از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 156 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (38-3) | سوره ص | آیات (52) تا (88)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهٔ تفسیر طبری
0:08
اختصار دکتور عقیل بن سالم الشمر
0:12
سورهٔ ص
0:18
بسم الله الرحمن الرحیم
0:22
و نزد آنان (بهشتیان) زنانی است که چشمهایشان فروافتاده است و همسنّوسالاند.
0:28
این است آنچه به شما وعده داده میشد، برای روز حساب.
0:33
این روزی ماست که هیچ پایانی ندارد.
0:40
نزد این پرهیزگاران
0:43
زنانی که چشمانشان بر همسرانشان محدود شده است،
0:47
پس جز آنان را نمیخواهند.
0:49
همه همسنوسالاند.
0:51
این است آنچه الله در آخرت بهعنوان کرامت به شما وعده میدهد.
0:55
این روزی ماست که از ایشان قطع نمیشود.
0:58
و آن چنین است که هرگاه از میوهای برگیرند و بخورند،
1:04
در جای آن، دیگری مانندش بازمیگردد.
1:07
این است.
1:09
و برای سرکشان، بدترین بازگشتگاه است.
1:14
در دوزخ وارد میشوند.
1:18
چه بد بستری است.
1:20
این (عذاب) را بچشند: آب بسیار داغ و چرکآب.
1:27
و عذابی دیگر از همان نوع، که گونهگون است.
1:33
این است آنچه برای این پرهیزگاران توصیف کردم.
1:38
سپس سخن دربارهٔ کافرانی که بر او سرکشی کردند را از سر گرفت.
1:42
و برای ایشان بدترین بازگشتگاه و سرانجامی است که روز قیامت به آن میرسند.
1:47
چه بد بستری است که برای خود گستردهاند؛ دوزخ.
1:52
ایشان را آب بسیار داغ نوشانده میشود.
1:54
و (نیز) آنچه از چرکهای ایشان جاری میشود.
1:57
و عذاب دیگری از گونهٔ آب داغ، با انواع و اقسام.
2:01
و ممکن است مراد از «جفتها» (ازواج) همین باشد:
2:04
خبر از آب داغ و چرکآب،
2:07
و عذابی دیگر از همان نوع.
2:09
و آن سه گونه است؛ گفته شده که (آنها) جفتها هستند.
2:13
این گروهی است که با شما به (دوزخ) هجوم میآورد؛ خوشآمد به آنان نیست.
2:21
بهراستی که ایشان در آتش خواهند سوخت.
2:27
این گروه و جماعتی است که با شما ای سرکشان به آتش هجوم میآورند.
2:34
و این، ورود امتی از امتهای کافر پس از امتی دیگر است.
2:39
سرکشانی که پیش از این گروهِ هجومآور وارد آتش شده بودند، گفتند:
2:45
«جایگاههایشان برایشان تنگ نشود.»
2:48
بهراستی ایشان وارد آتش میشوند و در آن درمیآیند.
2:51
(پیروان) گفتند: بلکه خود شما، خوشآمد به شما نیست.
2:56
شما این (عذاب) را برای ما پیش آوردید.»
3:00
چه بد قرارگاهی است.
3:04
گروه واردشوندگان گفتند:
3:06
«نه، بلکه شما ای گروه؛ جایگاههایتان برایتان تنگ باد.
3:11
شما برای ما این منزلگاه را فراهم کردید.»
3:14
(گفتند) به سبب گمراه کردن ما و دعوتتان ما را به کفر به الله.
3:19
چه بد جایگاهی است آتش که در آن قرار میگیرند.
3:24
گفتند: پروردگارا، هر که این (عذاب) را برای ما پیش آورد، عذاب دوچندان او را در آتش بیفزای.
3:36
و پیروان نیز گفتند، و این سخن گروه هجومآور هم است:
3:41
«پروردگارا، هر که این را برای ما پیش آورد»؛ یعنی
3:45
کسی که در دنیا ایشان را به کاری فراخواند که سزاوار آتشی است که به آن وارد شدهاند،
3:52
پس عذابش را بر عذابی که در آن است دوچندان کن.
3:56
و گفتند: ما را چه شده که مردانی را که ما آنان را از بدکاران میشمردیم نمیبینیم؟
4:06
آیا آنان را به مسخره میگرفتیم، یا چشمهایمان از آنان منحرف شده است؟
4:12
این حقیقتی است: ستیزهکردن اهل دوزخ (با یکدیگر).
