از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 102 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (43-2) | سوره زخرف | آیات (24) تا (56)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهای از تفسیر طبری
0:08
اختصار آن از دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:14
سوره الزخرف
0:18
بسم الله الرحمن الرحیم
0:23
(پیامبران) گفتند: آیا اگر چیزی هدایتبخشتر از آنچه پدرانتان بر آن بودهاند برایتان آورده باشم (باز هم انکار میکنید)؟
0:33
گفتند: ما به آنچه شما بدان فرستاده شدهاید کافریم.
0:40
پس از آنان انتقام گرفتیم؛ پس بنگر که فرجام تکذیبکنندگان چگونه بود.
0:50
ای محمد، به این مشرکان بگو:
0:54
ای مردم، آیا اگر از جانب پروردگارتان برایتان آمده باشم،
0:57
و شما را به راه حق هدایت کنم، از آنچه پدرانتان بر آن بودهاند، از دین و آیین،
1:04
(آنان) این را به ایشان گفت.
1:06
پس پاسخ دادند.
1:08
ما به آنچه ای مردم به آن فرستاده شدهاید، منکر و انکارکنندهایم.
1:13
پس از این قوم تکذیبکننده، فرستادهشان را (تکذیب کردند)، و ما عقوبت را بر ایشان فرود آوردیم.
1:19
پس ای محمد بنگر که فرجام کارشان چگونه شد، آنگاه که آیات الله را تکذیب کردند.
1:27
و آنگاه که ابراهیم به پدرش و قومش گفت: من از آنچه میپرستید بیزارم.
1:37
مگر آن کسی که مرا آفریده، پس او مرا راهنمایی خواهد کرد.
1:44
و آن را در نسل او کلمهای باقی قرار داد، باشد که بازگردند.
1:54
و آنگاه که ابراهیم به پدرش و قومش گفت: «من از آنچه جز الله میپرستید بیزارم.»
2:01
«مگر آن کسی که مرا آفرید؛ پس او مرا به دین حق برپا خواهد داشت.»
2:07
و مرا توفیق میدهد تا راه رشد را پیروی کنم.
2:11
و آن سخن را که «من از آنچه میپرستید بیزارم، مگر آن کسی که مرا آفرید» قرار داد،
2:18
و آن سخن «لا إله إلا الله» است.
2:21
کلمهای باقی در نسل او.
2:24
پس همواره در نسلش کسی بود که پس از او همین را میگفت،
2:28
تا به طاعت پروردگارشان بازگردند،
2:31
و از کفر و گناهانشان توبه کنند.
2:51
و چون حق به سوی ایشان آمد، گفتند: این جادوست.
2:59
گفتند: این جادوست و ما بدان کافریم.
3:06
بلکه ای محمد، این مشرکان و پدرانشان را پیش از ایشان به زندگی بهرهمند ساختیم.
3:13
پس ایشان را به عقوبت شتاب نکردم،
3:15
تا این قرآن به سویشان آمد،
3:18
و فرستادهای که با حجتهایی که با آن بر ایشان احتجاج میکند روشن سازد که او فرستادهای بر حق است.
3:25
و او محمد صلیاللهعلیهوسلم است.
3:29
و چون قرآن و فرستادهای از جانب الله به سویشان آمد،
3:33
گفتند: «این است آنچه این فرستاده برای ما آورده،»
3:37
«سحری است که ما را با آن سحر میکند،»
3:39
«و ما به آن منکریم،»
3:41
«انکار میکنیم که این از جانب الله باشد.»
3:45
و گفتند: چرا این قرآن بر مردی از دو شهر بزرگ نازل نشده است؟
3:56
و این مشرکان گفتند:
3:58
«اگر حق باشد،»
4:00
«پس چرا بر مردی بزرگ از یکی از این دو شهر نازل نشده است؟»
4:06
«مکه یا طائف؟»
4:08
و مقصودشان از «بزرگ»،
4:10
ولید بن مغیره قریشی در مکه است،
4:13
یا حبیب بن عمر بن عمیر ثقفی در طائف.
