از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 65 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (54-2) | سوره قمر | آیات (9) تا (55)

◉ 184 بازدید ⏱ 15:45 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:07 اختصار دکتور عقیل بن سالم الشمر
0:12 سوره القمر
0:15 بسم الله الرحمن الرحیم
0:21 «قوم نوح پیش از ایشان (پیامبران را) تکذیب کردند.»
0:25 پس بنده ما را تکذیب کردند
0:27 و گفتند: دیوانه است و بازداشته شد
0:33 ای محمد، پیش از این‌ها قوم نوح تکذیب کردند
0:37 پس بنده ما نوح را تکذیب کردند
0:39 آنگاه که او را به سوی ایشان فرستادیم
0:41 و گفتند: او دیوانه است و رانده شده
0:44 پس پروردگارش را خواند که من مغلوبم
0:48 پس یاری بخواه
0:51 پس نوح پروردگارش را خواند
0:54 که قوم من مرا مغلوب کردند، با سرکشی و طغیان
0:58 پس از ایشان به عذابی از نزد خود یاری‌ام ده
1:01 به سبب کفرشان به تو
1:03 پس درهای آسمان را گشودیم
1:07 با آبی ریزان
1:11 و زمین را شکافتیم، چشمه‌هایی
1:14 پس آب‌ها بر کاری که مقدّر شده بود به هم رسیدند
1:20 پس آنگاه که نوح ما را خواند
1:23 و از ما یاری خواست بر قومش
1:25 درهای آسمان را با آبی ریزان گشودیم
1:28 و زمین را چشمه‌های آب جاری ساختیم
1:31 پس آب آسمان و آب زمین به هم رسیدند
1:34 بر کاری که الله آن را مقدّر و مقرّر فرموده بود
1:37 «و او را بر (کشتیِ) دارای تخته‌ها و میخ‌ها سوار کردیم.»
1:43 که به دیدگان ما روان بود، پاداشی
1:47 برای کسی که کفر ورزیده بود
1:50 و نوح را سوار کردیم، آنگاه که آب‌ها به هم رسیدند
1:54 بر کشتی دارای تخته‌ها
1:57 و میخ‌هایی که کشتی را با آن محکم کرده بودند
2:00 که به دیده‌بانی ما روان بود و پاداشی
2:02 عقوبتی از جانب الله
2:04 و ثوابی برای آن که انکار کرده و کفر ورزیده بود
2:07 و همانا آن را نشانه‌ای قرار دادیم
2:11 آیا کسی هست که پند گیرد؟
2:14 «پس عذاب و هشدار من چگونه بود؟»
2:17 و همانا کشتی‌ای را که
2:20 نوح و هرکس را که با او بود در آن سوار کردیم باقی گذاشتیم
2:23 عبرت و پندی برای کسانی که پس از قوم نوح‌اند
2:26 از امت‌ها تا عبرت گیرند
2:29 آیا کسی هست که پند گیرد و متذکّر شود؟
2:31 با این امت آنچه را انجام دادیم
2:34 که به پروردگارش کفر ورزید
2:37 پس عذاب من برای این‌ها که
2:40 به پروردگارشان کفر ورزیدند چگونه بود، و چگونه بود
2:43 هشدار من به سبب آنچه با ایشان از عقوبت کردم؟
2:47 «و به راستی قرآن را برای یادآوری آسان کردیم.»
2:50 آیا کسی هست که پند گیرد؟
2:53 و همانا قرآن را آسان ساختیم
2:56 و آن را برای یادآوری تفصیل دادیم
3:00 «قوم عاد (پیامبر خود را) تکذیب کردند، پس (عذاب من) چگونه بود.»
3:04 عذاب و هشدار من؟
3:07 قوم عاد نیز پیامبرشان هود را تکذیب کردند
3:10 پس بنگر که عذاب من بر ایشان چگونه بود
3:13 و هشدار من به سبب آنچه با ایشان کردم از آنچه کرده بودند
3:16 برای کسی که راه‌های ایشان را پیش گیرد
3:20 ما بر ایشان
3:23 «بادی سخت‌سرد و توفنده در روزی شوم.»
3:26 که پیوسته بود
3:29 همانا بر قوم عاد فرستادیم
3:32 آنگاه که در طغیانشان سرکشی کردند
3:35 بادی بسیار تند و سرد
3:38 و صدای آن غرّش بود
3:41 در روز شر و نحسی برایشان
3:44 بلا و عذاب پیوسته بر ایشان ادامه یافت در آن
3:47 تا آنکه ایشان را به جهنم رسانید
4:00 «به راستی قرآن را برای یادآوری آسان کردیم.»
