از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 203 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (18-5) | سوره کهف | آیات (75) تا (98)

◉ 164 بازدید ⏱ 13:55 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار آن از سوی دکتر عقیل بن سالم شمری
0:13 سوره کهف
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 گفت: آیا به تو نگفتم که هرگز با من شکیبایی نخواهی کرد؟
0:30 گفت: اگر پس از این درباره چیزی از تو پرسیدم، مرا همراهی مکن؛ از جانب من عذری به تو رسیده است.
0:44 آن دانا به موسی گفت: آیا به تو نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی بر کارهایی که می‌بینی و از حقیقت آنها آگاه نیستی، شکیبا باشی؟
0:54 موسی به او گفت: اگر این بار دیگر از چیزی پرسیدم، پس از آن از من جدا شو؛ به راستی از جانب من عذر (کافی) در این کار به تو رسیده است.
1:25 پس موسی و آن دانا به راه افتادند، تا آن‌گاه که به اهل شهر(ی) رسیدند و از اهل آن خوراک خواستند، اما آنان از پذیرایی ایشان سر باز زدند و از میزبانی ایشان امتناع کردند.
1:47 در آن شهر دیواری یافتند که می‌خواست فرو ریزد؛ پس او آن را راست کرد تا استوار گشت.
1:55 موسی به همراه خود گفت: اگر می‌خواستی، می‌توانستی برای آن (کار) مزدی بگیری.
2:06 گفت: این جدایی میان من و توست؛ به زودی تو را از تأویل آنچه نتوانستی بر آن شکیبایی کنی آگاه می‌سازم.
2:17 همراه موسی گفت: سخن تو درست است؛ اگر می‌خواستی، می‌توانستی بر آن مزدی بگیری. (این) جدایی میان من و توست؛ به زودی تو را از سرانجام کارهایی که انجام دادم و نتوانستی در برابر پرسش از آنها شکیبا باشی، آگاه خواهم کرد.
2:35 اما کشتی، از آنِ بینوایانی بود که در دریا کار می‌کردند؛ پس خواستم آن را معیوب سازم، و پشت سرشان پادشاهی بود که هر کشتی را به زور می‌گرفت.
2:55 اما آنچه با کشتی کردم، از این روست که از آنِ گروهی بینوا بود که در دریا کار می‌کردند؛ پس خواستم آن را با سوراخ کردن معیوب کنم، و پیش روی ایشان پادشاهی بود که هر کشتی سالم را به زور می‌گرفت و کشتی معیوب را رها می‌کرد.
3:15 و اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند؛ پس ترسیدیم که او آنان را به سرکشی و کفر وادارد.
3:26 پس خواستیم که پروردگارشان به جای او فرزندی بهتر از او، پاک‌تر و مهربان‌تر به ایشان بدهد.
3:36 و اما آن نوجوان، روزی که نهاده شد کافر بود، و پدر و مادرش مؤمن بودند؛ پس دانستیم که او آنان را به سرکشی و گردن‌کشی بر خدا و کفر به او دچار خواهد کرد.
3:49 پس خواستیم که پروردگارشان به جای آن نوجوان، کسی را به آنان بدهد که در صلاح و دین بهتر و به پدر و مادر خود مهربان‌تر و نیکوکارتر از آن کشته‌شده باشد.
4:01 و اما آن دیوار، از آنِ دو یتیم نوجوان در شهر بود و گنجی زیر آن برای ایشان بود، و پدرشان مردی صالح بود؛ پس پروردگارت خواست که آن دو به رشد کامل خود برسند و گنجشان را بیرون آورند، به رحمتی از جانب پروردگارت.
4:32 و آنچه من انجام دادم، از روی رأی خودم نبود؛ این است تأویل آنچه نتوانستی بر آن شکیبایی کنی.
4:42 و اما آن دیواری که برپا کردم، از آنِ دو نوجوان یتیم در شهر بود، و زیر آن مالی پنهان‌شده بود، و پدرشان مردی صالح بود.
4:55 پس پروردگارت خواست که آن دو به توان و نیروی خود برسند و آنگاه گنج پنهان‌شده زیر دیواری را که برپا کردم بیرون آورند.
