از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 192 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (17-4) | سوره اسراء | آیات (70) تا (98)

◉ 162 بازدید ⏱ 19:25 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 مختصر شده به دست دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:13 سوره الاسراء
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 «و به یقین ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم»
0:25 «و ایشان را در خشکی و دریا سوار کردیم»
0:29 «و به آنان روزی دادیم»
0:30 «و از پاکیزه‌ها به آنان روزی دادیم»
0:34 «و آنان را بر بسیاری از آفریدگان خود برتری آشکار دادیم»
0:43 «و به یقین ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم»
0:45 با تسلط دادن ما ایشان را بر دیگر آفریدگان
0:49 و رام کردن ما همه آفریدگان را برای ایشان
0:52 و سوار کردن ما ایشان را در خشکی بر پشت چارپایان
0:55 و در دریا بر کشتی‌هایی که آنها را برای ایشان رام کردیم
0:59 و روزی دادن ما ایشان را از خوراکی‌ها و آشامیدنی‌های پاکیزه
1:03 و برتری دادن ما ایشان را بر بسیاری از آفریدگان خود
1:08 با توانایی ایشان بر کار کردن با دستان خود
1:11 و برداشتن خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها با آنها
1:13 و بالا بردن آنها به سوی دهان‌های خود
1:16 و این برای دیگر آفریدگان میسر نیست
1:21 «روزی که هر گروهی از مردم را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم»
1:26 «پس کسی که کارنامه‌اش به دست راستش داده شود»
1:30 پس آنان نامه‌های خود را می‌خوانند
1:34 نامه‌های خود را می‌خوانند و به اندازه نخ ظلم نمی‌شوند
1:41 «روزی که هر گروهی از مردم را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم»
1:44 همان کسانی که در دنیا به آنان اقتدا می‌کردند
1:47 پس هر که نامه عملش به دست راستش داده شود
1:50 پس آنان آن نامه خود را می‌خوانند
1:53 تا آنچه را در آن است همه بشناسند
1:56 و الله به اندازه نخ از پاداش اعمالشان به آنان ستم نمی‌کند
2:00 و او همان کسی است که دانه خرما را از شکاف آن می‌شکافد
2:04 «و هر که در این دنیا کور باشد»
2:07 «پس در آخرت نیز کور است»
2:10 و راه گم‌کرده‌تر است
2:13 و هر که در این دنیا نابیناست
2:17 از دلایل الله بر اینکه او یگانه است
2:20 در آفریدن و تدبیر آن
2:22 پس او در کار آخرتی که آن را ندیده است
2:25 و آن را مشاهده نکرده، نابیناست
2:27 و در کار دنیا راه گم‌کرده‌تر از آن است
2:30 که آن را مشاهده کرده و دیده است
2:33 «و نزدیک بود تو را از آنچه بر تو وحی کرده‌ایم منحرف سازند»
2:39 تا غیر آن را بر ما ببندی
2:42 و در آن صورت تو را دوست خود می‌گرفتند
2:46 الله یادآور شده که مشرکان
2:49 خواستند پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بفریبند
2:53 از آنچه الله بر او وحی کرده است
2:55 تا به غیر آن عمل کند
2:57 و این همان افترا بستن بر الله است
3:00 و اگر آنچه را که تو را به سوی آن فریبندگی دعوت می‌کردند انجام می‌دادی
3:03 در آن صورت تو را دوست خود برای خویش می‌گرفتند
3:06 و تو با آنان بودی و آنان با تو یاران بودند
3:10 و اگر ما تو را استوار نمی‌داشتیم، قطعاً اندکی به ایشان تمایل می‌کردی
3:20 و اگر ما تو را استوار نمی‌داشتیم ای محمد
3:24 با نگاه داشتن ما تو را از آنچه تو را به آن فرا خواندند
3:27 این مشرکان از فریبندگی
3:30 قطعاً به ایشان تمایل می‌کردی
3:32 و اندکی آرام می‌گرفتی
3:35 و این همان چیزی است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) قصد آن را داشت
3:39 که بعضی از آنچه را که از او خواسته بودند انجام دهد
3:43 «آن‌گاه دو چندان عذاب زندگی و دو چندان عذاب مرگ را به تو می‌چشاندیم»
