از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 270 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (16-6) | سوره نحل | آیات (111) تا (128)

◉ 173 بازدید ⏱ 14:08 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتر عقیل بن سالم شمری
0:14 سوره نحل
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 روزی که هر کسی می‌آید و از خود دفاع می‌کند
0:30 و به هر کسی آنچه کرده است تمام داده می‌شود، و آنان ستم نمی‌شوند
0:42 همانا پروردگارت پس از آن آمرزنده و مهربان است؛ روزی که هر کسی می‌آید و از خویشتن مجادله می‌کند
0:49 و به‌سبب آنچه در دنیا پیش فرستاده، از آن (کارها) حجت می‌آورد، از نیکی یا بدی
0:54 و به هر کس آنچه در دنیا از طاعت و معصیت کرده است تمام داده می‌شود
0:59 و با آنان جز آنچه سزاوارش هستند، و به‌سبب آنچه از نیکی یا بدی پیش فرستاده‌اند، رفتار نمی‌شود
1:07 و الله مثالی زد: شهری که امن و آرام بود
1:22 روزی‌اش از هر جا به فراوانی به آن می‌رسید؛ پس به نعمت‌های الله ناسپاسی کردند، و الله لباس گرسنگی و ترس را به آنان چشانید، به سبب آنچه می‌کردند
1:48 و الله برای مکه که ساکنانش اهل شرک به الله بودند، مثل زد
1:54 آن همان شهری است که امن بود و بر اهلش هجوم نمی‌آوردند
1:59 شهری که اهلش در آن ساکن بودند و نیازی به کوچ کردن نداشتند
2:05 معیشت‌شان از هر سو فراوان و گسترده به آنان می‌رسید
2:11 پس اهل این شهر به نعمت‌های الله که بر آنان ارزانی شده بود، کفر ورزیدند
2:17 پس الله لباس گرسنگی را به اهل این شهر چشانید
2:21 و آن گرسنگی‌ای بود که آزارش با اجسام آنان درآمیخت، همچون لباسی که بر تن باشد
2:27 و ترس را از سپاهک‌های رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم که پیرامون آنان می‌گشتند، به آنان چشانید
2:34 به‌سبب آنچه از کفر به نعمت‌های الله می‌کردند
2:38 و آیات او را انکار می‌کردند و رسولش را تکذیب می‌نمودند
2:43 و به یقین پیامبری از خودشان به سوی آنان آمد، پس او را تکذیب کردند، و عذاب آنان را فرو گرفت در حالی که ستمکار بودند
2:58 و به یقین، رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از خودِ آنان که او را می‌شناختند، به سوی اهل این شهر آمد
3:06 پس او را تکذیب کردند و آنچه را از جانب الله برایشان آورده بود، نپذیرفتند
3:11 پس عذاب، ایشان را از لباس گرسنگی و ترس فروگرفت، در حالی که مشرک بودند
3:18 پس از آنچه الله به شما روزی داده، حلال و پاکیزه بخورید، و نعمت الله را سپاس گویید اگر تنها او را می‌پرستید
3:38 ای مردم، از آنچه الله از چهارپایان به شما روزی داده، حلال و پاکیزه بخورید
3:45 و الله را بر نعمت‌هایی که به شما ارزانی داشته سپاس گویید، در حلال دانستن آنچه برایتان حلال کرده
3:52 و بر غیر آن از نعمت‌هایش، اگر الله را می‌پرستید و در آنچه شما را امر و نهی می‌کند، فرمانبرداری‌اش می‌کنید
4:15 پس کسی که ناچار شود، در حالی که نه سرکش است و نه تجاوزگر، پس بی‌گمان الله آمرزنده و مهربان است
4:27 ای مردم، الله بر شما جز مردار و خون و گوشت خوک را حرام نکرده است
