از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 307 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (2-19) | سوره بقره | آیات (272) تا (282)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهای از تفسیر طبری
0:08
این خلاصه را دکتور عقیل بن سالم الشمری گردآوری کرده است
0:13
سوره بقره
0:17
بسم الله الرحمن الرحیم
0:23
«نیست بر تو هدایت ایشان، لیکن الله هر که را بخواهد هدایت میکند»
0:32
«و هر آنچه از خیر انفاق کنید، به سود خودتان است»
0:40
«و انفاق نمیکنید مگر برای طلب خشنودی الله»
0:47
«و هر آنچه از خیر انفاق کنید، به شما بازپرداخت میشود و شما ستم نمیبینید»
0:57
ای محمد، هدایت مشرکان به سوی اسلام بر عهده تو نیست
1:01
پس صدقه نافله را از آنان بازمدار
1:04
و از آن مال به ایشان مده تا برای ورود به اسلام، به آن نیازمند شوند
1:08
بلکه الله است که هر کس از آفریدگانش را بخواهد به سوی اسلام هدایت میکند
1:13
و آنان را به آن توفیق میدهد
1:15
پس صدقه را از ایشان دریغ مدار
1:17
و هر مالی را که صدقه دهید، به سود خود شماست
1:21
تا در هنگام نیازتان در معادتان ذخیرهای برای شما باشد
1:26
و هر مالی را که صدقه دهید، شما آن را ادا میکنید
1:30
تا پاداش آن کامل و وافی به شما بازگردد
1:34
زیرا شما به پاداش آن ستم نمیشوید
1:36
پس آن را کاهش نمیدهید و از آن نمیکاهید
1:39
بلکه بر الله است که پاداشها و جزای شما را بر آن به تمامی بدهد
1:44
«برای فقیرانی که در راه الله بازداشته شدهاند و نمیتوانند در زمین سفر کنند»
1:59
«نادان ایشان را از خویشتنداری، توانگر میپندارد»
2:11
«ایشان را از نشانههایشان میشناسی؛ از مردم با اصرار چیزی نمیخواهند»
2:23
«و هر آنچه از خیر انفاق کنید، الله بدان داناست»
2:32
و هر مالی را که صدقه دهید
2:34
برای فقرایی است که جهادشان با دشمنشان، خودشان را محبوس کرده است
2:40
پس آنان خود را از تصرف بازمیدارند
2:42
پس نمیتوانند تصرفی کنند
2:45
و نمیتوانند در زمین رفتوآمد و در شهرها سفر کنند
2:49
برای طلب معیشت و جستن کسب و کار
2:52
نادان، به سبب کار و حال ایشان، آنان را به خاطر خویشتنداریشان از درخواست، توانگر میپندارد
2:58
ای محمد، آنان را با نشانه و آثارشان میشناسی که از مردم با اصرار چیزی نمیخواهند
3:05
و ای مردم، هر مالی را که انفاق کنید
3:08
به اهل ذمه خود، از روی تطوع، صدقه دهید
3:12
یا آن را بدهید، از آنچه پروردگارتان به دادن آن فرمان داده است
3:16
به فقرایی که در راه الله محصور شدهاند
3:20
از آنچه الله در اموالتان برای ایشان واجب کرده است
3:23
پس الله به این امر داناست
3:26
آن را برای شما میشمارد و ثوابش را نزد خود ذخیره میکند
3:29
تا بر همه آن، پاداشهایتان را به تمامی بدهد
3:33
و در معاد، جزای شما را بر آن بزرگ گرداند
3:49
«پس پاداش ایشان نزد پروردگارشان از آنِ ایشان است»
3:56
«پس پاداش ایشان نزد پروردگارشان از آنِ ایشان است»
4:01
«و نه بیمی بر ایشان است و نه ایشان اندوهگین میشوند»
4:06
آن کس که مالش را شب و روز انفاق میکند
4:09
چه در نهان و چه در آشکار
4:11
پس آن را برای طلب رضای الله و جستن ثوابش صدقه میدهد
4:15
پس برای او، مدت صدقهاش نزد پروردگارش برای او ذخیره میشود
4:19
تا آن را در معادش، روز برانگیخته شدنش، به او بدهد
4:23
و روز قیامت، بیمی از عقاب او بر وی نیست
4:27
و نه در هراسهای قیامتش
4:29
و او در هنگام ورود بر پروردگار، غمگین نمیشود
4:32
با دیدن بزرگواری عظیم الله
4:35
که آن را برای او آماده کرده است
4:37
