47 و آن شهری در یمن است.
6:50 غلیظ الحاشیه:
6:52 یعنی کناره‌اش درشت و خشن است.
6:54 جبذه:
6:55 یعنی او را کشید.
6:57 عاتق: یعنی شانه.
6:58 میان گردن و شانه، یعنی
7:02 صفحه
7:03 یعنی هر طرف
7:05 از فواید حدیث
7:08 درشتی و خشونت بادیه‌نشینان و بی‌ادبی آنان در معامله
7:12 رسول الله (ﷺ) را به شدت کشید
7:16 و او را به نامش صدا زد
7:18 و از او بخشش خواست
7:22 خوش‌اخلاقی رسول الله (ﷺ)
7:26 و شکیبایی او در برابر نادانان
7:28 و تحمل آزار آنان
7:30 و بخشش او نسبت به کسی که به او بدی کرد
7:33 مستحب بودن جبران بدی با نیکی
7:37 و جبران بدی با همانند آن نکردن
7:42 برای کسی که به سوی خیر دعوت می‌کند مستحب است دل آن که خطا کرده را نرم کند و او را سرزنش نکند
7:47 زیرا این کار در پندادن او سودمندتر است
7:50 و برای بازگشت او به حق امیدبخش‌تر است
7:54 و از ابن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
7:58 گویی به رسول الله (ﷺ) نگاه می‌کنم
8:02 که از یکی از پیامبران حکایت می‌کند
8:05 درودها و سلام الله بر ایشان باد
8:09 قومش او را زدند تا خون‌آلود شد
8:12 و او خون را از چهره‌اش پاک می‌کرد و می‌گفت
8:15 خدایا قوم مرا ببخش، زیرا آنان نمی‌دانند
8:20 متفق علیه
8:25 «یحکی» یعنی مانند آن را نقل می‌کند
8:28 «أدموا» یعنی خونش را جاری ساختند
8:31 از فواید حدیث
8:35 بیان این که پیامبران بیش از همه مردم در معرض بلا و آزمایش‌اند
8:40 سپس پیروان ایشان
8:42 هرکس که شایسته‌تر است، سپس شایسته‌تر پس از او
8:44 مردم در خوابند و حقیقت سرانجام خود را نمی‌دانند
8:48 پس بر کسی که برای آنان خیر خواسته و ایشان را به سوی آن دعوت کرده، نادانی می‌کنند
8:53 واجب بودن شکیبایی و تحمل آزار در راه الله
8:58 مستحب بودن جبران بدی با نیکی
9:02 جواز دعا برای کافران به هدایت
9:07 کمال اخلاق پیامبران، درود و سلام بر ایشان باد
9:12 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
9:16 که رسول الله (ﷺ) فرمود
9:20 نیرومند آن نیست که کشتی‌گیر است
9:23 بلکه نیرومند کسی است که هنگام خشم بر نفس خود مسلط باشد
9:28 متفق علیه
9:30 باب تحمل آزار
9:36 الله تعالی فرمود
9:39 «و خشم‌فروخورندگان و بخشایندگان از مردم، و الله نیکوکاران را دوست دارد»
9:45 «و الله نیکوکاران را دوست دارد»
9:49 و تعالی فرمود
9:51 «و برای کسی که شکیبایی ورزد و درگذرد، همانا این از کارهای والا و استوار است».
9:57 و در این باب
9:58 احادیث پیشین در باب قبل
10:02 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
10:06 که مردی گفت
10:08 ای رسول الله
10:10 من خویشاوندانی دارم که به ایشان پیوند می‌کنم و آنان از من می‌برند
10:14 به ایشان نیکی می‌کنم و آنان به من بدی می‌کنند
10:18 با ایشان بردباری می‌کنم و آنان بر من جهالت می‌ورزند
10:21 پس فرمود
10:23 اگر آنچه گفتی چنین باشد
10:25 گویی خاکستر داغ به ایشان می‌خورانی
10:28 و همواره از جانب الله تعالی پشتیبانی همراه تو خواهد بود بر ضد ایشان
10:33 تا زمانی که بر این حال باشی
10:35 روایت مسلم
10:37 باب خشم هنگامی که حرمت‌های شرع هتک شود
10:44 و یاری دین الله تعالی
10:47 الله تعالی فرمود
10:51 «و هر که حرمت‌های الله را بزرگ دارد، پس آن برای او نزد پروردگارش بهتر است».