4:45
آیا اینان (همان) گویندگانند که:
4:48
چرا این قرآن بر مردی از دو شهر بزرگ نازل نشده است؟
4:53
ای محمد، آیا رحمت پروردگارت را میان بندگانش تقسیم میکنند؟
4:58
یا الله است که آن را تقسیم میکند؟
5:00
پس به هر که دوست دارد میبخشد و از هر که خواهد دریغ میدارد.
5:04
بلکه ما رحمت خود را میان هر که از بندگانمان بخواهیم تقسیم میکنیم.
5:09
همانگونه که معیشتشان را در زندگی دنیا از روزیها میان ایشان تقسیم کردیم،
5:14
پس برخیشان را بر برخی دیگر برتر قرار دادیم،
5:17
تا این یک، آن دیگری را در خدمت خود به کار گیرد.
5:22
پس او سبحانه و تعالی، برخی را برای برخی دیگر وسیله معاش قرار داد.
5:27
و رحمت پروردگارت ای محمد، با درآوردن ایشان به بهشت،
5:31
از آنچه در دنیا از اموال گرد میآورند بهتر است.
5:46
قطعاً برای کسی که به رحمان کفر میورزد...
5:50
برای خانههایشان سقفی از نقره،
6:00
و نردبانهایی که بر آن بالا روند،
6:04
و درهایی برای خانههایشان و تختهایی که بر آن تکیه میزنند،
6:11
و زیور (طلا)، و این همه جز کالای زندگی دنیا نیست.
6:22
و آخرت نزد پروردگارت برای پرهیزگاران است.
6:29
و اگر نه این بود که مردم یک امت بر کفر میشدند،
6:34
برای کسی که به رحمان کافر میشود، بالای خانههایشان نقره قرار میدادیم،
6:39
و نردبانها و پلههایی که بر آن بالا روند،
6:42
و برای خانههایشان درهایی از نقره قرار میدادیم،
6:46
و تختهایی از نقره که بر آن تکیه زنند،
6:50
و بهعلاوه برای ایشان طلا (نیز) قرار میدادیم.
6:53
و همه این چیزها که یاد شد،
6:56
جز کالایی نیست که اهل دنیا از آن بهره میبرند.
7:01
و آخرت نزد پروردگارت برای پرهیزگاران آراسته شده است.
7:05
آنان که تقوای الله پیشه کردند و از عقوبتش ترسیدند.
7:13
الله اکبر.
7:16
هر کس از یاد رحمان روی گرداند، شیطانی را برای او مقرر میکنیم،
7:22
برای او شیطانی را میگماریم که همنشین او باشد.
7:29
و قطعاً آنان ایشان را از راه باز میدارند،
7:34
و گمان میکنند که هدایتیافتهاند.
7:39
و هر که از یاد الله روی گرداند، از سطوت او نمیترسد.
7:43
و شیاطین اینها را از راه حق باز میدارند،
7:47
پس گمراهی را برای ایشان میآرایند.
7:50
و مشرکان به الله گمان میکنند که بر حق و صوابند.
7:55
تا آنگاه که نزد ما آید، میگوید: ای کاش میان من و تو فاصلهای به اندازه دو مشرق بود!
8:10
چه بد همنشینی است!
8:12
و امروز که ستم کردهاید، پشیمانی شما سودی نمیبخشد که شما در عذاب شریکید.
8:22
تا آنگاه که نزد ما آید، این کسی که از یاد رحمان کور شده است،
8:28
و همنشین او که شیطانی برایش مقرر شده است،
8:31
یکی از این دو همنشین به دیگری میگوید:
8:36
دوست میداشتم که میان من و تو، آن فاصلهای باشد که میان مشرق و مغرب است.
8:41
و گفته شده: مشرق زمستان و مشرق تابستان.
