از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 265 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (5-9) | سوره مائده | آیات (109) تا (120)

◉ 187 بازدید ⏱ 13:31 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 کوتاه‌شده‌ی دکتر عقیل بن سالم الشمر
0:14 سوره مائده
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:21 روزی که الله پیامبران را گرد می‌آورد و می‌فرماید: چه پاسخی به شما داده شد؟
0:27 می‌گویند: ما را هیچ دانشی نیست.
0:30 به‌راستی که تو خود دانای نهان‌هایی.
0:38 و بترسید از روزی که الله پیامبران را گرد آورد و بفرماید:
0:42 «امت‌هایتان چه پاسخی به شما دادند؟»
0:45 هنگامی که ایشان را به توحید و اقرار به آن فرا خواندید.
0:49 گویند: «ما را دانشی نیست، جز دانشی که تو از ما بدان داناتری.»
0:55 «بی‌گمان هیچ‌یک از دانش ما بر تو پوشیده نیست.»
0:59 و نه هیچ دانش دیگری، چه پنهان و چه آشکار.
1:04 آنگاه که الله فرمود: «ای عیسی بن مریم!»
1:07 نعمت مرا بر خود و بر مادرت یاد کن.
1:11 «آنگاه که تو را با روح القدس تأیید کردم،»
1:16 [تو] در گهواره و در میان‌سالی با مردم سخن می‌گفتی.
1:22 و آن‌گاه که کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به تو آموختم.
1:30 و آن‌گاه که به فرمان من از گل چیزی به شکل پرنده می‌ساختی.
1:35 «و در آن می‌دمیدی،»
1:41 «و به فرمان من پرنده‌ای می‌شد،»
1:45 و به فرمان من کور مادرزاد و پیس را شفا می‌دادی.
1:49 «و آنگاه که مردگان را به فرمان من زنده بیرون می‌آوردی،»
1:53 و آن‌گاه که بنی‌اسرائیل را از [آزار] تو بازداشتم.
1:59 «هنگامی که با دلایل روشن نزدشان آمدی،»
2:06 کسانی از ایشان که کفر ورزیدند گفتند:
2:09 «این جز جادوی آشکار نیست.»
2:16 آن‌گاه که الله فرمود: ای عیسی!
2:19 «نعمت‌هایی را که بر تو و مادرت ارزانی داشتم یاد کن،»
2:22 «آنگاه که تو را با جبریل یاری دادم،»
2:25 «در حالی که در گهواره و در میانسالی با مردم سخن می‌گفتی،»
2:29 «و نیز نعمت مرا بر خود یاد کن که نوشتن را به تو آموختم،»
2:33 «و فهم معانی تورات و انجیل را،»
2:36 «و آنگاه که از گل، به شکل پرنده می‌ساختی،»
2:39 «به یاری من در این کار و با آموزش من،»
2:43 «و در آن شکل می‌دمیدی،»
2:45 «و آن شکل و صورت به فرمان من پرنده می‌شد،»
2:48 «و کسی را که کورِ مادرزاد است و هیچ نمی‌بیند شفا می‌دادی،»
2:52 «و پیس را به فرمان من،»
2:54 «و نیز نعمت مرا بر خود یاد کن که بنی‌اسرائیل را از تو بازداشتم،»
2:58 «با آنکه قصد کشتنت را داشتند، آنگاه که با معجزات دال بر نبوتت نزدشان آمدی،»
3:04 «و کسانی که نبوتت را انکار کردند، گفتند:»
3:07 «این جز جادو نیست.»
3:09 «که برای هر کس که آن را ببیند و در آن بنگرد آشکار می‌سازد که جادویی است بی‌حقیقت.»
3:16 و آن‌گاه که به حواریون وحی کردم که به من و به فرستاده‌ام ایمان آورید.
3:23 گفتند: ایمان آوردیم و گواه باش که ما مسلمانیم.
3:30 «و ای عیسی، نیز یاد کن آنگاه که در دل حواریون افکندم»
3:35 «که به من و فرستاده‌ام عیسی باور آورید،»
3:39 «گفتند: آنچه را فرمان دادی تصدیق کردیم،»
3:42 «و گواه باش که ما با خواری در برابر تو فروتنیم،»
3:46 «شنوا و فرمانبردار امر تو هستیم.»
3:49 آنگاه که حواریون گفتند: «ای عیسی بن مریم!»
3:55 آیا پروردگارت می‌تواند بر ما خوانی از آسمان فرو فرستد؟
4:00 که بر ما سفره‌ای از آسمان فرود آورد.
4:08 «گفت: از الله پروا کنید اگر مؤمنید.»