در برابر آنچه در دنیا پشت سر گذاشته است
4:49
شیطان با تماس
4:52
«این به سبب آن است که گفتند: جز این نیست که داد و ستد همانند ربا است»
4:59
«و الله داد و ستد را حلال و ربا را حرام کرده است»
5:03
«پس هر که اندرزی از پروردگارش به او رسد و بازایستد»
5:12
«پس بازایستد، آنچه گذشته از آنِ اوست و کارش با الله است»
5:18
«و هر که بازگردد، آنان یاران دوزخاند»
5:25
ایشان در آن جاودانهاند
5:29
آنان که ربا میخورند
5:30
در آخرت از گورهایشان برنمیخیزند
5:33
«جز مانند برخاستن کسی که شیطان او را از تماس [با جنون] دیوانه کرده است»
5:37
پس او را از جنون به زمین میافکند
5:40
این همان است که یادآور شدیم که در روز قیامت به ایشان میرسد
5:44
از زشتی حالشان و هراس برخاستنشان از گورهایشان
5:48
از آن رو که در دنیا دروغ میگفتند و بر الله افترا میبستند
5:53
و میگفتند: جز این نیست که داد و ستدی که الله آن را برای بندگانش حلال کرده، همانند ربا است
5:58
و آن این است که کسانی که در جاهلیت از ربا میخوردند
6:03
هرگاه مال یکی از ایشان بر بدهکارش سررسید میشد
6:07
بدهکار میگفت:
6:08
مدت را برای من بیفزای تا من بر مالت بیفزایم
6:12
پس وقتی چنین میکردند، به آن دو گفته میشد:
6:15
این ربای حلال نیست
6:18
گفت:
6:19
چه در آغاز داد و ستد بر ما بیفزایی
6:22
یا هنگام سررسید مال، برای ما یکسان است
6:24
و الله سودهای تجارت و خرید و فروش را حلال کرد
6:28
و افزونی (ربا) را حرام نمود
6:30
پس هر کس که یادآوری و هشدار به او رسید
6:33
و از خوردن ربا بازایستاد
6:35
و از عمل به آن خودداری کرد
6:37
پس برای اوست آنچه خورده و گرفته و پیش از رسیدن اندرز و حرمت از پروردگارش گذشته است
6:43
و کار خورندهاش پس از رسیدن اندرز، با الله است، در حفظ و توفیقش
6:49
اگر بخواهد، او را از خوردنش نگاه میدارد و در بازایستادنش از آن استوار میگرداند
6:54
و اگر بخواهد، آن را بر او سخت میگیرد
6:56
و هر کس پس از تحریم، به خوردن ربا بازگردد
6:59
پس آنان اهل آتشاند
7:02
یعنی آتش جهنم، در آن جاودانهاند
7:13
الله ربا را نابود میکند و آن را از میان میبرد
7:17
و صدقات را برای صاحبانشان افزون میکند و آن را برایشان میافزاید
7:22
و الله هر گنهکار مصرّ بر کفر به پروردگارش را دوست ندارد که بر آن پایدار است
7:27
کسی که خوردن ربا و خوراندن آن را حلال میشمارد
7:30
گناهکاری که در گناه فرو رفته است، در آنچه از خوردن ربا و حرام از آن نهی شده است
7:44
برای کسانی که به الله و پیامبرش و آنچه از جانب پروردگارشان آورده ایمان آوردند
7:49
از تحریم ربا و خوردن آن و غیر آن
7:53
و کارهای شایسته انجام دادند و نماز را برپا داشتند
7:57
«و نماز برپا داشتند و زکات دادند؛ پاداش ایشان نزد پروردگارشان است»
8:03
«پاداش ایشان نزد پروردگارشان است و نه بیمی بر ایشان است و نه ایشان اندوهگین میشوند»
8:11
برای آنان [رخصت داده شد] که ربا را بگیرند و بخورند و چیزهای دیگر
8:14
و کارهای شایسته انجام دادند و نماز واجب را با حدود آن برپا داشتند و آن را با سنتهایش ادا کردند
8:21
و زکات واجب را که بر ایشان در اموالشان است پرداختند
8:25
پاداش آن از اعمال و ایمان و صدقههایشان برای آنان است
8:30
و در آن روز از کیفر او بیمی بر ایشان نیست، به سبب آنچه در گذشته از ایشان در دوران جاهلیتشان بوده است
8:37
و بر ترک آنچه در دنیا از خوردن ربا ترک کرده بودند اندوهگین نمیشوند
8:43
و آنان بر ترک آنچه در دنیا از آن ترک کردند [خشنود] هستند
8:46
به طلب خشنودی او در آخرت
8:49
پس به آنچه بر ترک آن وعده داده شده بودند، رسیدند
