از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 250 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (17-5) | سوره اسراء | آیات (99) تا (111)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهای از تفسیر طبری
0:08
اختصار دکتور عقیل بن سالم الشمر
0:14
سوره اسراء
0:18
بسم الله الرحمن الرحیم
0:23
آیا ندیدند که الله که آسمانها و زمین را آفرید، توانا است بر اینکه مانند آنان را بیافریند؟
0:32
توانا است بر اینکه مانند ایشان را بیافریند، و برای آنان سرآمدی قرار داد که در آن هیچ شکی نیست؛ اما ستمکاران جز کفر ورزیدن نپذیرفتند.
0:50
آیا این مشرکان با دیدگان دلشان نگریستند؟
0:54
تا بدانند که الله که آسمانها و زمین را آفرید
0:58
توانا است که مانندشان از آفریدگان را پس از آن که استخوان شوند، بیافریند.
1:04
و الله برای این مشرکان سرآمدی برای هلاکشان قرار داد.
1:08
در آن شکی نیست که آن (وعده) به سراغشان خواهد آمد.
1:11
اما کافران جز انکار حقیقت وعیدی که به ایشان داده شده بود و تکذیب آن را برنگزیدند.
1:19
بگو: اگر شما گنجینههای رحمت پروردگارم را در اختیار داشتید، از ترس انفاق، قطعاً نگه میداشتید؛ و انسان همواره تنگچشم است.
1:40
ای محمد، به این مشرکان بگو:
1:43
اگر شما ای مردم خزائن اموال و داراییهای پروردگارم را مالک میبودید،
1:49
در آن صورت از ترس انفاق و تنگدستی، آن را دریغ میکردید.
1:54
و انسان بخیل و نگهدارنده است.
1:58
بگو: به موسی نه نشانهٔ روشن دادیم.
2:05
از بنیاسرائیل بپرس، آنگاه که [موسی] نزدشان آمد؛ پس فرعون به او گفت...
2:13
فرعون به او گفت: «ای موسی، به یقین گمان میکنم که تو جادوزدهای.»
2:22
و به یقین به موسی نُه نشانهٔ روشن دادیم.
2:26
که عبارت بودند از: دست موسی و عصا،
2:28
و طوفان و ملخ و شپش،
2:32
و قورباغهها و خون و قحطیها،
2:34
و کاهش میوهها.
2:36
اینها برای هر کس که آنها را دید آشکار شد که دلیلهایی برای موسی و گواه بر راستگویی او و حقیقت نبوتش بودند.
2:44
ای محمد، از بنی اسرائیل بپرس، آنگاه که موسی نزد آنان آمد،
2:48
فرعون به موسی گفت:
2:51
ای موسی، من گمان میبرم که تو دانش جادو را به کار میگیری.
2:55
پس این شگفتیهایی که با جادوی خود انجام میدهی،
3:00
[موسی] گفت: «به یقین دانستهای که اینها [معجزات را] جز پروردگار آسمانها و زمین، بینشافزا فرو نفرستاده است.»
3:11
بصیرتهایی؛ و من گمان میبرم که تو ای فرعون، فریفتهای.
3:21
موسی به فرعون گفت:
3:23
ای فرعون، بهراستی دانستی که این نه آیه را جز پروردگار آسمانها و زمین نازل نکرده است
3:28
جز پروردگار آسمانها و زمین.
3:31
بصیرتهایی برای کسی که با آنها بینا شد،
3:33
و هدایتی برای کسی که با آنها هدایت یافت،
3:36
کسی که آنها را دید میشناسد که آورندهٔ آنها باطلشدنی است.
3:41
و من گمان میبرم که تو ای فرعون، ملعون و محروم از خیر هستی.
3:47
پس خواست آنان را از آن سرزمین بیرون کند، اما ما او و همراهانش را همگی غرق کردیم.
3:58
فرعون خواست موسی و بنی اسرائیل را از زمین بیرون براند،
4:03
پس او و همراهانش از سپاهیانش را همگی در دریا غرق کردیم.
4:08
و موسی و بنی اسرائیل را نجات دادیم،
4:12
و پس از او به بنیاسرائیل گفتیم:
4:18
در زمین سکونت گزینید.
4:20
«در این زمین ساکن شوید؛ و چون وعدهٔ آخرت فرا رسد...»
4:26
شما را گردآوریشده خواهیم آورد.
4:30
و پس از هلاکت فرعون به ایشان گفتیم:
4:33
در زمین سکونت گزینید،
4:35
یعنی سرزمین شام.
4:36
پس چون قیامت فرارسد،
4:38
شما را از گورهایتان تا محشر برمیانگیزیم،
4:43
درهمآمیخته، در حالی که بعضی از شما بر بعضی دیگر پیچیدهاند،
4:46
(که) یکدیگر را نمیشناسید،
4:48
و هیچیک از شما به قبیلهٔ خود پناه نمیبرد.