3:49 «سپس در برابر ما برای خود یاوری نمی‌یافتی»
3:57 اگر به سوی این مشرکان تمایل می‌کردی ای محمد
4:01 در آن صورت دو برابر عذاب زندگی و دو برابر عذاب مرگ را به تو می‌چشاندیم
4:06 سپس ای محمد برای خود یاوری که در برابر ما تو را یاری کند نمی‌یابی
4:11 و تو را از کیفری که از جانب ما به تو رسیده نجات دهد
4:15 «و نزدیک بود تو را از این سرزمین بیرون رانند تا تو را از آن بیرون کنند»
4:24 «و در آن صورت پس از تو جز اندکی نمی‌ماندند»
4:29 و نزدیک بود این قوم تو را از زمینی که در آن هستی به هراس اندازند تا تو را از آن بیرون کنند
4:38 و اگر تو را از آن بیرون می‌کردند، پس از تو جز اندکی در آن نمی‌ماندند، تا آنکه با عذابی زودرس نابودشان کردیم
4:46 این سنت کسانی است که پیش از تو از پیامبرانمان فرستادیم
4:53 «و برای سنت ما هیچ دگرگونی نخواهی یافت»
4:59 اگر تو را بیرون می‌کردند، پس از تو جز اندکی نمی‌ماندند
5:05 و با عذاب سنت خود، کسانی را که پیش از تو از پیامبرانمان فرستادیم نابود می‌کردیم
5:12 زیرا ما با امت‌ها چنین رفتار می‌کنیم، هرگاه پیامبرانشان را از میان خود بیرون کنند
5:18 و برای سنت ما که بر آن جاری است هیچ دگرگونی نمی‌یابی
5:23 «نماز را از زوال خورشید تا تاریکی شب برپا دار و نیز قرآن فجر را، که قرآن فجر همواره مورد شهادت است»
5:37 نماز را برای میل خورشید به سوی نزدیک شدن شب و فرارسیدن آن برپا دار
5:43 و آنچه را در نماز صبح از قرآن می‌خوانی برپا دار؛ به راستی آنچه در نماز صبح از قرآن می‌خوانی مشهود است
5:52 فرشتگان شب و فرشتگان روز آن را مشاهده می‌کنند
5:56 و نمازی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به برپا داشتن آن در وقت زوال خورشید فرمان یافت
6:03 نماز ظهر و عصر است
6:05 و نمازی که در تاریکی شب است، نماز مغرب است
6:10 «و بخشی از شب را با آن به نماز تهجد بپرداز، که این برای تو نافله است؛ امید است پروردگارت تو را به جایگاهی پسندیده برانگیزد»
6:28 و از شب، ای محمد، پس از خوابی اندک به قرآن شب‌زنده‌داری کن که نفلی است جدا از واجباتی که بر تو فرض کرده‌ایم
6:37 ویژه تو و نه امت تو است، و آن قیام شب است
6:41 امید است پروردگارت تو را در روز قیامت به جایگاهی برانگیزد که در آن ستوده باشی و مورد غبطه قرار گیری
6:48 «و بگو: پروردگارا، مرا به ورودی نیکو داخل کن و از خروجی نیکو بیرون آور و از نزد خود برای من فرمانروایی یاری‌دهنده قرار ده»
7:05 و ای محمد بگو: ای پروردگار من، مرا به مدینه با ورودی راستین داخل کن و از مکه با خروجی راستین بیرون آور
7:15 و برای من بر اهل آن شهری که اهلش مرا بیرون کردند و بر هر کس که شبیه ایشان بود، سلطه‌ای یاری‌دهنده قرار ده
7:24 و چون این به او داده شود، بی‌شک دلیلی روشن به او داده شده است
7:30 «و بگو: حق آمد و باطل نابود شد، که باطل همواره نابودشدنی است»
7:41 و ای محمد به این مشرکان بگو: حق آمد و آن هر چیزی است که در آن برای الله خشنودی و طاعت است
7:51 و باطل رفت و آن هر چیزی است که در آن برای الله نه خشنودی است و نه طاعت؛ به راستی که باطل رفتنی بود
8:01 «و از قرآن آنچه را که برای مؤمنان شفا و رحمت است نازل می‌کنیم، و ستمکاران را جز زیان نمی‌افزاید»
8:19 و ای محمد، از قرآن چیزی بر تو فرو می‌فرستیم که شفایی است که با آن از نادانی و گمراهی شفا جسته می‌شود
8:27 و رحمتی برای مؤمنان است؛ پس حلال آن را حلال می‌دانند و حرامش را حرام می‌دانند، و از این راه ایشان را به بهشت داخل می‌کند و آن برای ایشان رحمت است
8:37 و این قرآن کافران به آن را جز هلاکت نمی‌افزاید
8:44 «و چون به انسان نعمت دهیم روی می‌گرداند و پهلو تهی می‌کند، و چون شر به او رسد نومید می‌گردد»
8:59 و چون به انسان نعمت دهیم و او را از سختی رهایی بخشیم، از یاد ما روی برمی‌گرداند و دور می‌شود.
