از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 307 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (2-19) | سوره بقره | آیات (272) تا (282)

◉ 317 بازدید ⏱ 18:20 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 این خلاصه را دکتور عقیل بن سالم الشمری گردآوری کرده است
0:13 سوره بقره
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 «نیست بر تو هدایت ایشان، لیکن الله هر که را بخواهد هدایت می‌کند»
0:32 «و هر آنچه از خیر انفاق کنید، به سود خودتان است»
0:40 «و انفاق نمی‌کنید مگر برای طلب خشنودی الله»
0:47 «و هر آنچه از خیر انفاق کنید، به شما بازپرداخت می‌شود و شما ستم نمی‌بینید»
0:57 ای محمد، هدایت مشرکان به سوی اسلام بر عهده تو نیست
1:01 پس صدقه نافله را از آنان بازمدار
1:04 و از آن مال به ایشان مده تا برای ورود به اسلام، به آن نیازمند شوند
1:08 بلکه الله است که هر کس از آفریدگانش را بخواهد به سوی اسلام هدایت می‌کند
1:13 و آنان را به آن توفیق می‌دهد
1:15 پس صدقه را از ایشان دریغ مدار
1:17 و هر مالی را که صدقه دهید، به سود خود شماست
1:21 تا در هنگام نیازتان در معادتان ذخیره‌ای برای شما باشد
1:26 و هر مالی را که صدقه دهید، شما آن را ادا می‌کنید
1:30 تا پاداش آن کامل و وافی به شما بازگردد
1:34 زیرا شما به پاداش آن ستم نمی‌شوید
1:36 پس آن را کاهش نمی‌دهید و از آن نمی‌کاهید
1:39 بلکه بر الله است که پاداش‌ها و جزای شما را بر آن به تمامی بدهد
1:44 «برای فقیرانی که در راه الله بازداشته شده‌اند و نمی‌توانند در زمین سفر کنند»
1:59 «نادان ایشان را از خویشتن‌داری، توانگر می‌پندارد»
2:11 «ایشان را از نشانه‌هایشان می‌شناسی؛ از مردم با اصرار چیزی نمی‌خواهند»
2:23 «و هر آنچه از خیر انفاق کنید، الله بدان داناست»
2:32 و هر مالی را که صدقه دهید
2:34 برای فقرایی است که جهادشان با دشمنشان، خودشان را محبوس کرده است
2:40 پس آنان خود را از تصرف بازمی‌دارند
2:42 پس نمی‌توانند تصرفی کنند
2:45 و نمی‌توانند در زمین رفت‌وآمد و در شهرها سفر کنند
2:49 برای طلب معیشت و جستن کسب و کار
2:52 نادان، به سبب کار و حال ایشان، آنان را به خاطر خویشتن‌داری‌شان از درخواست، توانگر می‌پندارد
2:58 ای محمد، آنان را با نشانه و آثارشان می‌شناسی که از مردم با اصرار چیزی نمی‌خواهند
3:05 و ای مردم، هر مالی را که انفاق کنید
3:08 به اهل ذمه خود، از روی تطوع، صدقه دهید
3:12 یا آن را بدهید، از آنچه پروردگارتان به دادن آن فرمان داده است
3:16 به فقرایی که در راه الله محصور شده‌اند
3:20 از آنچه الله در اموالتان برای ایشان واجب کرده است
3:23 پس الله به این امر داناست
3:26 آن را برای شما می‌شمارد و ثوابش را نزد خود ذخیره می‌کند
3:29 تا بر همه آن، پاداش‌هایتان را به تمامی بدهد
3:33 و در معاد، جزای شما را بر آن بزرگ گرداند
3:49 «پس پاداش ایشان نزد پروردگارشان از آنِ ایشان است»
3:56 «پس پاداش ایشان نزد پروردگارشان از آنِ ایشان است»
4:01 «و نه بیمی بر ایشان است و نه ایشان اندوهگین می‌شوند»
4:06 آن کس که مالش را شب و روز انفاق می‌کند
4:09 چه در نهان و چه در آشکار
4:11 پس آن را برای طلب رضای الله و جستن ثوابش صدقه می‌دهد
4:15 پس برای او، مدت صدقه‌اش نزد پروردگارش برای او ذخیره می‌شود
4:19 تا آن را در معادش، روز برانگیخته شدنش، به او بدهد
4:23 و روز قیامت، بیمی از عقاب او بر وی نیست
4:27 و نه در هراس‌های قیامتش
4:29 و او در هنگام ورود بر پروردگار، غمگین نمی‌شود
4:32 با دیدن بزرگواری عظیم الله
4:35 که آن را برای او آماده کرده است
