از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 229 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (7-5) | سوره اعراف | آیات (۸۸) تا (۱۱۶)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهای از تفسیر طبری
0:08
اختصار شده به دست دکتر عقیل بن سالم شمری
0:14
سوره اعراف
0:17
بسم الله الرحمن الرحیم
0:23
اشراف و بزرگانِ قومِ او که کبر ورزیدند گفتند: ای شعیب، تو و کسانی را که با تو ایمان آوردهاند قطعاً از شهر خود بیرون خواهیم کرد.
0:33
ای شعیب، تو و کسانی را که با تو ایمان آوردهاند قطعاً از شهر خود بیرون خواهیم کرد.
0:41
یا آنکه حتماً به آیین ما بازخواهید گشت.
0:48
(شعیب) گفت: آیا حتی اگر ناخشنود باشیم [به آیین شما بازمیگردیم]؟
0:54
گفت: گروهی از مردانی که از ایمان به الله سرکشی کردند
0:59
ای شعیب، تو و کسانی را که تو را تصدیق کردهاند از شهر ما بیرون میرانیم
1:04
یا شما (با او) باید در آیین ما بازگردید
1:07
شعیب در پاسخ ایشان گفت
1:10
آیا ما را از شهرتان بیرون میکنید و از راه الله بازمان میدارید؟
1:15
حتی اگر ناخواسته باشیم؟
1:18
اگر به آیین شما بازگردیم، قطعاً بر الله دروغی بزرگ بستهایم.
1:25
اگر به آیین شما بازگردیم، پس از آنکه الله ما را از آن نجات داده است.
1:32
و ما را نرسد که در آن بازگردیم، مگر آنکه الله، پروردگار ما، بخواهد.
1:42
پروردگار ما علمش همه چیز را فراگرفته است.
1:47
بر الله توکّل کردهایم
1:50
پروردگارا، میان ما و قوم ما به حق داوری فرما، و تو بهترین داورانی.
2:01
اگر ما به آیین شما بازگردیم، بر الله دروغی بزرگ بستهایم
2:05
پس، پس از آنکه الله ما را از آن رهانیده است، در آن بازگشتهایم
2:09
زیرا خطای آن را دیدهایم و درستیِ هدایتی را که بر آن هستیم
2:14
و ما را نرسد که به آن بازگردیم
2:17
که در آن دین بورزیم و حقّی را که بر آن هستیم رها کنیم
2:21
مگر آنکه در علم الله پیش از این گذشته باشد که ما در آن بازمیگردیم
2:26
آنگاه قضای الله در حق ما جاری میشود
2:30
پس علم پروردگار ما همه چیز را فراگرفته و بر آن احاطه دارد
2:34
چیزی از آنچه بوده، بر او پنهان نمیماند
2:37
در کارهای خود بر الله تکیه میکنیم
2:40
پروردگارا، میان ما و ایشان به حکم حق خود داوری فرما که در آن ستمی نیست
2:46
و تو بهترین داوران هستی
2:49
و اشراف و بزرگانِ کافرِ قومِ او گفتند:
2:54
اگر از شعیب پیروی کنید، آنگاه زیانکار خواهید بود
3:02
و گروهی از مردان کافر قوم شعیب گفتند
3:06
اگر از شعیب پیروی کنید در آنچه از یکتایی الله میگوید
3:11
و در فرمانبرداری از امر و نهی او
3:14
آنگاه در کار خود زیاندیده و در نتیجه هلاکشده خواهید بود
3:28
پس زلزلهای که با عذاب الله به حرکت درآمد، کافران قوم شعیب را فرو گرفت
3:35
و در خانههای خود بامدادان به زانو درافتاده و مرده و نابود شدند
3:46
پس کسانی که شعیب را تکذیب کردند، در آن [سرزمین] هلاک شدند؛ آنان همان زیانکاران بودند.
3:55
کسانی که شعیب را تکذیب کردند هلاک شدند، زیرا به او ایمان نیاوردند
4:00
پس ایشان را ریشهکن کرد، گویی هرگز در آنجا فرود نیامده و زیست نکرده بودند؛ آنگاه که هلاک شدند
4:06
کسانی که تکذیب کردند، همان زیانکاران هلاکشده بودند
4:12
پس [شعیب] از ایشان روی گرداند و گفت: ای قوم من، پیامهای پروردگارم را به شما رساندم و برای شما اندرز دادم.
