از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 229 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (7-5) | سوره اعراف | آیات (۸۸) تا (۱۱۶)

◉ 195 بازدید ⏱ 17:33 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار شده به دست دکتر عقیل بن سالم شمری
0:14 سوره اعراف
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 اشراف و بزرگانِ قومِ او که کبر ورزیدند گفتند: ای شعیب، تو و کسانی را که با تو ایمان آورده‌اند قطعاً از شهر خود بیرون خواهیم کرد.
0:33 ای شعیب، تو و کسانی را که با تو ایمان آورده‌اند قطعاً از شهر خود بیرون خواهیم کرد.
0:41 یا آنکه حتماً به آیین ما بازخواهید گشت.
0:48 (شعیب) گفت: آیا حتی اگر ناخشنود باشیم [به آیین شما بازمی‌گردیم]؟
0:54 گفت: گروهی از مردانی که از ایمان به الله سرکشی کردند
0:59 ای شعیب، تو و کسانی را که تو را تصدیق کرده‌اند از شهر ما بیرون می‌رانیم
1:04 یا شما (با او) باید در آیین ما بازگردید
1:07 شعیب در پاسخ ایشان گفت
1:10 آیا ما را از شهرتان بیرون می‌کنید و از راه الله بازمان می‌دارید؟
1:15 حتی اگر ناخواسته باشیم؟
1:18 اگر به آیین شما بازگردیم، قطعاً بر الله دروغی بزرگ بسته‌ایم.
1:25 اگر به آیین شما بازگردیم، پس از آنکه الله ما را از آن نجات داده است.
1:32 و ما را نرسد که در آن بازگردیم، مگر آنکه الله، پروردگار ما، بخواهد.
1:42 پروردگار ما علمش همه چیز را فراگرفته است.
1:47 بر الله توکّل کرده‌ایم
1:50 پروردگارا، میان ما و قوم ما به حق داوری فرما، و تو بهترین داورانی.
2:01 اگر ما به آیین شما بازگردیم، بر الله دروغی بزرگ بسته‌ایم
2:05 پس، پس از آنکه الله ما را از آن رهانیده است، در آن بازگشته‌ایم
2:09 زیرا خطای آن را دیده‌ایم و درستیِ هدایتی را که بر آن هستیم
2:14 و ما را نرسد که به آن بازگردیم
2:17 که در آن دین بورزیم و حقّی را که بر آن هستیم رها کنیم
2:21 مگر آنکه در علم الله پیش از این گذشته باشد که ما در آن بازمی‌گردیم
2:26 آنگاه قضای الله در حق ما جاری می‌شود
2:30 پس علم پروردگار ما همه چیز را فراگرفته و بر آن احاطه دارد
2:34 چیزی از آنچه بوده، بر او پنهان نمی‌ماند
2:37 در کارهای خود بر الله تکیه می‌کنیم
2:40 پروردگارا، میان ما و ایشان به حکم حق خود داوری فرما که در آن ستمی نیست
2:46 و تو بهترین داوران هستی
2:49 و اشراف و بزرگانِ کافرِ قومِ او گفتند:
2:54 اگر از شعیب پیروی کنید، آنگاه زیانکار خواهید بود
3:02 و گروهی از مردان کافر قوم شعیب گفتند
3:06 اگر از شعیب پیروی کنید در آنچه از یکتایی الله می‌گوید
3:11 و در فرمانبرداری از امر و نهی او
3:14 آنگاه در کار خود زیان‌دیده و در نتیجه هلاک‌شده خواهید بود
3:28 پس زلزله‌ای که با عذاب الله به حرکت درآمد، کافران قوم شعیب را فرو گرفت
3:35 و در خانه‌های خود بامدادان به زانو درافتاده و مرده و نابود شدند
3:46 پس کسانی که شعیب را تکذیب کردند، در آن [سرزمین] هلاک شدند؛ آنان همان زیانکاران بودند.
3:55 کسانی که شعیب را تکذیب کردند هلاک شدند، زیرا به او ایمان نیاوردند
4:00 پس ایشان را ریشه‌کن کرد، گویی هرگز در آنجا فرود نیامده و زیست نکرده بودند؛ آنگاه که هلاک شدند
4:06 کسانی که تکذیب کردند، همان زیانکاران هلاک‌شده بودند
4:12 پس [شعیب] از ایشان روی گرداند و گفت: ای قوم من، پیام‌های پروردگارم را به شما رساندم و برای شما اندرز دادم.