9:09
ای کسانی که به الله و پیامبرش ایمان آوردهاید
9:13
از الله بر جانهای خود بترسید
9:15
پس با اطاعت از او از او پروا کنید
9:17
و آنچه از سود بر سرمایههایتان باقی مانده است را که پیش از آنکه ربا بگیرید مال شما بود، رها کنید
9:26
اگر ایمان خود را با گفتار راستین کردهاید
9:29
و تصدیق خود را با زبانهایتان [و] با کردارهایتان [ثابت کردهاید]
9:39
ای فرزندان الله و پیامبرش
9:42
«و اگر توبه کنید، سرمایههای شما از آنِ شماست؛ نه ستم میکنید و نه ستم دیده میشوید»
9:49
پس اگر آنچه از ربا باقی مانده است را رها نکنید
9:53
بدانید که این جنگی از جانب الله است
9:57
و اگر توبه کنید و خوردن ربا را ترک نمایید
10:00
سرمایههایتان از وامهایی که بر مردم دارید، برای شماست
10:05
جز آن افزایشی که پدید آوردهاید
10:07
نه ستم میکنید با گرفتن سرمایههایتان
10:11
و نه وامدهندهای که آن را به شما میدهد، حق شما را بر او کم میکند
10:16
زیرا آنچه بر سرمایههایتان افزوده شده، حق شما نبوده است
10:21
«و اگر [بدهکار] تنگدست باشد، پس تا گشایش مهلتی دهید»
10:28
«و اینکه صدقه دهید، برای شما بهتر است»
10:33
اگر بدانید
10:38
و اگر از وامدهندگان شما کسی تنگدست باشد
10:42
[باید] سرمایههایتان را که پیش از ربا بر آنان داشتید [مطالبه کنید]
10:45
پس تا گشایشش مهلت دهید
10:48
و اینکه سرمایههایتان را بر این تنگدست ببخشید
10:52
برای شما بهتر است از اینکه او را تا گشایش مهلت دهید
10:56
اگر جایگاه فضیلت صدقه را بدانید
11:00
و آنچه الله از پاداش برای کسی که از وامدار تنگدست خود چشم بپوشد واجب کرده است
11:22
و ای مردم، بترسید از روزی که در آن به سوی الله بازگردانده میشوید
11:26
پس با گناهانی که شما را هلاک میکند روبهرو میشوید
11:29
یا با رسواییهایی که شما را خوار میکند
11:32
پس پردههای شما دریده میشود
11:34
سپس در آن روز به هر کس آنچه را که کرده است تمام داده میشود
11:37
بر آنچه از کار بد و نیک پیش فرستاده و به دست آورده است
11:41
در آن روز هیچ گناه کوچک یا بزرگی را فروگذار نمیکند
11:44
از کار خیر و شر، مگر آنکه حاضر شده است
11:47
و بر ایشان ستم نمیشود
11:49
و چگونه ستم شود کسی که به بدی همانند آن کیفر داده میشود
11:53
و به نیکی ده برابر آن پاداش داده میشود
11:56
نه چنین است، بلکه این عدل بر توست ای بدکار
11:59
و بر تو بخشش شده و فزونی و کاملتر داده شده است
12:02
ای نیکوکار
12:28
نویسنده باید به عدالت بنویسد
12:31
«و نباید نویسندهای خودداری کند از اینکه بنویسد»
12:35
همانگونه که الله او را آموخته است
12:38
«پس باید بنویسد و آن کس که حق بر عهدهاش است، املا کند»
12:42
و باید از الله، پروردگارش، پروا کند
12:48
و چیزی از آن را کم نکند
12:51
«پس اگر آن کس که حق بر عهدهاش است»
12:55
سفیه یا ناتوان باشد
12:57
یا نتواند املا کند
13:05
پس سرپرستش به عدالت املا کند
13:09
«و دو گواه از مردان خود به گواهی گیرید»
13:13
«پس اگر دو مرد نباشند»
13:16
پس یک مرد و دو زن [گواه باشند]
13:20
از کسانی که از گواهان میپسندید
13:28
تا اگر یکی از آن دو [زن] به فراموشی افتاد
13:35
یکی از آن دو، دیگری را یادآوری کند
13:38
و گواهان نباید خودداری کنند
13:42
هرگاه فراخوانده شوند
13:44
«و از نوشتن آن ملول نشوید»
13:47
«خرد باشد یا بزرگ، تا سررسید آن»
13:51
«این نزد الله عادلانهتر است»
13:55
و برای گواهی استوارتر است
13:59
و نزدیکتر است به اینکه دچار شک نشوید
14:02
«مگر آنکه داد و ستدی حاضر و دستبهدست باشد»
14:12
