از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 113 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (27-2) | سوره نمل | آیات (27) تا (55)

◉ 211 بازدید ⏱ 20:00 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار آن از دکتور عقیل بن سالم الشمری
0:12 سوره النمل
0:16 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 «او گفت: به‌زودی خواهیم دید آیا راست گفته‌ای یا از دروغگویان هستی».
0:30 «این نامهٔ مرا ببر و به سوی ایشان بینداز، سپس از ایشان روی برگردان و بنگر که چه پاسخ می‌دهند».
0:45 سلیمان به هدهد گفت: «به زودی خواهیم دید آیا عذری که آورده‌ای درست است یا نه.»
0:51 «آیا در همه این‌ها راست گفته‌ای یا در آن از دروغگویانی؟»
0:56 «این نامهٔ مرا ببر و به سوی ایشان بینداز».
1:00 «سپس از ایشان روی برتاب و نزدیکشان باش و بنگر که چه پاسخی بازمی‌گردانند.»
1:07 «گفت: ای بزرگان، به‌راستی نامه‌ای ارجمند به سوی من افکنده شده است».
1:15 پس هدهد نامه سلیمان را برد و نزد او افکند.
1:22 چون آن را خواند، به اشراف قومش گفت:
1:26 «ای بزرگان، به‌راستی نامه‌ای ارجمند به سوی من افکنده شده است».
1:31 آن را «کریم» توصیف کرد زیرا مهر شده بود.
1:35 و گفته شده است: چون از جانب پادشاهی بود، به سبب بزرگواری فرستنده، آن را چنین توصیف کرد.
1:42 «آن نامه از سلیمان است و آن این است: به نام الله رحمن رحیم».
1:52 «که بر من برتری مجویید و تسلیم‌شده نزد من آیید.»
1:59 گفت: «ای بزرگان، به من نامه‌ای افکنده شده که در آن نوشته است:»
2:06 بسم الله الرحمن الرحیم
2:09 «که بر دعوت من تکبر و بزرگ‌منشی نورزید.»
2:14 «و با فروتنی و اذعان به یگانگی و فرمانبرداری از الله نزد من آیید.»
2:20 «گفت: ای بزرگان، در کارم به من نظر دهید؛ من در هیچ کاری بی‌حضور شما تصمیم قاطع نگرفته‌ام».
2:30 «گفتند: ما دارای نیرو و سختی‌ستیز سپاهیانیم».
2:37 «و دارای توان رزم سخت هستیم، اما فرمان با توست، پس بنگر چه فرمان می‌دهی».
2:45 (ملکه) به اشراف قومش گفت:
2:49 «درباره کاری که پیش آمده و درباره صاحب این نامه که به من افکنده شده، رأی دهید.»
2:56 «در کاری بی‌مشورت شما تصمیم نمی‌گیرم تا با شما مشورت کنم.»
3:02 بزرگان قوم ملکه سبأ گفتند:
3:05 «ما نیرومندیم و در نبرد و در سختی جنگ توان داریم.»
3:10 «و فرمان، ای ملکه، با توست: در جنگ یا ترک آن.»
3:15 «پس بنگر که چه رأیی می‌بینی، و به ما فرمان ده تا فرمانت را اجرا کنیم.»
3:20 «گفت: به‌راستی پادشاهان چون به شهری درآیند آن را تباه می‌کنند و عزیزان اهلش را خوار می‌سازند و چنین می‌کنند».
3:35 ملکه سبأ گفت: «پادشاهان چون به زور و غلبه به شهری درآیند، آن را ویران می‌کنند و عزیزان اهلش را با به بردگی گرفتن آزادگان خوار می‌سازند.»
3:49 و خبر آن ملکه درباره پادشاهان در این موضع رسید، پس الله فرمود:
3:55 «و همان‌گونه که ملکه سبأ گفت، پادشاهان چون به زور به شهری درآیند چنین می‌کنند.»
4:02 «و من به‌سوی ایشان هدیه‌ای می‌فرستم و می‌نگرم فرستادگان با چه پاسخی بازمی‌گردند».
