از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 191 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (70) | سوره معارج

◉ 219 بازدید ⏱ 12:48 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 دکتور عقیل بن سالم الشمری آن را خلاصه کرد
0:14 سورهٔ معارج
0:16 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 کسی درخواست‌کننده‌ای عذابی واقع‌شونده را درخواست کرد.
0:30 آن عذاب برای کافران دفع‌کننده‌ای ندارد.
0:34 از جانب الله، صاحب معارج.
0:38 فرشتگان و روح به سوی او بالا می‌روند.
0:42 در روزی که مقدارش
0:50 پنجاه هزار سال
0:53 سائلی درباره عذاب الله پرسید که بر چه کسانی واقع می‌شود.
0:58 بر کافران
1:00 برای عذابی که بر کافران واقع می‌شود، هیچ دفع‌کننده‌ای نیست
1:02 از جانب الله بازدارنده‌ای است که آن‌ها را از ایشان دفع می‌کند
1:06 از الله صاحب بلندی و درجات
1:09 و فضل‌ها و نعمت‌ها
1:11 فرشتگان و جبریل (علیه‌السلام) بالا می‌روند
1:14 به سوی الله عز وجل
1:16 در روزی که مقدار صعود آنان
1:19 پنجاه هزار سال
1:21 و این به آن سبب است که آن (عمل) از پایان کار او بالا می‌رود.
1:24 از زیرِ زمین هفتم
1:26 تا پایان کارش
1:28 از فراز هفت آسمان
1:31 پس با صبری نیکو شکیبایی کن.
1:35 آنان آن را دور می‌بینند
1:39 و آن را نزدیک می‌بینیم.
1:42 روزی که آسمان مانند درد‌ی‌گداخته‌ای می‌شود.
1:47 و کوه‌ها همچون پشم رنگ‌شده خواهند بود.
1:51 و هیچ دوست صمیمی‌ای از دوست صمیمی‌اش نمی‌پرسد.
1:55 پس صبر کن ای محمد، صبری (نیکو)
1:57 در آن هیچ بی‌تابی و ناله‌ای بر آزار این مشرکان نیست.
2:00 این مشرکان
2:02 آنان عذابی را که درباره‌اش پرسیدند، دور می‌پندارند که واقع شود.
2:06 زیرا آنان آن را باور نمی‌کردند.
2:09 و قیامت را پس از مرگ انکار می‌کنند
2:12 و ما آن را نزدیک می‌بینیم
2:14 زیرا او موجودی است، و هر آنچه در راه است نزدیک است.
2:19 روزی که آسمان چون فلز گداخته‌شده‌ای خواهد بود،
2:22 و کوه‌ها چون پشم (حلاجی‌شده) خواهند بود
2:25 و هیچ خویشاوندی از خویشاوند خود (چیزی) نمی‌پرسد.
2:28 و هیچ خویشاوندی از خویشاوند خود (چیزی) نمی‌پرسد.
2:31 از کار او [یا: از حال او] بازمی‌ماند، زیرا به کار خویشتن مشغول است
2:36 آن‌ها را می‌بینند
2:38 گناهکار دوست دارد که اگر می‌توانست، با فدیه دادن
2:41 از عذاب آن روز با فرزندانش رهایی یابد.
2:46 و همسرش و برادرش
2:50 و قبیله‌اش که او را پناه می‌دهد
2:55 و هر که در زمین است، همگی‌شان.
2:57 سپس او را نجات می‌دهد
3:03 خویشاوندان، خویشاوندان خود را می‌بینند
3:06 آنان را می‌شناسند
3:08 سپس برخی از آنان از برخی دیگر می‌گریزند
3:11 کافر آن روز آرزو می‌کند
3:13 آرزو می‌کند که (از عذاب) فدیه دهد.
3:15 از عذاب الله در آن روز او را (نگه می‌دارد)
3:18 و پسرش و همسرش
3:20 و آن زن او، و برادرش، و خاندان نزدیکش
3:24 و ایشان قبیله‌اش‌اند که از او پناه می‌دهند.