4:21
پس چگونه بر گروه کافران اندوهگین شوم؟
4:29
پس شعیب، آنگاه که عذاب الله به سراغشان آمد، از میانشان دور شد
4:35
و از روی اندوه بر ایشان گفت
4:37
ای قوم من، آنچه پروردگارم مرا به سوی شما فرستاد، به شما رساندم
4:43
و به شما خیرخواهی کردم، با فرمان دادنم به شما به طاعت الله و بازداشتنم از نافرمانی او
4:49
پس چگونه بر گروهی که یکتایی الله را انکار کردند و فرستادهاش را تکذیب نمودند، اندوه بخورم و بر هلاکتشان دریغ کنم؟
4:58
و در هیچ شهری پیامبری نفرستادیم، مگر آنکه مردمش را [به سختی] گرفتار کردیم.
5:07
مگر آنکه مردمش را به سختی و زیان گرفتار کردیم، باشد که زاری کنند.
5:19
و در هیچ شهری پیش از تو پیامبری نفرستادیم، مگر آنکه اهلش را به سختی و تنگیِ زندگی گرفتار کردیم
5:29
و ایشان را در اسباب دنیایشان به بدحالی دچار ساختیم
5:33
این کار را کردیم تا به پروردگارشان زاری کنند و در برابر او فروتنی نمایند
5:38
با دست کشیدن از کفرشان و توبه از تکذیب پیامبرانشان
6:00
پس ناگهان و در حالی که نمیفهمیدند، آنان را فرو گرفتیم.
6:12
سپس اهل شهری را که به سختی و زیان گرفتارشان کرده بودیم، دگرگون ساختیم
6:18
به جای سختی، آسایش و نعمت و گشایش در زندگی
6:23
تا آنکه فزونی یافتند و اموالشان بسیار شد
6:26
و گفتند: این حالها به پدران ما هم رسیده و به نیاکان ما نیز دست یافته است
6:34
و ما گمان نمیکنیم جز این باشیم که همانگونهاند؛ به ما نیز آنچه به آنان رسیده، از سختی در معیشت و آسایش در آن، خواهد رسید
6:43
پس ایشان را ناگهانی و در حالی که غافل بودند، به هلاکت گرفتیم
6:47
در حالی که نمیدانستند و نمیفهمیدند که آن (عذاب) به سویشان میآید
6:51
و اگر مردم شهرها ایمان میآوردند و پرهیزگاری میکردند، بیگمان برکات آسمان و زمین را بر آنان میگشودیم، ولی [آنان] تکذیب کردند، پس ایشان را به سبب آنچه به دست میآوردند [به کیفر] گرفتیم.
7:22
و اگر اهل شهرهایی که فرستادگانمان را به سوی ایشان فرستادیم، خدا و فرستاده او را تصدیق میکردند
7:28
و از عذاب الله با دوری جستن از کارهایی که او را ناخوش است، پروا میداشتند
7:33
بر ایشان بارانهای برکتبخش میفرستادیم
7:37
و از زمین برای ایشان گیاهی میرویاندیم
7:40
امّا الله و فرستادهاش را تکذیب کردند
7:43
پس به سزای کسب ناپاکشان، کیفرهایشان را شتاب دادیم
7:48
و این کفر ایشان به الله و نشانههای اوست
7:51
آیا مردم شهرها ایمن شدهاند که عذاب ما شبانگاه، در حالی که به خواب رفتهاند، به سراغشان آید؟
8:03
ای محمد، آیا اهل شهرهای تکذیبکننده الله و فرستادهاش ایمن شدهاند؟
8:08
که عذاب ما شبانگاه، در حالی که به خواب رفتهاند، به سراغشان بیاید؟
8:12
تا با ایشان همان راهی رفته شود که با نیاکانشان از امتهای تکذیبکننده رفته شد
8:16
آیا مردم شهرها ایمن شدهاند که عذاب ما در روشنایی روز، در حالی که بازی میکنند، به سراغشان آید؟
8:25
آیا اهل شهرها ایمن شدهاند که کیفر ما در روز و هنگام چاشت، در حالی که غافل و بیخبرند، به سراغشان بیاید؟
8:34
آیا از نیرنگ الله ایمن شدهاند؟ جز گروه زیانکاران، کسی از نیرنگ الله ایمن نمیشود.