4:19
سرکشان گفتند:
4:22
«ما را چه شده که در آتش مردانی را همراه خود نمیبینیم؟
4:26
کسانی که در دنیا آنان را از اشرار خود میشمردیم.»
4:29
و (گفته شده) که به این (سخن) مراد اینها بوده است، چنانکه نقل شده:
4:32
صهیب و خباب و بلال و سلمان.
4:36
«آیا ایشان را به مسخره گرفته بودیم؟ یا…»
4:40
آنان امروز در آتش با ما نیستند.
4:42
چشمهایمان از ایشان منحرف شده و نمیدانیم کجایند؟
4:46
این که برایتان خبر دادم، همان تخاصم اهل آتش است،
4:50
و لعن کردن برخی ایشان بر برخی دیگر و ستیز اهل آتش.
4:55
حقیقتی یقینی است؛ پس در آن تردید نکنید.
4:59
بگو: جز این نیست که من بیمدهندهام.
5:04
و هیچ معبودی جز الله، یگانهٔ قهّار نیست.
5:09
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، آن شکستناپذیر آمرزنده.
5:16
ای محمد، به مشرکان قومت بگو:
5:20
جز این نیست که من برای شما، پیش از عذابی سخت، بیمدهندهام.
5:24
و هیچ معبودی که شایستهٔ عبادت باشد نیست، جز الله یگانه،
5:29
که نمیشاید در ملکش شریکی داشته باشد،
5:34
قهار هر آنچه غیر اوست به قدرتش،
5:37
مالک آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست از مخلوقات،
5:42
او معبودی است که جز او معبودی نیست،
5:45
عزیز در انتقامش از اهل کفر به او،
5:49
آمرزندهٔ گناهان کسانی از ایشان که توبه کنند.
5:52
بگو: آن خبری بزرگ است.
5:55
که شما از آن رویگردانید.
5:59
مرا هیچ دانشی از فرشتگان عالیمقام نبود، آنگاه که ستیزه میکردند.
6:06
به من وحی نمیشود مگر این که من فقط بیمدهندهٔ آشکارم.
6:14
ای محمد، بگو: «این قرآن خبری بزرگ است،
6:20
که شما از آن رویگردانید و به آن عمل نمیکنید.»
6:24
ای محمد، بگو: «مرا هیچ دانشی از ملأ اعلی نبود
6:29
آنگاه که دربارهٔ آدم به ستیز میپرداختند،
6:32
پیش از آنکه پروردگارم به من وحی کند
6:34
و مرا از آن آگاه سازد.»
6:36
پس خبر دادنم به شما از آن،
6:38
دلیلی روشن است بر اینکه این قرآن وحیی از جانب الله است.
6:43
ای محمد، بگو: «الله به من جز دانشی که آن را ندارم وحی نمیکند،
6:49
مانند دانش از ملأ اعلی،
6:52
و ستیز ایشان در کار آدم، آنگاه که الله خواست او را بیافریند.
6:56
جز این نیست که من بیمدهندهٔ آشکارم.»
7:00
آنگاه که پروردگارت به فرشتگان گفت: من بشری از گِل خواهم آفرید.
7:13
پس چون او را به اعتدال آوردم و از روح خود در او دمیدم، برای او به سجده افتید.
7:21
پس فرشتگان همه با هم سجده کردند.
7:27
جز ابلیس که تکبر ورزید و از کافران شد.
7:33
آنگاه که پروردگارت، ای محمد، به فرشتگان گفت:
7:38
من بشری از گِل خواهم آفرید.
7:41
پس چون اندام او را درست کردم و از روح خود در او دمیدم،
7:45
برای او به سجده درافتید.
7:48
پس همهٔ فرشتگان که در آسمانها و زمیناند، همگی سجده کردند، جز ابلیس.
7:55
او از سجده برای او تکبّر ورزید و بزرگمنشی کرد.
7:59
و او به سبب تکبّرش بر پروردگارش، از کسانی بود که در علم پیشین الله کافر شدند.
8:05
پس ربوبیّت او را انکار کرد و آنچه را که بر او لازم بود، یعنی اقرار به او و گردن نهادن به فرمانبرداری، رد کرد.