10:57 و تعالی فرمود
10:59 «اگر الله را یاری کنید، الله شما را یاری می‌دهد و گام‌هایتان را استوار می‌گرداند».
11:05 از ابومسعود عقبة بن عمرو بدری رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
11:12 مردی نزد پیامبر (ﷺ) آمد و گفت
11:17 من از نماز صبح به سبب فلانی عقب می‌مانم، چون او نماز را برای ما طولانی می‌کند
11:23 پس هرگز ندیدم که پیامبر (ﷺ) در هیچ موعظه‌ای بیش از آن روز خشمگین شود
11:29 بیشتر از آنچه آن روز خشمگین شد
11:32 سپس فرمود
11:34 ای مردم
11:36 به راستی که از شما کسانی هستند که مردم را رم می‌دهند
11:38 پس هر کدام از شما که امامت مردم را بر عهده دارد، کوتاه کند
11:42 زیرا پشت سر او سالخورده و کودک و کسی که نیازمند است، هستند
11:46 متفق علیه
11:48 مردی آمد
11:51 گفته شده که او حرام بن ملحان رضی‌الله‌عنه بوده است
11:54 و گفته شده غیر او
11:56 «فلیوجز» یعنی کوتاه کند و به آنچه در سنت ثابت شده بسنده کند
11:59 یعنی تخفیف دهد و بر آنچه در سنت ثابت است اکتفا کند
12:03 و بر آن نیفزاید
12:05 همراه با کامل کردن ارکان و ادای سنت‌ها
12:08 از فواید حدیث
12:11 مستحب بودن خشم برای الله هنگامی که چیزی از حرمت‌های شرع هتک شود
12:16 یا آزار و تنگی بر مسلمانان روا داشته شود
12:19 جواز اطلاع دادن به ولی امر مسلمانان
12:24 از آنچه که بر ایشان تنگ می‌گیرد یا ایشان را رم می‌دهد
12:27 یا سبب فتنه ایشان می‌شود
12:30 جواز عقب ماندن از نماز جماعت
12:34 هنگامی که حضور در آن زیانی غیرقابل تحمل در پی داشته باشد
12:38 و آزاری که طاقت آن نیست
12:40 حرمت رم دادن مردم از دین
12:42 با کردار یا گفتار یا اشاره
12:45 بر امام در نماز لازم است که حال کسانی را که پشت سر او هستند رعایت کند
12:51 زیرا در میان ایشان سالخورده فرتوت و بیمار و کودک و نیازمند هست
12:56 پس در آن هنگام
12:58 باید در نماز تخفیف داده شود
13:00 و آن با خواندن کوتاه (قرائت کم) حاصل می‌شود
13:03 بدون اخلال در ارکان نماز و واجبات و مستحبات آن
13:08 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
13:13 رسول الله (ﷺ) بازگشت
13:16 از سفری
13:18 و من طاقچه‌ای داشتم که با پرده‌ای نازک که در آن تصاویر بود آن را پوشانده بودم
13:22 وقتی رسول الله (ﷺ) آن را دید
13:26 آن را پاره کرد و چهره‌اش دگرگون شد و فرمود:
13:30 ای عایشه!