8:46
ای محمد، آیا این کسان که الله و فرستادهاش را تکذیب میکنند، ایمن شدهاند؟
8:52
(که این) مهلت دادنِ الله به ایشان است با آنچه از تندرستی و زندگی آسوده به آنان ارزانی داشته است
8:58
پس از این مهلت دادن ایمن نمیشوند که شاید این مهلت، کشیده شدن (به سوی عذاب) با ماندنشان بر کفرشان باشد؛ جز گروه هلاکشوندگان، کسی ایمن نمیشود
9:06
آیا برای کسانی که پس از اهل آن (سرزمینها) وارث زمین میشوند، روشن نشده که اگر بخواهیم، ایشان را به گناهانشان گرفتار میکنیم؟
9:20
و بر دلهایشان مُهر مینهیم، پس آنان نمیشنوند.
9:26
آیا برای کسانی که پس از هلاکت گروهی دیگر پیش از ایشان، جانشین ایشان در زمین میشوند، روشن نشده
9:33
که کارهایشان را میکنند؟ اگر بخواهیم با ایشان همان کنیم که با پیشینیانشان کردیم و به گناهانشان هلاکشان کنیم؟ و بر دلهایشان مُهر مینهیم، پس موعظه و یادآوری را نمیشنوند، شنیدنی که از آن بهره برند
9:43
آن شهرها را که برایت حکایت میکنیم، از خبرهایشان است
9:51
آن شهرها را که برای تو حکایت میکنیم [سرگذشتشان را]…
9:58
و پیامبرانشان با دلایل روشن به سوی آنان آمدند، اما آنان به سبب آنچه پیشتر تکذیب کرده بودند، ایمان نیاوردند.
10:14
اینگونه الله بر دلهای کافران مُهر مینهد.
10:20
تا بدانی که ما فرستادگان خود و کسانی را که ایمان آوردهاند، در زندگی دنیا یاری میدهیم
10:27
و تا تکذیبکنندگانت بدانند که فرجام کار کسانی که فرستادگان الله را تکذیب کردند چگونه است
10:33
و به یقین فرستادگانشان با دلیلهای روشن به سوی اهل شهرها آمدند
10:38
امّا برای ایمان آوردن در هنگام آمدن پیامبران، آماده نبودند
10:42
به سبب آنچه در علم الله پیشاپیش گذشته بود که بدان تکذیب خواهند کرد
10:46
روزی که ایشان را از پشت آدم علیهالسلام بیرون آورد
10:50
همانگونه که الله بر دلهای کسانی که به پروردگارشان کفر ورزیدند مُهر نهاد
10:54
(این بخش ترجمه نشد)
10:59
اینگونه الله بر دلهای کافران مُهر مینهد.
11:03
همانها که (در ازل) بر آنان نوشته شده که هرگز ایمان نمیآورند.
11:08
و در بیشتر ایشان پیمانی نیافتیم.
11:13
و در حقیقت بیشترشان را نافرمان یافتیم.
11:18
ای محمد، در میان اهل این شهرهایی که هلاکشان کردیم، پیمانی نیافتیم
11:25
که به آنچه به آنان سفارش کرده بودیم وفا کنند،
11:28
یعنی یگانگی الله و پیروی از فرستادگانش.
11:31
و ما بیشتر ایشان را جز فاسقانی که از اطاعت پروردگارشان بیرون رفتهاند نیافتیم،
11:36
که عهد و سفارش او را ترک کردهاند.
11:39
سپس پس از آنان، موسی را با آیات خود به سوی فرعون و بزرگانش فرستادیم.
11:50
به سوی فرعون و بزرگانش، پس به آیات ستم ورزیدند.
11:55
پس بنگر که سرانجام مفسدان چگونه بود.
12:01
سپس پس از نوح و هود و صالح و لوط و شعیب (فرستادگانی را برانگیختیم)،
12:07
(یعنی) موسی بن عمران را با حجتها و دلایل خود،
12:11
به سوی فرعون و گروه فرعونیان از مردان،
12:15
پس به آنها کفر ورزیدند،
12:16
زیرا کفر، آیات الله را در غیر جای خود قرار داد.
12:21
پس ای محمد، با چشم دل خود بنگر،
12:24
که فرجام کسانی که در زمین فساد کردند چگونه بود،
12:28
یعنی فرعون و اشراف قومش.
