از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 228 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (88) | سوره غاشیه

◉ 244 بازدید ⏱ 6:58 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 که دکتر عقیل بن سالم الشمری آن را مختصر کرده است
0:14 سوره الغاشیه
0:19 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 «آیا خبر فراگیرنده (قیامت) به تو رسیده است؟»
0:26 «چهره‌هایی در آن روز فروتن‌اند،
0:30 کارکننده و رنج‌کشیده،
0:34 در آتشی سوزان درمی‌آیند،
0:36 «از چشمه‌ای جوشان نوشانده می‌شوند.»
0:39 برای آنان جز خارِ ضریع خوراکی نیست،
0:45 «نه فربه می‌کند و نه از گرسنگی بی‌نیاز می‌سازد.»
0:51 آیا خبر «الغاشیه» به تو رسیده است ای محمد؟
0:55 یعنی داستان و خبر آن
0:58 و «الغاشیه» همان قیامت است،
1:00 که مردم را با هراس‌ها فرا می‌گیرد.
1:03 و دیگران گفته‌اند:
1:05 آن آتشی است که چهره‌های کافران را فرا می‌گیرد،
1:08 و چهره‌های اهل کفر در آن روز خوارند،
1:11 در آتش کارکننده و رنج‌کشیده‌اند،
1:15 این چهره‌ها به آتشی سوزان بازگردانده می‌شوند،
1:18 که گرم شده و گرمایش شدت یافته است،
1:20 و به صاحبان این چهره‌ها نوشانده می‌شود
1:23 از شرابِ چشمه‌ای که گرمایش به نهایت رسیده است،
1:26 پس به نهایت شدت گرما می‌رسد.
1:29 برای این‌ها، که صاحبان آن چهره‌ها هستند،
1:32 فروتنِ کارکننده و رنج‌کشیده در روز قیامت،
1:37 خوراکی نیست جز آنچه از گیاهی می‌خورند
1:40 که به آن «شِبرَق» گفته می‌شود و آن زهر است،
1:43 که این «ضریع» در روز قیامت نه فربه می‌کند
1:46 و نه از اهل آتش برای کسی که آن را بخورد سودی دارد،
1:48 و نه گرسنگیِ رنجی را که به آنان می‌رسد برطرف می‌سازد.
1:53 «چهره‌هایی در آن روز شادابند،
1:58 از کوشش خود خشنودند،
2:01 در بهشتی بلند‌مرتبه‌اند،
2:04 «در آن سخن بیهوده نمی‌شنوند.»
2:08 در آن چشمه‌ای روان است،
2:11 در آن تخت‌هایی برافراشته است،
2:15 و جام‌هایی نهاده شده،
2:19 و بالش‌هایی ردیف‌شده،
2:22 و فرش‌هایی گسترده.»
2:26 چهره‌هایی در روز قیامت شادابند،
2:29 به نعمت دادن الله اهل آن را در بهشت‌های او،
2:32 و آنان اهل ایمان به الله‌اند،
2:35 به سبب کردارشان که در دنیا انجام دادند،
2:37 از طاعت پروردگارشان خشنودند،
2:40 در بهشتی والا،
2:42 در این چهره‌ها در بهشت بلند‌مرتبه سخن بیهوده نمی‌شنوند
2:45 سخنی لغو و باطل.
2:48 و در بهشت بلند‌مرتبه چشمه‌ای روان است بی‌آنکه در گودالی باشد،
2:53 و تخت‌هایی برافراشته،
2:55 تا مؤمن هرگاه بر آن بنشیند ببیند
2:57 همه آنچه پروردگارش از نعمت و پادشاهی در آن به او بخشیده است،
3:02 و همه آن نعمت‌ها به چشم او می‌رسد.
3:05 و «أکواب» جمع «کوب» است،
3:07 و آن آبریق‌هایی است که دسته ندارند،
3:11 که بر لبه چشمه روان نهاده شده‌اند،
3:15 هرگاه بخواهد بنوشد،
3:16 آن را پر از شراب می‌یابد.
3:19 و بالش‌ها و تکیه‌گاه‌هایی که ردیف شده‌اند،
3:22 زیرا بعضی از آن‌ها کنار بعضی دیگر است،
3:25 و فرش‌های بسیاری که گسترده شده‌اند.