4:37 در برابر آنچه در دنیا پشت سر گذاشته است
4:49 شیطان با تماس
4:52 «این به سبب آن است که گفتند: جز این نیست که داد و ستد همانند ربا است»
4:59 «و الله داد و ستد را حلال و ربا را حرام کرده است»
5:03 «پس هر که اندرزی از پروردگارش به او رسد و بازایستد»
5:12 «پس بازایستد، آنچه گذشته از آنِ اوست و کارش با الله است»
5:18 «و هر که بازگردد، آنان یاران دوزخ‌اند»
5:25 ایشان در آن جاودانه‌اند
5:29 آنان که ربا می‌خورند
5:30 در آخرت از گورهایشان برنمی‌خیزند
5:33 «جز مانند برخاستن کسی که شیطان او را از تماس [با جنون] دیوانه کرده است»
5:37 پس او را از جنون به زمین می‌افکند
5:40 این همان است که یادآور شدیم که در روز قیامت به ایشان می‌رسد
5:44 از زشتی حالشان و هراس برخاستنشان از گورهایشان
5:48 از آن رو که در دنیا دروغ می‌گفتند و بر الله افترا می‌بستند
5:53 و می‌گفتند: جز این نیست که داد و ستدی که الله آن را برای بندگانش حلال کرده، همانند ربا است
5:58 و آن این است که کسانی که در جاهلیت از ربا می‌خوردند
6:03 هرگاه مال یکی از ایشان بر بدهکارش سررسید می‌شد
6:07 بدهکار می‌گفت:
6:08 مدت را برای من بیفزای تا من بر مالت بیفزایم
6:12 پس وقتی چنین می‌کردند، به آن دو گفته می‌شد:
6:15 این ربای حلال نیست
6:18 گفت:
6:19 چه در آغاز داد و ستد بر ما بیفزایی
6:22 یا هنگام سررسید مال، برای ما یکسان است
6:24 و الله سودهای تجارت و خرید و فروش را حلال کرد
6:28 و افزونی (ربا) را حرام نمود
6:30 پس هر کس که یادآوری و هشدار به او رسید
6:33 و از خوردن ربا بازایستاد
6:35 و از عمل به آن خودداری کرد
6:37 پس برای اوست آنچه خورده و گرفته و پیش از رسیدن اندرز و حرمت از پروردگارش گذشته است
6:43 و کار خورنده‌اش پس از رسیدن اندرز، با الله است، در حفظ و توفیقش
6:49 اگر بخواهد، او را از خوردنش نگاه می‌دارد و در بازایستادنش از آن استوار می‌گرداند
6:54 و اگر بخواهد، آن را بر او سخت می‌گیرد
6:56 و هر کس پس از تحریم، به خوردن ربا بازگردد
6:59 پس آنان اهل آتش‌اند
7:02 یعنی آتش جهنم، در آن جاودانه‌اند
7:13 الله ربا را نابود می‌کند و آن را از میان می‌برد
7:17 و صدقات را برای صاحبانشان افزون می‌کند و آن را برایشان می‌افزاید
7:22 و الله هر گنهکار مصرّ بر کفر به پروردگارش را دوست ندارد که بر آن پایدار است
7:27 کسی که خوردن ربا و خوراندن آن را حلال می‌شمارد
7:30 گناهکاری که در گناه فرو رفته است، در آنچه از خوردن ربا و حرام از آن نهی شده است
7:44 برای کسانی که به الله و پیامبرش و آنچه از جانب پروردگارشان آورده ایمان آوردند
7:49 از تحریم ربا و خوردن آن و غیر آن
7:53 و کارهای شایسته انجام دادند و نماز را برپا داشتند
7:57 «و نماز برپا داشتند و زکات دادند؛ پاداش ایشان نزد پروردگارشان است»
8:03 «پاداش ایشان نزد پروردگارشان است و نه بیمی بر ایشان است و نه ایشان اندوهگین می‌شوند»
8:11 برای آنان [رخصت داده شد] که ربا را بگیرند و بخورند و چیزهای دیگر
8:14 و کارهای شایسته انجام دادند و نماز واجب را با حدود آن برپا داشتند و آن را با سنت‌هایش ادا کردند
8:21 و زکات واجب را که بر ایشان در اموالشان است پرداختند
8:25 پاداش آن از اعمال و ایمان و صدقه‌هایشان برای آنان است
8:30 و در آن روز از کیفر او بیمی بر ایشان نیست، به سبب آنچه در گذشته از ایشان در دوران جاهلیتشان بوده است
8:37 و بر ترک آنچه در دنیا از خوردن ربا ترک کرده بودند اندوهگین نمی‌شوند
8:43 و آنان بر ترک آنچه در دنیا از آن ترک کردند [خشنود] هستند
8:46 به طلب خشنودی او در آخرت