13:32 سخت‌ترین عذاب در نزد الله در روز قیامت از آنِ
13:36 کسانی است که به آفرینش الله شباهت می‌ورزند
13:39 متفق علیه
13:41 «سهوه» (طاقچه)
13:43 مانند ایوانک است که در برابر خانه قرار دارد
13:46 و «قرام» پرده‌ای نازک است
13:49 و پاره کردنش تصویر موجود در آن را از میان برد
13:53 «تماثیل» یعنی تصاویر
13:57 «یضاهون» (شباهت می‌ورزند)
13:59 یعنی آنچه را می‌سازند همانند آنچه الله آفریده قرار می‌دهند
14:03 از فواید حدیث:
14:06 مشروع بودن خشم برای مخالفت با امور دین
14:11 زیرا رسول الله (ﷺ) هنگام هتک حرمتی از حرمت‌های الله خشمگین شد
14:15 (و این خشم در آن حال بود)
14:18 وجوب انکار بر مخالف به اندازه توان
14:22 حتی اگر مخالفت از روی قصد نباشد
14:25 عایشه رضی‌الله‌عنها قصد نداشت به آنچه الله و رسولش را خشمگین می‌کند دچار شود
14:31 بر مرد مسلمان لازم است که سرپرست خانواده‌اش باشد
14:37 «آنان را به کار پسندیده فرمان می‌دهد و از کار ناپسند بازمی‌دارد».
14:41 و خانه‌اش را بازرسی کند تا چیزی از آنچه الله حرام کرده در آن داخل نشود
14:47 پرداختن به تصویرسازی یا نقاشی حرام است
14:50 هنگامی که [تصویر] از آنِ موجودات دارای روح باشد
14:53 و همچنین درآمد حاصل از آن حرام است
14:56 و این در سخن رسول الله (ﷺ) آشکار است:
15:01 سخت‌ترین عذاب از آنِ تصویرگران است
15:06 قرار دادن تصویر در خانه‌ها حرام است
15:09 در تصویر تحقیرشده شرط است که چنان تغییری یابد که نشانه‌هایش از میان برود
15:15 زیرا رسول الله (ﷺ) پرده را پاره کرد
15:20 و تصویر موجود در آن را از میان برد
15:23 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است
15:27 که قریش به‌شدت نگران کار زنی از بنی مخزوم شدند که دزدی کرده بود
15:32 پس گفتند: چه کسی با رسول الله (ﷺ) درباره او سخن بگوید؟
15:38 گفتند: چه کسی جرئت دارد جز اسامه بن زید، محبوب رسول الله (ﷺ)، این کار را انجام دهد؟
15:47 پس اسامه با ایشان سخن گفت
15:49 و رسول الله (ﷺ) فرمود:
15:53 آیا در حدی از حدود الله تعالی شفاعت می‌کنی؟
15:57 سپس برخاست و خطبه خواند و فرمود:
16:01 همانا کسانی که پیش از شما بودند هلاک شدند زیرا چون فرد شریفی دزدی می‌کرد او را رها می‌کردند
16:08 و چون فرد ناتوانی دزدی می‌کرد بر او حد جاری می‌ساختند
16:12 به الله سوگند!
