از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 280 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (2-8) | سوره بقره | آیات (124) تا (141)

◉ 441 بازدید ⏱ 19:31 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:13 سوره البقره
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 و آنگاه که ابراهیم را پروردگارش با کلماتی آزمود، پس آنها را به انجام رساند.
0:32 «فرمود: من تو را برای مردم امام قرار خواهم داد»
0:38 گفت: «و از دودمان من [نیز]؟»
0:42 فرمود: «پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد.»
0:48 و یاد کنید آنگاه که الله ابراهیم را آزمود
0:51 و آزمایش او با واجباتی بود که آنها را بر او مقرر فرمود
0:55 و فرمانی که به او داد
0:57 پس ابراهیم کلمات را به انجام رساند
0:59 با قیام برای الله به آنچه در آن بر او واجب گردانیده بود
1:03 پس الله فرمود:
1:05 ای ابراهیم!
1:06 «من تو را برای مردم پیشوایی قرار می‌دهم که به او اقتدا شود و از او پیروی گردد.»
1:12 ابراهیم گفت:
1:14 ای پروردگار من! و از دودمان من [چه]؟
1:16 پس پیشوایانی قرار ده که به آنان اقتدا شود.
1:19 الله فرمود:
1:20 «پیمان من به دشمنی از آن من که نافرمانی‌ام کند، نمی‌رسد.»
1:24 این، آگاهی‌ای است از سوی الله تعالی ذکره به ابراهیم
1:28 که از فرزندان او کسی هست که به او شرک می‌ورزد و به خود و بندگانش ستم می‌کند.
1:34 «و یاد کن هنگامی را که خانه (کعبه) را مرجع و جایگاه امن برای مردم قرار دادیم»
1:41 و از مقام ابراهیم جایگاه نماز گرفتید.
1:47 و به ابراهیم و اسماعیل سفارش کردیم که خانه مرا پاک کنید،
1:55 که خانه مرا برای طواف‌کنندگان و معتکفان و رکوع‌کنندگان و سجده‌کنندگان پاک کنید.
2:06 و یاد کنید آنگاه که خانه را محل بازگشت مردم قرار دادیم،
2:09 که هر سال به سوی آن می‌آیند و بازمی‌گردند.
2:12 و [آن را] جایگاه امن [قرار دادیم].
2:15 ای مردم! از مقام ابراهیم جایگاه نماز بگیرید.
2:19 که نزد آن نماز می‌گزارید، به عنوان عبادتی از شما و تکریمی از جانب من برای ابراهیم.
2:26 و ابراهیم و اسماعیل را فرمان دادیم که خانه مرا از بت‌ها و پرستش اوثان پاک کنند.
2:32 برای طواف‌کنندگانی که طواف می‌کنند،
2:35 و برای مقیمان در خانه، بی‌طواف و بی‌نماز،
2:39 و برای گروهی که در آن رکوع و سجود می‌کنند.
2:43 «و هنگامی که ابراهیم گفت: پروردگارا، این سرزمین را شهری امن قرار ده و اهلش را از میوه‌ها روزی ده»
2:53 «و اهلش را از میوه‌ها روزی ده؛ کسانی از آنان که به الله و روز آخرت ایمان آورده‌اند»
3:02 «فرمود: و هر کس کافر شود، او را اندکی بهره‌مند می‌سازم، سپس او را به سوی عذاب آتش می‌کشانم»
3:13 و چه بد سرانجامی است.
3:17 و یاد کنید آنگاه که ابراهیم گفت:
3:20 پروردگارا، این شهر را شهری امن گردان، و از گزند جباران که بر آن مسلط شوند، [آن را] ایمن کن.
3:26 و از کیفر الله که به آن برسد، [آن را] ایمن کن.
3:30 و به مؤمنان اهل مکه از میوه‌ها روزی ده، نه به کافرانشان.
3:35 الله به او فرمود:
3:36 من دعای تو را پذیرفتم،
3:39 و با مؤمنان اهل این شهر، کافرانشان را نیز روزی خواهم داد،
3:43 پس اندکی از روزی خود از میوه‌ها در دنیا بهره‌مندش می‌کنم تا اجلش فرا رسد،
3:50 سپس او را به عذاب آتش می‌رانم،
3:52 و او را به سوی آن، کشان‌کشان و بر روی خود کشیده‌شده می‌برم.
