از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 162 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (12-4) | سوره یوسف | آیات (53) تا (76)

◉ 197 بازدید ⏱ 17:26 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 که دکتر عقیل بن سالم الشمر آن را مختصر کرده است
0:12 سوره یوسف
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 و من خود را تبرئه نمی‌کنم
0:25 همانا نفس به بدی فرمان‌دهنده است
0:33 مگر آنچه پروردگارم رحم کند
0:36 همانا پروردگارم آمرزنده مهربان است
0:42 یوسف گفت
0:44 و من خود را از خطا و لغزش مبرّا نمی‌دانم، پس آن را پاک نمی‌شمارم
0:49 همانا نفوس، نفوس بندگان، فرمان‌دهنده به بدی‌اند و آنان را به آنچه هوای نفسشان می‌خواهد وامی‌دارند
0:54 مگر آنکه پروردگارم به هر که از بندگانش بخواهد رحم کند
0:58 پس او را از پیروی هوای نفس نجات دهد
1:01 همانا پروردگارم آمرزنده و بخشاینده گناهان کسی است که از گناهانش توبه کند
1:06 و پس از توبه‌اش مهربان است که او را به سبب آن عذاب نکند
1:11 و پادشاه گفت: او را نزد من آورید تا او را برای خود برگزینم
1:17 پس چون با او سخن گفت، گفت: همانا تو امروز نزد ما صاحب منزلت و امین هستی
1:26 و پادشاه چون بی‌گناهی یوسف آشکار شد گفت:
1:31 او را نزد من آورید تا او را از خاصان خود قرار دهم
1:35 پس چون پادشاه با یوسف سخن گفت و پاکدامنی او را دریافت و امانتداری او را بزرگ شمرد
1:41 به او گفت: همانا تو ای یوسف، نزد ما متمکن و در آنچه می‌خواهی توانایی
1:47 بر هر امانتی که در آن هستی امین هستی
1:52 گفت: مرا بر خزائن زمین بگمار، همانا من نگهبانی دانا هستم
2:01 یوسف به پادشاه گفت: مرا بر خزائن سرزمینت بگمار
2:06 همانا من نگهبانی دانا هستم برای آنچه به من سپرده‌ای و آنچه را که متصدی آن کرده‌ای
2:12 و این‌گونه به یوسف در آن سرزمین قدرت دادیم تا هر جا که خواست در آن جای گیرد
2:22 هر که را بخواهیم با رحمت خود نصیب می‌دهیم
2:27 و پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کنیم
2:31 و پاداش آخرت برای کسانی که ایمان آوردند و پرهیزکار بودند بهتر است
2:40 و این‌گونه یوسف را در سرزمین مصر جای دادیم
2:44 تا از سرزمین مصر هر جا که خواست منزلگاهی برگزیند
2:48 هر که را از بندگانمان بخواهیم با رحمت خود نصیب می‌دهیم
2:51 و پاداش عمل کسی را که نیکی کرد و فرمانبردار پروردگارش شد تباه نمی‌کنیم
2:56 و ثواب الله در آخرت برای کسانی که الله و پیامبرش را تصدیق کردند بهتر است
3:02 از آنچه یوسف را در دنیا عطا کرد
3:05 و آنان از عذاب الله در مخالفت با فرمانش و حلال شمردن محارمش بیم داشتند
3:12 و برادران یوسف آمدند، بر او وارد شدند، پس یوسف ایشان را شناخت و ایشان او را منکر بودند
3:26 و برادران یوسف آمدند، بر او وارد شدند، پس یوسف ایشان را شناخت
3:31 و ایشان او را نمی‌شناختند و از او انکار داشتند
3:34 و چون بارشان را برایشان آماده کرد، گفت: برادری از پدرتان را نزد من آورید
3:45 آیا نمی‌بینید که من پیمانه را تمام می‌دهم و من بهترین میزبانانم؟
3:53 پس اگر او را نزد من نیاورید، نزد من پیمانه‌ای برای شما نیست و به من نزدیک نشوید
4:03 و چون یوسف بارهای خوراک را برای برادرانش بار کرد
4:08 و برای هر مردی از ایشان شتری پر بار کرد، به آنان گفت
4:12 برادرتان را از پدرتان نزد من آورید تا برای شما شتری دیگر بار کنم
4:19 تا با آن بار شتری دیگر بیفزایید
4:22 آیا نمی‌بینید که من پیمانه را تمام می‌دهم و از کسی چیزی کم نمی‌گذارم؟
4:27 و من بهترین کسی هستم که مهمان را در این شهر از مردم بر خود فرود می‌آورد
4:33 پس اگر برادرتان را از پدرتان نزد من نیاورید
