از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 190 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (69) | سوره الحقا

◉ 202 بازدید ⏱ 14:14 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 آن را دکتور عقیل بن سالم الشمری مختصر کرده است
0:14 سوره الحاقه
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 الحاقه
0:27 الحاقه چیست؟
0:33 و چه چیز تو را آگاه کرد که الحاقه چیست؟
0:40 قیامت، حاقه است؛ آن‌که در آن امور تحقق می‌یابد
0:44 و در آن، پاداش اعمال داده می‌شود
0:47 قیامت حاقه چیست؟
0:50 و چه چیز تو را آگاه ساخت و شناساند که الحاقه چیست؟
0:56 «قوم ثمود و عاد به آن حادثه‌ی کوبنده تکذیب کردند»
1:01 «اما ثمود را با صیحه‌ی سرکشی‌کننده هلاک کردند»
1:08 ثمود، قوم صالح، و عاد، قوم هود، تکذیب کردند
1:12 [تکذیب] به قیامتی که در آن دل‌های بندگان به لرزه درمی‌آید
1:15 با هجوم آن بر ایشان
1:17 اما ثمود، قوم صالح
1:20 پس الله ایشان را با صیحه طاغیه هلاک کرد
1:24 «و اما عاد را با بادی سرد و سخت‌وزان هلاک کردند»
1:33 «که آن را هفت شب و هشت روز پیاپی بر آنان مسلط کرد»
1:41 در آن، قوم را می‌بینی که به‌صورت افتاده‌اند، گویی تنه‌های درختان خرمای پوسیده‌اند
1:48 «آیا برای آنان هیچ بازمانده‌ای می‌بینی؟»
1:55 و اما عاد، قوم هود
1:57 پس الله ایشان را با بادی بسیار سخت‌وزان هلاک کرد
2:01 همراه با سختی سرمای آن
2:03 بر خزانه‌داران خود در وزیدن سرکشی کرد
2:06 پس در شدت و سخت‌وزی، از اندازهٔ معروف آن در وزش و سرما فراتر رفت
2:12 آن بادِ سرکش را هفت شب و هشت روز پیاپی بر عاد مسلط کرد
2:19 پس ای محمد، قوم عاد را می‌بینی که هلاک شده‌اند
2:22 گویی ایشان ریشه‌های درخت خرمایی‌اند که پوسیده‌اند
2:26 آیا ای محمد، از قوم عاد، قوم هود، هیچ بقایی می‌بینی؟
2:31 «و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و شهرهای زیر و رو شده، با خطای خود آمدند»
2:39 پس رسول پروردگارشان را نافرمانی کردند، و او ایشان را با گرفتنی سخت گرفت
2:46 و فرعون مصر آمد
2:48 و از امت‌های تکذیب‌کننده آیات الله، پیش از فرعون آمدند
2:53 مانند قوم نوح و عاد و ثمود، با خطیئه
2:58 و شهرهایی که با اهلشان واژگون شدند
3:00 پس بالای آن‌ها به پایین آن‌ها تبدیل شد، با خطیئه
3:04 و خطیئهٔ آنان، آمیزش با مردان در دُبُرهایشان بود
3:09 پس این‌ها که الله ذکرشان کرده نافرمانی کردند
3:13 یعنی فرعون و کسانی که پیش از او بودند و شهرهای واژگون‌شده، رسول پروردگارشان را
3:18 پس پروردگارشان ایشان را به سبب تکذیب رسولش، با گرفتنی فزاینده، سخت و رو به افزایش گرفت
3:31 شما را در کشتی روان سوار کردیم
3:34 «تا آن را برای شما یادآوری قرار دهیم و گوش شنوا آن را دریابد»
3:43 زیرا چون آب بسیار شد و از حد معروف خود فراتر رفت
3:47 شما را در کشتی‌ای که بر آب روان است سوار کردیم
3:51 تا کشتی روانی را که شما را در آن سوار کردیم
3:56 عبرت و پندی قرار دهیم که به آن پند گیرید
3:59 و گوش نگهدارنده آن را دریابد، و آنچه را از الله شنیده است درک کند
4:23 پس چون در صور دمیده شود، اسرافیل، نفخهٔ نخست را
4:27 و زمین و کوه‌ها برداشته شوند و یک‌باره درهم کوبیده شوند
4:33 در آن روز، قیامت واقع شد و رستاخیز برپا گشت
4:38 «و آسمان شکافته شود، پس آن روز سست و فروریزنده است»
