از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 213 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (79) | سوره نازیات

◉ 298 بازدید ⏱ 11:38 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 تلخیص‌شده توسط دکتر عقیل بن سالم الشمر
0:12 سوره النازعات
0:16 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 «و سوگند به فرشتگانی که (جان‌ها را) با شدّت می‌کشند»
0:27 «و سوگند به فرشتگانی که (جان‌ها را) به آرامی و به‌سهولت بیرون می‌کشند»
0:31 «و سوگند به فرشتگانی که شناورانه (در آسمان) حرکت می‌کنند»
0:34 «پس سوگند به فرشتگانی که بر یکدیگر سبقت می‌گیرند»
0:37 «پس سوگند به فرشتگانی که کار (جهان) را تدبیر می‌کنند»
0:40 «روزی که لرزاننده (زمین و آسمان) بلرزاند»
0:43 «و پس از آن، دومین (نفخه) از پی آن درآید»
0:45 «در آن روز دل‌هایی پرهراس است»
0:51 «و دیدگان‌شان فروافتاده است»
0:55 پروردگار ما، جلّ جلاله، به نازعات (فرشتگانی) که با شدّت (جان‌ها را) می‌کشند سوگند یاد کرده است.
0:59 و نازعه‌ای را بر نازعه‌ای دیگر مختص نگردانیده است.
1:03 پس هر نازعه‌ای که با شدّت (جان را) می‌کشد، در سوگند او داخل است.
1:07 چه فرشته باشد یا مرگ.
1:09 یا ستاره یا کمان (افق)،
1:11 یا غیر این‌ها.
1:13 و سوگند یاد کرده است به ناشطات که به آرامی (جان را) بیرون می‌کشند.
1:16 و آن‌ها همان‌هایی هستند که از جایی به جای دیگر به آسانی حرکت می‌کنند،
1:19 پس (به سوی آن) می‌روند.
1:21 و الله آن را به چیزی دون چیز دیگر اختصاص نداده است.
1:24 بلکه سوگند همه ناشطات را دربر می‌گیرد.
1:28 و فرشتگان از جایی به جایی دیگر به آسانی حرکت می‌کنند،
1:31 و همچنین مرگ (چنین است).
1:33 و همچنین ستارگان (چنین‌اند).
1:36 و سوگند یاد کرده است به سابحات که شناورانه (حرکت می‌کنند) از آفریدگان او.
1:39 پس مرگ در جان فرزند آدم شناور است،
1:42 و ستارگان در مدار خود شناورند.
1:45 و الله از این (موارد) بعضی را دون بعضی دیگر اختصاص نداده است.
1:49 پس آن، هر شناورنده‌ای است.
1:52 و سوگند یاد کرده است به سابقات.
1:54 پس فرشتگان و اسب‌ها سبقت‌گیرنده‌اند.
1:57 و ستارگان برخی‌شان در سیر بر برخی دیگر سبقت می‌گیرند.
2:00 پس آن، هر سبقت‌گیرنده‌ای است.
2:03 و سوگند یاد کرده است به فرشتگان تدبیرکننده، در آنچه از فرمان الله به آن مأمور شده‌اند.
2:08 روزی که زمین و کوه‌ها برای نفخه نخست بلرزند،
2:12 و پس از آن نفخه دیگری بیاید که نفخه نخست را دنبال کند.
2:16 دل‌هایی از آفریدگان او در آن روز،
2:18 از بزرگی هراس نازل‌شونده ترسان‌اند.
2:22 دیدگان صاحبانشان فروافتاده است، به‌سبب اندوهی که بر آن‌ها چیره شده است،
2:26 از بزرگی هول آن روز.
2:31 می‌گویند: آیا ما به حالت نخستین بازگردانده خواهیم شد؟
2:36 آیا وقتی استخوان‌های پوسیده شویم،
2:41 می‌گویند: «آن‌گاه این بازگشتی زیان‌بار خواهد بود.»
2:47 جز این نیست که آن (برانگیختن) تنها یک بانگ است،
2:52 و ناگهان آنان در سرزمین بیداری‌اند.
2:57 این‌ها که به رستاخیز تکذیب می‌کنند، می‌گویند:
3:01 ما قطعاً به حال نخستین خود پیش از مرگ بازگردانده خواهیم شد؟
3:05 آیا زنده‌شدگان بازگردانده می‌شویم، چنان‌که پیش از مرگ‌مان بودیم؟
3:10 آن بازگشت، اکنون بازگشتی زیانبار است.
3:13 پس جز یک بانگ نیست،
3:16 و ناگهان این‌ها که به رستاخیز تکذیب می‌کنند، در سرزمین بیداری‌اند.
3:20 و آن، پشت زمین است.
3:23 آیا داستان موسی به تو رسیده است؟
3:27 هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طُوًی ندا داد:
3:32 «به سوی فرعون برو که او سرکشی کرده است.»