3:26 یعنی آن‌که او را به کجاوه‌اش (رحل) می‌برد
3:30 و هرکس که در زمین است، همگی از آفریدگان
3:33 سپس آن (عمل) او را از عذاب الله در آن روز نجات می‌دهد.
3:38 و (ایشان) با یاد کردن فرزندان آغاز کرد
3:40 سپس همسر، سپس برادر
3:42 تا به بندگانش آگاهی دهد
3:44 کافر از بزرگی آنچه بر او فرود می‌آید
3:47 آن روز از بلا
3:49 اگر راهی به آن بیابد، خود را فدیه می‌دهد.
3:53 کسی را که نزد او محبوب‌ترین مردم بود، در دنیا
3:55 و نزدیک‌ترین ایشان به او از نظر نسب
3:57 (این فقره کوتاه و ناقص است؛ ترجمه‌اش: «نه، چنین نیست؛ به‌راستی آن…»)
4:03 نزاعة للشوا
4:06 (دعوت می‌کند کسی را که روی گردانید و پشت کرد)
4:10 و جمع و أوعی (گردآورد و نگاه داشت)
4:12 نه، چنین نیست؛ آن‌گونه که گمان می‌کنید نیست.
4:16 هیچ چیزی او را از عذاب الله نجات نمی‌دهد
4:19 آن‌ها برای ضا
4:21 «لضا» نامی از نام‌های دوزخ است.
4:24 آن (آتش دوزخ) پوست سر و اطراف بدن را می‌کَنَد.
4:29 او (زلیخا) یوسف را به سوی خود فرا می‌خواند
4:31 هر کس در دنیا از اطاعت الله روی برگرداند
4:34 و از ایمان به کتابش و به پیامبرانش روی‌گردان شدند.
4:37 و مال جمع کرد و آن را در کیسه‌ای نهاد.
4:41 و حقّ الله را از آن بازداشت
4:43 پس زکات نداد و در آنچه که الله انفاق آن را بر او واجب کرده بود، انفاق نکرد.
4:49 همانا انسان آفریده شده است تا (بی‌تابی و) ناشکیبایی کند.
4:55 هنگامی که بدی به او برسد، بی‌تابی‌کننده است.
4:59 و هنگامی که خیر به او برسد، بخل‌ورزنده است.
5:03 مگر نمازگزاران
5:06 آنان که بر نمازشان همواره پایدارند.
5:13 همانا انسان کافر، خلقتش (از) بی‌تابی و ناشکیبایی (سرشته شده) است.
5:17 و هلع
5:18 شدت بیتابی همراه با شدت حرص و دلتنگی
5:22 هرگاه مالش کم شود و فقر و نداری به او برسد
5:26 او از آن بی‌تابی می‌کند و در برابرش صبری ندارد.
5:30 و هنگامی که مالش فراوان شود و به توانگری دست یابد
5:33 او از آنچه در دست دارد منع می‌کند و نسبت به آن بخل می‌ورزد.
5:36 آن را در طاعت الله انفاق نمی‌کند
5:39 و حق الله را از آن ادا نمی‌کند.
5:41 مگر کسانی که الله را اطاعت می‌کنند
5:44 به ادای نماز واجبی که بر آنان فرض است
5:47 و ایشان بر انجام آن پایدارند
5:50 چیزی از آن را ضایع نمی‌کنند.
5:52 زیرا آنان در شمار کسانی که خداوند برای عبادت خود آفرید، داخل نیستند؛ [آنان] لُوعا (بیهوده و بی‌خرد)...
5:58 و آنان که در اموالشان حقی معلوم است.
6:05 با سائل و محروم
6:10 و آنان که روز جزا را تصدیق می‌کنند.
6:15 و آنان که از عذاب پروردگارشان هراسانند.
6:23 بی‌گمان عذاب پروردگارشان ایمن‌شدنی نیست.
6:29 و گرنه، کسانی که در اموالشان حقی معین و مقرر است
6:33 و آن زکات است
6:35 برای سائلی که از مالش می‌خواهد
6:38 و محروم کسی است که از بی‌نیازی (غنا) بی‌بهره مانده است.