4:21 پس چگونه بر گروه کافران اندوهگین شوم؟
4:29 پس شعیب، آنگاه که عذاب الله به سراغشان آمد، از میانشان دور شد
4:35 و از روی اندوه بر ایشان گفت
4:37 ای قوم من، آنچه پروردگارم مرا به سوی شما فرستاد، به شما رساندم
4:43 و به شما خیرخواهی کردم، با فرمان دادنم به شما به طاعت الله و بازداشتنم از نافرمانی او
4:49 پس چگونه بر گروهی که یکتایی الله را انکار کردند و فرستاده‌اش را تکذیب نمودند، اندوه بخورم و بر هلاکتشان دریغ کنم؟
4:58 و در هیچ شهری پیامبری نفرستادیم، مگر آنکه مردمش را [به سختی] گرفتار کردیم.
5:07 مگر آنکه مردمش را به سختی و زیان گرفتار کردیم، باشد که زاری کنند.
5:19 و در هیچ شهری پیش از تو پیامبری نفرستادیم، مگر آنکه اهلش را به سختی و تنگیِ زندگی گرفتار کردیم
5:29 و ایشان را در اسباب دنیایشان به بدحالی دچار ساختیم
5:33 این کار را کردیم تا به پروردگارشان زاری کنند و در برابر او فروتنی نمایند
5:38 با دست کشیدن از کفرشان و توبه از تکذیب پیامبرانشان
6:00 پس ناگهان و در حالی که نمی‌فهمیدند، آنان را فرو گرفتیم.
6:12 سپس اهل شهری را که به سختی و زیان گرفتارشان کرده بودیم، دگرگون ساختیم
6:18 به جای سختی، آسایش و نعمت و گشایش در زندگی
6:23 تا آنکه فزونی یافتند و اموالشان بسیار شد
6:26 و گفتند: این حال‌ها به پدران ما هم رسیده و به نیاکان ما نیز دست یافته است
6:34 و ما گمان نمی‌کنیم جز این باشیم که همان‌گونه‌اند؛ به ما نیز آنچه به آنان رسیده، از سختی در معیشت و آسایش در آن، خواهد رسید
6:43 پس ایشان را ناگهانی و در حالی که غافل بودند، به هلاکت گرفتیم
6:47 در حالی که نمی‌دانستند و نمی‌فهمیدند که آن (عذاب) به سویشان می‌آید
6:51 و اگر مردم شهرها ایمان می‌آوردند و پرهیزگاری می‌کردند، بی‌گمان برکات آسمان و زمین را بر آنان می‌گشودیم، ولی [آنان] تکذیب کردند، پس ایشان را به سبب آنچه به دست می‌آوردند [به کیفر] گرفتیم.
7:22 و اگر اهل شهرهایی که فرستادگانمان را به سوی ایشان فرستادیم، خدا و فرستاده او را تصدیق می‌کردند
7:28 و از عذاب الله با دوری جستن از کارهایی که او را ناخوش است، پروا می‌داشتند
7:33 بر ایشان باران‌های برکت‌بخش می‌فرستادیم
7:37 و از زمین برای ایشان گیاهی می‌رویاندیم
7:40 امّا الله و فرستاده‌اش را تکذیب کردند
7:43 پس به سزای کسب ناپاکشان، کیفرهایشان را شتاب دادیم
7:48 و این کفر ایشان به الله و نشانه‌های اوست
7:51 آیا مردم شهرها ایمن شده‌اند که عذاب ما شبانگاه، در حالی که به خواب رفته‌اند، به سراغشان آید؟
8:03 ای محمد، آیا اهل شهرهای تکذیب‌کننده الله و فرستاده‌اش ایمن شده‌اند؟
8:08 که عذاب ما شبانگاه، در حالی که به خواب رفته‌اند، به سراغشان بیاید؟
8:12 تا با ایشان همان راهی رفته شود که با نیاکانشان از امت‌های تکذیب‌کننده رفته شد
8:16 آیا مردم شهرها ایمن شده‌اند که عذاب ما در روشنایی روز، در حالی که بازی می‌کنند، به سراغشان آید؟
8:25 آیا اهل شهرها ایمن شده‌اند که کیفر ما در روز و هنگام چاشت، در حالی که غافل و بی‌خبرند، به سراغشان بیاید؟
8:34 آیا از نیرنگ الله ایمن شده‌اند؟ جز گروه زیانکاران، کسی از نیرنگ الله ایمن نمی‌شود.