3:30 «آیا به شتران نمی‌نگرند که چگونه آفریده شده‌اند؟»
3:35 «و به آسمان که چگونه برافراشته شده است؟»
3:40 «و به کوه‌ها که چگونه برپا داشته شده‌اند؟»
3:43 «و به زمین که چگونه گسترده شده است؟»
3:48 خداوند متعال به کسانی که قدرت او را انکار می‌کنند می‌فرماید:
3:51 بر آنچه در این سوره توصیف شد،
3:54 از کیفر و عذابی که برای دشمنان خود آماده کرده،
3:58 و از نعمت و گرامی‌داشتی که برای دوستان خود آماده کرده است،
4:03 آیا این منکران نمی‌نگرند
4:05 به قدرت الله بر این امور
4:08 و به شتر که چگونه آن را آفرید و برای آنان رام و سخّر کرد،
4:13 و آن را چنان قرار داد که بار خود را در حال خوابیده حمل کند،
4:15 سپس با آن برمی‌خیزد،
4:17 و آن کسی که این‌ها را آفرید، برای او دشوار نیست
4:20 که آنچه از این امور در بهشت و دوزخ توصیف شد را بیافریند.
4:25 و سخن او:
4:26 «و به آسمان که چگونه برافراشته شده است؟»
4:29 آیا باز هم به آسمانی که بالای سرشان است نمی‌نگرند؟
4:33 که چگونه آن را برافراشت، همان کسی که به شما خبر داد
4:35 که آنچه توصیف شد را برای دوستانش آماده کرده است،
4:38 و آنچه یاد شد را برای دشمنانش.
4:41 تا بدانند که قدرت او، همان قدرتی است
4:43 که هیچ‌چیز از انجام آنچه بخواهد ناتوانش نمی‌سازد.
4:47 و به کوه‌ها که چگونه برپا و ایستاده شدند، تا فرو نیفتند و در زمین گسترده نشوند،
4:53 بلکه او آن‌ها را به قدرت خود برپا و استوار قرار داده است،
4:58 که از جای خود تکان نمی‌خورند،
4:59 و از موضع خود زایل نمی‌شوند.
5:02 و به زمین که چگونه گسترده شد.
5:06 «پس یادآوری کن که تو فقط یادآورنده‌ای.»
5:12 تو بر آنان سلطه‌گر نیستی،
5:15 «مگر کسی که روی گرداند و کفر ورزید،»
5:19 «پس الله او را به عذاب بزرگ‌تر عذاب می‌دهد.»
5:24 بی‌گمان بازگشت آنان به سوی ماست،
5:28 «سپس، بی‌گمان حساب ایشان بر عهده ماست.»
5:34 پس ای محمد، بندگان مرا به نشانه‌های من یادآوری کن،
5:38 با حجت‌های من آنان را پند ده،
5:39 و پیام مرا به ایشان برسان،
5:42 من تو را فقط یادآورنده‌ای به سوی آنان فرستادم.
5:45 تا ایشان را نعمت‌های من یادآوری کنی،
5:48 و آنچه را بر ایشان لازم است به آنان بشناسانی و پندشان دهی.
5:51 تو بر ایشان مسلط نیستی،
5:53 و تو زورگو نیستی که ایشان را بر آنچه می‌خواهی وادار کنی.
5:57 همه‌شان به سوی من بازمی‌گردند؛ پس ایشان را واگذار و در میانشان داوری کن.
6:01 و سخن او: «مگر کسی که روی گرداند و کفر ورزید»
6:04 این سخن بر دو وجه حمل می‌شود.
6:07 یکی از آن دو:
6:08 پس ای محمد، قوم خود را یادآوری کن.
6:10 مگر کسی از ایشان که از تو روی بگرداند
6:13 و از آیات الله اعراض کند و کفر ورزد.
6:16 و وجه دوم:
6:18 تو بر ایشان مسلط نیستی،
6:20 «مگر کسی که روی گرداند و کفر ورزید،»
6:22 الله او را عذاب می‌دهد.
6:24 و سخن او:
6:25 «پس الله او را به عذاب بزرگ‌تر عذاب می‌دهد.»
6:28 یعنی الله او را عذاب بزرگ‌تر می‌دهد
6:31 به سبب کفرش به او در دنیا،
6:33 و عذاب دوزخ در آخرت.
6:36 همانا بازگشت کسانی که کفر ورزیدند و سرانجامشان به سوی ماست.
6:40 سپس بر الله است حسابشان.
6:43 و او آنان را به سبب گناهی که از ایشان در نافرمانی پروردگارشان سر زده، جزا می‌دهد.