از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 303 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (2-15) | سوره بقره | آیات (233) تا (242)

◉ 388 بازدید ⏱ 16:25 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصهٔ تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتر عقیل بن سالم شمری
0:13 سورهٔ بقره
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 و مادران باید فرزندان خود را دو سال کامل شیر دهند
0:29 برای کسی که بخواهد دوران شیردهی را کامل کند
0:34 و بر عهدهٔ پدر فرزند است که خوراک و پوشاک ایشان را به شیوهٔ شایسته تأمین کند
0:43 هیچ کس جز به اندازهٔ توانش تکلیف نمی‌شود
0:47 نباید مادری به سبب فرزندش آسیب ببیند
0:54 و نباید پدری به سبب فرزندش آسیب ببیند
0:57 و بر وارث نیز همانند آن است
1:00 پس اگر آن دو با رضایت و مشورت یکدیگر بخواهند شیر را قطع کنند، بر ایشان گناهی نیست
1:11 و اگر خواستید فرزندانتان را به دایه بسپارید، بر شما گناهی نیست، در صورتی که آنچه را شایسته است به‌طور نیکو بپردازید
1:20 هرگاه آنچه را که شایسته است به‌طور نیکو بپردازید
1:27 و از الله پروا کنید و بدانید که الله به آنچه انجام می‌دهید بیناست
1:37 و زنانی که از همسرانشان جدا شده‌اند و فرزند دارند
1:41 برای شیر دادن به فرزندانشان از دیگران سزاوارترند، دو سال
1:45 و بر او واجب نشده که فرزندش را شیر دهد
1:49 و بر پدران کودکان است که رزق و مخارج دایگان را به اندازهٔ نیاز آنان بپردازند
1:55 از خوراک و غذا و پوشاک
1:57 به آنچه برای مانند او بر مانند آن مرد واجب است
2:00 هیچ کس جز آنچه بر او سخت نباشد بار نمی‌شود
2:05 و اگر بخواهد، بر او دشوار نیست که آن را فراهم کند
2:09 پس بر مردان جز آنچه توان دارند و راه آن را می‌یابند، هزینه‌ای واجب نیست
2:15 نباید مادری به سبب فرزندش آسیب ببیند
2:19 که از شیر دادن او سر باز زند تا پدر را به رنج اندازد
2:23 و پدر نباید به سبب فرزندش زیان ببیند، که مادر را از شیر دادن او بازدارد تا او را اندوهگین کند
2:29 و بر پدر کودک همانند آنچه بر پدرش بود، از رزق و پوشاک مادرش به شیوهٔ پسندیده، واجب است
2:36 اگر او از نیازمندان باشد
2:39 و اگر از توانگران و تندرستان باشد
2:42 پس همانند آنچه بر پدرش برای او از پاداش شیر دادنش واجب بود، بر وی نیز واجب است
2:47 و اگر پدر و مادر کودک بخواهند در دو سال، فرزندشان را از شیر بازگیرند
2:53 با رضایت و مشورت دوجانبهٔ پدر و مادر کودک
2:57 بر آن دو گناهی نیست
3:00 و اگر خواستید فرزندانتان را به دایگانی غیر از مادرانشان بسپارید، هرگاه مادرانشان امتناع کنند
3:07 بر شما گناهی نیست که آنان را به دایه بسپارید، اگر آنچه را به شیوهٔ پسندیده داده‌اید تسلیم کنید
3:13 و اگر خواستید فرزندانتان را تا کامل شدن دورهٔ شیرخوارگی به دایه بسپارید
3:18 و شما و مادرشان بر از شیر گرفتن آنان توافق نکرده باشید
3:23 و آن را به صلاح آنان ندانید
3:25 پس اگر مادرانشان از شیر دادن امتناع کنند، بر شما گناهی نیست که آنان را به زنی دیگر بسپارید
3:32 خواه به سبب عذری در آنان باشد یا بدون عذر
3:35 هرگاه حقوق آنان را که به ایشان داده‌اید به مادرانشان و به دایهٔ دیگر، با نیکی و احسان بپردازید