3:37 پس بگو: «آیا تو را میلی هست که پاک شوی؟
3:41 و تو را به پروردگارت راه می‌نمایم تا (از او) بترسی؟»
3:46 ای محمد، آیا خبر موسی بن عمران به تو رسیده است؟
3:50 و آیا خبرش را شنیده‌ای، آن‌گاه که پروردگارش با او در وادی پاک و مبارک راز گفت؟
3:56 و «طُوًی» برخی گفته‌اند نام وادی است.
4:00 و دیگران گفته‌اند: یعنی پای برهنه بر زمین بگذار.
4:04 و دیگران گفته‌اند: یعنی وادی مقدس دو بار (پاک شد).
4:10 «به سوی فرعون برو که او عتو کرد و از حد خود در تجاوز گذشت.»
4:16 و بر پروردگارش گردنکشی نمود.
4:18 پس به او بگو: آیا تو را راهی هست که از آلودگی کفر پاک شوی و به پروردگارت ایمان آوری؟
4:25 و آیا تو را راهی هست که تو را به آنچه پروردگارت را خشنود می‌سازد راهنمایی کنم،
4:29 تا از عقاب او، با ادای آنچه از فرایضش بر تو لازم کرده، بترسی؟
4:33 و از آنچه از معصیت‌هایش تو را نهی کرده، دوری گزینی.
4:38 پس آن نشانه بزرگ را به او نشان داد.
4:41 اما تکذیب کرد و نافرمانی نمود.
4:44 سپس پشت کرد و شتابان (از حق) روی گرداند.
4:47 پس (مردم را) گرد آورد و ندا داد،
4:50 پس (فرعون) گفت: «من پروردگار برتر شما هستم.»
4:53 پس الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.
4:58 بی‌گمان در این امر برای کسی که بترسد عبرتی است.
5:06 موسی به فرعون، دلیل بزرگ را نشان داد که او فرستاده الله است و الله او را به سوی وی فرستاده است.
5:13 اما فرعون موسی را در آنچه از آیات معجزه‌آسا برایش آورد تکذیب کرد.
5:18 و در آنچه به اطاعت از پروردگارش و ترسیدن از او فرمانش داد، نافرمانی کرد.
5:24 سپس پشت کرد و روی‌گردان شد و در معصیت الله می‌کوشید،
5:28 و در آنچه او را به خشم می‌آورد.
5:30 پس قوم و پیروانش را گرد آورد و در میان آنان ندا داد و به ایشان گفت:
5:35 من پروردگار شمایم که هر پروردگاری جز من (باطل) است.
5:40 پس الله او را به عقوبت آخرت از سخنش مؤاخذه کرد،
5:44 و آن سخن او بود که گفت: من پروردگار برتر شمایم.
5:48 و عقوبت اولی سخن او بود:
5:50 برای شما جز من معبودی نمی‌شناسم.
5:53 و دیگران گفته‌اند:
5:55 بلکه این سخن را برای همین (مقصود) گفت.
5:57 پس الله او را به عذاب دنیا و آخرت مؤاخذه کرد.
6:00 همانا در عقوبتی که الله فرعون را در دنیای زودگذر به آن عقوبت داد،
6:06 و در گرفتنش او را،
6:08 پندی و عبرتی است برای کسی که از الله بترسد و از عقوبتش هراس دارد.
6:13 آیا آفرینش شما دشوارتر است یا آسمان؟
6:20 الله آن را بنا کرد.
6:21 بلندای آن را برافراشت و آن را استوار ساخت.
6:25 و شب آن را تاریک کرد و روشنی روز آن را بیرون آورد.
6:31 آیا شما ای مردم، آفرینشتان سخت‌تر است یا آسمان؟
6:35 «خداوندتان آن را بنا کرد؛ سقف آن را برافراشت و آن را بی‌نقص و استوار ساخت.»
6:39 پس هیچ چیز از چیزی بالاتر نیست
6:41 و هیچ چیز از چیزی پایین‌تر نیست،
6:44 بلکه همه‌ی آن‌ها در بلندی و گستردگی یکسان‌اند.
6:48 زیرا کسی که آسمان را بنا کرد و آن را همچون سقفی برافراشت،
6:52 آفرینش شما و آفرینش همانندان شما برای او آسان است.
6:56 و زنده کردن شما پس از مرگتان (نیز برای او آسان است).
6:59 و آفرینش شما پس از مرگتان، سخت‌تر از آفرینش آسمان نیست.
7:04 و «شب آسمان را تاریک گردانید و روزش را آشکار ساخت و آن را روشن کرد».
7:09 و روشنایی چاشتگاه آن را (پدیدار ساخت).
7:12 و زمین را پس از آن گسترد،
7:15 آب و چراگاه آن را از آن بیرون آورد.
7:21 و کوه‌ها را استوار کرد.