4:15 یاد شده که گفت: «من به سوی سلیمان هدیه‌ای می‌فرستم تا با آن او را بیازمایم که آیا پادشاه است یا پیامبر.»
4:25 «پس بنگرم که با چه چیزی از خبر و رفتار او در برابر هدیه‌ای که برایش می‌فرستم، فرستادگانم بازمی‌گردند.»
4:32 «آیا با پذیرش و دوری از ما، یا با رد هدیه و پافشاری بر خواسته‌مان که پیروی از دین او کنیم.»
4:41 «پس چون سلیمان نزد او آمد گفت: آیا مرا با مال کمک می‌کنید؟ آنچه الله به من داده، از آنچه به شما داده بهتر است، بلکه شما به هدیهٔ خود شادمانید».
5:05 «به سوی ایشان بازگرد، که به یقین با لشکرهایی بر سرشان می‌آییم که توان مقابله با آن را ندارند و آنان را از آن سرزمین خوار و زبون بیرون می‌کنیم و ایشان فرومایه‌اند».
5:31 سلیمان گفت: چون فرستاده آن زن با هدایایش آمد، گفت: «آیا با مال مرا یاری می‌دهید؟ آنچه الله از مال و دنیا به من داده بیشتر و برتر است از آنچه به شما داده.»
5:47 «من به هدیه شما که برایم فرستاده‌اید شاد نمی‌شوم؛ بلکه شما به هدیه‌ای که برایتان فرستاده می‌شود شادمانید، زیرا شما اهل فخرفروشی به دنیا و افزون‌طلبی در آن هستید، و دنیا و مال‌هایش از نیاز من نیست.»
6:05 سلیمان گفت: «به سوی ایشان بازگرد، که ما با لشکرهایی به سراغشان می‌آییم که توان مقابله با آن را ندارند و قدرت دفع آنچه ایشان می‌خواهند از ایشان را نخواهند داشت؛ و آن که شما را فرستاده، اگر تسلیم‌شده نزد من نیاید، خوار و زبون از آن‌جا بیرون خواهیم کرد.»
6:25 «گفت: ای بزرگان، کدام‌یک از شما تخت او را پیش از آنکه تسلیم‌شده نزد من آیند، برایم می‌آورد؟»
6:36 سلیمان به اشراف کسانی از لشکریانش از جن و انس که حاضر بودند گفت:
6:41 «ای بزرگان، کدام‌یک از شما تخت او را از میان داراییش پیش از آن‌که فرمانبردار نزد من آیند، برای من می‌آورد؟»
6:50 سبب آن‌که سلیمان آوردن تخت آن زن را ویژه کرد این بود که آن را دلیلی بر پیامبری خود قرار دهد و از این راه قدرت الله و عظمت شأن او را به وی بشناساند.
7:03 او تخت خود را در خانه‌ای درون چند خانه و در بسته و قفل‌شده بر آن گذاشته بود.
7:10 پس الله بی‌آن‌که قفل‌ها و کلیدها گشوده شود، آن را بیرون آورد تا آن را به ولی خود از آفریدگانش رساند و به او تحویل داد.
7:19 پس این برای آن زن بزرگ‌ترین حجت بود بر حقیقت آنچه سلیمان او را بدان فرا خواند، و بر راستگویی سلیمان در آنچه درباره پیامبری‌اش به او آگاهی داده بود.
7:31 «عفریتی از جن گفت: من آن را پیش از آنکه از جایگاهت برخیزی نزد تو می‌آورم، و من بر این کار توانا و امینم».
7:46 رئیسی از جن، سرکشی نیرومند، گفت: «من تخت او را پیش از آن‌که از این جایگاهت برخیزی برایت می‌آورم، و من بر آن توانا و بر جواهرات آن امینم و در آن خیانت نمی‌کنم.»
8:02 گفته شده که او برای داوری میان مردم نشسته بود، و یاد شده که تا نیمه روز می‌نشست.