3:44 و از کم‌فروشی و ستم در آنچه برای دایگان واجب است، خودداری کنید
3:49 و در آنچه از حقوق که برخی بر برخی دیگر واجب کرده است، از الله پروا کنید
3:53 و بدانید که الله به کارهایی که انجام می‌دهید بیناست؛ آنها را می‌بیند و می‌داند
4:00 چیزی از او پوشیده نمی‌ماند
4:06 و همسرانی بر جای می‌گذارند که چهار ماه و ده روز انتظار بکشند
4:21 پس چون مدت‌شان به پایان رسید، بر شما گناهی نیست در آنچه آنان دربارهٔ خویشتن به شیوهٔ شایسته انجام می‌دهند
4:37 و الله به آنچه انجام می‌دهید آگاه است
4:42 و کسانی از شما که می‌میرند، ای مردم، و همسرانی بر جای می‌گذارند
4:47 باید خود را از ازدواج و از خوشبویی و آرایش بازدارند و عدت نگه دارند
4:53 و از خانه‌ای که در زمان حیات همسرانشان در آن سکونت داشتند، چهار ماه و ده روز بیرون نروند
5:00 مگر آنکه باردار باشند که انتظارشان تا زمان وضع حملشان است
5:06 پس هرگاه مدت عدتشان به پایان رسید و چهار ماه و ده روز سپری شد
5:13 ای اولیا، بر شما گناهی نیست در آنچه آنان در آن هنگام درباره‌ی خودشان انجام می‌دهند
5:19 از خوشبویی و آرایش و جابه‌جایی از خانه‌ای که در آن عدت می‌گرفتند
5:25 و ازدواج، بر اساس آنچه الله برای آنان اجازه داده و مباح کرده است
5:30 و الله به آنچه شما ای اولیا، درباره‌ی زنانی که سرپرستی‌شان با شماست، انجام می‌دهید
5:37 آگاه و دانا است؛ چیزی از آن بر او پوشیده نیست
5:43 پس بر شما گناهی نیست در آنچه از خواستگاری زنان به صورت کنایه بیان می‌کنید
5:51 یا آنچه را در دل پنهان داشته‌اید
5:58 الله می‌داند که شما به یاد ایشان خواهید بود
6:03 ولی با ایشان پنهانی قرار نگذارید
6:07 ولی با ایشان پنهانی قرار نگذارید، مگر آنکه سخنی شایسته بگویید
6:16 و پیوند زناشویی را تا رسیدن مدت معین‌شده قطعی نکنید
6:23 و بدانید که الله آنچه را در دل‌های شماست می‌داند، پس از او بپرهیزید
6:31 و بدانید که الله آمرزنده و بردبار است
7:02 اگر پیوند زناشویی را تا رسیدن مدت معین‌شده قطعی نکنید
7:07 الله دانست که شما درباره‌ی شمار عدت‌نشینان، با خواستگاری در دل و زبان، یاد آنان خواهید کرد
7:15 اما بر شما حرام کرده است که با آنان در شمار عدتشان وعدهٔ جماع دهید
7:20 بدین‌گونه که یکی از شما به یکی از آنان در ایام عدتش بگوید
7:24 من تو را در دل خود به همسری برگزیده‌ام
7:27 و فقط منتظر پایان عدت تو هستم
7:30 پس با این سخن از او امکان جماع و آمیزش را از خود بخواهد
7:36 الله این را حرام کرده است
7:38 بلکه سخنی پسندیده بگویید
7:42 و آن همان کنایه در خواستگاری است که برای شما مجاز شمرده شده است
7:45 و پیمان نکاح را در عدت زن عدت‌نشین استوار مکنید
7:50 تا آنکه میان خود و آنان تعهد ببندید تا عدتش به پایان رسد
7:55 پس آن اجلی که الله در کتابش برای پایان یافتن عدت تعیین کرده، فرا برسد
8:01 و بدانید ای مردم
8:03 که الله آنچه را در دل‌های شماست از خواسته‌هایتان نسبت به آنان و ازدواج با ایشان می‌داند
8:08 پس از الله پروا کنید و درباره‌ی خودتان از او بترسید
8:11 که چیزی از آنچه شما را از آن نهی کرده است، انجام دهید
8:14 از اینکه پیمان نکاح آنان را استوار کنید
8:17 یا در شمار عدتشان با آنان به پنهانی وعده گذارید