8:45
چه بد همنشینی است!
8:48
و ای کوردلان از یاد الله در دنیا، امروز سودی برای شما ندارد،
8:52
و شریک بودنتان در عذاب، از عذاب الله چیزی را برای شما سبک نمیکند،
8:57
زیرا برای هر یک از شما بهرهاش از آن است.
9:02
آیا تو شنواندهای به کران هستی یا کوران را و کسی را که در گمراهی آشکار است راه مینمایی؟
9:14
آیا تو کسی را شنواندهای که الله شنیدن حجتهایش را که در این کتاب با آن احتجاج میشود از او سلب کرده، پس او را از آن کر کرده است؟
9:21
یا به راه هدایت رهنمون میشوی؟
9:25
پس اگر تو را ببریم، یقیناً از آنان انتقامگیرندهایم،
9:33
یا اگر تو را به آنچه به ایشان وعده دادهایم نشان دهیم، پس ما بر آنان تواناییم.
9:43
پس اگر ای محمد، تو را از میان این مشرکان ببریم،
9:51
پس اگر ای محمد، تو را از میان این مشرکان ببریم،
9:56
یقیناً از آنان انتقامگیرندهایم،
9:58
همچنان که با دیگر امتهایی که پیامبرشان را تکذیب کردند چنین کردیم،
10:03
یا آنچه را که به ایشان وعده دادهایم ای محمد، از پیروزی بر آنان به تو نشان دهیم،
10:08
پس ما بر آنان تواناییم؛ [یعنی] تو را بر ایشان پیروز میگردانیم.
10:12
پس به آنچه به تو وحی شده چنگ زن.
10:17
که تو بر راه راست هستی.
10:23
و این [قرآن] یادآوری برای تو و قومت است، و به زودی بازخواست خواهید شد.
10:31
پس ای محمد، به آنچه این قرآن به آن فرمانت میدهد پایبند باش،
10:37
که تو بر راه راست و شیوهای استوار هستی،
10:41
و این قرآن برای تو و قوم تو از قریش، مایه شرف است.
10:46
و پروردگارت تو و ایشان را از آنچه در آن عمل کردهاید بازخواست خواهد کرد.
10:51
و از پیامبرانی که پیش از تو فرستادیم بپرس.
10:56
آیا جز رحمان، خدایانی قرار دادیم که پرستش شوند؟
11:08
و از کتابهای کسانی که پیش از تو فرستادگان را فرستادیم، بپرس:
11:13
ما ایشان را به پرستش خدایانی جز الله فرمان ندادیم در آنچه برایشان آوردند،
11:18
یا از جانب ما چنین فرمانی به آنان نرسید.
11:22
و قطعاً موسی را با نشانههای خود به سوی فرعون و اشراف قومش فرستادیم،
11:29
پس گفت: من فرستاده پروردگار جهانیانم.
11:35
و به راستی موسی را با حجتهای خود به سوی فرعون و اشراف قومش فرستادیم،
11:42
پس موسی به ایشان گفت: من فرستاده پروردگار جهانیان به سوی شمایم.
11:48
و چون نشانههای ما را برای ایشان آورد، ناگهان آنان از آن میخندیدند.
11:59
پس چون موسی با حجتها و دلایل ما نزد فرعون و اشراف او آمد،
12:04
ناگاه فرعون و قومش به آیات و عبرتها میخندیدند.
12:09
همانگونه که قوم تو از آنچه با آیات و عبرتها به ایشان آوردی، ریشخند میکنند.
12:15
و این تسلیتی است از جانب الله عزّ وجلّ برای پیامبرش صلیاللهعلیهوسلم.
12:21
و هیچ نشانهای به آنان نشان ندادیم مگر اینکه از خواهرش بزرگتر بود.
12:29
و آنان را به عذاب گرفتار کردیم، باشد که بازگردند.
