از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 138 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (11-4) | سوره هود | آیات (41) تا (60)

◉ 165 بازدید ⏱ 14:50 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار آن از دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:14 سوره هود
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 و (نوح) گفت: «در آن سوار شوید؛ به نام الله است حرکت و توقف آن».
0:29 «همانا پروردگارم آمرزنده‌ای مهربان است».
0:36 و نوح به آنان گفت:
0:38 «در کشتی سوار شوید؛ به نام الله است هنگام حرکت و هنگام توقف آن؛ پس الله آن را نگه می‌دارد».
0:44 «همانا پروردگارم پوشاننده گناهان کسی است که به سوی او توبه کند،»
0:48 «و نسبت به ایشان مهربان است که پس از توبه عذابشان کند».
0:53 و کشتی با ایشان در میان موجی چون کوه‌ها حرکت می‌کرد.
0:58 و نوح پسرش را ندا داد،
1:02 و او در کناری بود: «ای پسرک من! با ما سوار شو،
1:13 و با کافران مباش».
1:17 گفت: «به کوهی پناه می‌برم که مرا از آب نگه دارد».
1:24 گفت: «امروز هیچ نگهدارنده‌ای از فرمان الله نیست، مگر کسی که او رحم کند».
1:31 و موج میان آن دو فاصله انداخت، پس او از غرق‌شدگان شد.
1:40 و کشتی با نوح و همراهانش در میان موجی چون کوه‌ها روان بود،
1:45 و نوح پسرش را ندا داد؛ و او پسرش بود،
1:48 و در کناری از او بود و با او بر کشتی سوار نشد.
1:52 «ای پسرکم! با ما بر کشتی سوار شو،
1:54 و با کافران مباش».
1:57 (پسر) گفت: «به کوهی پناه خواهم برد که مرا از آب حفظ کند».
2:03 «که مرا از آب بازدارد تا غرقم نکند».
2:06 (نوح) گفت: «امروز هیچ بازدارنده‌ای از فرمان الله نیست»
2:10 «که بر آفریدگان از غرق شدن و هلاکت نازل شده است»،
2:14 «مگر کسی را که الله رحم کند و او را از آن نجات دهد».
2:17 و موج میان نوح و پسرش فاصله انداخت و او غرق شد.
2:22 و گفته شد: «ای زمین! آب خود را فرو بر،
2:26 و ای آسمان! بازایست و آب را فرو نشان»،
2:32 و آب فروکش کرد و کار (هلاکت) به پایان رسید،
2:37 و (کشتی) بر جودی قرار گرفت.
2:40 و گفته شد: «دور باد قوم ستمکاران».
2:46 و الله به زمین فرمود، پس از آن‌که فرمانش در هلاکت قوم نوح به پایان رسید:
2:51 «ای زمین! آب خود را بنوش»،
2:54 «و ای آسمان! از باریدن باز ایست».
2:57 و زمین آب را برد و آن را خشک کرد،
3:00 و فرمان الله انجام شد.
3:02 و (کشتی) بر کوه جودی لنگر انداخت.
3:07 و آن کوهی است که گفته‌اند در ناحیه موصل یا جزیره قرار دارد.
3:12 و الله فرمود: «دور باد قوم ستمکار، همان کسانی که به الله کافر شدند، از قوم نوح».
3:20 و نوح پروردگارش را ندا داد و گفت: «پروردگارا! پسرم از خاندان من است».
3:27 گفت: «پروردگارا! پسرم از خاندان من است، و وعده تو حق است و تو داورترین داورانی».
3:38 و نوح پروردگارش را ندا داد و گفت:
3:42 «پروردگارا! تو به من وعده دادی که من و خاندانم را از غرق شدن نجات دهی».
3:47 «و پسرم هلاک شد، و پسرم از خاندان من است».
3:51 «و وعده تو حق است که هیچ خلافی در آن نیست».
3:54 «و تو داورترین داورانی به حق».
3:57 «پس به نفع من حکم کن که به وعده‌ات وفا کنی و پسرم را به من بازگردانی».
4:04 فرمود: «ای نوح! او از خاندان تو نیست؛
4:09 او کرداری ناشایست است».
4:14 «پس از من چیزی را مخواه که به آن علم نداری؛
4:19 من تو را پند می‌دهم که از نادانان نباشی».
4:27 الله فرمود:
4:29 «ای نوح! آن‌که غرقش کردم از خاندان تو نیست که وعده نجاتشان را به تو داده بودم،
4:35 زیرا او با دین تو مخالف بود».
4:38 «او کرداری ناشایست است».
4:41 «درخواست تو از من درباره پسرت، کاری ناشایست است».
4:45 «پس بعد از این از من چیزی مپرس که علم آن را از تو پوشیده داشته‌ام از اسباب کارهایم».