8:12 «کسی که نزدش دانشی از کتاب بود گفت: من آن را پیش از آنکه نگاهت به سوی تو بازگردد، نزد تو می‌آورم».
8:24 «پس چون آن را نزد خود استقرار یافته دید گفت: این از فضل پروردگار من است تا مرا بیازماید که آیا شکر می‌گزارم یا ناسپاسی می‌کنم».
8:39 «و هر که شکر کند تنها برای خود شکر کرده است، و هر که ناسپاسی کند، به‌راستی پروردگار من بی‌نیاز و بزرگوار است».
8:52 آن که دانشی از کتاب الله داشت — و او، چنان‌که یاد شده، مردی از فرزندان آدم بود — گفت: «من آن را پیش از آن‌که نگاهت به سوی تو بازگردد برایت می‌آورم.»
9:05 چون سلیمان تخت ملکه سبأ را نزد خود استقرار یافته دید، گفت: «این از توانمندی و پادشاهی و سلطنتی است که در آنم.»
9:15 «تا آن‌که تخت او در کمتر از برگشتن نگاه از مأرب تا شام برایم آورده شد؛ این از فضل پروردگارم است که به من بخشیده تا مرا بیازماید و بیازمایدم.»
9:28 «آیا این نعمت را شکر می‌گزارم یا با ترک شکرش، نعمت او بر من را ناسپاسی می‌کنم؟ و هر که شکر نعمت الله بر من را بگزارد، تنها سود خود را می‌جوید.»
9:40 «زیرا با آن جز خودش سود نمی‌برد، چرا که الله به شکر هیچ‌یک از آفریدگانش نیازی ندارد؛ و هر که نعمت‌هایش را ناسپاسی کند، به خود ستم کرده است.»
9:51 «و الله بی‌نیاز از شکر اوست و کریم است؛ و از کرم اوست که به کسی که نعمتش را ناسپاسی می‌کند و آن را وسیله‌ای برای رسیدن به معصیت‌ها قرار می‌دهد، بخشش می‌کند.»
10:03 «گفت: تخت او را برایش ناشناس کنید تا ببینیم آیا راه می‌یابد یا از کسانی است که راه نمی‌یابند».
10:14 سلیمان گفت: چون تخت ملکه سبأ آورده شد، «تخت این زن را دگرگون کنید تا بنگریم آیا خرد می‌ورزد و تخت خود را که از آن اوست بازمی‌شناسد، یا از کسانی است که خرد نمی‌ورزند و آن را باز نمی‌شناسند.»
10:32 «پس چون آمد، گفته شد: آیا تخت تو این‌گونه است؟ گفت: گویی همان است، و ما پیش از این دانش یافته بودیم و مسلمان بودیم».
10:50 چون ملکه سبأ نزد سلیمان آمد، سلیمان تخت او را برایش بیرون آورد و گفت: «آیا تخت تو این‌گونه است؟» گفت: «گویی همان است.»
11:04 سلیمان گفت: «و ما دانش الله و توانایی او بر آنچه می‌خواهد را یافته و پیش از این تسلیم الله بوده‌ایم.»
11:14 «و آنچه غیر از الله می‌پرستید او را از ایمان بازداشت، زیرا او از گروه کافران بود».
11:47 و اگر گفته شود: الله او را با توفیق دادن به اسلام از آن بازداشت، این نیز وجهی درست است.
11:57 «به او گفته شد: به آن کاخ درآی. چون آن را دید آن را آبگیری پنداشت و ساق‌های خود را برهنه کرد. (سلیمان) گفت: این کاخی است صاف و سرپوشیده از آبگینه».
12:15 «گفت: پروردگارا، به‌راستی بر خود ستم کردم، و با سلیمان برای الله، پروردگار جهانیان، تسلیم شدم».
12:27 یاد شده که چون ملکه سبأ به قصد دیدار سلیمان آمد، او به شیاطین فرمان داد و برایش کاخی ساختند که همانند سطحی از شیشه بود.