6:41 او نیازمند است و درخواست نمی‌کند.
6:44 و آنان که به روز رستاخیز و جزا ایمان دارند.
6:48 و آنان که در دنیا از عذاب پروردگارشان بیمناک‌اند.
6:51 این‌که خداوند آن‌ها را در آخرت عذاب دهد
6:54 و آنان از ترس آن، هیچ واجبی از واجبات او را ضایع نمی‌کنند.
6:58 و از حدّ او تجاوز نمی‌کنند.
7:01 بی‌گمان عذاب پروردگارشان ایمن‌شدنی نیست.
7:03 این‌که از کسی که نافرمانی او را کرده و از فرمانش سرپیچیده، (انتقام بگیرد)
7:08 و آنان که دامن‌های خود را حفظ می‌کنند.
7:13 مگر بر همسرانشان یا آنچه دست راستشان مالک آن است.
7:18 آنان سرزنش‌شده نیستند
7:22 پس هر کس جز این را بجوید.
7:26 پس ایشان همان متجاوزان‌اند.
7:32 و آنان که دامن‌های خود را حفظ می‌کنند.
7:34 از هر آنچه الله بر ایشان حرام کرده، آن را در آن قرار داده است
7:38 جز این‌که ایشان ملامت‌شده نیستند
7:40 در پاسداشت و حفظ آنان بر همسرانشان
7:43 یا آنچه دست‌هایشان مالک آن شده‌اند از کنیزانشان
7:46 پس هرکس برای شرمگاه خود همسری بجوید
7:49 جز با همسرش یا با کنیزی که در ملک یمین اوست
7:51 پس آنان که چنین کنند، ایشان همان تجاوزکاران‌اند.
7:54 کسانی که آنچه را الله برایشان حلال کرده، حرام شمردند
7:57 تا آنچه بر ایشان حرام شده بود
7:59 ملامت‌شدگان دریافتند
8:02 و آنان که امانت‌ها و عهدشان را رعایت می‌کنند.
8:07 و آنان که به شهادت‌های خود پایبندند.
8:13 و آنان که بر نمازشان محافظت می‌کنند.
8:19 ایشان در باغ‌های گرامی‌داشته‌شده‌اند.
8:26 و اگر نه، کسانی که امانت‌های الله (را نگه می‌دارند)
8:29 که آنان را امین آن قرار داد از واجبات او.
8:32 و امانت‌های بندگانش که بر آن‌ها امین قرار داده شده‌اند
8:36 و پیمانی که (الله) از ایشان گرفته است
8:38 با اطاعت از او در آنچه به آنان امر کرد و از آن نهی کرد
8:42 و عهدهای بندگانش که به آنان داده است
8:44 بر آنچه که برای ایشان بر خویش پیمان بسته است
8:47 چوپانان آن را می‌پایند.
8:50 و آن را حفظ می‌کنند، پس آن را ضایع نمی‌کنند.
8:53 اما آنان آن را ادا می‌کنند و نسبت به آن مراقبت و پایبندی دارند
8:56 بر آنچه الله بر آنان لازم گردانیده است
8:58 و آن را بر ایشان واجب کرد که آن را حفظ کنند.
9:00 و کسانی که آنچه را بر آن گواه گرفته شده‌اند، پنهان نمی‌کنند
9:04 اما آنان آن را به‌جا می‌آورند
9:07 جایی که ادای آن بر ایشان لازم است
9:09 بدون تغییر و بدون تبدیل
9:12 و کسانی که بر نمازهایشان در اوقات معین محافظت می‌کنند؛
9:14 که الله بر آنان واجب کرده بود
9:16 و حدودی را که بر آنان واجب کرده است
9:19 حفظ می‌کنند
9:20 و برای آن (وعده/اجل) هیچ وقت و حدی را ضایع نمی‌کنند.