4:46 و فرشتگان بر کناره‌هایش‌اند
4:51 «و عرش پروردگارت را در آن روز هشت تن بر فراز آنان حمل کنند»
4:57 «در آن روز به حساب عرضه می‌شوید، هیچ رازی از شما پنهان نماند»
5:05 و آسمان شکافته شد، پس در آن روز شکافته و پاره‌پاره است
5:11 و فرشتگان بر کناره‌های آسمان‌اند، هنگامی که شکافته شود و اطرافش
5:16 و عرش پروردگارت را در آن روز هشت صف از فرشتگان بر فراز ایشان حمل می‌کنند
5:23 شمار ایشان را جز الله نمی‌داند
5:25 یا هشت فرشته
5:28 در آن روز ای مردم، بر پروردگارتان عرضه می‌شوید
5:32 هیچ رازی از شما بر الله پنهان نمی‌ماند
5:35 زیرا او به همهٔ شما داناست و همهٔ شما را در برگرفته است
5:41 «اما کسی که کتابش به دست راستش داده شود، می‌گوید: بیایید، کتابم را بخوانید»
5:49 می‌گوید: «هاء، نامه‌ام را بخوانید»
5:54 «من یقین داشتم که با حسابم روبه‌رو خواهم شد»
6:02 و اما کسی که نامهٔ اعمالش به دست راستش داده شود، پس می‌گوید: «بیایید، نامه‌ام را بخوانید»
6:09 «همانا یقین داشتم که با حسابم روبه‌رو خواهم شد، هنگامی که در روز قیامت بر پروردگارش وارد شوم»
6:18 «پس او در زندگی خوشایندی خواهد بود»
6:21 در بهشتی بلند
6:24 که میوه‌هایش نزدیک است
6:27 «بخورید و بنوشید، گوارا باد، به سبب آنچه در روزهای گذشته پیش فرستادید»
6:37 پس آنچه وصف کردم، همان کسی است که نامهٔ عملش به دست راستش داده شده است
6:42 در زندگی پسندیده، یا زندگی‌ای که در آن رضایت است
6:47 پس زندگی به رضایت توصیف شد، و آن خود پسندیده است
6:50 زیرا این ستایش زندگی در بوستانی بلند و رفیع است
6:56 آنچه از میوهٔ بهشت چیده می‌شود نزدیک است به چیننده‌اش
7:02 و یاد شده که هر کس بخواهد از میوهٔ آن برگیرد، هرگونه که بخواهد، ایستاده یا نشسته، آن را برمی‌گیرد
7:09 دوری یا خاری مانع او نمی‌شود و میان او و آن حایل نمی‌گردد
7:15 «بخورید ای گروهی که از ایشان خشنود شده‌ام، پس او را به بهشت خود درآوردم»
7:19 از میوه‌های آن و خوراک‌های پاکیزه‌ای که در آن است
7:23 و از نوشیدنی‌هایش بنوشید
7:25 گوارا باد بر شما، به سبب آنچه در دنیایتان برای آخرتتان از کردار در طاعت الله پیش فرستادید
7:32 در روزهای دنیا که سپری و گذشت
7:36 «و اما کسی که کتابش به دست چپش داده شود»
7:41 «می‌گوید: ای کاش کتابم به من داده نمی‌شد»
7:46 «و نمی‌دانستم حسابم چیست»
7:49 «ای کاش آن مرگ، قطعی‌کننده‌ی کار من بود»
7:54 و اما کسی که در آن روز نامهٔ اعمالش به دست چپش داده شود
7:59 پس می‌گوید: «ای کاش نامه‌ام به من داده نمی‌شد»
8:03 «و نمی‌دانستم حسابم چیست»
8:06 «ای کاش آن مرگی که در دنیا مردم، پایان همه‌چیز پس از آن بود»
8:10 و آن پایان هر آنچه بعد از آن است می‌بود
8:13 و پس از آن نه زندگی‌ای بود و نه برانگیختنی
8:27 یعنی مال او که در دنیا مالک آن بود، هیچ چیزی از عذاب الله را از او دفع نکرد
8:34 «حجت‌هایم از من گم شد و گمراه شدند»
8:37 «پس حجتی ندارم که به آن استدلال کنم»
8:41 «او را بگیرید و به زنجیر بکشید»
8:46 اما جهنم را (در آتش آن) بسوزانید.
8:50 اما در زنجیری که درازای آن هفتاد ذراع است، او را ببندید.
8:59 خداوند متعال یادش بزرگ باد به فرشتگان خود از نگهبانان دوزخ می‌فرماید:
9:04 او را بگیرید و به بند کشید.
9:06 سپس او را در دوزخ درافکنید تا در آن بسوزد.