4:03 آیا کسی هست که پند گیرد؟
4:06 مردم را از جا می‌کند، سپس آنان را
4:09 بر سرهایشان می‌افکند تا گردن‌هایشان شکسته شود
4:12 و از پیکرهایشان جدا گردد
4:15 پس آنان را چون تنه‌های نخل ریشه‌کن شده رها می‌کند
4:18 که از ریشه برکنده شده‌اند، زیرا سرهایشان
4:21 از پیکرهایشان جدا می‌شد
4:24 پس گردن‌هایشان می‌شکست و [پیکرهایشان] باقی می‌ماند
4:27 پس بنگرید عذاب من بر قوم عاد چگونه بود
4:30 آنگاه که به پروردگارشان کفر ورزیدند
4:33 هشدار من به ایشان، از آنچه هشدار دادم، چگونه بود؟
4:36 و همانا قرآن را آسان ساختیم و آن را سهل کردیم
4:39 آیا کسی هست که پند گیرد؟
4:43 قوم ثمود هشدارها را تکذیب کردند
4:46 پس گفتند: آیا بشری از خودمان را پیروی کنیم
4:49 که تنهاست؟
4:52 «در آن صورت ما قطعاً در گمراهی و آتش (سوزان) خواهیم بود.»
4:55 قوم ثمود، قوم صالح، تکذیب کردند
4:59 هشدارهای الله را که از نزد او به سوی ایشان آمد
5:02 پس به سبب تکذیبشان نسبت به صالح گفتند
5:05 آیا بشری از خودمان را که ما گروه بزرگیم پیروی کنیم
5:08 در حالی که او یکی است؟
5:11 در آن صورت ما با پیروی از صالح
5:14 قطعاً در گمراهی و دوری از حق خواهیم بود
5:17 و آتش و سختی
5:21 «آیا یادآوری (وحی) از میان ما بر او نازل شده است؟»
5:24 «بلکه او دروغگویی سرکش است.»
5:27 «فردا خواهند دانست که دروغگوی سرکش کیست.»
5:30 آیا وحی بر او فرود آمده است؟
5:33 و از میان ما، او را به نبوت مختص گردانید
5:36 و او یکی از ماست
5:39 از سر انکار، که الله فرستاده‌ای بفرستد
5:42 رسولی از میان فرزندان آدم
5:45 بلکه او دروغگوی صاحب زور و کبریاست.
5:48 الله به ایشان فرمود
5:51 قیامت از دروغگوی شرور (پرشرّ)
6:04 ما شتر را که درباره‌اش پرسیدی، برانگیختیم.
6:07 قوم ثمود، صالح (ع) را از دامنه‌ی کوهسار...
6:10 آیه‌ای که از او خواستند از میان آن‌ها (معجزاتی) برای ایشان باشد
6:13 و حجّتی به نفع او بر حقیقت
6:16 نبوت ابتلا و آزمونی برای ایشان بود
6:19 پس منتظرشان باش و ببین که آنان چه (می‌کنند)
6:22 و آن را با آن (ابزارها) بساختند
6:35 به ایشان خبر داد که آب میان ایشان تقسیم‌شده است
6:38 روزِ غبِّ ناقه
6:41 و آنان آن روز از آن آب میان خود تقسیم می‌کردند و می‌نوشیدند.
6:44 هر نوشیدنی از آب، یک روز در میان، برای شتر (ناقه)
6:47 و از شیر آن روز که [آب] آن را نوشیدند
6:50 محتضر: کسی که در حال جان دادن است؛ یحتضرونه: کسانی که نزد او حاضرند و او را در هنگام مرگ همراهی می‌کنند.
6:53 در آنجا آب را حاضر می‌کنند، هنگامی که خورشید غروب کند
6:56 و هنگامی که (شیر) آمد، شیر حاضر شد
7:07 قوم ثمود رفیق‌شان را صدا زد، همان کسی که ماده‌شتر را پی کرد.
7:10 قدار بن سالف برای پی‌کردن ناقه (آن را کشتن) برخاست
7:13 ناقه را با دستش می‌گیرد.
7:16 پس آن را پی کرد.
7:19 من عذاب آنان را هنگامی گرفتم که ایشان را عذاب دادم.
7:22 و چگونه بود هشدار من به امت‌هایی که هشدار داده شدند؟
7:25 پس از ایشان، به آنچه با ایشان کردی
7:28 و بر آنان کیفری فرو فرستادم
7:33 و آنان را که آن ماده‌شتر را پی کردند، گرفتار کرد.
7:36 صیحه‌ای که قوم ثمود را هلاک کرد
7:39 و آنان با آن بانگ (صیحه) هلاک شدند.
7:42 پس از دیدار با ایشان، آنان را زنده‌اند.