7:25 و زمین را پس از آن گسترد،
7:28 و در آن نهرها جاری ساخت و گیاهانش را رویانید.
7:31 و آب و چراگاه آن را از آن بیرون آورد،
7:34 (این) بهره‌ای برای ما و برخورداری تا مدتی (معین) است.
7:38 و کوه‌ها را در آن استوار ساخت،
7:41 برای بهره‌مندی شما و چهارپایانتان.
7:46 یعنی این چیزها را آفرید (برای بهره‌مندی شما).
7:49 (این) بهره‌ای برای ما و برخورداری تا مدتی (معین) است.
7:54 پس چون آن حادثه‌ی بزرگ فرا رسد،
8:03 روزی که انسان آنچه را کوشیده است به یاد می‌آورد،
8:08 و دوزخ برای هر که ببیند آشکار می‌شود.
8:14 پس چون آن (رخداد) فرا رسد که بر همه‌ی امور سهمگین چیره می‌شود،
8:19 با هول عظیم خود هر آنچه را جز خود است فرا می‌گیرد.
8:23 انسان آنچه را در دنیا از خیر و شر کرده است به یاد می‌آورد،
8:27 و این است کوشش او.
8:29 و دوزخ برای دیدگان بینندگان آشکار شود.
8:34 اما کسی که طغیان کرد،
8:37 و زندگی دنیا را برگزید،
8:41 پس بی‌گمان دوزخ جایگاه (نهایی) است.
8:46 و اما کسی که بر پروردگارش سرکشی کرد و از او نافرمانی نمود،
8:49 و از عبادت او تکبر ورزید،
8:51 و متاع زندگی دنیا را بر کرامت آخرت برتری داد،
8:56 و آنچه الله برای دوستانش در آن آماده کرده است (را ناچیز شمرد)،
8:59 برای دنیا عمل کرد و برای آن کوشید،
9:02 و عمل برای آخرت را ترک کرد،
9:05 پس آتش الله که نامش دوزخ است،
9:08 منزلگاه و جایگاه اوست،
9:10 و سرانجام او که روز قیامت به آن بازمی‌گردد (همان است).
9:15 و اما کسی که از مقام پروردگارش بیمناک بود
9:19 و نفس را از هوای نفسانی بازداشت،
9:23 پس بی‌گمان بهشت جایگاه (نهایی) است.
9:30 و اما کسی که از بازخواست الله از او ترسید،
9:32 در هنگام ایستادنش در روز قیامت در برابر او،
9:36 با ادای واجباتش از او پرهیز کرد و از گناهانش دوری گزید،
9:41 و نفسش را از هوای خود بازداشت در آنچه الله آن را ناپسند دارد،
9:44 و او آن را از وی نمی‌پسندد،
9:46 پس آن را از این کار بازداشت،
9:48 و با هوای نفسش مخالفت کرد به سوی آنچه پروردگارش به آن فرمانش داده است،
9:52 پس قطعاً بهشت جایگاه و منزلگاه او در روز قیامت است.
9:58 از تو درباره‌ی قیامت می‌پرسند که لنگرگاهش کجاست؟
10:03 تو را با یاد کردن آن چه کار؟
10:08 منتهای علم آن تنها نزد پروردگار توست.
10:13 تو تنها هشداردهنده کسی هستی که از آن بترسد.
10:20 گویی روزی که آن را ببینند، جز یک شامگاه یا یک بامداد درنگ نکرده‌اند.
10:31 ای محمد، این مکذبان به رستاخیز از تو می‌پرسند،
10:35 درباره‌ی قیامتی که در آن مردگان را از گورهایشان برمی‌انگیزند،
10:39 که کی برپا می‌شود؟
10:41 زمان برپایی و ظهور آن کی است؟
10:44 تو در چه کاری از یاد کردن قیامت و جست‌وجوی شأن آن هستی؟
10:49 منتهای دانش آن نزد پروردگار توست؛
10:52 یعنی علم قیامت به او منتهی می‌شود،
10:55 جز او کسی زمان برپایی آن را نمی‌داند.
10:58 تو فقط فرستاده‌ای هستی که برای هشدار دادن به قیامت برانگیخته شده‌ای،
11:02 تا کسی را که از کیفر الله در آن به سبب گناهانش می‌ترسد بیم دهی.
11:06 پس آنچه را که مکلف به دانستنش نیستی واگذار،
11:08 و به آنچه از هشدار دادن به کسانی که به هشدار دادنشان مأموری عمل کن.
11:13 گویی این مکذبان به قیامت،
11:16 روزی که می‌بینند قیامت برپا شده است،
11:20 به سبب هول عظیم آن، جز یک شامگاه یا بامدادی از آن روز در دنیا درنگ نکرده‌اند،
11:25 یا آن شامگاه یا بامداد (آن روز)،
11:29 خلاصه‌ای از تفسیر طبری.