4:37 نزد من برای شما خوراکی نیست که آن را برایتان پیمانه کنم، و به سرزمین من نزدیک نشوید
4:44 گفتند: از پدرش با او درخواست خواهیم کرد و ما حتماً این کار را خواهیم کرد
4:52 برادران یوسف گفتند: از پدرش با او درخواست خواهیم کرد
4:56 و از او می‌خواهیم که او را با ما بفرستد تا او را نزد تو بیاوریم
5:01 و ما حتماً این کار را خواهیم کرد؛ آنچه را به تو گفتیم، و ما کوشش خواهیم کرد
5:07 و به جوانانش گفت: سرمایه‌شان را در بارهایشان بگذارید، شاید آن را بشناسند
5:18 هنگامی که به سوی خانواده‌شان بازگردند، شاید بازگردند
5:26 و یوسف به غلامانش گفت
5:29 بهای خوراکی را که از ایشان گرفته‌اید در بارهایشان بگذارید، شاید بازگردند و ایشان ندانند
5:36 و یوسف این کار را کرد
5:38 یا آنکه ترسید که نزد پدرش درهمی نباشد
5:43 چرا که سال، سال قحطی بود، پس دوست داشت که نزد او بازگردند
5:48 یا خواست که پدرش و برادرانش با آن توانگر شوند با وجود نیازشان به او
5:54 پس از روی بزرگواری و احسان آن را به ایشان بازگرداند
5:58 چون نزد پدرشان بازگشتند گفتند: ای پدر ما، پیمانه از ما بازداشته شد
6:11 پس برادرمان را با ما بفرست تا پیمانه بگیریم، و ما حتماً نگهدارنده او هستیم
6:24 چون برادران یوسف نزد پدرشان بازگشتند
6:28 گفتند: پیمانه از ما بازداشته شد، جز پیمانه‌ای که برای ما پیمانه شد
6:33 و برای هیچ مردی از ما جز پیمانه یک شتر پیمانه نشد
6:38 پس برادرمان بنیامین را با ما بفرست تا برای خود پیمانه شتری دیگر بگیرد
6:44 و ما حتماً نگهبان او هستیم از اینکه در سفرش آسیبی به او برسد
6:50 گفت: آیا شما را بر او امین بدانم جز آنکه پیش‌تر شما را بر برادرش امین دانستم؟
6:59 پس الله بهترین نگهبان است و او مهربان‌ترین مهربانان است
7:08 پدرشان یعقوب گفت
7:10 آیا شما را بر برادرتان امین بدانم جز آنکه پیش‌تر شما را بر برادرش یوسف امین دانستم؟
7:17 و الله بهترین نگهبان شماست
7:20 و الله مهربان‌ترین مهربانان به بندگان خویش است
7:22 بر ناتوانی‌ام در پیری‌ام و تنهایی‌ام با فقدان فرزندم رحم کند
7:29 و چون متاعشان را گشودند، سرمایه‌شان را بازگردانده شده یافتند
7:36 گفتند: ای پدر ما، چه می‌خواهیم؟
7:40 این سرمایه ماست که به ما بازگردانده شده است
7:45 و خانواده‌مان را آذوقه می‌دهیم و برادرمان را نگه می‌داریم و یک شتر پیمانه بیشتر می‌گیریم
7:52 این پیمانه‌ای آسان است
7:58 و چون متاعشان را گشودند، سرمایه‌شان را بازگردانده شده یافتند
8:04 به پدرشان گفتند: چه می‌خواهیم؟
8:07 این سرمایه ماست که به ما بازگردانده شده است
8:10 تا دل او را به آنچه با ایشان در بازگرداندن سرمایه‌شان کرده شد خوش کنند
8:16 و برای خانواده‌مان خوراک می‌خواهیم تا برایشان بخریم
8:20 و برادرمان را که با ما می‌فرستی نگه می‌داریم
8:23 و بر بارهای خوراکمان یک بار شتر می‌افزاییم
8:28 که برای ما پیمانه شود آنچه بار یک شتر دیگر است
8:31 این بار اندکی است
8:35 گفت: هرگز او را با شما نمی‌فرستم تا آنکه پیمانی محکم به نام الله به من بدهید
8:41 که حتماً او را نزد من بیاورید، مگر آنکه همگی شما گرفتار شوید
8:51 چون پیمان خود را به او دادند، گفت: الله بر آنچه می‌گوییم گواه و نگهبان است
9:01 یعقوب به فرزندانش گفت
9:03 هرگز برادرتان را با شما به سوی پادشاه مصر نمی‌فرستم
9:07 تا آنکه به نام الله پیمانی محکم از سوگند و عهد به من بدهید
9:11 که حتماً او را نزد من بیاورید
9:13 مگر آنکه همه شما گرفتار شوید، به گونه‌ای که نتوانید او را نزد من بیاورید
9:20 و چون ایشان پیمان خود را به او دادند، یعقوب گفت:
9:24 «الله گواه است بر آنچه ما و شما می‌گوییم؛ او بر وفای ما به آنچه همگی می‌گوییم گواه است.»