4:34 و آنچه برای بت‌ها ذبح شود و نام غیر الله بر آن برده شود
4:39 پس هر که به آن یا به چیزی از آن، به سبب گرسنگی‌ای ناچار شود، در حالی که نه سرکش است و نه متجاوز، (بخورد)، پس الله آمرزنده و مهربان است
4:47 همانا الله پرده‌پوش است؛ بر او نیست که به‌خاطر خوردن آن در حال ضرورت، مؤاخذه‌اش کند، و نسبت به او مهربان است که او را بر آن عقوبت دهد
5:09 بر الله دروغ بستند؛ بی‌گمان کسانی که بر الله دروغ می‌بندند رستگار نمی‌شوند
5:21 بهره‌ای اندک است و برای آنان عذابی دردناک خواهد بود
5:31 و به‌سبب آنکه زبان‌هایتان دروغ می‌گوید، نگویید: این حلال است و آن حرام، از آنچه الله از خوراکی‌ها به بندگانش روزی داده، تا بر الله دروغ ببندید
5:37 آن دروغی است که به الله بسته‌اید
5:45 همانا کسانی که بر الله دروغ‌های بی‌پایه می‌بندند و سخن می‌سازند، در دنیا جاودانه نمی‌مانند و در آن باقی نمی‌مانند
5:54 آنان در دنیا جز اندکی بهره نمی‌برند، سپس بازگشتشان و سرانجامشان به سوی ماست، و برای دروغ‌گویی‌شان عذابی دردناک است
6:05 و بر یهودیان آنچه را پیش‌تر برای تو بیان کردیم حرام کردیم، و ما به آنان ستم نکردیم، بلکه خودشان به خویش ستم می‌کردند
6:23 و پیش از تو، ای محمد، بر یهودیان هر ناخن‌دار را حرام کردیم
6:28 و از گاو و گوسفند، چربی‌های آنها را بر ایشان حرام کردیم، جز آنچه بر پشت‌هایشان یا روده‌ها باشد، یا آنچه با استخوان آمیخته است
6:38 و ما به سبب حرام کردن آن بر آنان، ستمی بر ایشان روا نداشتیم، بلکه خودشان با نافرمانی الله بر خویش ستم می‌کردند، پس این (کار) عقوبت الله را برایشان به ارث گذاشت
7:00 سپس پس از آن توبه کردند و اصلاح نمودند، بی‌گمان پروردگارت پس از آن آمرزنده و مهربان است
7:21 همانا پروردگارت برای کسانی که الله را نافرمانی کردند و از روی نادانی مرتکب معصیت الله شدند، سپس به طاعت الله بازگشتند و بر آن پشیمان شدند
7:31 پس از آنکه آنچه از ارتکاب معصیت از ایشان گذشته بود، گذشت؛ همانا پروردگارت، ای محمد، پس از توبه‌شان، آمرزنده و مهربان است
7:51 و حنیف‌وار، حنیف‌وار (گرایش داشت)، و از مشرکان نبود؛ شکرگزار نعمت‌های او بود؛ او را برگزید و به راه راست هدایت کرد
8:22 و هیچ‌چیز را با الله شریک نمی‌کرد، و شکر الله را برای نعمتی که به او داده بود، خالص می‌گزارد؛ او را برگزید و برای دوستی‌اش انتخاب کرد، و به راه راست رهنمون شد
8:36 و در دنیا نیکی‌اش را به او دادیم، و بی‌گمان او در آخرت از شایستگان است
8:49 و به ابراهیم، به‌سبب فرمانبرداری‌اش برای الله و شکرگزاری‌اش برای نعمت‌هایش، یاد نیکی بخشیدیم که بر روزگاران باقی است
8:58 و همانا او در سرای آخرت، روز قیامت، از کسانی است که کارش نزد الله نیکو باشد
9:07 سپس به تو وحی کردیم که از آیین ابراهیم، حنیف، پیروی کن، و او از مشرکان نبود
9:21 سپس ای محمد به تو وحی کردیم و گفتیم: از آیین ابراهیم، آیین حنیفی تسلیم‌شده، پیروی کن؛ همان دینی که ابراهیم بر آن بود
9:33 بیزار از بت‌ها و همتایانی که قومت می‌پرستند، همچنان که ابراهیم از آنها بیزاری جست