5:06 این کار را به رحمت پروردگارت درباره دیوار کردم، برای آن دو یتیم.
5:11 و آنچه دیدی که من انجام دادم، ای موسی، همه‌اش از رأی خودم و از روی میل شخصی نبود.
5:18 بلکه آن را به فرمان الله که به من امر کرد، انجام دادم.
5:22 این است آنچه برای تو از آن دلایلی که به سبب آنها کارهایی را که بر من ناپسند شمردی انجام دادم، بازگو کردم.
5:30 و این کارها در حقیقت درست و بر جای خود بود.
5:33 و در پایان به صواب و نیکی منتهی می‌شد.
5:36 (کارهایی) که نتوانستی در برابر ترک پرسش و انکار آنها شکیبا باشی.
5:43 و از تو درباره ذوالقرنین می‌پرسند.
5:48 بگو: به زودی از او برای شما خبری خواهم خواند.
6:06 ما او را در زمین قدرت دادیم و از هر چیزی وسیله‌ای به او عطا کردیم.
6:15 پس او راهی را دنبال کرد.
6:20 تا آنگاه که به جایگاه غروب خورشید رسید، دید که آن در چشمه‌ای گل‌آلود فرو می‌رود.
6:34 و نزد آن (چشمه) گروهی را یافت.
6:39 گفتیم: ای ذوالقرنین، یا آنان را عذاب کنی و یا با ایشان رفتاری نیکو در پیش گیری.
6:48 تا آن‌گاه که ذوالقرنین به جایگاه غروب خورشید رسید و آن را دید که در چشمه‌ای از آب گرم و گل فرو می‌رود.
7:01 و نزد آن (چشمه) گروهی را یافت.
7:04 گفتیم: ای ذوالقرنین، یا آنان را بکشی، زیرا آنان به اقرار به یگانگی الله درنیامده‌اند.
7:11 و یا آنان را اسیر کنی و به هدایت آموزشان دهی و راه رشد را به ایشان بنمایانی.
7:18 گفت: اما هر که ستم کند، به زودی او را عذاب خواهیم کرد، سپس به سوی پروردگارش بازگردانده می‌شود و او را عذابی سخت خواهد داد.
7:35 و اما هر که ایمان آورد و کار شایسته کرد، برای او پاداش نیکوست.
7:43 و از فرمان خود به او آسانی خواهیم گفت.
7:48 گفت: اما کسی که کفر ورزد، او را خواهیم کشت؛ سپس به سوی الله بازگردانده می‌شود و او را عذابی بزرگ خواهد کرد.
7:57 و آن عذاب دوزخ است.
8:00 و اما کسی از ایشان که الله را تصدیق کند و یگانه بداند و به فرمانبرداری او عمل کند،
8:05 نزد الله پاداش نیکو در برابر ایمانش خواهد داشت.
8:10 و ما در دنیا به او آنچه را میسر است از آموختن آنچه او را به الله نزدیک کند، خواهیم آموخت.
8:16 و سخن را با او نرم خواهیم گفت.
8:20 سپس راهی را دنبال کرد.
8:23 تا آنگاه که به جایگاه طلوع خورشید رسید، دید که بر قومی می‌تابد که برای ایشان در برابر آن هیچ پوششی قرار نداده بودیم.
8:35 چنین بود، و ما به آنچه نزد او بود آگاهی داشتیم.
8:41 سپس ذوالقرنین رفت و راه‌ها و منزلگاه‌هایی را در زمین پیمود.
8:46 تا آنگاه که به جایگاه طلوع خورشید رسید.
8:49 و ذوالقرنین دید که خورشید بر گروهی می‌تابد که برای آنان در برابر آن پوششی قرار نداده بودیم.
8:56 و این به آن سبب بود که سرزمین ایشان نه کوهی داشت و نه درختی.
9:00 و زمین آنان بنایی را تحمل نمی‌کرد تا در خانه‌ها سکونت گزینند.
9:04 بلکه آنان در آب‌ها فرو می‌رفتند یا در تونل‌ها پنهان می‌شدند.