9:33 و گفت: «ای پسرانم، از یک دروازه داخل نشوید،
9:44 و از دروازه‌های گوناگون داخل شوید.
9:49 و من هرگز نمی‌توانم چیزی را از الله برای شما دفع کنم،
9:56 فرمان جز از آنِ الله نیست.
10:00 بر او توکل کردم و توکل‌کنندگان باید بر او توکل کنند.»
10:10 و یعقوب به پسرانش گفت:
10:12 هنگامی که آهنگ بیرون رفتن از نزد او به سوی مصر داشتند تا خوراک فراهم کنند:
10:17 «ای پسرانم، از یک راه داخل مصر نشوید،
10:22 و از دروازه‌های گوناگون داخل شوید.»
10:25 و یاد شده که او این سخن را به ایشان گفت،
10:28 زیرا ایشان برازندگی و شکوه داشتند،
10:31 پس از چشم‌زخم بر آنان بیمناک بود،
10:33 اگر از یک راه داخل شوند.
10:36 و به ایشان گفت:
10:37 «و من نمی‌توانم از قضای الله که بر شما مقدر کرده، چیزی را از شما دور کنم.
10:44 حکم و قضا جز از آنِ الله نیست، نه آنچه جز اوست از چیزها.
10:49 و قضای او بازگردانده نمی‌شود.
10:52 بر الله توکل کردم و به او اعتماد نمودم.
10:55 و کارهای خود را باید توکل‌کنندگان به الله واگذارند.»
11:26 و چون فرزندان یعقوب از دروازه‌های گوناگون به مصر داخل شدند،
11:31 ورودشان به این شکل، چیزی از قضای الله را که درباره ایشان مقدر کرده بود، از آنان دور نمی‌کرد،
11:38 و از الله، هیچ چیز را بازنمی‌داشت،
11:40 جز آنکه نیازی برای یعقوب برآوردند،
11:44 و جانش آرام گرفت که ایشان از پیش، به او داده شده‌اند.
11:49 و همچنین، از قضای الله بر آنان جاری شد،
11:53 و جانش آرام گرفت که ایشان به سبب آن پیش‌تر به آن دچار شده‌اند،
11:58 یا از آن مکری به ایشان رسید.
12:01 و یعقوب، به سبب آموزشی که ما به او دادیم، دارای دانشی بود،
12:05 ولی بیشتر مردم از یعقوب نیستند،
12:08 آنچه را او می‌داند نمی‌دانند، زیرا ما او را (از آن) بازداشتیم.
12:14 و چون بر یوسف وارد شدند، برادرش را نزد خود جای داد.
12:21 گفت: «من برادر تو هستم، پس از آنچه انجام می‌دادند غمگین مباش.»
12:30 و چون فرزندان یعقوب بر یوسف وارد شدند،
12:33 برادر مادری و پدری خود را به خود نزدیک کرد.
12:37 گفت: «من برادر تو یوسفم،
12:41 پس از آنچه پیش از امروز با تو می‌کردند، اندوهگین مشو.»