9:24 این کسانی که این کارها را می‌کنند
9:28 در باغ‌های گرامی‌داشته‌شده
9:30 الله آنان را به کرامت خود گرامی می‌دارد
9:33 پس کسانی که کفر ورزیدند را چه شده است
9:37 پیش از تو، شتابان (به سوی دعوت‌کننده) روی‌آورندگان
9:40 از راست و از چپ، این دو (فرشته‌ای که اعمال را ثبت می‌کنند)
9:44 آیا هر یک از ایشان طمع می‌کند
9:48 که به باغ پرنعمت درآید؟
9:52 «کلّا، ما ایشان را آفریده‌ایم»
9:57 از آنچه می‌دانند
10:02 پس چه شده است که کسانی که به الله کفر ورزیدند،
10:05 پیش از تو ای محمد، شتابان
10:07 از سمت راستت، ای محمد
10:09 و از چپ و راستت، پراکنده‌ها
10:11 حلقه‌ها و مجالس
10:13 جماعت، جماعت
10:15 روی‌گردان از تو و از کتاب الله
10:18 آیا هر یک از این‌ها طمع می‌کند
10:20 آنان که پیش از تو کافر شدند، شتابان‌اند.
10:23 این‌که الله او را به باغ‌های نعیم داخل کند
10:26 در آن متنعّم و برخوردار می‌شود.
10:28 نه، کار چنان نیست که او در آن طمع دارد.
10:31 این کافران
10:33 از اینکه هر یک از ایشان داخل شود
10:35 بهشت نعیم
10:37 ما آنان را از نطفه‌ای پست و ناپاک آفریدیم.
10:40 و همانا شایستگی ورود به بهشت را پیدا می‌کند
10:43 کسی از ایشان که شایستهٔ اطاعت باشد
10:46 پس چگونه طمع دارند که به بهشت داخل شوند
10:49 آنان نافرمانان و کافران‌اند.
10:51 پس سوگند به پروردگار مشرق‌ها.
10:54 و مغرب‌ها
10:56 همانا ما تواناییم
10:59 بر این که ما جایگزین کنیم
11:02 بهتر از ایشان
11:04 و ما بر آنان پیشی‌گرفته نشده‌ایم.
11:07 پس سوگند نمی‌خورم به پروردگار مشرق‌ها
11:11 زمین و مغربهای آن
11:13 ما قطعاً توانا هستیم
11:15 بر اینکه آنان را نابود کنیم
11:17 و کسانی بهتر از ایشان را بیاوریم
11:19 که مرا اطاعت کنند و نافرمانی‌ام نکنند
11:22 و آنچه از ایشان از دستمان نمی‌رود
11:24 هیچ‌کس با فرمانی که از او می‌خواهیم
11:26 و ما را با گریز ناتوان کند
11:29 پس آنان را واگذار تا فرو روند و بازی کنند
11:32 تا به روزشان برسند
11:35 همان که به آنان وعده داده می‌شود
11:37 روزی که بیرون می‌آیند
11:39 از گورها با شتاب
11:42 گویی به سوی نشانه‌ای
11:44 می‌شتابند
11:47 دیدگانشان فروافتاده است
11:49 خواری بر ایشان چیره می‌شود
11:52 آن است همان روزی که
11:54 به آنان وعده داده می‌شد
11:58 پس این مشرکان را واگذار
12:01 که در باطل خود فرو می‌روند
12:03 و در این دنیا بازی می‌کنند
12:05 تا به عذاب
12:07 روز قیامت برسند، همان که به آنان وعده داده می‌شود
12:09 روزی که بیرون می‌آیند
12:11 از قبرها با شتاب
12:13 گویی به سوی نشانه‌ای
12:15 که برای ایشان برپا شده، به سرعت می‌روند
12:17 دیدگانشان فروافتاده است
12:19 از آنچه در آن هستند
12:20 از رسوایی و خواری
12:22 ذلت ایشان را فرا گرفته است
12:24 این روزی است که وصف آن گفته شد
12:27 این مشرک قریش بود
12:29 که در دنیا وعده داده می‌شوند
12:31 که به آن در آخرت خواهند رسید
12:33 و آنان به آن تکذیب می‌کردند
12:35 خلاصه‌ای از تفسیر طبری