8:20 و بدانید که الله پوشانندهٔ گناهان بندگانش و پوشاندن آنهاست
8:26 در آنچه در دل‌های مردان از خواستگاری عدت‌نشینان و غیر آن از خطاهایشان پنهان است
8:33 الله بردبار است و بر بندگانش به خاطر گناهانشان شتاب نمی‌کند
8:50 و به آنان بهره‌ای بدهید؛ توانگر به اندازهٔ توان خود و تنگدست به اندازهٔ توان خود، بهره‌ای به شیوهٔ شایسته
9:04 این حقی است بر نیکوکاران
9:08 اگر زنان خود را طلاق دهید، تا وقتی که با آنان آمیزش نکرده‌اید، بر شما گناهی نیست
9:13 یا مهریهٔ معینی برای آنان تعیین کرده باشید
9:16 و بر اندازهٔ توانایی و منزلتتان، از توانگری و تنگدستی، از اموالتان به آنان چیزی بدهید که از آن بهره‌مند شوند
9:25 و آنان را کالایی دهید، چنان‌که الله به شما امر کرده است که آن را به آنان بدهید
9:31 بدون ستم و بدون آنکه شما بخواهید آنان را از آن باز دارید
9:35 پس آنان را به شیوهٔ پسندیده کالایی دهید؛ این حقی است بر هر یک از شما که نیکوکار باشد
9:46 و پیش از آنکه با آنان آمیزش کنید، اگر برای آنان مهریه‌ای تعیین کرده‌اید، پس نیمی از آنچه تعیین کرده‌اید، بدهید
10:04 مگر آنکه ایشان گذشت کنند یا آنکه پیوند زناشویی به دست اوست گذشت کند
10:12 و گذشت کردن شما به پرهیزگاری نزدیک‌تر است و فضل و احسان را میان خود فراموش نکنید؛ همانا الله به آنچه انجام می‌دهید بیناست
10:30 بر شما گناهی نیست، ای مردم،
10:33 اگر زنان را طلاق دادید در حالی که با آنان آمیزش نکرده‌اید و برای ایشان مهری تعیین نکرده‌اید؛ پس بر ایشان (مهر) نصف آنچه تعیین کرده بودید، بر عهده شماست.
10:42 مگر آنکه زنان گذشت کنند و نصف مهر بر ایشان واجب است، پس آن را برای شما رها کنند.
10:48 و از آن بر شما درگذرند، از سر تفضل خویش به این کار.
10:52 یا آنکه شوهری که گره نکاح به دست اوست، ببخشد؛ و در هر حال، پیش از طلاق و پس از آن (این بخشش ممکن است).
11:00 پس بخشش صداق برای زنان کامل‌تر است.
11:02 و اینکه بعضی از شما نسبت به بعضی دیگر پس از جدایی‌شان گذشت کنند، برای شما به تقوای الله نزدیک‌تر است.
11:09 ای مردم، از گرفتن فضل و نیکی بر یکدیگر غافل نشوید و آن را رها نکنید.
11:15 بلکه باید مرد طلاق‌دهنده، پیش از آمیزش با همسرش، تفضل کند
11:20 و مهر کامل او را تمام بپردازد، اگر تمام آن را به وی نداده باشد.
11:25 و اگر تمام آنچه را که واجب کرده بود به او داده باشد،
11:29 پس باید از روی گذشت، از آنچه برای او واجب است، یعنی نصف آن، صرف‌نظر کند.
11:34 پس اگر مرد در این کار بخل ورزد و جز بازپس‌گرفتن نصف آن از زن امتناع کند،
11:40 پس زن طلاق‌داده باید بر او تفضل کند و تمام آن را، اگر آن را از او گرفته باشد، بازگرداند.
11:47 و اگر آن را نگرفته باشد، از تمام آن درگذرد.
11:51 همانا الله به آنچه انجام می‌دهید، از گذشت و تفضل بعضی بر بعضی که شما را به آن ترغیب کرده است، آگاه است.
11:59 هیچ چیز از آن بر او پوشیده نیست.
12:02 بلکه او آن را بر شما می‌شمارد و نگاه می‌دارد،
12:05 تا نیکوکار شما را بر نیکی‌اش پاداش دهد،
12:09 و بدکار شما را بر بدی‌اش.
12:13 نمازها و نماز میانه را محافظت کنید و برای الله با خشوع بایستید
12:23 بر نمازهای واجب در اوقات آن‌ها مداومت کنید و آن‌ها را مراعات نمایید.
12:28 و (به‌ویژه) بر نماز عصر.