8:46 ای محمد، آیا این کسان که الله و فرستاده‌اش را تکذیب می‌کنند، ایمن شده‌اند؟
8:52 (که این) مهلت دادنِ الله به ایشان است با آنچه از تندرستی و زندگی آسوده به آنان ارزانی داشته است
8:58 پس از این مهلت دادن ایمن نمی‌شوند که شاید این مهلت، کشیده شدن (به سوی عذاب) با ماندنشان بر کفرشان باشد؛ جز گروه هلاک‌شوندگان، کسی ایمن نمی‌شود
9:06 آیا برای کسانی که پس از اهل آن (سرزمین‌ها) وارث زمین می‌شوند، روشن نشده که اگر بخواهیم، ایشان را به گناهانشان گرفتار می‌کنیم؟
9:20 و بر دل‌هایشان مُهر می‌نهیم، پس آنان نمی‌شنوند.
9:26 آیا برای کسانی که پس از هلاکت گروهی دیگر پیش از ایشان، جانشین ایشان در زمین می‌شوند، روشن نشده
9:33 که کارهایشان را می‌کنند؟ اگر بخواهیم با ایشان همان کنیم که با پیشینیانشان کردیم و به گناهانشان هلاکشان کنیم؟ و بر دل‌هایشان مُهر می‌نهیم، پس موعظه و یادآوری را نمی‌شنوند، شنیدنی که از آن بهره برند
9:43 آن شهرها را که برایت حکایت می‌کنیم، از خبرهایشان است
9:51 آن شهرها را که برای تو حکایت می‌کنیم [سرگذشتشان را]…
9:58 و پیامبرانشان با دلایل روشن به سوی آنان آمدند، اما آنان به سبب آنچه پیش‌تر تکذیب کرده بودند، ایمان نیاوردند.
10:14 این‌گونه الله بر دل‌های کافران مُهر می‌نهد.
10:20 تا بدانی که ما فرستادگان خود و کسانی را که ایمان آورده‌اند، در زندگی دنیا یاری می‌دهیم
10:27 و تا تکذیب‌کنندگانت بدانند که فرجام کار کسانی که فرستادگان الله را تکذیب کردند چگونه است
10:33 و به یقین فرستادگانشان با دلیل‌های روشن به سوی اهل شهرها آمدند
10:38 امّا برای ایمان آوردن در هنگام آمدن پیامبران، آماده نبودند
10:42 به سبب آنچه در علم الله پیشاپیش گذشته بود که بدان تکذیب خواهند کرد
10:46 روزی که ایشان را از پشت آدم علیه‌السلام بیرون آورد
10:50 همان‌گونه که الله بر دل‌های کسانی که به پروردگارشان کفر ورزیدند مُهر نهاد
10:54 (این بخش ترجمه نشد)
10:59 این‌گونه الله بر دل‌های کافران مُهر می‌نهد.
11:03 همان‌ها که (در ازل) بر آنان نوشته شده که هرگز ایمان نمی‌آورند.
11:08 و در بیشتر ایشان پیمانی نیافتیم.
11:13 و در حقیقت بیشترشان را نافرمان یافتیم.
11:18 ای محمد، در میان اهل این شهرهایی که هلاکشان کردیم، پیمانی نیافتیم
11:25 که به آنچه به آنان سفارش کرده بودیم وفا کنند،
11:28 یعنی یگانگی الله و پیروی از فرستادگانش.
11:31 و ما بیشتر ایشان را جز فاسقانی که از اطاعت پروردگارشان بیرون رفته‌اند نیافتیم،
11:36 که عهد و سفارش او را ترک کرده‌اند.
11:39 سپس پس از آنان، موسی را با آیات خود به سوی فرعون و بزرگانش فرستادیم.
11:50 به سوی فرعون و بزرگانش، پس به آیات ستم ورزیدند.
11:55 پس بنگر که سرانجام مفسدان چگونه بود.
12:01 سپس پس از نوح و هود و صالح و لوط و شعیب (فرستادگانی را برانگیختیم)،
12:07 (یعنی) موسی بن عمران را با حجت‌ها و دلایل خود،
12:11 به سوی فرعون و گروه فرعونیان از مردان،
12:15 پس به آن‌ها کفر ورزیدند،
12:16 زیرا کفر، آیات الله را در غیر جای خود قرار داد.
12:21 پس ای محمد، با چشم دل خود بنگر،
12:24 که فرجام کسانی که در زمین فساد کردند چگونه بود،
12:28 یعنی فرعون و اشراف قومش.