9:42 همانا شنبه‌گرفتن تنها بر کسانی مقرر شد که درباره آن اختلاف کردند، و بی‌گمان پروردگارت روز قیامت میان آنان درباره آنچه در آن اختلاف می‌کردند داوری خواهد کرد
10:01 ای مردم، الله تعظیم روز شنبه را جز بر کسانی که در آن اختلاف کردند واجب نکرده است؛ پس برخی از آنان گفتند:
10:09 آن بزرگ‌ترین روزهاست، زیرا الله تعالی آفرینش اشیا را روز جمعه به پایان برد، سپس روز شنبه را آرامش‌گاه گرفت
10:18 و دیگران گفتند: بلکه بزرگ‌ترین روزها روز یکشنبه است، زیرا آن روزی است که آفرینش اشیا در آن آغاز شد؛ پس آن را برگزیدند
10:28 و تعظیم روز جمعه را که الله بر ایشان واجب کرده بود، ترک کردند و آن را حلال شمردند
10:35 و همانا پروردگارت، ای محمد، میان این مختلفان در حلال یا حرام دانستن شنبه، در بازگشتشان به سوی او در روز قیامت داوری خواهد کرد
10:46 پس در آن و در غیر آن از آنچه در آن اختلاف داشتند، به حق و عدل میان ایشان حکم خواهد کرد
11:06 بی‌گمان پروردگارت به کسی که از راه او گمراه شده داناتر است، و او به راه‌یافتگان داناتر است
11:36 و با ایشان به شیوه‌ای که بهتر از دیگر شیوه‌هاست مجادله کن؛ از آنچه آبرویت را با آن آزرده‌اند درگذر
11:45 همانا پروردگارت، ای محمد، به کسی که از راه راست منحرف شده داناتر است، و به کسی که از ایشان در راه راست و جادّه حق گام برمی‌داشت نیز داناتر است
11:56 و او همه آنان را در هنگام ورودشان بر او، پاداش‌شان را خواهد داد
12:08 و ای مؤمنان، اگر کیفر دادید کسی را که به شما ستم کرده و بر شما تعدی نموده، پس همانند آنچه با شما کرده، او را کیفر دهید
12:17 و اگر در برابر کیفر او شکیبایی ورزیدید و ستمی را که به شما رسیده، نزد الله به حساب آوردید، تا آنکه خود او کیفرش را بر عهده گیرد
12:27 شکیبایی در برابر کیفرش برای شکیبایان بهتر است، که آن را به حساب آورده و در پی پاداش الله‌اند
12:36 و صبر کن، و صبرت جز به الله نیست، و بر آنان اندوه مخور، و از نیرنگی که می‌کنند در تنگی مباش
12:46 ای محمد، بر آنچه از آزار در راه الله به تو رسیده، شکیبایی کن؛ و شکیبایی تو جز به یاری و توفیق الله نیست
12:55 و بر این مشرکانی که تو را تکذیب می‌کنند، اندوهگین مباش
13:00 و سینه‌ات به سبب آنچه با فریب در سینه‌ات نیرنگ می‌زنند، تنگ نشود
13:05 و سینه‌ات به سبب آنچه با فریب در سینه‌ات نیرنگ می‌زنند، نهاده نشود
13:09 و بر این مشرکانی که تو را تکذیب می‌کنند، اندوهگین مباش
13:14 و سینه‌ات به سبب آنچه با فریب در بازداشتن از راه الله نیرنگ می‌زنند، تنگ نشود؛ (از آنان) هر که بخواهد به تو ایمان آورد
13:21 و آنچه را الله به سوی تو فرو فرستاده، تصدیق کند
13:26 بی‌گمان الله با کسانی است که پرهیزگاری کردند و کسانی که نیکوکارند
13:36 همانا الله، ای محمد، با کسانی است که از حرام‌های او پرهیز کردند، پس از آن اجتناب ورزیدند
13:42 و از عقوبت او بر آن بیم داشتند
13:44 و او با کسانی است که واجبات او را نیکو رعایت می‌کنند و حقوق او را به‌پا می‌دارند
13:50 و به طاعتی که به آن امر کرده و از آنچه نهی کرده، پایبند باشند