4:16 آنگاه که حواریون به عیسی بن مریم گفتند:
4:20 «آیا پروردگارت دعای تو را اجابت می‌کند، ای عیسی،»
4:22 هنگامی که از او خواستی که بر ما سفره‌ای از آسمان فرود آورد.
4:27 عیسی گفت: «از الله بپرهیزید ای قوم!»
4:31 «و از او بترسید که مبادا به سبب این سخنتان عقوبتی از جانب الله بر شما فرود آید،»
4:36 «اگر به آنچه شما را به آن بیم می‌دهم باورمندید.»
4:40 گفتند: می‌خواهیم از آن بخوریم و دل‌هایمان آرام گیرد.
4:48 و بدانیم که به ما راست گفتی و از گواهان بر آن باشیم.
4:58 حواریون گفتند: «ما جز این نگفتیم،»
5:04 «و از تو خواستیم که برای ما از پروردگارت بخواهی تا از خوان بخوریم،»
5:09 «تا یقین کنیم که او بر هر چیز تواناست،»
5:13 «و دلهایمان آرام گیرد و بر یگانگی‌اش و توانایی‌اش بر آنچه بخواهد و اراده کند استوار شود،»
5:20 «و بدانیم که در خبرت که فرستاده‌ی فرستادهٔ الله هستی ما را دروغ نگفته‌ای،»
5:26 «و بر خوان از گواهانی باشیم که شهادت می‌دهند الله آن را فرو فرستاده است،»
5:31 «حجتی از او بر ما در یگانگی‌اش و توانایی‌اش بر آنچه بخواهد،»
5:36 «و گواهی بر راستی تو در پیامبریت.»
5:39 عیسی پسر مریم گفت: بارالها! پروردگارا! بر ما سفره‌ای فرو فرست
5:49 از آسمان که برای ما عیدی باشد
5:57 برای نخستین و پسین ما عیدی باشد و نشانه‌ای از جانب تو،
6:05 و به ما روزی ده که تو بهترین روزی‌دهندگانی.
6:11 عیسی گفت: بارالها! پروردگارا! بر ما سفره‌ای از آسمان فرو فرست.
6:19 «که برای ما عیدی باشد تا پروردگارمان را در روزی که فرود می‌آید بپرستیم،»
6:24 «و در آن برای او نماز گزاریم، برای زندگان ما امروز و برای کسانی که پس از ما از ما می‌آیند،»
6:31 «و نشانه و حجتی از جانب تو ای پروردگار بر بندگانت در یگانگی‌ات،»
6:37 «و در راستی من که فرستاده‌ام، و ما را از بخشش خود عطا کن،»
6:42 «که تو ای پروردگارم بهترین بخشنده‌ای و بخشنده‌ترین تفضل‌کنندگانی،»
6:47 «زیرا بخشش تو با منت و رنجش همراه نیست.»
6:51 الله فرمود: «من آن را بر شما فرو می‌فرستم، پس هر کس از شما بعد از آن کفر ورزد، او را عذابی می‌کنم که هیچ‌کس از جهانیان را چنان عذاب نکرده‌ام.»
7:17 الله فرمود: «من آن را بر شما فرو می‌فرستم ای حواریون،»
7:22 «پس هر کس پس از فرود آمدن آن بر شما، رسالت مرا به او انکار کند،»
7:27 «و نبوت پیامبر عیسی را منکر شود،»
7:32 «من او را چنان عذاب می‌کنم که هیچ‌یک از اهل زمانش را عذاب نکرده‌ام.»
7:38 قوم کردند و انکار و کفر ورزیدند پس از آنکه آن خوان بر ایشان فرود آمد، چنان‌که برای ما یاد شده است.
7:45 و چنان‌که به ما رسیده، عذاب شدند، به این صورت که به بوزینگان و خوکان مسخ شدند.
7:50 و آنگاه که الله فرمود: «ای عیسی بن مریم! آیا تو به مردم گفتی: من و مادرم را به جای الله دو معبود بگیرید؟»
8:13 گفت: منزهی تو! مرا نرسد که چیزی را که حق من نیست بگویم؛ اگر آن را گفته بودم، قطعاً آن را می‌دانستی.
8:25 تو آنچه را در نفس من است می‌دانی و من آنچه را در نفس توست نمی‌دانم؛ به‌راستی که تو خود دانای نهان‌هایی.
8:40 این را الله به عیسی گفت، آنگاه که او را به سوی خود برافراشت: «آیا تو به مردم گفتی: من و مادرم را به جای الله دو معبود بگیرید که آن دو را می‌پرستید؟»
8:50 عیسی گفت: «تو منزهی ای پروردگارم و بزرگی! مرا نرسد که چنین کاری کنم یا چنین سخنی بگویم.»