3:57 و بد جایگاهی است آن که کافر بدان بازمی‌گردد، از عذاب آتش.
4:21 و یاد کنید آنگاه که ابراهیم و اسماعیل پایه‌های خانه را بالا می‌بردند
4:25 و می‌گفتند:
4:27 پروردگارا، عمل و طاعت و عبادت ما را برای خود بپذیر،
4:32 در پایان [ساختن] خانه‌ات که به ساختن آن فرمانمان دادی،
4:37 که تو شنوای دعا و درخواست مایی،
4:41 دانای آنچه در درون جان‌هایمان از فرمانبرداری تو و اطاعت است،
4:46 و آنچه از کردارمان آشکار یا پنهان می‌کنیم.
4:50 پروردگارا، ما را برای خود تسلیم‌شده قرار ده، و از دودمان ما
4:56 امتی مسلمان برای خود [قرار ده]، و مناسک ما را به ما بنمایان، و توبه ما را بپذیر،
5:08 «همانا تو بسیار توبه‌پذیر و مهربانی»
5:16 و ما را در برابر فرمانت تسلیم و در برابر طاعتت فروتن ساز،
5:20 که در طاعت، کسی را جز تو با تو شریک نمی‌گردانیم،
5:24 و در عبادت نیز غیر تو را [شریک نمی‌کنیم].
5:26 و از دودمان ما امتی مسلمان برای خود [پدید آر]،
5:30 و آن را برای چشمان ما آشکار کن تا آن را ببینیم.
5:34 و آن دو، برخی از فرزندان را از [این مقام] بازداشتند،
5:36 زیرا الله به ابراهیم آگاهی داده بود
5:39 که از فرزندانش کسی است که پیمانش به او نمی‌رسد، به سبب ستمکاری و تبهکاری‌اش.
5:45 و مناسک حج و نشانه‌هایش را بر ما آشکار کن،
5:49 و جایگاه‌هایی را که در آنها به سوی تو با آنچه خشنودت می‌سازد، از کار شایسته، تقرب جسته می‌شود،
5:54 خواه با قربانی، یا نماز، یا طواف، یا سعی.
5:59 و با عفو و گذشت از گناهانمان و آمرزش و فضل خود، توبه ما را بپذیر،
6:06 که تو بر بندگانت با فضل بازگشت‌کننده‌ای،
6:10 و بر آنان با عفو و آمرزش متفضلی،
6:13 مهربان به ایشان، که هر که را بخواهی از آنان به رحمتت رهایی می‌بخشی،
6:24 و آیات تو را بر آنان می‌خواند و به ایشان می‌آموزد،
6:29 «و به آنان کتاب و حکمت را می‌آموزد و پاکشان می‌گرداند»
6:34 «همانا تو شکست‌ناپذیر و حکیمی»
6:41 پروردگارا، و در میان آنان فرستاده‌ای از خودشان برانگیز،
6:44 و این دعای ابراهیم و اسماعیل برای پیامبرمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به‌ویژه است،
6:51 که کتابت را که به او وحی می‌کنی، بر ایشان بخواند،
6:55 و کتابت را که بر آنان فرو می‌فرستی به ایشان بیاموزد،
6:59 و فصل قضا و احکامت را [بیاموزد]،
7:02 و آنان را از شرک به الله و پرستش بت‌ها پاک گرداند،
7:06 و آنان را با طاعت الله افزون و فراوان کند،
7:10 که تو عزیز و توانایی،
7:12 که چیزی که اراده کند، او را ناتوان نمی‌سازد،
7:15 پس با ما و با فرزندانمان آنچه را که از تو خواستیم و درخواست کردیم، انجام ده،
7:21 و حکیمی که در تدبیرش خللی و لغزشی راه ندارد،
7:26 پس آنچه را که ما و فرزندانمان را سود می‌رساند به ما عطا فرما،
7:30 و [این] از تو و از خزانه‌هایت نمی‌کاهد.
