از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 2 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (59-1) | سوره حشر | آیات (1) تا (10)

◉ 300 بازدید ⏱ 14:41 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 این خلاصه را دکتور عقیل بن سالم الشمری تلخیص کرده است
0:12 سوره الحشر
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 «تسبیح می‌گوید الله را آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، و او شکست‌ناپذیر و حکیم است.»
0:32 «نماز گزارد برای الله و سجده کرد برای او آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آفریدگانش»
0:37 او در انتقامش، از کسانی که به‌سبب نافرمانی‌شان نسبت به او، از مخلوقاتش انتقام گرفت، عزیز است.
0:44 و در تدبیرش نسبت به ایشان، حکیم است.
0:48 «او کسی است که کسانی را که کفر ورزیدند از اهل کتاب از خانه‌هایشان بیرون کرد در نخستین حشر»
0:56 «گمان نبردید که بیرون روند»
1:01 «و گمان بردند که دژهایشان آنان را از الله بازمی‌دارد، پس الله از جایی که گمان نمی‌بردند به سراغشان آمد»
1:14 «و در دل‌هایشان ترس افکند»
1:18 «خانه‌هایشان را با دست‌های خود و دست‌های مؤمنان ویران می‌کردند؛ پس عبرت گیرید ای صاحبان بصیرت»
1:28 الله همان کسی است که کسانی از اهل کتاب را که نبوت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را انکار کردند بیرون راند،
1:36 و آنان بنی نضیر یهودیان بودند، (بیرون راند) از دیارشان.
1:39 و آن بیرون رفتن ایشان از منازل و خانه‌هایشان بود.
1:43 هنگامی که با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) صلح کردند بر این که جان‌ها و زنان و فرزندانشان در امان باشند،
1:51 و این که آنچه شترها بار آن توانند کرد از اموالشان برای ایشان باشد،
1:55 و خانه‌ها و سایر اموالشان برای او (پیامبر) واگذار شود.
1:59 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نیز این را پذیرفت.
2:04 پس از دیارشان بیرون رفتند.
2:07 برخی از ایشان به شام رفتند و برخی به خیبر.
2:12 این نخستین گردآمدن (کوچ) در دنیاست.
2:14 و آن حشر ایشان به سوی سرزمین شام بود.
2:18 شما گمان نمی‌کردید که این کسانی که الله ایشان را از دیارشان بیرون راند، از اهل کتاب، از مسکن‌ها و منازلشان بیرون روند.
2:27 «و گمان بردند که دژهایشان آنان را از الله بازمی‌دارد»
2:31 و همانا آن قوم، چنان که گفته شده، چنین گمان بردند
2:34 که عبدالله بن ابی و گروهی از منافقان
2:38 هنگامی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایشان را محاصره کرد، به سوی ایشان فرستادند
2:44 و به ایشان دستور می‌دادند که در دژهایشان پایداری کنند
2:47 و یاری‌شان را وعده می‌دادند.
2:49 پس فرمان الله از جایی که گمان نمی‌بردند که به ایشان خواهد رسید، به سراغشان آمد.
2:55 و آن فرمانی که از جانب الله از جایی که حساب نمی‌کردند به ایشان رسید،
2:59 «در دل‌هایشان ترس افکند»
3:02 خانه‌هایشان را ویران می‌کردند.
3:04 و آن چنین بود که آنان چوبی را که چنان که گفته شده، در منازلشان نیکو می‌شمردند، نگاه می‌کردند،
3:11 یا ستون یا دری را (نگاه می‌کردند)،
3:14 و آن‌ها را با دست خود و با دست مؤمنان از جای برمی‌کندند.
3:18 به این معنا که
3:19 از آن‌ها بیرون می‌رفتند و آن‌ها را بی‌کار و ویران رها می‌کردند.
3:24 پس ای گروه صاحبان خِرد، از آنچه الله بر این یهودیان فرود آورد عبرت گیرید،
3:30 همان‌ها که الله در دل‌هایشان ترس افکند، در حالی که در دژهایشان از عقوبت او بودند.
3:36 و دانستند که الله سرپرست کسی است که او را دوست بدارد،
3:39 و یاور رسولش است بر هر کس که با او دشمنی کند.
3:43 و فرود آمدن عقوبت او بر ایشان، همانند آن است که بر بنی نضیر فرود آمد.
3:48 و در این موضع، مراد ما از «ابصار» (دیدگان)،
3:51 دیدگان دل‌هاست.
3:53 زیرا عبرت گرفتن با آن (دیدگان دل) حاصل می‌شود، نه با دیدن با چشم‌ها.
4:01 «و اگر الله کوچ‌کردن را بر آنان مقرر نمی‌داشت، قطعاً در دنیا عذابشان می‌کرد»
4:09 «و برای آنان در آخرت عذاب آتش است»
4:16 و اگر الله بر این یهودیان بنی نضیر در ام الکتاب قضا و مقدر نفرموده بود،
4:23 (که) از جایی به جایی انتقال یابند،
4:26 و از شهری به شهری دیگر (کوچ کنند)،
4:28 ایشان را در دنیا با کشتن و اسیر کردن عذاب می‌کرد.