8:49 پس به آنچه بر ترک آن وعده داده شده بودند، رسیدند
9:09 ای کسانی که به الله و پیامبرش ایمان آورده‌اید
9:13 از الله بر جان‌های خود بترسید
9:15 پس با اطاعت از او از او پروا کنید
9:17 و آنچه از سود بر سرمایه‌های‌تان باقی مانده است را که پیش از آنکه ربا بگیرید مال شما بود، رها کنید
9:26 اگر ایمان خود را با گفتار راستین کرده‌اید
9:29 و تصدیق خود را با زبان‌هایتان [و] با کردارهایتان [ثابت کرده‌اید]
9:39 ای فرزندان الله و پیامبرش
9:42 «و اگر توبه کنید، سرمایه‌های شما از آنِ شماست؛ نه ستم می‌کنید و نه ستم دیده می‌شوید»
9:49 پس اگر آنچه از ربا باقی مانده است را رها نکنید
9:53 بدانید که این جنگی از جانب الله است
9:57 و اگر توبه کنید و خوردن ربا را ترک نمایید
10:00 سرمایه‌هایتان از وام‌هایی که بر مردم دارید، برای شماست
10:05 جز آن افزایشی که پدید آورده‌اید
10:07 نه ستم می‌کنید با گرفتن سرمایه‌هایتان
10:11 و نه وام‌دهنده‌ای که آن را به شما می‌دهد، حق شما را بر او کم می‌کند
10:16 زیرا آنچه بر سرمایه‌هایتان افزوده شده، حق شما نبوده است
10:21 «و اگر [بدهکار] تنگ‌دست باشد، پس تا گشایش مهلتی دهید»
10:28 «و اینکه صدقه دهید، برای شما بهتر است»
10:33 اگر بدانید
10:38 و اگر از وام‌دهندگان شما کسی تنگدست باشد
10:42 [باید] سرمایه‌هایتان را که پیش از ربا بر آنان داشتید [مطالبه کنید]
10:45 پس تا گشایشش مهلت دهید
10:48 و اینکه سرمایه‌هایتان را بر این تنگدست ببخشید
10:52 برای شما بهتر است از اینکه او را تا گشایش مهلت دهید
10:56 اگر جایگاه فضیلت صدقه را بدانید
11:00 و آنچه الله از پاداش برای کسی که از وام‌دار تنگدست خود چشم بپوشد واجب کرده است
11:22 و ای مردم، بترسید از روزی که در آن به سوی الله بازگردانده می‌شوید
11:26 پس با گناهانی که شما را هلاک می‌کند روبه‌رو می‌شوید
11:29 یا با رسوایی‌هایی که شما را خوار می‌کند
11:32 پس پرده‌های شما دریده می‌شود
11:34 سپس در آن روز به هر کس آنچه را که کرده است تمام داده می‌شود
11:37 بر آنچه از کار بد و نیک پیش فرستاده و به دست آورده است
11:41 در آن روز هیچ گناه کوچک یا بزرگی را فروگذار نمی‌کند
11:44 از کار خیر و شر، مگر آنکه حاضر شده است
11:47 و بر ایشان ستم نمی‌شود
11:49 و چگونه ستم شود کسی که به بدی همانند آن کیفر داده می‌شود
11:53 و به نیکی ده برابر آن پاداش داده می‌شود
11:56 نه چنین است، بلکه این عدل بر توست ای بدکار
11:59 و بر تو بخشش شده و فزونی و کامل‌تر داده شده است
12:02 ای نیکوکار
12:28 نویسنده باید به عدالت بنویسد
12:31 «و نباید نویسنده‌ای خودداری کند از اینکه بنویسد»
12:35 همان‌گونه که الله او را آموخته است
12:38 «پس باید بنویسد و آن کس که حق بر عهده‌اش است، املا کند»
12:42 و باید از الله، پروردگارش، پروا کند
12:48 و چیزی از آن را کم نکند
12:51 «پس اگر آن کس که حق بر عهده‌اش است»
12:55 سفیه یا ناتوان باشد
12:57 یا نتواند املا کند
13:05 پس سرپرستش به عدالت املا کند
13:09 «و دو گواه از مردان خود به گواهی گیرید»
13:13 «پس اگر دو مرد نباشند»
13:16 پس یک مرد و دو زن [گواه باشند]
13:20 از کسانی که از گواهان می‌پسندید
13:28 تا اگر یکی از آن دو [زن] به فراموشی افتاد
13:35 یکی از آن دو، دیگری را یادآوری کند
13:38 و گواهان نباید خودداری کنند
13:42 هرگاه فراخوانده شوند
13:44 «و از نوشتن آن ملول نشوید»
13:47 «خرد باشد یا بزرگ، تا سررسید آن»
13:51 «این نزد الله عادلانه‌تر است»
13:55 و برای گواهی استوارتر است
13:59 و نزدیک‌تر است به اینکه دچار شک نشوید
14:02 «مگر آنکه داد و ستدی حاضر و دست‌به‌دست باشد»