12:31
پس فرجامشان این شد که همگی غرق شدند.
12:36
و موسی گفت: ای فرعون، من فرستادهای از جانب پروردگار جهانیانم.
12:44
و موسی به فرعون گفت:
12:47
ای فرعون، من فرستادهای از جانب پروردگار جهانیانم.
12:51
سزاوار است که بر الله جز حق نگویم.
12:58
از جانب پروردگارتان دلیلی روشن برای شما آوردهام.
13:03
پس بنیاسرائیل را همراه من بفرست.
13:08
(فرعون) گفت: اگر آیتی آوردهای، آن را بیاور، اگر از راستگویانی.
13:21
(موسی) حریص است که جز به حق نگوید،
13:26
به یقین از سوی پروردگارتان با برهانی نزد شما آمدهام،
13:29
تا ای قوم، بر درستی آنچه میگویم گواهی دهد.
13:33
ای فرعون، بنیاسرائیل را همراه من روانه کن.
13:36
پس فرعون به او گفت:
13:39
اگر با حجتی و نشانهای که گواه راستی گفتهات باشد آمدهای،
13:44
آن را بیاور، اگر از راستگویانی.
13:49
پس عصای خود را افکند و ناگاه اژدهایی آشکار شد.
13:56
و دستش را بیرون آورد، ناگاه برای بینندگان سپید بود.
14:03
پس موسی عصای خود را افکند و ناگاه ماری شد که برای هرکس که آن را میبیند آشکار است که مار است،
14:11
و دست خود را از گریبانش بیرون آورد و ناگاه بیآنکه پیسی داشته باشد، برای بینندگان سپید میدرخشید.
14:18
گروه اشراف از قوم فرعون گفتند: این یقیناً جادوگری داناست.
14:26
گروه مردان قوم فرعون گفتند: موسی — درود الله بر او — جادوگری است که در جادو دانا است،
14:36
با فریب دادن مردم، چشمهای ایشان را میفریبد تا عصا و (دست) سپیدِ گندمگون را مار به نظرشان آورد.
14:45
میخواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند، پس چه فرمان میدهید؟
14:55
میخواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند. و فرعون به اشراف گفت:
15:02
پس در کار او چه چیزی را فرمان میدهید که انجام دهیم؟
15:07
گفتند: او و برادرش را مهلت ده، و در شهرها گردآورندگانی بفرست.
15:14
تا همه جادوگران دانا را نزد تو بیاورند.
15:17
اشراف قوم فرعون به فرعون گفتند: او (موسی) و برادرش را مهلت ده و در شهرها کسانی را بفرست که ساحران را گرد آورند تا آنان را نزد تو گرد آورند؛ هر جادوگر داناییِ را گرد میآورند.
15:31
و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما پیروز شویم، آیا برای ما پاداشی خواهد بود؟
15:46
و ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما بر (موسی) پیروز شویم، آیا پاداشی نزد تو خواهیم داشت؟ ای فرعون، اگر ما پیروزمندیم.
15:59
گفت: آری، و شما در آن صورت از نزدیکان (درباریان) خواهید بود.
16:05
فرعون به ساحران گفت، هنگامی که به او گفتند: اگر ما موسی را مغلوب کنیم، آیا پاداشی نزد تو خواهیم داشت؟ گفت: آری، آن برای شما خواهد بود و شما از نزدیکترین و گرامیترین کسان من خواهید بود.
16:21
گفتند: ای موسی، یا تو بیفکن و یا ما افکنندگان باشیم.
16:30
گفتند: ای موسی، میان اینکه عصای خود را بیفکنی یا ما بیفکنیم، یکی را برگزین.
16:39
گفت: بیفکنید. پس چون افکندند، چشمهای مردم را افسون کردند و ایشان را به هراس انداختند، و جادویی بزرگ آوردند.
16:54
موسی گفت: آنچه را که میخواهید بیفکنید. پس ساحران آنچه را با خود داشتند افکندند، و چون آنها را افکندند، به چشم مردم چنین نمودند که (آنها) به حرکت درآمدهاند.
17:08
و مردم را به سبب جادویی که در چشمانشان کردند هراسان ساختند تا از عصاها و ریسمانها ترسیدند، گمان آنکه آنها مارها هستند؛ و جادوی بزرگ و عظیمی آوردند.
17:21
خلاصهای از تفسیر طبری