9:10 سپس او را در زنجیری که درازای آن هفتاد ذراع است، ببندید.
9:14 با ذراع الله، الله داناتر است به اندازهٔ درازای آن.
9:19 «او به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد»
9:25 و به خوراک دادن به بینوا ترغیب نمی‌کرد.
9:30 «پس امروز در اینجا برای او هیچ دوست صمیمی نیست»
9:36 «و خوراکی جز چرک‌آب دوزخیان نیست»
9:41 «که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند»
9:47 این کار را با او بکنید، کیفری برای کفر او به الله در دنیا.
9:53 او به یگانگی الله بزرگ باور نداشت.
9:58 و مردم را به خوراک دادن به نیازمندان و درماندگان ترغیب نمی‌کرد.
10:02 پس روز قیامت در سرای آخرت، خویشاوند نزدیکی ندارد که از او دفع کند.
10:08 و او را از بلایی که در آن است، رهایی بخشد.
10:11 و او را خوراکی نیست.
10:13 همان‌گونه که در دنیا به خوراک دادن به بینوا ترغیب نمی‌کرد.
10:17 جز چرک اهل آتش.
10:21 جز غسلین که کسی آن را نمی‌خورد.
10:24 جز گنهکاران.
10:25 کسانی که گناهانشان کفر به الله است.
10:34 و آنچه نمی‌بینید.
10:37 «که این سخن فرستاده‌ای بزرگوار است»
10:43 «و آن سخن شاعر نیست»
10:46 اندک است آنچه ایمان می‌آورید.
10:50 و نه سخن کاهن است.
10:53 اندک است آنچه پند می‌گیرید.
10:57 «فرو فرستاده‌ی پروردگار جهانیان است»
11:06 نه!
11:07 امر چنان نیست که شما، ای گروه تکذیب‌کنندهٔ کتاب الله و فرستادگان او، می‌گویید.
11:12 به همه چیز سوگند می‌خورم.
11:15 آنچه می‌بینید و آنچه نمی‌بینید.
11:19 این قرآن سخن شاعر نیست.
11:22 زیرا محمد نیکو شعر نمی‌گوید.
11:25 پس می‌گویید او شاعر است.
11:27 شما اندکی آن را باور می‌کنید.
11:31 و نه آن سخن کاهن است.
11:33 زیرا محمد کاهن نیست.
11:36 پس می‌گویید او از سجع کاهنان است.
11:39 شما اندکی از آن پند می‌گیرید.
11:42 و اندکی در آن می‌اندیشید.
11:45 ولی آن فرودآمده از سوی پروردگار جهانیان است که بر او نازل شد.
11:51 «و اگر او بر ما سخنان دروغین می‌بست»
11:56 ما او را به دست راست می‌گرفتیم.
12:01 «هر آینه رگ گردن او را قطع می‌کردیم»
12:06 «پس هیچ‌یک از شما نمی‌توانید از او بازدارید»
12:14 و اگر محمد سخنان باطل را به ما نسبت می‌داد
12:18 و بر ما دروغ می‌بست،
12:20 ما با نیرو و قدرت خود او را می‌گرفتیم.
12:24 سپس رگ قلبش را می‌بریدیم.
12:27 و این بدان معناست که او را بی‌درنگ به کیفر می‌رساندیم و تأخیر نمی‌کردیم.
12:34 پس ای مردم، هیچ‌یک از شما نمی‌توانید از (عذاب) محمد مانع شوید.
12:39 که ما را از کیفرش و آنچه با او می‌کنیم بازدارند.
12:44 و این قرآن یادآوری برای پرهیزگاران است.
12:50 «و یقیناً می‌دانیم که از میان شما تکذیب‌کنندگانی هستند»
12:59 «و این (قرآن) مایه‌ی حسرت بر کافران است»
13:04 و آن حق یقینی است.
13:10 «پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی»
13:23 برای پرهیزگارانی که از کیفر الله با ادای واجبات او و دوری از گناهانش پرهیز می‌کنند.
13:30 و ما می‌دانیم که ای مردم، از شما کسانی هستند که این قرآن را تکذیب می‌کنند.
13:35 و تکذیب آن برای کافران به قرآن در روز قیامت مایهٔ حسرت و پشیمانی است.
13:42 و آن حق یقینی است که در آن شکی نیست که از جانب الله است.
13:48 محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم آن را از پیش خود نساخته است.
13:53 پس به یاد پروردگار بزرگت تسبیح گوی، آن‌که هر چیزی در بزرگی‌اش کوچک است.