که آن را میان خود دست به دست میگردانید
14:16
که آن را میان خود دست به دست میگردانید
14:18
پس بر شما گناهی نیست
14:21
که آن را ننویسید
14:23
و هرگاه با هم داد و ستد میکنید گواه بگیرید
14:27
«و نباید به نویسنده و نه به گواه زیانی رسانده شود»
14:36
و اگر چنین کنید
14:38
پس این کار نافرمانی شماست
14:43
و از الله پروا کنید
14:46
و الله به شما میآموزد
14:50
«و الله به هر چیزی داناست»
14:55
ای کسانی که به الله و پیامبرش ایمان آوردهاید
14:59
هرگاه با وام داد و ستد کردید یا با آن تا زمانی معین خرید و فروش نمودید، آن زمانی که میان خود تعیین کردهاید
15:06
پس وامی را که به یکدیگر دادهاید تا سررسیدی معین، از فروش یا قرض بنویسید
15:12
و باید نویسندهای میان شما به عدالت و انصاف این وامنامه را بنویسد
15:16
به گونهای که حق را کم یا زیاد نکند و چیزی از آن را نکاهد
15:20
پس نویسنده بنویسد
15:22
و آنکه وام بر عهده اوست باید املا کند آنچه از وام بر عهده اوست
15:26
و باید از الله، پروردگارش، پروا کند
15:31
پس از کیفر او بترسد و از حق کسی که حق با اوست چیزی را کم نکند
15:36
و اگر کسی که حق بر عهده اوست از پرداخت آن ناتوان باشد، از حسنات خود [پرداخت شود]
15:41
یا اینکه از گناهان او [بر دوش دیگری] نهاده شود
15:44
و اگر وامگیرنده، که مال بر عهده اوست، در امر درست نادان باشد، پس سرپرستش به عدالت بر کاتب املا کند
15:51
یا ناتوان باشد یا نتواند کتاب را املا کند
15:55
ولی باید با عدالت املا کند.
15:58
و بر حقوق خود دو گواه بگیرید،
16:02
از مردان آزاد مسلمانِ خودتان، نه از بردگانتان،
16:06
و نه از آزادان کافر.
16:09
پس اگر دو مرد نبودند،
16:11
پس یک مرد و دو زن باشند که به گواهی راضی باشید،
16:15
از میان عادلانی که دین و صلاحشان پسندیده باشد؛
16:18
تا اگر یکی از آن دو زن فراموش کرد، دیگری یادآوری کند.
16:22
و گواهان نباید از پاسخ دادن سر باز زنند، هرگاه برای ادای گواهی و تحمّل آن نزد صاحب قدرت یا حاکم فراخوانده شوند.
16:30
و ای کسانی که بهوامدادن به مردم تا مدتی معیّن معامله میکنید، ملول نشوید.
16:35
اینکه آن را، چه اندک باشد و چه بسیار، تا سر مدّت آن بنویسید.
16:39
زیرا نوشتن برای مدّت و مال، دقیقتر است.
16:43
این است نوشتن وام تا سر مدّت آن.
16:46
این نزد الله عادلانهتر است،
16:48
و برای گواهی استوارتر،
16:50
و نزدیکتر است به اینکه در گواهی شک نکنید.
16:53
مگر آنکه داد و ستدی نقدی و حاضر باشد که دست به دست میشود؛
16:58
در این صورت بر شما گناهی نیست که نوشتن آن را ترک کنید.
17:03
و گواه بگیرید، هرگاه داد و ستد کردید،
17:08
و هیچیک از نویسنده و گواه آسیب نبیند،
17:11
زیرا هر یک از فروشنده و خریدار، باید پیش از جدایی آنچه را برایش واجب است دریافت کند.
17:14
و بر کوچک و بزرگ معاملههایتان گواه بگیرید.
17:19
این [کار] نزد الله عادلانهتر است و برای گواهی استوارتر.
17:23
و نباید به نویسنده و گواه آسیب رسانده شود.
17:28
و اگر چنین کنید، همانا این گناه و نافرمانی است.
17:34
و از الله بترسید و الله شما را تعلیم میدهد.
17:39
و الله به هر چیزی داناست.
17:43
...
17:46
«و از الله بترسید ای داد و ستدکنندگان، در [آنچه در] نوشته و گواهان، که به ایشان زیان نرسانید»
17:52
«و [بترسید] در غیر آن از حدود الله، که آن را ضایع کنید»
17:56
«و الله آنچه را بر شما واجب است و آنچه را به سود یا زیان شماست بیان میکند، پس بدان عمل کنید»
18:01
«و الله به هر چیزی از اعمال شما و غیر آن داناست»
18:05
...