8:12
گفت: ای ابلیس، چه چیز تو را بازداشت که بر آنچه با دو دست خود آفریدم سجده کنی؟
8:19
آیا تکبر کردی یا از برترینها بودی؟
8:24
گفت: من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گِل آفریدی.
8:34
الله به ابلیس فرمود: «ای ابلیس!»
8:39
«چه چیز تو را از سجده برای آفریدهٔ دست من بازداشت؟
8:43
آیا بر آدم بزرگی فروختی و از سجده کردن برای او سر باز زدی؟
8:46
پس از روی تکبّر سجده را ترک کردی؟
8:49
یا از پیش، چنین بلندپروازی و تکبّر بر پروردگارت داشتی؟»
8:54
ابلیس به پروردگارش گفت:
8:57
«من آن کار را کردم و سجده نکردم، زیرا من از او بهترم.»
9:01
«زیرا مرا از آتش آفریدی و او را از گِل آفریدی.»
9:05
«و آتش گِل را میخورد و آن را میسوزاند.»
9:08
«پس آتش از او بهتر است.»
9:10
«من این کار را از روی تکبّر بر تو نکردم،»
9:13
«و نه به این سبب که از برتریجویان بودم.»
9:16
«بلکه آن را از آن رو کردم که از او شریفترم.»
9:20
فرمود: «پس از آن بیرون رو که تو راندهشدهای،»
9:27
و بیگمان لعنت من تا روز جزا بر تو خواهد بود.
9:32
الله به ابلیس فرمود:
9:36
«پس از بهشت بیرون رو.»
9:38
«که تو راندهشده، سرزنششده و لعنتشدهای.»
9:41
«و تا روز جزا و حساب بندگان، از بهشت راندهٔ من خواهی بود.»
9:47
گفت: پروردگارا، پس تا روزی که برانگیخته میشوند مهلتم ده.
9:53
فرمود: بیگمان تو از مهلتیافتگانی.
9:58
تا روز وقت معلوم.
10:02
ابلیس به پروردگارش گفت:
10:06
«پروردگارا، چون مرا لعنت کردی،»
10:08
«پس تا روزی که بندگانت را از گورهایشان برانگیزی، مرا در این زمانبندی نگهدار.»
10:13
الله به ابلیس فرمود:
10:15
«پس تو از کسانی هستی که تا روز وقت معلوم به ایشان مهلت دادهام.»
10:20
گفت: پس به عزّت تو سوگند که همهشان را گمراه خواهم کرد.
10:27
جز بندگان مخلص تو از میان آنان.
10:32
ابلیس گفت:
10:34
«به قدرت و سلطنت تو سوگند،»
10:36
«همهٔ فرزندان آدم را گمراه خواهم کرد،»
10:39
«جز آنان که ایشان را برای عبادت خود خالص گردانیدهای،»
10:42
«و ایشان را از گمراه کردن من نگه داشتهای.»
10:45
فرمود: پس حق است و حق میگویم.
10:50
«که دوزخ را از تو و از همهٔ کسانی که از ایشان پیروی کنند، همگی پر خواهم کرد.»
11:00
الله تعالی فرمود:
11:03
«من حقام و حق میگویم،»
11:06
«و حتماً دوزخ را از تو و از هر که از فرزندان آدم از تو پیروی کند، همگی پر خواهم کرد.»
11:13
بگو: من از شما بر این (رسالت) مزدی نمیخواهم و من از متکلّفان نیستم.
11:21
این جز یادآوری برای جهانیان نیست.
11:26
و بیگمان خبر آن را پس از مدتی خواهید دانست.
11:33
ای محمد، به مشرکان قوم خود بگو:
11:37
«بر قرآنی که از جانب الله برای شما آوردم، از شما مزد و پاداشی نمیخواهم.»
11:43
«و من از کسانی نیستم که آن را با دروغبافی و افترا بسازم.»
11:48
به این مشرکان از قوم خود بگو:
11:51
«این قرآن جز یادآوریی از جانب الله برای جهانیان از جن و انس نیست.»
11:57
«و ای مشرکان به الله، یقیناً خبر این قرآن را خواهید دانست.»
12:02
«و حقیقت آنچه در آن از وعده و وعید است، پس از زمانی [آشکار خواهد شد].»