7:34 «و چه کسی از آیین ابراهیم روی‌گردان می‌شود جز آنکه خود را به نادانی افکنده باشد»
7:42 «و به یقین او را در دنیا برگزیدیم»
7:46 «و همانا او در آخرت از شایستگان است»
7:53 و از آیین ابراهیم، آیین حنیفی مسلمان، کسی روی‌گردان نمی‌شود،
7:57 و آن را از روی بی‌میلی به سوی غیر آن رها نمی‌کند،
8:01 جز سفیهی نادان که جایگاه بهره‌اش را نمی‌شناسد، در آنچه برای جانش سودمند و زیانبار است، در معادش.
8:08 و به راستی ابراهیم را برگزیدیم و او را برای خلت [دوستی ویژه] برگزیدیم.
8:12 و یاد او در دنیا برای کسانی که پس از او می‌آیند، پیشوایی (در خیر) خواهد بود.
8:16 و همانا ابراهیم در آخرت از شایستگان است؛ از کسانی که حقوق الله را ادا می‌کنند و از دوستان (اولیای) خداست.
8:25 «هنگامی که پروردگارش به او گفت: تسلیم شو، گفت: تسلیم پروردگار جهانیان شدم»
8:35 آنگاه که پروردگارش به او گفت: «عبادت را برای من خالص گردان و با طاعت برای من فروتن باش.»
8:41 ابراهیم در پاسخ پروردگارش گفت:
8:44 با طاعت فروتن شدم و با عبادت، (دین را) برای مالک همهٔ آفریدگان خالص گردانیدم،
8:49 و برای مدبّر آنها، بی‌هیچ غیری.
8:52 «و ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را به همین (آیین) وصیت کردند: ای فرزندان من، الله این دین را برای شما برگزیده است»
9:03 «ای فرزندان من، الله این دین را برای شما برگزیده است، پس جز در حال تسلیم بودن نمیرید»
9:15 ابراهیم این سخن را به فرزندانش عهد کرد:
9:19 «تسلیم پروردگار جهانیان شدم.»
9:22 و یعقوب نیز به فرزندانش سفارش کرد
9:25 و سپس، پس از آن‌که (حقیقت را) به آنان شناسانده بودند، به ایشان گفتند:
9:28 «همانا الله این دین را برای شما برگزیده است؛ همان دینی که در آن به شما سفارش شده است.»
9:33 پس از الله پروا کنید، و جز در حال اسلام نمیرید.
9:38 «آیا شما حاضر بودید هنگامی که یعقوب را مرگ فرا رسید، آنگاه که به فرزندانش گفت: پس از من چه چیز را می‌پرستید»
9:53 «گفتند: خدای تو و خدای پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را می‌پرستیم، خدایی یگانه»
10:05 «خدایی یگانه، و ما در برابر او تسلیم‌شدگانیم»
10:14 ای گروه یهود و نصارا! آیا شما در حضور یعقوب بودید و شاهد احتضار او بودید، آن‌گاه که مرگ به او رسید؟
10:21 تا بدانید او به فرزندش چه گفت و فرزندش به او چه پاسخ داد.
10:25 پس بر پیامبران و فرستادگان (الهی) باطل‌ها را نبندید.
10:30 و آنان را به یهودیت و نصرانیت منتسب نکنید.
10:34 آنگاه که یعقوب به فرزندانش گفت، هنگامی که مرگش فرا رسیده بود:
10:38 «پس از درگذشت من، چه چیزی را می‌پرستید؟»
10:41 فرزندانش به او گفتند:
10:43 «معبودت را که تو می‌پرستی، می‌پرستیم،
10:46 و معبود پدرانت، ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را،
10:50 معبودی یگانه.
10:52 و برای او عبادت را خالص می‌گردانیم و ربوبیت او را یکتا می‌شماریم،
10:56 «پس به او هیچ چیز را شریک نمی‌گردانیم و جز او پروردگاری نمی‌گیریم»
11:01 و ما با عبودیت و طاعت در برابر او فروتنیم،
11:05 مسلمان برای عبادت او.»
11:07 «آن امتی بود که گذشت»
11:12 آنچه کسب کرده بود از آنِ خود اوست، و آنچه شما کسب کرده‌اید از آنِ خود شماست؛
11:17 و از آنچه آنان انجام می‌دادند، پرسیده نخواهید شد.
11:26 ای گروه یهود و نصارا!