12:38 و آب را از زیر آن جاری ساخت تا عقل او را بیازماید؛ پس چون آن زن کاخ را دید، به سبب سفیدیِ آن و جنبش جانوران آب که زیرش بودند، پنداشت دریایی ژرف است.
12:51 پس ساق‌هایش را برهنه کرد تا از آن به سوی سلیمان عبور کند. سلیمان به او گفت: «این دریا نیست، بلکه بنایی استوار و افراشته از شیشه است.»
13:04 ملکه سبأ گفت: «پروردگارا، من در پرستش خورشید و سجده‌ام برای غیر تو به خویشتن ستم کردم.»
13:13 و همراه سلیمان برای الله به یگانگی تسلیم شدم، و او را در الوهیت و ربوبیت، جدا از هر آن‌چه غیر اوست، یگانه دانستم.
13:23 و به سوی ثمود برادرشان صالح را فرستادیم که الله را بپرستند؛ ناگهان آنان دو گروه شدند که با هم ستیز می‌کردند.
13:37 و به سوی ثمود برادرشان صالح را فرستادیم که الله را یگانه بپرستند، که شریکی ندارد و جز او خدایی قرار ندهید.
13:48 قومش درباره آنچه به سوی آن فرا خوانده بودشان، دو گروه شدند که با هم ستیز می‌کردند: گروهی تصدیق‌کننده و ایمان‌آورنده به او، و گروهی تکذیب‌کننده و کافر به آنچه آورده بود.
14:00 «گفت: ای قوم من، چرا پیش از نیکی، به بدی شتاب می‌کنید؟ چرا از الله آمرزش نمی‌خواهید، باشد که مورد رحمت قرار گیرید؟»
14:16 صالح به قومش گفت: «ای قوم من، برای چه پیش از رحمت، به عذاب الله شتاب می‌کنید؟ آیا از کفرتان به سوی الله توبه نمی‌کنید؟»
14:27 «تا پروردگارتان گناه بزرگتان را بیامرزد و با آمرزش‌خواهی شما از کفرتان، پروردگارتان به شما رحم کند.»
14:35 «گفتند: ما به تو و کسانی که با توأند فال بد زده‌ایم. گفت: فال شما نزد الله است، بلکه شما گروهی هستید که آزموده می‌شوید».
14:51 ثمود به فرستاده‌شان صالح گفتند: «ما به سبب تو و کسانی از پیروانت که با توأند به شوم‌بختی گرفتار شده‌ایم، و از پرواز پرنده فال بد می‌زنیم که به سبب تو و ایشان ناخوشایندی‌ها و مصیبت‌ها به ما خواهد رسید.»
15:04 صالح پاسخشان داد و گفت: «آنچه از پرندگان فال بد زده‌اید، و آنچه از ناخوشایندی‌ها به شما می‌رسد، نزد الله است؛ علم آن نزد اوست و کسی نمی‌داند کدام‌یک واقع می‌شود.»
15:16 «آیا گمان نمی‌برید که از مصیبت‌ها یا ناخوشایندی‌ها، آنچه را از عافیت و امید و محبوب‌ها امید دارید، نیز هست؟»
15:24 «بلکه شما قومی هستید که پروردگارتان شما را می‌آزماید، چون مرا به سوی شما فرستاد: آیا فرمانش را می‌برید تا پاداش فراوان از ثوابش به شما دهد، یا نافرمانی‌اش می‌کنید تا عقوبتش بر شما فرود آید؟»
15:39 «و در آن شهر نُه گروه بودند که در زمین تباهی می‌کردند و اصلاح نمی‌کردند».
15:47 و در شهر صالح، که حِجر ثمود است، نُه نفر بودند که در زمین فساد می‌کردند و اصلاح نمی‌کردند.
15:55 و فسادشان در زمین، کفرشان به الله و نافرمانی‌شان نسبت به او بود.
16:01 و الله این نُه تن را به خبری از ایشان ویژه کرد، زیرا چنان‌که به ما رسیده، در پی پی کردن آن ماده شتر کوشیدند و در آن با یکدیگر همکاری کردند.
