از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 273 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (112) | سوره اخلاص
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
خلاصهٔ تفسیر طبری
0:07
مختصرشده به دست دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:12
سورهٔ الاخلاص
0:18
بسم الله الرحمن الرحیم
0:21
«بگو: او الله یکتاست.»
0:23
«الله بینیاز (الصمد) است.»
0:26
«نزاده و زاده نشده است.»
0:28
«و هیچکس همتای او نیست.»
0:32
یاد شده که مشرکان از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دربارهٔ نسب پروردگار عزت پرسیدند.
0:40
پس الله این سوره را در پاسخ ایشان نازل کرد.
0:44
ای محمد، به این پرسشکنندگان دربارهٔ نسب و صفت پروردگارت و آفریدگانش بگو:
0:51
«پروردگاری که دربارهٔ او از من پرسیدید،
0:54
او الله است که هر چیزی را عبادت از آنِ اوست.
0:57
عبادت جز برای او شایسته نیست،
1:00
و برای هیچ چیز جز او روا نیست.
1:02
او معبودی است که عبادت جز برای او درست نیست،
1:06
او سروری است که همگان به او روی میآورند،
1:09
کسی که هیچکس بالاتر از او نیست،
1:11
فانی نیست،
1:13
زیرا چیزی نزاید جز آنکه فانی و نابودشونده است، و او چنین نیست،
1:17
و حادث نیست که پیش از این نبوده و سپس به وجود آمده باشد،
1:21
زیرا هر زادهشدهای تنها پس از آنکه نبوده، پدید آمده است،
1:26
و پس از آنکه بود، نبود شده است،
1:29
اما یادکرد او دیرینه است و همواره بوده،
1:33
و پاینده است و دگرگونی نمیپذیرد،
1:36
و زوال و فنا ندارد،
1:38
و او را مانند و همتایی نیست.»
1:42
خلاصهٔ تفسیر طبری