8:58 «مرا نرسد که این را بگویم، زیرا من بنده‌ای مخلوقم و مادرم کنیزی از آن توست.»
9:04 «چگونه بنده و کنیز را ادعای ربوبیت رواست؟»
9:09 «اگر آن را گفته باشم تو دانسته‌ای؛ تو می‌دانی که چیزی بر تو پوشیده نیست، و تو آگاهی که من آن را نگفته‌ام و آنان را به آن فرمان نداده‌ام.»
9:20 «ای پروردگارم، بی‌گمان آنچه در دل من نهفته بوده و بر زبان نیاورده و با اندام‌هایم آشکار نکرده‌ام، بر تو پوشیده نیست.»
9:28 «پس چگونه است آنچه را بر زبان آورده و با اندام‌هایم آشکار کرده‌ام، و خود نمی‌دانم آنچه را از من پنهان داشته‌ای، زیرا مرا از آن آگاه نکرده‌ای.»
9:38 تو همان کسی هستی که به نهان‌های امور دانایی، همان نهان‌هایی که جز تو کسی بر آن‌ها آگاه نیست و جز تو کسی آن‌ها را نمی‌داند
9:46 جز آنچه مرا به آن فرمان دادی به ایشان نگفتم: که الله را بپرستید که پروردگار من و پروردگار شماست، و تا زمانی که در میان ایشان بودم بر آنان گواه بودم.
10:01 پس چون مرا برگرفتی، تو خود بر ایشان نگهبان بودی و تو بر هر چیزی گواهی.
10:16 به ایشان جز آنچه مرا بدان فرمان دادی نگفتم، یعنی اینکه الله را که پروردگار من و پروردگار شماست بپرستید
10:25 و تو بر آنچه ایشان انجام می‌دهند آگاهی، و من در میان ایشان بودم و بر ایشان و بر کردار و گفتار ایشان گواه بودم
10:33 و چون مرا به سوی خود بردی، تو خود نگهبان ایشان بودی نه من، و تو بر هر چیزی گواهی، زیرا هیچ چیزی بر تو پوشیده نیست
10:45 اگر ایشان را عذاب کنی، آنان بندگان تواند، و اگر ببخشایی‌شان، به‌راستی که تو خود شکست‌ناپذیر و فرزانه‌ای.
11:03 اگر این کسانی را که این سخن را گفتند عذاب کنی، پس ایشان در برابر تو تسلیم‌اند و از آنچه درباره‌شان اراده کنی جلوگیری نمی‌کنند
11:13 و از خود زیانی را دفع نمی‌کنند، و اگر به هدایت تو که ایشان را به توبه رهنمون شدی ایشان را بیامرزی، پس بر ایشان پرده می‌پوشی
11:22 زیرا تو در کیفرِ آنکه اراده کیفر او را داری توانای، و در هدایتِ آنکه از آفریدگانت هر که را به توبه هدایت کنی و هر که از ایشان را به راه رستگاری موفق داری، حکیمی
11:36 الله فرمود: این روزی است که راستی راستگویان به آنان سود می‌بخشد؛ ایشان را بوستان‌هایی است که از زیر آن‌ها جوی‌ها روان است، در آن جاودانه‌اند همیشه.
12:00 الله از ایشان خشنود است و ایشان از او خشنودند؛ این همان رستگاری بزرگ است.
12:08 الله به عیسی فرمود: این سخنی سودمند است، در روزی که راستی راستگویان به آنان سود می‌رساند؛ برای ایشان باغ‌هایی است که از زیر آن‌ها رودها جاری است، در آخرت پاداشی از جانب الله برای ایشان است به سبب راستی‌شان
12:25 در بهشت‌ها همیشه ماندگارند
12:28 و الله از این راستگویان خشنود است
12:31 و ایشان از الله خشنودند، به سبب وفای او نسبت به آنان بدانچه بر طاعتشان وعده داد از پاداش فراوانش؛ این که به ایشان داده شد همان پیروزی بزرگ است
12:43 فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و هر آنچه در آن‌هاست از آنِ الله است، و او بر هر چیزی تواناست.
12:57 فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه در آن‌هاست، ای یاوران، از آنِ الله است، جز عیسی و مادرش و جز همه کسانی که در آسمان‌ها و در زمین‌اند، و او بر هر چیزی تواناست
13:13 هیچ چیزی که او بخواهد او را ناتوان نمی‌کند، زیرا توانایی او به هیچ توانایی‌ای شبیه نیست
13:20 خلاصه‌ای از تفسیر طبری