16:13 «گفتند: به نام الله با یکدیگر سوگند یاد کنید که شبانگاه بر او و خانواده‌اش شبیخون می‌زنیم، سپس به خویشاوند نزدیک او می‌گوییم: ما در هلاکت خانواده‌اش حاضر نبودیم و ما راستگوییم».
16:31 آن نُه تن گفتند: «ای قوم، به الله سوگند بخورید که شبانه صالح و خانواده‌اش را می‌کشیم، سپس به ولیّ او می‌گوییم: ما هلاکت خانواده‌اش را ندیدیم، و ما راستگوییم که ما هلاکت خانواده‌اش را ندیدیم.»
16:52 و نیرنگی به کار بردند و ما نیز نیرنگی به کار بردیم، در حالی که ایشان نمی‌دانستند. پس بنگر که فرجام نیرنگشان چگونه بود: ما ایشان و تمام قومشان را هلاک کردیم.
17:10 و این نُه تن با رفتن شبانه به سوی صالح به قصد کشتن او و خانواده‌اش به او خیانت کردند، در حالی که صالح از این آگاه نبود؛ پس ما به کیفرمان و شتاب در عذابی که بر ایشان فرستادیم، آنان را گرفتیم، در حالی که از نیرنگ ما آگاه نبودند.
17:30 پس ای محمد، با چشم دلت بنگر که فرجام خیانت ثمود چگونه بود: ما آن نُه تن و قومشان از ثمود را همگی هلاک کردیم و هیچ‌یک از ایشان را باقی نگذاشتیم.
17:45 «پس این خانه‌های ایشان است که به سبب ستمی که کردند ویران افتاده است. به‌راستی در این نشانه‌ای است برای گروهی که می‌دانند».
17:58 «و کسانی را که ایمان آورده بودند و پرهیزگار بودند رهانیدیم».
18:04 این است خانه‌های ایشان که پس از آنان خالی مانده است؛ الله ایشان را هلاک کرد و به سبب ستم بر خویشتن، و به سبب شرک‌ورزیدن به الله و تکذیب فرستاده‌اش، نابودشان ساخت.
18:17 در آنچه با قوم ثمود کردیم، برای کسی که می‌داند، عبرتی است؛ ای محمد، از قوم تو کسانی که تو را در آنچه از جانب پروردگارت آورده‌ای تکذیب می‌کنند نیز چنین بدانند.
18:28 و کسانی را که به‌سبب عذابی که بر ثمود فرو فرستادیم، همراه فرستاده‌مان صالح و مؤمنانی که به او ایمان داشتند، نجات دادیم؛ آنان با ایمان خود و با تصدیق صالح که بر قومشان فرود آمد، پرهیزگار بودند.
18:42 بدین‌سان، ای محمد، تو و پیروانت را به هنگام فرود آوردن کیفرمان بر مشرکان قومت، نجات خواهیم داد.
18:50 «و لوط را (فرستادیم) آنگاه که به قوم خود گفت: آیا کار زشت می‌کنید در حالی که می‌بینید؟»
18:58 «آیا شما به‌جای زنان، از روی شهوت به مردان نزدیک می‌شوید؟ بلکه شما گروهی نادان هستید».
19:12 و لوط را به سوی قومش فرستادیم، آنگاه که به ایشان گفت: ای قوم من، آیا کار زشت می‌کنید در حالی که می‌بینید که آن کاری زشت است؟
19:23 زیرا می‌دانید که پیش از شما هیچ‌کس به آنچه شما انجام می‌دهید دست نزده است.
19:29 آیا شما با شهوت، به‌جای فرج زنانی که الله آن را با نکاح برای شما حلال کرده است، به مردان نزدیک می‌شوید؟
19:39 این کار از شما سر نمی‌زند جز اینکه شما گروهی سبک‌عقل و نادان هستید که حق بزرگ الله بر شما را نمی‌شناسید.
19:48 خلاصه‌ای از تفسیر طبری