از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 250 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (17-5) | سوره اسراء | آیات (99) تا (111)

◉ 204 بازدید ⏱ 9:59 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتور عقیل بن سالم الشمر
0:14 سوره اسراء
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 آیا ندیدند که الله که آسمان‌ها و زمین را آفرید، توانا است بر این‌که مانند آنان را بیافریند؟
0:32 توانا است بر این‌که مانند ایشان را بیافریند، و برای آنان سرآمدی قرار داد که در آن هیچ شکی نیست؛ اما ستمکاران جز کفر ورزیدن نپذیرفتند.
0:50 آیا این مشرکان با دیدگان دلشان نگریستند؟
0:54 تا بدانند که الله که آسمان‌ها و زمین را آفرید
0:58 توانا است که مانندشان از آفریدگان را پس از آن که استخوان شوند، بیافریند.
1:04 و الله برای این مشرکان سرآمدی برای هلاکشان قرار داد.
1:08 در آن شکی نیست که آن (وعده) به سراغشان خواهد آمد.
1:11 اما کافران جز انکار حقیقت وعیدی که به ایشان داده شده بود و تکذیب آن را برنگزیدند.
1:19 بگو: اگر شما گنجینه‌های رحمت پروردگارم را در اختیار داشتید، از ترس انفاق، قطعاً نگه می‌داشتید؛ و انسان همواره تنگ‌چشم است.
1:40 ای محمد، به این مشرکان بگو:
1:43 اگر شما ای مردم خزائن اموال و دارایی‌های پروردگارم را مالک می‌بودید،
1:49 در آن صورت از ترس انفاق و تنگدستی، آن را دریغ می‌کردید.
1:54 و انسان بخیل و نگهدارنده است.
1:58 بگو: به موسی نه نشانهٔ روشن دادیم.
2:05 از بنی‌اسرائیل بپرس، آن‌گاه که [موسی] نزدشان آمد؛ پس فرعون به او گفت...
2:13 فرعون به او گفت: «ای موسی، به یقین گمان می‌کنم که تو جادوزده‌ای.»
2:22 و به یقین به موسی نُه نشانهٔ روشن دادیم.
2:26 که عبارت بودند از: دست موسی و عصا،
2:28 و طوفان و ملخ و شپش،
2:32 و قورباغه‌ها و خون و قحطی‌ها،
2:34 و کاهش میوه‌ها.
2:36 این‌ها برای هر کس که آن‌ها را دید آشکار شد که دلیل‌هایی برای موسی و گواه بر راستگویی او و حقیقت نبوتش بودند.
2:44 ای محمد، از بنی اسرائیل بپرس، آنگاه که موسی نزد آنان آمد،
2:48 فرعون به موسی گفت:
2:51 ای موسی، من گمان می‌برم که تو دانش جادو را به کار می‌گیری.
2:55 پس این شگفتی‌هایی که با جادوی خود انجام می‌دهی،
3:00 [موسی] گفت: «به یقین دانسته‌ای که این‌ها [معجزات را] جز پروردگار آسمان‌ها و زمین، بینش‌افزا فرو نفرستاده است.»
3:11 بصیرت‌هایی؛ و من گمان می‌برم که تو ای فرعون، فریفته‌ای.
3:21 موسی به فرعون گفت:
3:23 ای فرعون، به‌راستی دانستی که این نه آیه را جز پروردگار آسمان‌ها و زمین نازل نکرده است
3:28 جز پروردگار آسمان‌ها و زمین.
3:31 بصیرت‌هایی برای کسی که با آن‌ها بینا شد،
3:33 و هدایتی برای کسی که با آن‌ها هدایت یافت،
3:36 کسی که آن‌ها را دید می‌شناسد که آورندهٔ آن‌ها باطل‌شدنی است.
3:41 و من گمان می‌برم که تو ای فرعون، ملعون و محروم از خیر هستی.
3:47 پس خواست آنان را از آن سرزمین بیرون کند، اما ما او و همراهانش را همگی غرق کردیم.
3:58 فرعون خواست موسی و بنی اسرائیل را از زمین بیرون براند،
4:03 پس او و همراهانش از سپاهیانش را همگی در دریا غرق کردیم.
4:08 و موسی و بنی اسرائیل را نجات دادیم،
4:12 و پس از او به بنی‌اسرائیل گفتیم:
4:18 در زمین سکونت گزینید.
4:20 «در این زمین ساکن شوید؛ و چون وعدهٔ آخرت فرا رسد...»
4:26 شما را گردآوری‌شده خواهیم آورد.
4:30 و پس از هلاکت فرعون به ایشان گفتیم:
4:33 در زمین سکونت گزینید،
4:35 یعنی سرزمین شام.
4:36 پس چون قیامت فرارسد،
4:38 شما را از گورهایتان تا محشر برمی‌انگیزیم،
4:43 درهم‌آمیخته، در حالی که بعضی از شما بر بعضی دیگر پیچیده‌اند،
4:46 (که) یکدیگر را نمی‌شناسید،
4:48 و هیچ‌یک از شما به قبیلهٔ خود پناه نمی‌برد.