4:50 «و تو به آن علم نداری».
4:53 «من تو را پند می‌دهم که در پرسش از من درباره آن، از نادانان نباشی».
5:00 نوح گفت: «پروردگارا! به تو پناه می‌برم از این‌که از تو چیزی بخواهم که به آن علم ندارم،
5:08 و اگر مرا نیامرزی و به من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود».
5:17 گفت: «پروردگارا! به تو پناه می‌برم که به درخواست آنچه به آن علم ندارم دست زنم».
5:23 «پس لغزشم را بر من ببخشای».
5:26 «و اگر آن را بر من نبخشی و به من رحم نکنی، از خشمت نجاتم ده؛ و از کسانی باشم که به خود زیان زدند و هلاک شدند».
5:31 (این را ترجمه نکنیم)
5:37 گفته شد: «ای نوح! با سلامت و برکاتی از جانب ما فرود آی؛ بر تو و بر امت‌هایی که با تواند،
5:52 و امت‌هایی که بهره‌مندشان می‌کنیم، سپس عذاب دردناک از جانب ما به آنان می‌رسد».
6:03 «ای نوح! از کشتی به زمین فرود آی با امان از جانب ما؛ تو و کسانی که با تواند، از هلاکت ما در امان‌اید».
6:11 «و با برکاتی بر تو و بر قرن‌هایی که از نسل کسانی که با تواند، از فرزندانت پدید می‌آیند».
6:17 «و قرن‌هایی که در زندگی دنیا روزی‌شان می‌دهیم تا آن‌که به سر آمدن اجلشان برسند».
6:25 «سپس عذابی دردناک و آزاردهنده به ایشان می‌چشانیم».
6:30 «آن (داستان‌ها) از خبرهای غیب است که به تو وحی می‌کنیم؛ نه تو آن را پیش از این می‌دانستی و نه قومت».
6:46 «پس صبر کن، که سرانجام نیک از آن پرهیزگاران است».
6:55 این داستانی است که از قصه نوح به تو خبر دادیم؛ از خبرهای غیب است که به تو وحی می‌کنیم؛ ما (آن را فرستادیم).
7:04 تو و قومت پیش از این وحی که به تو وحی می‌کنیم، آن را نمی‌دانستید.
7:11 «پس بر انجام فرمان الله و ابلاغ رسالتش صبر کن».
7:15 «همانا سرانجام نیک برای کسی است که از الله پروا کند، پس واجباتش را ادا کند و از گناهانش دوری گزیند».
7:24 و به سوی قوم عاد، برادرشان هود را (فرستادیم). گفت: «ای قوم من! الله را بپرستید؛ جز او برای شما معبودی نیست؛ شما جز افترازنندگان نیستید».
7:37 «ای قوم من! در برابر آن از شما مزدی نمی‌خواهم؛ مزد من جز بر عهده کسی که مرا آفریده نیست؛ آیا نمی‌اندیشید؟»
7:51 و به سوی قوم عاد، برادرشان هود را فرستادیم، پس به ایشان گفت: «ای قوم من! الله را یگانه بپرستید که شریکی ندارد،
8:00 جز او معبودی که سزاوار پرستش باشد برای شما نیست؛ شما در شریک قرار دادن خدایان و بت‌ها با او، جز اهل بهتان و تکذیب نیستید».
8:12 «ای قوم من! در برابر آنچه شما را به آن دعوت می‌کنم، یعنی اخلاص در عبادت الله، از شما پاداش و ثوابی نمی‌خواهم».
8:20 «همانا ثواب و جزای من بر خیرخواهی‌ام برای شما بر عهده الله است؛ آیا نمی‌اندیشید؟ که اگر من با دعوتم به سوی الله به دنبال...»
8:29 «... (سود دنیا) بودم، البته از شما بخشی از متاع‌های دنیا را در برابر آن می‌طلبیدم و از شما مزد و ثواب می‌خواستم».
8:38 «و ای قوم من! از پروردگارتان آمرزش بخواهید و سپس به سوی او توبه کنید؛ (تا) آسمان را پی‌درپی بر شما ببارد و نیرویی بر نیرویتان بیفزاید؛ و گناهکار روی برنگردانید».
9:09 «ای قوم من! به او ایمان آورید تا گناهانتان را بیامرزد؛ سپس از گناهان گذشته‌تان به سوی الله توبه کنید».
9:17 «زیرا اگر ایمان آورید و توبه کنید، باران آسمان را بر شما می‌فرستد و در هنگام نیازتان به آن، باران برایتان می‌بارد».