7:45 درخت خشکیده‌ای که در آن حاضر شدم، در حظیره (قرق/باغ محصور) است
7:49 و همانا سقوط کرد
7:52 با این حال
7:55 با این حال
7:58 با این همه
8:01 «قوم لوط هشدارها را تکذیب کردند.»
8:04 ما بر آنان تندبادی سنگ‌بار فرستادیم.
8:07 مگر خاندان لوط
8:10 آنان را به سحر نجات دادیم
8:13 نعمتی از جانب ما
8:17 «این‌گونه کسانی را که سپاسگزاری کنند پاداش می‌دهیم.»
8:20 هر که شکرگزاری کند، پاداش داده می‌شود.
8:23 کسی را که شکر می‌گزارد پاداش می‌دهیم.
8:26 هر که شکرگزاری کند، پاداش داده می‌شود
8:29 قوم لوط آیات الله را تکذیب کردند
8:32 که آنان را به آن هشدار داد و یادآورشان شد
8:35 ما بر آنان سنگ‌هایی فروفرستادیم
8:38 جز خاندان لوط که (به او) ایمان آوردند.
8:41 ما ایشان را از عذاب رهانیدیم؛ به سحر (سَحَر).
8:44 آنان را از عذاب نجات دادیم
8:47 به نعمتی از نزد خودمان
8:50 نعمت‌هایی را که بر لوط و خاندانش ارزانی داشتیم
8:53 و کرامتی که آن را به ایشان ارزانی داشتیم
8:56 و همان‌گونه که لوط و خاندانش را پاداش دادیم
8:59 و بر او نعمت ارزانی داشتیم
9:02 این‌گونه ما کسی را که سپاس نعمت ما را بگوید پاداش می‌دهیم
9:05 و قطعاً ایشان را بیم داد
9:09 با سختی‌گیری ما، پس به جدال برخاستند
9:12 به نذر
9:15 و به یقین لوط قوم خود را از سختگیری ما بیم داد
9:18 پس او را در هشدارش تکذیب کردند، از روی شک و تردیدی که در دل داشتند.
9:21 و به یقین (زلیخا و زنانش) او را به کام خود خواندند.
9:25 از مهمانش (پس) چشمانشان را محو کردیم
9:28 چشمانشان
9:31 پس عذاب مرا بچشید و هشدارها [را نادیده گرفتید]
9:34 و همانا (قوم) لوط او را (به فعل زشت) فرا خواندند.
9:37 قوم او از مهمانانش که بر او فرود آمدند
9:40 هنگامی که الله اراده کرد آنان را هلاک کند
9:43 پس چشم‌هایشان را محو کردیم تا
9:46 آن را مانند سایر چهره‌ها قرار دادیم
9:49 برای آن هیچ شکافی دیده نمی‌شود.
9:52 عذابی که بر شما فرود آمد، همان عذاب قوم لوط است.
9:55 و هشدار دادن به آنچه به آن هشدار داده شدی، به غیر شما
9:58 از امت‌ها [کسانی] که از عذاب [و کیفر] بازداشته شدند
10:02 و قطعاً صبح‌گاهان، عذاب [الهی] بر آنان فرود آمد.
10:05 عذاب مستقر
10:08 «پس عذاب مرا بچشید و [بترسید از] هشدارهای من»
10:11 «و به راستی قرآن را برای یادآوری آسان کردیم.»
10:14 آیا پندگیرنده‌ای هست؟
10:17 و به‌راستی، قوم لوط (در صبحگاه آن) (دچار عذاب شدند)
10:20 قلوع الفجر عذاب
10:23 تا روز قیامت در میان آنان استقرار یافت.
10:26 پس بچشید ای گروه قوم لوط
10:29 عذابی که بر شما فرو فرستادم
10:32 به کفر شما به الله و تکذیب شما رسولش
10:35 و هشدار من به شما، ای امت‌ها
10:38 به آنچه بر شما از عذاب نازل کرده‌ام
10:41 و در حقیقت، قرآن را برای یادآوری آسان کردیم؛
10:44 برای کسی که بخواهد به یاد آورد
10:48 «و به راستی آل فرعون (هشدارها) آمدند.»
10:51 نذر
10:54 آیات ما را همه تکذیب کردند
10:57 پس ایشان را گرفتار کردیم، گرفتنِ شکست‌ناپذیری توانمند.
11:00 مقتدر
11:03 و بی‌شک پیروان فرعون و قومش (آمدند).