9:08 و چون بدی و سختی به او رسد، از گشایش و رحمت الهی ناامید می‌گردد.
9:14 «بگو: هر کس بر شاکله خود عمل می‌کند، و پروردگار شما داناتر است به آن که راه‌یافته‌تر است»
9:25 ای محمد، به مردم بگو: همه‌تان بر روش و راه خود عمل می‌کنید؛ پروردگار شما داناتر است به آن‌که از دیگران به حق راه‌یافته‌تر است.
9:38 «و از تو درباره روح می‌پرسند. بگو: روح از امر پروردگار من است، و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است»
9:53 و کافران از اهل کتاب دربارهٔ روح از تو می‌پرسند که چیست؟ به ایشان بگو:
10:00 روح از اموری است که جز الله، کسی جز او آن را نمی‌داند، نه شما.
10:05 و شما و همهٔ مردم جز اندکی از آنچه الله می‌داند، از دانش داده نشده‌اید.
10:14 «و اگر بخواهیم، آنچه را بر تو وحی کرده‌ایم قطعاً می‌بریم، سپس برای تو در برابر ما هیچ وکیلی نخواهی یافت»
10:30 و اگر بخواهیم، آنچه را از دانش به تو داده‌ایم و از این قرآن به تو وحی کرده‌ایم قطعاً خواهیم برد، پس تو آن را نخواهی دانست.
10:39 آن‌گاه در برابر آنچه ما با تو از آن کار می‌کنیم، برای خود هیچ حامی و نگهبانی نخواهی یافت که ما را از انجام این کار با تو بازدارد.
10:47 «جز رحمتی از پروردگارت؛ که فضل او بر تو همواره بزرگ است»
10:58 ای محمد، اگر بخواهیم، آنچه را به تو وحی کرده‌ایم قطعاً خواهیم برد، ولی او چنین نمی‌خواهد.
11:07 این رحمتی از پروردگار توست و بخششی از جانب اوست بر تو؛ به راستی فضل او بر تو بزرگ است.
11:14 [این فضل] به سبب برگزیدن تو برای رسالتش و فرو فرستادن کتابش بر تو است.
11:20 «بگو: اگر انس و جن گرد آیند تا مانند این قرآن را بیاورند، مانند آن را نخواهند آورد، هرچند برخی از ایشان پشتیبان برخی دیگر باشند»
11:47 ای محمد، به کسانی که به تو گفتند: ما مانند این قرآن را می‌آوریم، بگو:
11:55 اگر انس و جن گرد آیند تا مانندش را بیاورند، هرگز مانندش را نخواهند آورد، هرچند برخی از آنان یاور و پشتیبان برخی دیگر باشند.
12:06 «و در این قرآن برای مردم از هر مثلی گوناگون بیان کردیم، ولی بیشتر مردم جز انکار نپذیرفتند»
12:24 و در این قرآن برای مردم از هر مثلی روشن ساختیم، تا با آن همه بر ایشان حجت آوریم و آنان را به حق یادآوری کنیم تا از آن پیروی کنند؛ امّا بیشتر مردم جز انکار حق و رد دلایل و براهین الهی را نپذیرفتند.