4:32 اما عذاب (قتل) را از ایشان در دنیا برداشت،
4:36 و عذاب دنیایی ایشان را جلای وطن قرار داد.
4:39 «و برای آنان در آخرت عذاب آتش است»
4:42 این خواری که در دنیا با جلای وطن از سرزمین و خانه‌هایشان بر ایشان وارد شد، به آن (عذاب) دچار شدند.
4:49 «این بدان سبب است که آنان با الله و پیامبرش دشمنی کردند»
4:57 «و هر کس با الله دشمنی کند، پس الله سخت‌کیفر است»
5:08 و این (عذاب) به سبب کارهایی است که در دنیا کردند، از مخالفت آنان با الله و رسولش در فرمان و نهی او،
5:15 و نافرمانی‌شان نسبت به پروردگارشان در آنچه به پیروی از محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمانشان داد،
5:22 و هر کس با الله در فرمان و نهی او مخالفت کند، پس الله سخت‌کیفر است.
5:29 «آنچه از درختان خرمای نرم بریدید یا آن‌ها را بر ریشه‌هایشان برپا گذاشتید»
5:44 «پس به اذن الله بود و تا فاسقان را خوار گرداند»
5:50 هر یک از انواع درخت خرما را که بریدید یا آن را سرپا بر ریشه‌هایش واگذاشتید،
5:56 به فرمان الله آنچه را بریدید بریدید و آنچه را واگذاشتید واگذاشتید.
6:01 و تا بدین وسیله دشمنانش را به خشم آورد، و این فساد نبود.
6:06 و تا کسانی را که از طاعت الله عز و جل بیرون رفته‌اند خوار گرداند،
6:10 یعنی آنان که با فرمان و نهی او مخالفت کردند.
6:13 و آنان یهودیان بنی نضیر بودند.
6:26 برای به دست آوردن آن، نه اسبی تاختید و نه شتری (سواری).
6:31 «ولی الله فرستادگانش را بر هر که خواهد چیره می‌گرداند»
6:43 «و الله بر هر چیزی تواناست»
6:50 و آنچه الله از اموال بنی نضیر به رسولش بازگردانید،
6:55 برای به دست آوردن آن، نه بر اسبی سوار شدید و نه بر شتری.
6:59 و آنچه را که جل ثناؤه (الله) وصف فرمود، که به رسولش از ایشان بازگردانید،
7:04 این که برای به دست آوردن آن با اسب تاخته نشد،
7:07 از آن جهت بود که مسلمانان در آن جنگی نکردند،
7:12 و در آن به زحمت نیفتادند.
7:15 بلکه آن قوم با ایشان و در شهرشان بودند،
7:18 پس در آن نه تاختن اسب بود و نه سوار شدن (شتر).
7:23 تو را آگاه می‌کنم که چنان که محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بر بنی نضیر مسلط کرد،
7:29 همانا آنچه الله از اموالی که مسلمانان برای به دست آوردن آن با اسب و شتر نتاختند، به او بازگرداند،
7:36 از دشمنان، آنچه با او صلح کردند،
7:39 مخصوص خود اوست که در آن بر اساس نظر خویش عمل کند.
7:43 پس اموال بنی نضیر به محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از راه صلح رسید، نه از راه جنگ،
7:51 تا در آن تقسیم واقع شود.
7:53 و الله بر هر چیزی که بخواهد تواناست، هیچ چیز او را ناتوان نمی‌سازد.
8:00 «آنچه الله از اهل آبادی‌ها به پیامبرش بازگرداند، پس از آن الله و پیامبر است»
8:08 «از آن الله و پیامبر و خویشاوندان [پیامبر] و یتیمان و مسکینان و در راه‌ماندگان است»
8:16 «تا میان توانگران شما دست‌به‌دست نگردد»
8:27 «و آنچه پیامبر به شما داد آن را بگیرید و از آنچه شما را باز داشت، بازایستید»
8:34 «و از الله پروا کنید که الله سخت‌کیفر است»
8:44 «آنچه الله از اهل آبادی‌ها به پیامبرش بازگرداند»
8:48 یعنی آنچه الله عز و جل از اموال مشرکان آبادی‌ها به رسولش بازگردانید،
8:54 از آنِ الله و رسول است،
8:56 و برای خویشاوندان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از بنی هاشم و بنی المطلب،
9:03 و یتیمان، یعنی نیازمندان از کودکان مسلمانانی که مالی ندارند.