12:31 پس فرجامشان این شد که همگی غرق شدند.
12:36 و موسی گفت: ای فرعون، من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیانم.
12:44 و موسی به فرعون گفت:
12:47 ای فرعون، من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیانم.
12:51 سزاوار است که بر الله جز حق نگویم.
12:58 از جانب پروردگارتان دلیلی روشن برای شما آورده‌ام.
13:03 پس بنی‌اسرائیل را همراه من بفرست.
13:08 (فرعون) گفت: اگر آیتی آورده‌ای، آن را بیاور، اگر از راستگویانی.
13:21 (موسی) حریص است که جز به حق نگوید،
13:26 به یقین از سوی پروردگارتان با برهانی نزد شما آمده‌ام،
13:29 تا ای قوم، بر درستی آنچه می‌گویم گواهی دهد.
13:33 ای فرعون، بنی‌اسرائیل را همراه من روانه کن.
13:36 پس فرعون به او گفت:
13:39 اگر با حجتی و نشانه‌ای که گواه راستی گفته‌ات باشد آمده‌ای،
13:44 آن را بیاور، اگر از راستگویانی.
13:49 پس عصای خود را افکند و ناگاه اژدهایی آشکار شد.
13:56 و دستش را بیرون آورد، ناگاه برای بینندگان سپید بود.
14:03 پس موسی عصای خود را افکند و ناگاه ماری شد که برای هرکس که آن را می‌بیند آشکار است که مار است،
14:11 و دست خود را از گریبانش بیرون آورد و ناگاه بی‌آنکه پیسی داشته باشد، برای بینندگان سپید می‌درخشید.
14:18 گروه اشراف از قوم فرعون گفتند: این یقیناً جادوگری داناست.
14:26 گروه مردان قوم فرعون گفتند: موسی — درود الله بر او — جادوگری است که در جادو دانا است،
14:36 با فریب دادن مردم، چشم‌های ایشان را می‌فریبد تا عصا و (دست) سپیدِ گندمگون را مار به نظرشان آورد.
14:45 می‌خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند، پس چه فرمان می‌دهید؟
14:55 می‌خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند. و فرعون به اشراف گفت:
15:02 پس در کار او چه چیزی را فرمان می‌دهید که انجام دهیم؟
15:07 گفتند: او و برادرش را مهلت ده، و در شهرها گردآورندگانی بفرست.
15:14 تا همه جادوگران دانا را نزد تو بیاورند.
15:17 اشراف قوم فرعون به فرعون گفتند: او (موسی) و برادرش را مهلت ده و در شهرها کسانی را بفرست که ساحران را گرد آورند تا آنان را نزد تو گرد آورند؛ هر جادوگر داناییِ را گرد می‌آورند.
15:31 و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما پیروز شویم، آیا برای ما پاداشی خواهد بود؟
15:46 و ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما بر (موسی) پیروز شویم، آیا پاداشی نزد تو خواهیم داشت؟ ای فرعون، اگر ما پیروزمندیم.
15:59 گفت: آری، و شما در آن صورت از نزدیکان (درباریان) خواهید بود.
16:05 فرعون به ساحران گفت، هنگامی که به او گفتند: اگر ما موسی را مغلوب کنیم، آیا پاداشی نزد تو خواهیم داشت؟ گفت: آری، آن برای شما خواهد بود و شما از نزدیک‌ترین و گرامی‌ترین کسان من خواهید بود.
16:21 گفتند: ای موسی، یا تو بیفکن و یا ما افکنندگان باشیم.
16:30 گفتند: ای موسی، میان اینکه عصای خود را بیفکنی یا ما بیفکنیم، یکی را برگزین.
16:39 گفت: بیفکنید. پس چون افکندند، چشم‌های مردم را افسون کردند و ایشان را به هراس انداختند، و جادویی بزرگ آوردند.
16:54 موسی گفت: آنچه را که می‌خواهید بیفکنید. پس ساحران آنچه را با خود داشتند افکندند، و چون آن‌ها را افکندند، به چشم مردم چنین نمودند که (آنها) به حرکت درآمده‌اند.
17:08 و مردم را به سبب جادویی که در چشمانشان کردند هراسان ساختند تا از عصاها و ریسمان‌ها ترسیدند، گمان آنکه آن‌ها مارها هستند؛ و جادوی بزرگ و عظیمی آوردند.
17:21 خلاصه‌ای از تفسیر طبری