4:54 و آن را به حق نازل کردیم و به حق نازل شد.
4:59 و ما تو را جز بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده نفرستادیم.
5:06 و این قرآن را به حق نازل کردیم،
5:10 در آن به عدالت و انصاف و اخلاق نیکو فرمان می‌دهیم،
5:14 و از ستم و کارهای زشت بازمی‌داریم.
5:18 و بدین‌سان از سوی الله بر پیامبرش محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نازل شد.
5:24 و ای محمد، تو را جز مژده‌دهندهٔ بهشت نفرستادیم،
5:29 و بیم‌دهنده برای کسی که از ما نافرمانی کند و با فرمان ما مخالفت ورزد.
5:33 و قرآنی که آن را جدا جدا [نازل] کردیم،
5:41 تا آن را بر مردم به آهستگی بخوانی، و آن را به تدریج فرو فرستادیم.
5:51 و قرآنی که آن را استوار و تفصیل داده و روشن ساختیم،
5:55 تا آن را با آرامش بر مردم بخوانی و آن را روشن و شمرده بیان کنی،
6:00 و در تلاوتش شتاب مکن که (سخنت) فهمیده نمی‌شود.
6:04 و آن را اندک‌اندک فرو فرستادیم.
6:08 بگو: «به آن ایمان بیاورید یا ایمان نیاورید.»
6:12 کسانی که پیش از آن به ایشان دانش داده شده، چون بر آنان تلاوت شود، به سجده در می‌افتند.
6:21 به چانه‌ها به سجده درمی‌افتند،
6:25 و می‌گویند: «پاک است پروردگار ما؛ به راستی وعدهٔ پروردگار ما شدنی بود.»
6:35 ای محمد، بگو: به این قرآن ایمان آورید یا ایمان نیاورید،
6:40 زیرا ایمان شما به آن، بر خزائن رحمت الله نخواهد افزود،
6:45 و ترک ایمان شما به آن، از آن نخواهد کاست.
6:49 و اگر به آن کفر ورزید،
6:51 پس کسانی که پیش از نزول آن، از سوی الله و آیاتش دانش داده شده‌اند، از مؤمنان اهل کتاب‌اند،
6:58 هنگامی که این قرآن بر ایشان تلاوت می‌شود،
7:01 به روی درمی‌افتند و بر زمین سجده می‌کنند از روی تعظیم آن،
7:06 و می‌گویند: پاک است پروردگار ما و او را از آنچه مشرکان به او نسبت می‌دهند، منزّه می‌داریم،
7:13 وعدهٔ پروردگار ما از ثواب و عقاب،
7:17 جز این نیست که حقاً و یقیناً انجام‌شدنی است.
7:21 و بر چانه‌ها به سجده می‌افتند و گریه می‌کنند و بر فروتنی‌شان افزوده می‌شود.
7:29 و کسانی که دانش داده شده‌اند از مؤمنان اهل کتاب به روی درمی‌افتند،
7:34 هنگامی که قرآن بر ایشان تلاوت شود،
7:37 گریان بر چانه‌هایشان،
7:39 و آنچه در قرآن از پند و عبرت است، بر فرمانبرداری و طاعت الله فروتنی‌شان می‌افزاید.
7:47 الله را بخوانید یا رحمان را بخوانید،
7:51 هر کدام را بخوانید، پس نام‌های نیکو از آنِ اوست.
7:58 و نمازت را نه با صدای بلند بخوان و نه آهسته، بلکه میان این دو راه را بجوی.
8:03 و آهسته هم مخوان، و میان آن دو راهی برگزین.
8:10 ای محمد، به مشرکان قومت بگو:
8:13 ای قوم، الله را بخوانید
8:15 یا رحمان را بخوانید،
8:16 به هر یک از نام‌های او که بزرگ و والاست، پروردگارتان را می‌خوانید،
8:21 زیرا جز یک (خدا) را نمی‌خوانید،
8:23 و نام‌های نیکو از آنِ اوست.
8:26 و ای محمد، قرائت خود را در نمازت و دعایت در آن بلند مکن.
8:31 مشرکان تو را آزار می‌دهند.
8:34 و صدایت را آنقدر آهسته مکن که یارانت نشنوند.
8:38 بلکه میان بلند و آهسته، راهی را جستجو کن تا یارانت بشنوند،
8:44 و مشرکان نشنوند و تو را آزار ندهند.
9:12 و بگو: ای محمد!
9:14 «ستایش الله را که فرزندی برنگزیده تا پرورده‌شده‌ای باشد نه پروردگار.»
9:20 و او را در فرمانروایی شریکی نیست.
9:23 تا ناتوان و نیازمند به کمک دیگری و ضعیف باشد.
9:29 و او را هم‌پیمانی نیست که از خواری‌ای که بدان دچار است، با او پیمان ببندد.
9:33 زیرا هرکس به یاری دیگری نیازمند باشد، خوار و زبون است.
9:39 و ای محمد، پروردگارت را بزرگ دار.
9:41 و در آنچه تو را فرمان داده و از آن بازداشته، از او فرمان بر.