9:09 آنان کسانی‌اند که فقر و خواریِ درخواست کردن را (از مردم) دارند
9:15 و در راه‌ماندهٔ (مسافر)
9:16 و آنان کسانی‌اند که در سفر، بی‌آنکه در معصیت الله عز وجل باشند، از راه مانده‌اند
9:23 و آنچه الله از (اموال) اهل آبادی‌ها به پیامبرش بازگردانده، برای این گروه‌ها قرار دادیم
9:28 تا آن فیء میان ثروتمندان شما دست‌به‌دست نگردد
9:35 که یک بار آن را در نیازهای شخصی خود خرج کنند
9:38 و بار دیگر در راه‌های نیکی و کارهای خیر
9:42 و آنان هر جا که بخواهند آن را به کار گیرند
9:45 اما ما در این امر، سنتی نهادیم که دگرگون و تغییرپذیر نیست
9:51 و از الله بترسید و از عقابش پرهیز کنید، در مخالفت با پیامبرش
9:55 با پیشی گرفتن بر آنچه شما را از آن بازداشته، و با نافرمانی‌تان نسبت به او
10:00 به راستی الله عقابش سخت است برای کسی که با معصیت رسولش او را به خشم آورد، ﷺ
10:09 «برای بینوایان مهاجر که از خانه‌ها و اموالشان بیرون رانده شدند»
10:22 «فضل و خشنودی الله را می‌جویند و الله و پیامبرش را یاری می‌کنند»
10:35 آنان همان راستگویانند
10:43 تا آنچه الله به پیامبرش بازگردانده، میان ثروتمندان شما دست‌به‌دست نگردد
10:49 بلکه برای فقیران مهاجرانی باشد که از خانه‌ها و اموال خود بیرون رانده شدند
10:56 «فضل و خشنودی الله را می‌جویند»
10:59 و دین الله را یاری می‌کنند، همان دینی که پیامبرش محمد ﷺ به آن مبعوث شد
11:06 اینان که وصف‌شان از فقیران مهاجر بیان شد، همان راستگویانند در آنچه می‌گویند
11:15 «و کسانی که پیش از آنان در این سرا و ایمان جای گرفتند، هر که به سویشان هجرت کند دوست می‌دارند»
11:27 «و در دل‌هایشان نیازی به آنچه داده شده‌اند نمی‌یابند»
11:40 «و آنان را بر خویش مقدم می‌دارند، هرچند خود نیازمند باشند»
11:50 «و هر کس از بخل نفس خویش نگاه داشته شود، پس آنان همان رستگارانند»
11:59 و کسانی که مدینه، شهر پیامبر ﷺ را خانهٔ خود ساختند
12:04 و پیش از ایشان با ایمان به الله و رسولش، آن را منزلگاه خود کردند
12:10 یعنی پیش از مهاجران
12:13 «هر که به سویشان هجرت کند دوست می‌دارند»
12:16 کسی را که خانه‌اش را ترک کرده و به سوی ایشان از دیگران منتقل شده، دوست می‌دارند
12:21 و مقصود از این، انصارند که مهاجران را دوست می‌دارند
12:25 و کسانی که پیش از ایشان خانه (مدینه) را آماده کردند، یعنی انصار، (هیچ‌گاه)
12:31 در سینه‌های خود از آنچه از فیء به مهاجران داده شد، رشک نمی‌برند
12:35 و این به سبب آن است که برای ما نقل شده که رسول الله ﷺ
12:41 اموال بنی نضیر را میان مهاجران نخستین تقسیم کرد و انصار را (در آن) سهیم نکرد
12:46 جز دو مرد از انصار را که به سبب تنگدستی‌شان به آنان داد
12:51 و این کار را پیامبر ﷺ تنها برای خود انجام داد
12:57 و (خداوند) انصاری را وصف می‌کند که پیش از مهاجران خانه و ایمان را آماده کرده‌اند
13:03 که اموال خود را به مهاجران می‌دهند و آنان را بر خویش ترجیح می‌دهند
13:09 هرچند خود بدان اموال که بر خویش ترجیح داده‌اند نیازمند و تنگدست باشند
13:16 و هر که الله او را از بخل نفس خویش نگاه دارد، آنان همان رستگارانند که در بهشت جاودانه‌اند
13:24 «و کسانی که پس از آنان آمدند می‌گویند: پروردگارا، ما را بیامرز»
13:34 «می‌گویند: پروردگارا، ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز»
13:41 «و در دل‌هایمان کینه‌ای نسبت به مؤمنان قرار مده»
13:45 «و در دل‌هایمان کینه‌ای نسبت به کسانی که ایمان آوردند قرار مده»
13:51 پروردگارا، به راستی تو مهربان و بخشاینده‌ای
13:57 و کسانی که پس از آنان که پیش از مهاجران نخستین خانه و ایمان را آماده کردند، آمدند
14:05 «می‌گویند: پروردگارا، ما و برادرانمان را که از انصار در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز»
14:12 پس مهاجران برای برادرانشان از انصار آمرزش می‌خواهند
14:16 و در دل‌های ما برای احدی از اهل ایمان به تو کینه‌ای قرار مده
14:22 ای پروردگار ما، به راستی تو نسبت به بندگانت مهربانی و نسبت به کسی که توبه کرده و از گناهانش آمرزش خواسته، بخشاینده‌ای