11:29 یاد ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط را بیان کنید،
11:33 و (یاد) مسلمانانِ از فرزندان ایشان را.
11:35 و آنان را به کفرِ یهودیت و نصرانیت منسوب نکنید،
11:39 که آن را به ایشان نسبت دهید.
11:42 زیرا آنان گروهی بودند که به راه خود رفتند؛
11:45 آنچه از نیکی انجام دادند برای خودشان است،
11:48 و آنچه شما انجام داده‌اید برای خودتان است، ای گروه یهود و نصارا!
11:52 و شما از آنچه آنان انجام می‌دادند، بازخواست نخواهید شد.
11:56 «زیرا برای هر کس است آنچه به دست آورده، و بر اوست آنچه کسب کرده است»
12:01 «و گفتند: یهودی یا نصرانی باشید تا هدایت یابید»
12:06 «بگو: بلکه (ما) آیین ابراهیم را که حنیف بود (پیروی می‌کنیم)، و او از مشرکان نبود»
12:15 و یهودیان به محمد ﷺ و یارانش گفتند:
12:20 «یهودی شوید تا به راه حق برسید.»
12:24 و نصارا به ایشان گفتند:
12:26 «نصرانی شوید تا به راه حق برسید.»
12:30 ای محمد! بگو:
12:32 «بلکه بیایید آیین ابراهیم را که راست‌کیش بود پیروی کنیم.»
12:36 او از کسانی نبود که به پرستش بت‌ها و صنم‌ها دین بگیرند،
12:41 و نه از یهودیان بود و نه از نصارا،
12:44 بلکه حنیف و مسلمان بود.
12:47 «بگویید: به الله و آنچه بر ما نازل شده ایمان آوردیم»
12:57 «و به آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط نازل شده است»
13:08 «و به آنچه به موسی و عیسی داده شد و آنچه به پیامبران از جانب پروردگارشان داده شد»
13:20 «میان هیچ یک از ایشان فرق نمی‌گذاریم و ما در برابر او تسلیم‌شدگانیم»
13:32 ای مؤمنان! به این یهودیان و نصارا بگویید:
13:37 «به الله گرویدیم،
13:39 و به کتابی که بر محمد ﷺ نازل شده، تصدیق نمودیم،
13:45 و به آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب نازل شده نیز تصدیق نمودیم،
13:51 و (به) پیامبرانی که از فرزندان یعقوب بودند.
13:54 و به تورات که الله به موسی داد نیز ایمان آوردیم،
13:59 و به انجیلی که الله به عیسی داد،
14:03 و کتاب‌هایی که به همهٔ پیامبران داده شد.
14:07 به برخی از پیامبران ایمان نمی‌آوریم و به برخی کافر نمی‌شویم،
14:10 بلکه برای همهٔ ایشان گواهی می‌دهیم که فرستادگان و پیامبران الله بودند،
14:15 که به حق و هدایت برانگیخته شدند.
14:18 و ما در برابر او با طاعت فروتنیم،
14:21 در برابر او به بندگی گردن نهاده‌ایم.»
14:24 «پس اگر مانند آنچه شما به آن ایمان آوردید ایمان آورند، قطعاً هدایت یافته‌اند»
14:31 «و اگر روی بگردانند، پس جز این نیست که آنان در ستیزه‌اند»
14:38 پس الله تو را از آنان کفایت می‌کند، و او شنوای داناست.
14:47 پس اگر یهودیان و نصارا راست گویند و بدین (ایمان) اقرار کنند،
14:51 همان‌گونه که شما ای مؤمنان تصدیق کرده و اقرار نموده‌اید،
14:56 پس موفق شده و راهیاب گشته‌اند.
14:58 و به راه حق ملتزم شده و هدایت یافته‌اند.
15:01 و اگر روی گردانند و اعراض کنند و به مانند ایمان شما ایمان نیاورند،
15:06 پس بدانند که جز این نیست که در نافرمانی و جدایی‌اند،
15:10 و در ستیز با الله و رسول او و با شما.
15:14 ای محمد! الله تو را از این یهودیان و نصارا کفایت می‌کند.
15:19 همانا الله به آنچه با زبان‌های خود به تو می‌گویند شنواست،
15:24 از نادانی و دعوت به کفر،
15:26 و به آنچه برای تو و یارانت از حسد و کینه در دل دارند، داناست.