12:44 «و گفتند: هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم تا از زمین برای ما چشمه‌ای بجوشانی»
12:55 و مشرکان به الله گفتند: هرگز تو را تصدیق نخواهیم کرد تا از این زمین ما برای ما چشمه‌ای بجوشانی که آب برای ما روان کند،
13:05 «یا تو را باغی از نخل و انگور باشد و میان آن نهرها را به فراوانی روان سازی»
13:20 یا تو را بستانی از نخل و تاک باشد که در میان نخل و تاک، نهرها را به فراوانی روان کنی،
13:31 «یا آسمان را چنان‌که پنداشته‌ای پاره‌پاره بر ما فرو افکنی، یا الله و فرشتگان را رودررو بیاوری»
13:47 یا آسمان را بر ما قطعه‌قطعه بیفکنی، یا ای محمد، الله و فرشتگان را آشکارا بیاوری تا رویاروی ایشان شویم و آنان را به چشم خود ببینیم،
14:01 «یا تو را خانه‌ای از زر باشد، یا در آسمان بالا روی؛ و به بالا رفتنت ایمان نمی‌آوریم تا کتابی بر ما فرو فرستی که آن را بخوانیم. بگو: پاک است پروردگارم، آیا من جز بشری فرستاده بوده‌ام؟»
14:27 ای محمد، یا تو را خانه‌ای از طلا باشد، یا در نردبانی به آسمان بالا روی؛ و ما تو را از راه بالا رفتنت به آسمان تصدیق نخواهیم کرد، تا کتابی گشوده بر ما فرو فرستی که آن را بخوانیم، که در آن فرمان دهد که از تو پیروی کنیم و به تو ایمان آوریم.
14:46 ای محمد، به آن مشرکان بگو: الله از آنچه به او نسبت می‌دهند پاک و منزه است. آیا من جز بنده‌ای از بندگان او هستم؟ چگونه توانم آنچه را از من خواستید انجام دهم؟ من فقط فرستاده‌ای هستم که آنچه را به سوی شما فرستاده شده‌ام می‌رسانم؛ و آنچه از من خواستید انجام دهم، در دست الله است و جز او کسی بر آن توانا نیست.
15:17 «هنگامی که هدایت به سوی ایشان آمد، جز این نگفتند که: آیا الله بشری را به پیامبری برانگیخته است؟»
15:31 ای محمد، چه چیز مشرکان قومت را از ایمان به الله بازداشت، در حالی که دلیل روشن از جانب الله به سوی ایشان آمده بود، جز آنکه از روی نادانی گفتند: آیا الله بشری را به رسالت فرستاده است؟
16:01 بگو ای محمد، به آنان که از ایمان به تو سر باز زدند: اگر در زمین فرشتگانی بودند که آرام راه می‌رفتند، قطعاً از آسمان فرشته‌ای را به رسالت بر ایشان فرو می‌فرستادیم؛ زیرا فرشتگان، فرشتگان همانندِ خود را می‌بینند، و رسول تنها از میان همان نوع به سوی بشر فرستاده می‌شود.
16:33 ای محمد، به آنان که گفتند: آیا الله بشری را به رسالت برانگیخته است، بگو: الله میان من و شما گواه بس است؛ زیرا او بهترین کفایت‌کننده و داور است. به راستی الله به بندگانش آگاه است و به کارها و افعال ایشان داناست.
17:00 بینا به تدبیر ایشان و آنچه در آن تصرف می‌کند، آنچه را خواهد؛ و او همهٔ ایشان را به سبب آنچه در هنگام ورود به سوی او پیش فرستاده‌اند، جزا می‌دهد.
17:31 «و جایگاهشان دوزخ است، و هرگاه شعله‌هایش فرو نشیند، آن را برای ایشان فزون‌تر برافروزیم»
18:02 هنگامی که الله بخواهد ایشان را کیفر دهد، و ایشان را پس از پراکندگی در گورها، در جایگاه قیامت گرد آوریم؛ کورانی بر چهره‌هایشان که کور و گنگ و کر محشور شده‌اند، و سرانجامشان دوزخ است. هر گاه شعله‌اش فروکش کند و آرام گیرد، شعله‌اش را بر این کافران می‌افزاییم، با برافروختن آتش بر ایشان و شعله‌ور شدنش در ایشان.
18:28 این پاداش ایشان است، به سبب آنکه به آیات ما کفر ورزیدند و گفتند: آیا وقتی استخوان و خاکِ پوسیده شدیم، آیا ما به آفرینشی تازه برانگیخته خواهیم شد؟
18:49 این است آنچه ما از رفتارمان در روز قیامت با این مشرکان وصف کردیم؛ پاداش ایشان به سبب کفرشان در دنیا به آیات ما است.
18:58 و به سبب گفتارشان، هنگامی که به ایمان به وعدهٔ رستاخیز فرمان داده شدند: آیا وقتی استخوان‌هایی پوسیده شدیم و خاک گشتیم، پس از آن به آفرینشی تازه برانگیخته می‌شویم؟
19:13 خلاصه‌ای از تفسیر طبری.