12:46 و چون ایشان را با بارشان مجهز کرد، جام (پیمانه) را در بار برادرش نهاد.
13:00 سپس جارچی ندا داد: «ای کاروانیان، شما بی‌شک دزدید.»
13:07 و چون یوسف برای برادرانش شتران را بار کرد و نیازشان را برآورد،
13:14 پیمانه‌ای را که با آن خوراک می‌پیمودند، در بار برادرش قرار داد.
13:19 سپس منادی ندا داد: «ای کاروان، شما قطعاً دزدید.»
13:24 گفتند، و رو به ایشان کردند: «چه چیزی را گم کرده‌اید؟»
13:32 فرزندان یعقوب، رو به جارچی کردند و گفتند: «چه چیزی را گم کرده‌اید؟»
13:39 گفتند: «پیمانه شاه را گم کرده‌ایم، و برای آنکه آن را بیاورد، بار یک شتر (پاداش) است و من ضامن آن هستم.»
13:59 گفتند: «جام شاه را، و برای آنکه جام را بیاورد، بار یک شتر از خوراک است، و من ضامنم که آن را بپردازم، اگر آن جام شاه را نزد من بیاورد.»
14:13 گفتند: «به الله سوگند، شما دانستید که ما برای تباهی در زمین نیامده‌ایم و دزد نبوده‌ایم.»
14:24 برادران یوسف گفتند: «به الله سوگند، شما دانستید که ما نیامده‌ایم تا در سرزمین شما نافرمانی الله کنیم، و اگر دزد بودیم، کالایی را که در بارهایمان یافته‌ایم به شما بازنمی‌گردانیدیم.»
14:39 گفتند: «پس کیفر او چیست، اگر دروغگو باشید؟»
14:48 گفتند: کیفرش آن است که هر کس (پیمانه) در بارِ او یافت شود، خود کیفرش همان است؛ ما ستمکاران را چنین کیفر می‌دهیم.
15:00 یاران یوسف، برادران را گفتند: «پس کیفر دزدی چیست، اگر در سخنتان دروغگو باشید؟»
15:09 برادران یوسف گفتند: «کیفر کسی که کالایی دزدی در بارش یافت شود، آن است که به سبب دزدیش به کسی که از او دزدیده تسلیم شود تا او را به بردگی گیرد.»
15:20 این‌گونه با ستمکار رفتار می‌کنیم، که آنچه را نباید انجام دهد، یعنی گرفتن مال دیگری به دزدی، انجام داد.
15:30 پس (یوسف) پیش از ظرف برادرش، از ظرف‌های ایشان آغاز کرد، سپس آن را از ظرف برادرش بیرون آورد.
15:42 این‌گونه برای یوسف تدبیر کردیم؛ او در آیین پادشاه نمی‌توانست برادرش را بگیرد، مگر آنکه الله بخواهد.
15:54 درجات هر که را بخواهیم بالا می‌بریم، و بالای هر صاحب دانشی، دانایی است.
16:06 پس یوسف ظرف‌ها و بارهای ایشان را جستجو کرد، و از ظرف‌های برادرانش آغاز به جستجو کرد.
16:14 آنها را یکی‌یکی جستجو می‌کرد، پیش از ظرف برادرش، سپس آخرین ظرف، یعنی ظرف برادرش را جستجو کرد.
16:23 پس جام را از ظرف برادرش بیرون آورد. این‌گونه برای یوسف چاره‌اندیشی کردیم، تا برادرش را رها کند.
16:31 و یوسف را نرسید که برادرش را در حکم پادشاه مصر و قضا و فرمانش از ایشان بگیرد.
16:38 زیرا در حکم آن پادشاه و قضای او نبود که کسی به سبب دزدی به بردگی گرفته شود.
16:45 پس یوسف را نرسید که برادرش را در حکم پادشاه آن سرزمین بگیرد،
16:49 مگر آنکه الله با تدبیری که برای او چیده بود، بخواهد.
16:53 منزلت هرکه را بخواهیم بالا می‌بریم، و منزلت او را با دانش بر دیگری برتری می‌دهیم.
16:59 چنان‌که مرتبه یوسف و منزلتش را بر منزلت برادرانش و درجاتشان بالا بردیم.
17:06 و بالای هر دانایی، کسی است که از او داناتر است، تا آنکه این سلسله به الله منتهی شود.