15:44 ای محمد! به ایشان بگو:
15:46 «بلکه دین الله، اسلام، را پیروی کنید.»
15:49 و چه کسی دینش از دین الله نیکوتر است؟
15:52 ما در پیروی از آیین ابراهیم، در برابر الله فروتنیم،
15:56 و در این پیروی، گردن‌نهادن ما به او است،
15:59 بی‌آنکه در پیروی از فرمان او تکبّر ورزیم،
16:02 و (بی‌آنکه) به رسالت فرستادگانش اقرار نکنیم.
16:05 «بگو: آیا با ما درباره الله محاجّه می‌کنید، در حالی که او پروردگار ما و پروردگار شماست»
16:14 «و او پروردگار ما و پروردگار شماست، و ما را اعمال ماست و شما را اعمال شماست و ما خالصانه او را می‌پرستیم»
16:25 ای محمد! به گروه یهود و نصارا بگو:
16:29 «آیا با ما درباره دین الله ستیزه و جدال می‌کنید، با آنکه ما را فرمان داده که آن را دین خود قرار دهیم؟
16:36 و او پروردگار ما و پروردگار شماست؛ خیرات به دست اوست، و پاداش و کیفر به او بازمی‌گردد.
16:43 و هر گروهی از ما، آنچه از اعمال صالح و ناصالح انجام داده و کسب کرده، برای خود اوست.»
16:49 ما برای الله اخلاص‌ورزِ عبادت و اطاعت هستیم؛ هیچ چیزی را شریک او قرار نمی‌دهیم و جز او هیچ‌کس را نمی‌پرستیم.
16:58 «یا می‌گویید: همانا ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط یهودی یا نصرانی بودند»
17:10 بگو: آیا شما داناتر هستید یا الله؟
17:16 «و چه کسی ستمکارتر است از آنکه گواهی‌ای را که از جانب الله نزد اوست پنهان کند»
17:24 و الله از آنچه انجام می‌دهید غافل نیست.
17:32 «یا می‌پندارید که ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط یهودی یا نصرانی بودند؟ (در حالی که) بر آیین شما بودند»
17:41 تا به این وسیله مردم را به بهتان و دروغ‌تان فریب دهید.
17:44 زیرا یهودیت و نصرانیت پس از این پیامبرانی که الله ایشان را نام برده، پدید آمدند.
17:52 ای محمد، به آنان بگو: آیا شما به ایشان و به آیینی که بر آن بوده‌اند داناترید یا الله؟
17:59 و چه کسی ستمکارتر است از آن کس که گواهی‌ای را که از جانب الله نزد اوست پنهان کرده است؟ و ایشان گواهی‌ای را که نزدشان از جانب الله بود پنهان کردند.
18:05 به این معنا که آن کسانی که الله نامشان را برده، مسلمان بوده‌اند.
18:10 و الله از آنچه از پنهان‌کردن حق انجام می‌دهید غافل نیست.
18:15 و او از کیفر شما بر کردارتان بی‌خبر نیست.
18:18 بلکه او بر شما آگاه و ناظر است تا در دنیای زودگذر و آخرت پایدار پاداشتان دهد.
18:26 «آن امتی بود که گذشت؛ برای آنان است آنچه کسب کرده‌اند و برای شماست آنچه کسب کرده‌اید، و از آنچه آنان انجام می‌دادند پرسیده نمی‌شوید»
18:45 «همانا ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط»
18:50 امتی بود که رفت و راه خود را پیمود، پس به سوی پروردگارش شتافت و با اعمال و آرزوهایش سپری شد.
18:58 برای اوست نزد الله آنچه از خوبی در روزهای زندگانی‌اش کسب کرد، و بر اوست آنچه از بدی اندوخت.
19:06 و از آنچه ایشان انجام می‌دادند پرسیده نمی‌شوید؛ زیرا هر کسی در روز قیامت بر الله وارد می‌شود
19:13 و تنها از آنچه خود کسب کرده و پیشاپیش فرستاده است پرسیده می‌شود، نه از آنچه دیگری پیش فرستاده است.
19:22 خلاصه‌ای از تفسیر طبری