11:06 هشدار ما به کیفر
11:09 آل فرعون پیامبران ما را تکذیب کردند
11:12 و حجت‌های ما که از جانب ما به سوی آنان آمد
11:15 آیا کافران شما بهتر از آن‌ها هستند؟ عقوبت الله سخت است و مغلوب نمی‌شود
11:18 او تواناست بر آنچه بخواهد
11:21 ناتوان نیست و ضعیف هم نیست
11:36 ای گروه قریش، آیا کافران شما
11:39 بهتر از آنان‌اند که عذاب خود را بر ایشان فرود آوردم؟
11:42 از قوم نوح و عاد و ثمود
11:45 و قوم لوط و آل فرعون
11:48 جز این نیست که شما در کفرتان به الله
11:51 و تکذیب فرستاده‌اش، همانند برخی از این امت‌ها هستید
11:54 یا برای شما برائت و امانی از عقاب الله است؟
11:57 ای گروه قریش، وحی از جانب الله در کتاب‌ها برای شما آمده است
12:00 (همان که آمده است)
12:03 «می‌گویند: ما گروهی یاری‌شده و پیروزیم.»
12:06 این جمع شکست خواهد خورد
12:09 و پشت خواهند کرد
12:13 یعنی این کافران قریش می‌گویند:
12:16 ما گروهی یکپارچه و پیروزیم
12:19 از کسانی که قصد بدی و مکر به ما داشته باشند
12:22 جمع کافران قریش شکست خواهد خورد
12:25 و پشت به دشمن خواهند کرد؛ (این وعده برای) مؤمنان به الله است
12:28 سپس الله وعده‌اش را به مؤمنان راست گردانید
12:31 و مشرکان قریش را در روز بدر شکست داد
12:42 کار چنان نیست که این مشرکان گمان می‌کنند
12:45 که پس از مرگشان برانگیخته نمی‌شوند
12:48 بلکه قیامت، موعد آنان برای برانگیخته شدن و کیفر است
12:51 و قیامت برای ایشان سخت‌تر و تلخ‌تر است
12:54 از شکستی که به آن دچار می‌شوند
12:57 هنگام رویارویی‌شان با مؤمنان در بدر
13:03 «به راستی مجرمان در گمراهی و آتش (سوزان) هستند.»
13:06 «روزی که در آتش کشیده می‌شوند.»
13:09 «بچشید تماس سقر را»
13:12 بی‌گمان مجرمان در گمراهی‌اند
13:16 از حق، و در سوزش‌اند
13:19 از شدت رنج و خستگی در باطل
13:22 روزی که این مجرمان کشیده می‌شوند
13:25 «در آتش بر رویشان (کشیده می‌شوند).»
13:28 و به آنان گفته می‌شود: «بچشید تماس سقر را»
13:31 «ما هر چیزی را به اندازه‌ای آفریده‌ایم.»
13:34 «و فرمان ما جز یک (بار) نیست.»
13:37 «مانند چشم‌برهم‌زدنی»
13:40 ما هر چیزی را آفریدیم
13:44 به اندازه‌ای که آن را تقدیر و مقضی کردیم
13:47 و فرمان ما برای چیزی
13:50 هنگامی که آن را فرمان دهیم و بخواهیم
13:53 که آن را پدید آوریم، جز یک گفتار نیست
13:56 «باش، پس می‌شود»
13:59 نه تأخیری در آن است و نه بازدارنده‌ای
14:02 پس آنچه را فرمان دادیم، همچون سرعت چشم‌برهم‌زدن موجود می‌شود
14:05 با دیدگان؛ کندی و تأخیر نمی‌کند
14:09 و بی‌گمان همگروه‌های شما را هلاک کردیم
14:12 آیا پندگیرنده‌ای هست؟
14:15 و هر کاری که کرده‌اند
14:18 در نوشته‌ها (ثبت) است
14:21 و هر کوچک و بزرگی
14:24 نوشته شده است
14:27 و ای گروه قریش، از امت‌های گذشته
14:30 بر همان شیوه‌ای که شما بر آنید
14:33 از کفر به الله و تکذیب فرستادگانش (هلاک شدند)
14:36 آیا کسی هست که به این وسیله پند گیرد؟
14:39 بازایستد و به آن بازدارد؟
14:42 و هر کاری که همگروه‌های شما کرده‌اند
14:45 آنان که پیش از شما گذشتند
14:48 بی‌گمان آن در کتاب‌هایی است که نوشتم
14:51 نگهبانان بر شما
14:54 هر کوچک و بزرگی از چیزها
14:57 در کتاب ثبت شده و نوشته است
15:15 بی‌گمان کسانی که از عقاب الله پرهیز کردند
15:18 با اطاعت از او و ادای واجباتش
15:21 و دوری از نافرمانی‌هایش
15:24 در جایگاه حق (بهشت) خواهند بود
15:27 در آن نه بیهوده‌گویی است و نه گناهی
15:30 نزد پادشاه تواناست بر آنچه بخواهد
15:33 خلاصه‌ای از تفسیر طبری