4:54
و آن را به حق نازل کردیم و به حق نازل شد.
4:59
و ما تو را جز بشارتدهنده و بیمدهنده نفرستادیم.
5:06
و این قرآن را به حق نازل کردیم،
5:10
در آن به عدالت و انصاف و اخلاق نیکو فرمان میدهیم،
5:14
و از ستم و کارهای زشت بازمیداریم.
5:18
و بدینسان از سوی الله بر پیامبرش محمد (صلیاللهعلیهوسلم) نازل شد.
5:24
و ای محمد، تو را جز مژدهدهندهٔ بهشت نفرستادیم،
5:29
و بیمدهنده برای کسی که از ما نافرمانی کند و با فرمان ما مخالفت ورزد.
5:33
و قرآنی که آن را جدا جدا [نازل] کردیم،
5:41
تا آن را بر مردم به آهستگی بخوانی، و آن را به تدریج فرو فرستادیم.
5:51
و قرآنی که آن را استوار و تفصیل داده و روشن ساختیم،
5:55
تا آن را با آرامش بر مردم بخوانی و آن را روشن و شمرده بیان کنی،
6:00
و در تلاوتش شتاب مکن که (سخنت) فهمیده نمیشود.
6:04
و آن را اندکاندک فرو فرستادیم.
6:08
بگو: «به آن ایمان بیاورید یا ایمان نیاورید.»
6:12
کسانی که پیش از آن به ایشان دانش داده شده، چون بر آنان تلاوت شود، به سجده در میافتند.
6:21
به چانهها به سجده درمیافتند،
6:25
و میگویند: «پاک است پروردگار ما؛ به راستی وعدهٔ پروردگار ما شدنی بود.»
6:35
ای محمد، بگو: به این قرآن ایمان آورید یا ایمان نیاورید،
6:40
زیرا ایمان شما به آن، بر خزائن رحمت الله نخواهد افزود،
6:45
و ترک ایمان شما به آن، از آن نخواهد کاست.
6:49
و اگر به آن کفر ورزید،
6:51
پس کسانی که پیش از نزول آن، از سوی الله و آیاتش دانش داده شدهاند، از مؤمنان اهل کتاباند،
6:58
هنگامی که این قرآن بر ایشان تلاوت میشود،
7:01
به روی درمیافتند و بر زمین سجده میکنند از روی تعظیم آن،
7:06
و میگویند: پاک است پروردگار ما و او را از آنچه مشرکان به او نسبت میدهند، منزّه میداریم،
7:13
وعدهٔ پروردگار ما از ثواب و عقاب،
7:17
جز این نیست که حقاً و یقیناً انجامشدنی است.
7:21
و بر چانهها به سجده میافتند و گریه میکنند و بر فروتنیشان افزوده میشود.
7:29
و کسانی که دانش داده شدهاند از مؤمنان اهل کتاب به روی درمیافتند،
7:34
هنگامی که قرآن بر ایشان تلاوت شود،
7:37
گریان بر چانههایشان،
7:39
و آنچه در قرآن از پند و عبرت است، بر فرمانبرداری و طاعت الله فروتنیشان میافزاید.
7:47
الله را بخوانید یا رحمان را بخوانید،
7:51
هر کدام را بخوانید، پس نامهای نیکو از آنِ اوست.
7:58
و نمازت را نه با صدای بلند بخوان و نه آهسته، بلکه میان این دو راه را بجوی.
8:03
و آهسته هم مخوان، و میان آن دو راهی برگزین.
8:10
ای محمد، به مشرکان قومت بگو:
8:13
ای قوم، الله را بخوانید
8:15
یا رحمان را بخوانید،
8:16
به هر یک از نامهای او که بزرگ و والاست، پروردگارتان را میخوانید،
8:21
زیرا جز یک (خدا) را نمیخوانید،
8:23
و نامهای نیکو از آنِ اوست.
8:26
و ای محمد، قرائت خود را در نمازت و دعایت در آن بلند مکن.
8:31
مشرکان تو را آزار میدهند.
8:34
و صدایت را آنقدر آهسته مکن که یارانت نشنوند.
8:38
بلکه میان بلند و آهسته، راهی را جستجو کن تا یارانت بشنوند،
8:44
و مشرکان نشنوند و تو را آزار ندهند.
9:12
و بگو: ای محمد!
9:14
«ستایش الله را که فرزندی برنگزیده تا پروردهشدهای باشد نه پروردگار.»
9:20
و او را در فرمانروایی شریکی نیست.
9:23
تا ناتوان و نیازمند به کمک دیگری و ضعیف باشد.
9:29
و او را همپیمانی نیست که از خواریای که بدان دچار است، با او پیمان ببندد.
9:33
زیرا هرکس به یاری دیگری نیازمند باشد، خوار و زبون است.
9:39
و ای محمد، پروردگارت را بزرگ دار.
9:41
و در آنچه تو را فرمان داده و از آن بازداشته، از او فرمان بر.