12:30 و در آن (نماز) برای الله فرمانبردارانه بایستید،
12:33 با ترک سخن گفتن بعضی از شما با بعضی دیگر در آن،
12:36 جز خواندن قرآن در آن یا یاد الله.
12:40 در حالی که در آن، به تضییع حدود (احکام) آن، نافرمانی الله نکنید.
12:44 پس اگر ترسیدید، پیاده یا سواره
12:49 و چون در امان بودید، الله را یاد کنید، همان‌گونه که شما را آموخت آنچه نمی‌دانستید
12:58 پس اگر از دشمنی که در حال روبه‌رو شدن با آنان از او می‌ترسید، بیم داشتید، باید به حال ایستاده نماز بگزارید،
13:05 پس پیاده و راه‌رفته بر پاهای خود نماز بخوانید، در حالی که در جنگ خود هستید،
13:10 یا سواره بر پشت چهارپایان خود.
13:13 پس چون از دشمنتان ایمن شدید و آرامش یافتید،
13:17 در نماز خود و در غیر آن، الله را یاد کنید،
13:20 با سپاس و ستایش او،
13:22 و ثنا گفتن بر او به خاطر آنچه از توفیق رسیدن به حق ارزانی داشته است،
13:28 که دشمنانتان از آن گمراه شده‌اند،
13:31 و آموختن احکام و حلال و حرام خود به شما.
13:36 و کسانی از شما که وفات می‌یابند و همسرانی بر جای می‌گذارند
13:42 و همسرانی بر جای می‌گذارند؛ برای همسرانشان وصیت شود که تا یک سال بهره‌مند شوند بی‌آنکه بیرون رانده شوند
13:52 پس اگر بیرون رفتند، بر شما گناهی نیست در آنچه آنان درباره خودشان از کار نیک انجام دهند.
14:02 و الله شکست‌ناپذیر و حکیم است.
14:06 و کسانی از شما ای مردان که وفات می‌یابند و همسرانی باقی می‌گذارند،
14:11 الله برای همسرانشان بر شما وصیتی مقرر کرده است، بهره‌ای برای ایشان، ای مؤمنان،
14:17 که آنان را از خانه‌های همسرانشان یک سال بیرون نکنید،
14:22 پس اگر پیش از پایان سال از خانه‌های همسرانشان بیرون رفتند، از جانب خودشان،
14:28 بر اولیای میت در بیرون رفتن ایشان و ترک عزاداری بر همسرانشان گناهی نیست.
14:35 سپس الله نفقه (یک‌ساله) را با آیه میراث نسخ کرد،
14:39 و سکونت آنان را به چهار ماه و ده روز بازگرداند،
14:43 بر زبان رسول الله (ﷺ).
14:47 و الله در انتقام از کسی که فرمان و نهی او را مخالفت کند، شکست‌ناپذیر است،
14:52 و از حدود او از مردان و زنان تجاوز کند.
14:55 و در آنچه میان بندگانش از احکام و قضاوت‌هایش حکم کرده، حکیم است.
15:01 و برای زنان طلاق‌داده، بهره‌مندی به نیکی، به‌عنوان حقی بر پرهیزگاران است.
15:11 و برای زنی که طلاق داده شده،
15:14 بر شوهری که او را طلاق داده، بهره‌ای است که از آن بهره می‌برد،
15:17 از جامه و پوشاک و نفقه،
15:20 یا خدمتکار و غیر آن از آنچه از آن بهره می‌برد،
15:24 بهره‌مندی به نیکی، حقی بر هر کس از شما که
15:28 از پرهیزگارانی باشد که در فرمان و نهی و حدود او از الله پروا دارند.
15:42 همان‌گونه که آنچه را بر شما در حق همسرانتان لازم است، برای شما بیان کردم،
15:46 و آنچه بر همسرانتان نسبت به شما ای مؤمنان لازم است (نیز بیان کردم)،
15:49 و احکام من و حقی را که بر بعضی از شما نسبت به بعضی دیگر واجب است، به شما شناساندم.
15:54 پس همچنین سایر احکام را در آیات آنچه نازل کرده‌ام، برای شما بیان می‌کنم،
16:00 تا بیندیشید و آنچه از واجبات من بر شماست بفهمید،
16:04 و بدین وسیله آنچه را در آن صلاح دین و دنیای شماست بشناسید،
16:08 تا به آن عمل کنید و بدان از ثواب فراوان من در معاد خویش بهره‌مند شوید.