9:09 سپس راهی را دنبال کرد تا به جایگاه طلوع خورشید رسید.
9:13 همان‌گونه که راهی را دنبال کرد و به جایگاه غروب خورشید رسید.
9:17 و ما به آنچه نزد جایگاه طلوع خورشید است، آگاهی کامل داشته‌ایم.
9:21 چیزی از آن گروه‌ها و احوال و اسباب آنان بر ما پوشیده نیست.
9:26 و نیز از دیگران چیزی (بر ما پوشیده) نیست.
9:30 سپس راهی را دنبال کرد تا آن‌گاه که به میان دو سد رسید، و در پشت آن دو گروهی را یافت که نزدیک نبود سخنی را بفهمند.
9:44 سپس راه‌ها و منزلگاه‌ها را پیمود و راه‌هایی را در پیش گرفت، تا آن‌گاه که به دو کوه رسید که میان آن دو را بسته بود.
9:52 و در پشت آن دو سد گروهی را یافت که سخن هیچ گوینده‌ای را جز زبان خودشان نمی‌فهمیدند.
10:00 گفتند: ای ذوالقرنین، یأجوج و مأجوج در زمین فساد می‌کنند؛ آیا برای تو خراجی قرار دهیم بر این شرط که میان ما و ایشان سدی بسازی؟
10:19 گفتند: ای ذوالقرنین، یأجوج و مأجوج، که دو امت‌اند و از آن سوی سد هستند، به زودی در زمین فساد خواهند کرد؛ آیا برای تو مزدی قرار دهیم تا میان ما و یأجوج و مأجوج مانعی بسازی که ما را از ایشان جدا کند و از بیرون آمدنشان به سوی ما جلوگیری نماید؟
10:41 گفت: آنچه پروردگارم مرا در آن توانایی داده بهتر است؛ پس مرا با نیرویی یاری کنید تا میان شما و ایشان دیواری برپا کنم.
10:57 ذوالقرنین گفت: آنچه پروردگارم در آن به من قدرت داده، میان شما و این گروه با ساختن سدی که خواستید، بهتر از آن است که شما بخواهید و مزدی که پیشنهاد می‌کنید برای آن بپردازید؛ پروردگارم آن (کار) را برای من آسان کرد و مرا بر آن توانا ساخت.
11:15 ولی مرا با کارگرانی که در ساختن و کار نیکو باشند یاری دهید تا میان شما و یأجوج و مأجوج دیواری بسازم که از آن سد محکم‌تر و استوارتر باشد.
11:45 ذوالقرنین گفت: پاره‌های آهن را برای من بیاورید. تا آن‌گاه که میان دو کوه را یکسان کرد با آنچه میان آن دو از پاره‌های آهن قرار داد، گفت: بر این پاره‌های آهن آتش بدمید؛ پس دمیدند تا آن‌گاه که آن را (چون) آتش گرداند. گفت: مس گداخته برای من بیاورید تا بر آن بریزم.
12:17 پس یأجوج و مأجوج نتوانستند از آن سد که ذوالقرنین میان ایشان و آن مردمانِ آن‌سوی قرار داده بود، بالا روند، و نتوانستند آن را از پایین سوراخ کنند.
12:49 و چون ذوالقرنین دید که یأجوج و مأجوج نمی‌توانند بر آنچه ما از سد ساخته‌ایم بالا روند و نمی‌توانند آن را سوراخ کنند، گفت: این همان است که ساختم و استوار کردم؛ رحمتی است از جانب پروردگارم که به آن مردمان آن‌سوی سد رحم کرد؛ پس با رحمت خویش مرا یاری داد تا آن را ساختم و استوار کردم.
13:17 و چون وعده پروردگارم فرا رسد که آن را برای ظهور این امت و بیرون آمدنشان هنگامی معین قرار داده، آن را با زمین یکسان می‌کند و سد را فرو می‌ریزد، و وعده پروردگارم که به بندگانش داده، حق است. و آن گروه (یأجوج و مأجوج) خلف وعده نمی‌کند (و وعده‌اش تخلف‌ناپذیر است).