9:27 «و سرزمین‌هایتان از خشکسالی و قحطی زنده می‌شود؛ و نیرویتان را بر نیرویتان می‌افزاید؛ و از آنچه شما را به یگانه دانستن الله دعوت می‌کنم، کافرانه روی برمگردانید».
9:40 گفتند: «ای هود! دلیلی روشن برای ما نیاوردی، و ما به خاطر سخن تو خدایانمان را رها کننده نیستیم و ما به تو ایمان آورنده نیستیم».
10:00 قوم هود گفتند: «ای هود! برای آنچه می‌گویی دلیل روشن و برهانی نیاوردی تا ما تسلیم تو شویم؛ و ما به خاطر سخن تو خدایانمان را رها نمی‌کنیم».
10:13 «و ما به آنچه درباره نبوت و رسالت خود به سوی ما ادعا می‌کنی، باورکننده نیستیم».
10:21 «ما نمی‌گوییم جز این‌که برخی از خدایانمان تو را به بدی دچار کرده‌اند». (هود) گفت: «من الله را گواه می‌گیرم و شما گواه باشید که من از آنچه شریک قرار می‌دهید بیزارم،»
10:41 «جز او؛ پس همگی نیرنگ کنید و سپس مهلتم ندهید».
10:53 «ما نمی‌گوییم جز این‌که تو را دیوانگی‌ای از جانب آنان رسیده است». هود گفت: «من الله را بر خود گواه می‌گیرم و شما را نیز گواه می‌گیرم، ای قوم!»
11:05 «که من از آنچه در عبادت الله شریک قرار می‌دهید بیزارم؛ پس همگی با خدایانتان برای زیان رساندن و آزار من چاره‌اندیشی کنید و مهلتم ندهید».
11:17 «پس ببینید آیا به من آسیبی می‌رسانید».
11:22 «من بر الله، که پروردگار من و پروردگار شماست، توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آن‌که او زمام آن را در دست دارد؛ همانا پروردگارم بر راه راست است».
11:44 من بر الله توکل کرده‌ام، همان که پروردگار من و پروردگار شماست؛ (توکل کرده‌ام) که شما و دیگر مخلوقات به بدی به من نرسانید.
11:53 زیرا هیچ جنبنده‌ای در روی زمین نیست مگر آنکه الله مالک آن است؛ به‌راستی پروردگار من بر راه حق است.
12:01 او نیکوکار را از مخلوقاتش به نیکی‌اش پاداش می‌دهد و بدکار را به بدی‌اش.
12:08 پس اگر روی برتابید، من آنچه را که به سوی شما فرستاده شده‌ام به شما رسانیدم؛ و پروردگارم قومی غیر از شما را جانشین می‌سازد، و شما به او هیچ زیانی نمی‌رسانید؛ به‌راستی پروردگارم بر هر چیزی نگهبان است.
12:31 پس اگر پشت کردند و روی‌گردان شدند از آنچه من ایشان را به سوی آن، یعنی توحید، فرا می‌خوانم،
12:36 پس ای قوم، آنچه را که به سوی شما فرستاده شده‌ام به شما رسانیدم؛ و پروردگارم شما را هلاک می‌کند، سپس قومی غیر از شما را به جای شما می‌آورد.
12:45 و اگر بخواهد شما را هلاک کند، شما نمی‌توانید به او زیانی برسانید؛ به‌راستی پروردگارم بر همهٔ مخلوقاتش نگهبان و داناست.
12:56 چون فرمان ما آمد، هود و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمتی از جانب خود نجات دادیم، و ایشان را از عذابی سخت رهانیدیم.
13:18 و این قوم عاد بودند که آیات پروردگارشان را انکار کردند و پیامبرانش را نافرمانی نمودند و از فرمان هر زورگوی سرکشی پیروی کردند.
13:31 و چون عذاب ما به قوم هود رسید، هود و کسانی را که با او به الله ایمان آورده بودند، به فضل و نعمت خود از آن نجات دادیم.
13:43 و ایشان را در روز قیامت نیز از عذابی سخت رهانیدیم. و این‌ها همان قوم عاد بودند که نقمت و عذاب ما را بر آنان فرود آوردیم.
13:53 آنان به دلایل و حجت‌های الله انکار ورزیدند و از فرمان هر متکبّری بر الله که از حق منحرف است، پیروی کردند.
14:03 و در این دنیا لعنتی به دنبال ایشان فرستاده شد و در روز قیامت نیز؛ آگاه باشید که عاد به پروردگارشان کفر ورزیدند؛ آگاه باشید که دوری باد بر عاد، قوم هود.
14:21 و در این دنیا خشم و غضب الله بر قوم عاد دنبال شد و در روز قیامت نیز؛ آگاه باشید که عاد به پروردگارشان کفر ورزیدند؛ آگاه باشید که الله عاد، قوم هود را از خیر دور گرداند.