14:12 که آن را میان خود دست به دست می‌گردانید
14:16 که آن را میان خود دست به دست می‌گردانید
14:18 پس بر شما گناهی نیست
14:21 که آن را ننویسید
14:23 و هرگاه با هم داد و ستد می‌کنید گواه بگیرید
14:27 «و نباید به نویسنده و نه به گواه زیانی رسانده شود»
14:36 و اگر چنین کنید
14:38 پس این کار نافرمانی شماست
14:43 و از الله پروا کنید
14:46 و الله به شما می‌آموزد
14:50 «و الله به هر چیزی داناست»
14:55 ای کسانی که به الله و پیامبرش ایمان آورده‌اید
14:59 هرگاه با وام داد و ستد کردید یا با آن تا زمانی معین خرید و فروش نمودید، آن زمانی که میان خود تعیین کرده‌اید
15:06 پس وامی را که به یکدیگر داده‌اید تا سررسیدی معین، از فروش یا قرض بنویسید
15:12 و باید نویسنده‌ای میان شما به عدالت و انصاف این وام‌نامه را بنویسد
15:16 به گونه‌ای که حق را کم یا زیاد نکند و چیزی از آن را نکاهد
15:20 پس نویسنده بنویسد
15:22 و آنکه وام بر عهده اوست باید املا کند آنچه از وام بر عهده اوست
15:26 و باید از الله، پروردگارش، پروا کند
15:31 پس از کیفر او بترسد و از حق کسی که حق با اوست چیزی را کم نکند
15:36 و اگر کسی که حق بر عهده اوست از پرداخت آن ناتوان باشد، از حسنات خود [پرداخت شود]
15:41 یا اینکه از گناهان او [بر دوش دیگری] نهاده شود
15:44 و اگر وام‌گیرنده، که مال بر عهده اوست، در امر درست نادان باشد، پس سرپرستش به عدالت بر کاتب املا کند
15:51 یا ناتوان باشد یا نتواند کتاب را املا کند
15:55 ولی باید با عدالت املا کند.
15:58 و بر حقوق خود دو گواه بگیرید،
16:02 از مردان آزاد مسلمانِ خودتان، نه از بردگانتان،
16:06 و نه از آزادان کافر.
16:09 پس اگر دو مرد نبودند،
16:11 پس یک مرد و دو زن باشند که به گواهی راضی باشید،
16:15 از میان عادلانی که دین و صلاحشان پسندیده باشد؛
16:18 تا اگر یکی از آن دو زن فراموش کرد، دیگری یادآوری کند.
16:22 و گواهان نباید از پاسخ دادن سر باز زنند، هرگاه برای ادای گواهی و تحمّل آن نزد صاحب قدرت یا حاکم فراخوانده شوند.
16:30 و ای کسانی که به‌وام‌دادن به مردم تا مدتی معیّن معامله می‌کنید، ملول نشوید.
16:35 اینکه آن را، چه اندک باشد و چه بسیار، تا سر مدّت آن بنویسید.
16:39 زیرا نوشتن برای مدّت و مال، دقیق‌تر است.
16:43 این است نوشتن وام تا سر مدّت آن.
16:46 این نزد الله عادلانه‌تر است،
16:48 و برای گواهی استوارتر،
16:50 و نزدیک‌تر است به اینکه در گواهی شک نکنید.
16:53 مگر آنکه داد و ستدی نقدی و حاضر باشد که دست به دست می‌شود؛
16:58 در این صورت بر شما گناهی نیست که نوشتن آن را ترک کنید.
17:03 و گواه بگیرید، هرگاه داد و ستد کردید،
17:08 و هیچ‌یک از نویسنده و گواه آسیب نبیند،
17:11 زیرا هر یک از فروشنده و خریدار، باید پیش از جدایی آنچه را برایش واجب است دریافت کند.
17:14 و بر کوچک و بزرگ معامله‌هایتان گواه بگیرید.
17:19 این [کار] نزد الله عادلانه‌تر است و برای گواهی استوارتر.
17:23 و نباید به نویسنده و گواه آسیب رسانده شود.
17:28 و اگر چنین کنید، همانا این گناه و نافرمانی است.
17:34 و از الله بترسید و الله شما را تعلیم می‌دهد.
17:39 و الله به هر چیزی داناست.
17:43 ...
17:46 «و از الله بترسید ای داد و ستدکنندگان، در [آنچه در] نوشته و گواهان، که به ایشان زیان نرسانید»
17:52 «و [بترسید] در غیر آن از حدود الله، که آن را ضایع کنید»
17:56 «و الله آنچه را بر شما واجب است و آنچه را به سود یا زیان شماست بیان می‌کند، پس بدان عمل کنید»
18:01 «و الله به هر چیزی از اعمال شما و غیر آن داناست»
18:05 ...