16:14 اگر فاطمه دختر محمد دزدی می‌کرد، دستش را قطع می‌کردم
16:20 متفق علیه
16:22 از فواید حدیث:
16:26 حرام بودن شفاعت در حدود پس از رسیدن آن به امام
16:30 بر امام واجب است که حدود را اجرا کند هنگامی که به او رسیده باشد
16:34 و شفاعت شفاعت‌کنندگان پذیرفته نمی‌شود
16:37 شرافت جانی، حد را از او ساقط نمی‌کند
16:40 زیرا احکام شرع در آن شریف و فرومایه یکسان است
16:45 تفاوت گذاشتن امام میان مردم در اجرای حدود الله ستم است و موجب هلاکت امت می‌شود
16:50 (ستمی که هلاکت امت را در پی دارد)
16:53 باید در انکار بر کسی که در حدی از حدود الله سهل‌انگاری کند یا در ترک آن اجازه دهد یا به شفاعت از کسی که حد بر او واجب شده روی آورد سخت‌گیری شود
16:59 (و بر کسی که در ترک آن اجازه دهد)
17:01 (یا به شفاعت از کسی که حد بر او واجب شده روی آورد)
17:05 پذیرفته شدن توبه دزد
17:08 این زن توبه کرد و توبه‌اش نیکو شد
17:12 پس از آنکه رسول الله (ﷺ) حد را بر او جاری کرد
17:17 جواز مثال زدن به شخصیت‌های بزرگ‌قدر
17:20 برای تأکید در بازداشتن
17:23 زیرا رسول الله (ﷺ) دخترش فاطمه را برای همین منظور یاد کرد
17:29 بیان جایگاه اسامه بن زید رضی‌الله‌عنهما
17:34 نزد رسول الله (ﷺ)
17:38 باید از احوال امت‌های گذشته که از روش الله سرپیچی کردند پند گرفت
17:44 «پس الله طعم گرسنگی و ترس را به آن‌ها چشانید».
17:47 یا عذاب ریشه‌کن‌کننده یا جایگزین‌کننده بر ایشان فرستاد
17:52 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت است
17:56 که پیامبر (ﷺ) خلطی (آب بینی یا بلغم) را در قبله دید
18:01 این بر او سخت آمد تا آنجا که ناخشنودی در چهره‌اش دیده شد
18:05 پس برخاست و آن را با دستش پاک کرد
18:08 و فرمود: همانا یکی از شما هنگامی که در نمازش می‌ایستد
18:13 با پروردگارش راز و نیاز می‌کند
18:15 و پروردگارش میان او و قبله است
18:19 پس هیچ‌یک از شما در برابر قبله تف نکند
18:23 بلکه به سمت چپش یا زیر پایش [تف کند]
18:28 سپس گوشه ردای خود را گرفت و در آن تف کرد
18:31 آنگاه بخشی از آن را بر بخش دیگر تا زد
18:34 و فرمود: یا چنین می‌کند؟
18:38 متفق علیه
18:40 و امر به تف کردن به سمت چپ یا زیر پا
18:44 مربوط به جایی است که در مسجد نباشد
18:47 اما در مسجد جز در لباس خود تف نمی‌کند
18:53 «نخامه»
18:55 آنچه انسان از سینه‌اش از راه دهان یا بینی بیرون می‌آورد
18:59 «در قبله»
19:01 یعنی در دیواری که رو به جهت قبله است
19:05 «فشق»
19:07 یعنی بر او گران و دشوار آمد
19:09 «فحک»
19:11 یعنی پاک کرد
19:14 از فواید حدیث:
19:16 وجوب امر به معروف و نهی از منکر
19:20 آن را با دست برطرف کند، اگر ممکن باشد؛
19:24 و اینکه آلوده کردن آن یا ریختن کثافات در آن جایز نیست؛
19:30 و لازم است که آن را تمیز و از هر آنچه موجب نفرت از آن می‌شود، پاک و منزه نگه دارند؛
19:35 لزوم خشم برای الله، هرگاه حرمت‌های او هتک شود،
19:39 خواه در نظر مردم کوچک باشد یا بزرگ.
19:42 نماز، راز و نیازی است میان بنده و پروردگارش؛
19:46 پس ناگزیر باید بنده با تمام وجود به سوی مولای خود روی آورد،
19:50 و به آنچه دل و نیت و قصد او را اصلاح کند، مشغول شود.
19:54 عمل اندک در نماز، آن را فاسد نمی‌کند؛
19:59 چنان‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در ردای خود تف انداخت
20:04 و آن را بر بخشی از آن (ردا) برگرداند؛
20:06 و آنان (یاران) را به این کار راهنمایی فرمود.
20:08 جواز تف انداختن برای کسی که در نماز است، در صورتی که به آن نیاز داشته باشد.
20:13 ریاض الصالحین، ای ریاض الصالحین.