12:35
و فرعون و اشراف او را هیچ حجتی نشان ندادیم،
12:40
جز آنکه آن حجتی که به او نشان دادیم، در دلیل بزرگتر و استوارتر بود از آیاتی که پیش از آن بود،
12:47
و بر ایشان عذاب فرو فرستادیم تا از کفرشان به الله بازگردند و به توحید و اطاعت او درآیند.
12:54
و گفتند: ای جادوگر! پروردگارت را برای ما بخوان به آنچه نزد تو عهد کرده است، که ما قطعاً راهیافته خواهیم شد.
13:04
پس چون عذاب را از ایشان برداشتیم، ناگهان پیمانشکنی کردند.
13:12
و فرعون و اشراف او به موسی گفتند:
13:16
ای ساحر، پروردگارت را برای ما بخوان به عهدی که نزد تو دارد و به پیمانی که با تو بسته است.
13:23
اگر به تو ایمان آوریم و از تو پیروی کنیم، عذاب را از ما برمیداری.
13:28
ما تو را پیروی میکنیم، پس تو را در آنچه آوردهای تصدیق میکنیم و الله را یگانه میدانیم.
13:34
پس چون عذاب را از ایشان برداشتیم، ناگاه پس از برداشتن آن عذاب، پیمانشکنی و خیانت کردند و بر گمراهی خود پافشاری نمودند.
13:44
و فرعون در میان قومش ندا داد و گفت: ای قوم! آیا ملک مصر از آنِ من نیست؟
13:52
گفت: ای قوم! آیا ملک مصر از آنِ من نیست و این رودها زیر من جاری است؟ آیا نمیبینید؟
14:03
و فرعون در میان قومش از قبطیان ندا داد و گفت: ای قوم، آیا فرمانروایی مصر از آنِ من نیست، و این رودها از پیش روی من در باغها جاری نیست؟ ای قوم، آیا نمیبینید که من در چه نعمت و خیری هستم و موسی در چه فقری است؟
14:25
یا من بهتر از این کسی هستم که خوار است و به سختی سخن میگوید؟
14:35
ای قوم، آیا من بهترم یا این کسی که نه فرمانروایی دارد و نه مال، با آن بیماری که در بدنش است و سخنش به سبب لکنت زبان بهسختی روشن میشود؟
14:49
پس چرا دستبندهایی از طلا بر او افکنده نشده، یا فرشتگان همراه او نیامدهاند، پیاپی؟
15:03
آیا برای موسی دستبندهایی از طلا نیفکنده نشود اگر راست میگوید که فرستاده است؟ یا چرا فرشتگان همراه او نیامدهاند که پشت سر هم آمده و گواهی دهند که او فرستاده الله به سوی ایشان است؟
15:26
پس قوم خود را سبکمغز کرد و آنان از او فرمان بردند؛ زیرا آنان قومی فاسق بودند.
15:37
پس چون ما را به خشم آوردند، از ایشان انتقام گرفتیم و همگی را غرق کردیم.
15:46
و ایشان را پیشینیان و عبرتی برای آیندگان قرار دادیم.
15:52
فرعون قوم خود را از قبطیان سبکمغز کرد، با سخنی که به ایشان گفت؛ آنان آن را پذیرفتند و از او اطاعت کردند و موسی را تکذیب نمودند.
16:04
آنان فقط از آن رو اطاعت کردند که قومی بودند که به سبب سرشتشان بر دلهایشان مهر خورده و از طاعت الله بیرون بودند.
16:12
پس چون ما را به خشم آوردند، از ایشان انتقام گرفتیم و همگی را در دریا غرق کردیم.
16:19
پس آنان که غرق کردیم، از قوم فرعون، را پیشتازانی قرار دادیم که به سوی آتش پیش میروند؛ ای محمد، کافران قوم تو [نیز همینگونهاند].
16:29
و کافران قوم تو را اثر و عبرت و پندی است که آیندگان از امتها به وسیله آنان پند میگیرند.