از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 235 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (91) | سوره شمس

◉ 208 بازدید ⏱ 4:06 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصهٔ تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتر عقیل بن سالم الشمر
0:14 سورهٔ الشمس
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 «سوگند به خورشید و روشنایی‌اش»
0:25 «و سوگند به ماه آن‌گاه که از پی آن می‌آید»
0:28 «و سوگند به روز آن‌گاه که آن را آشکار می‌سازد»
0:32 «و سوگند به شب آن‌گاه که آن را می‌پوشاند»
0:35 «و سوگند به آسمان و آنچه آن را برافراشت»
0:40 «و سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد»
0:43 «و سوگند به نفس و آنچه آن را راست و استوار ساخت»
0:47 «پس فجور و تقوای آن را به او الهام کرد»
0:53 خداوند جل ثناؤه به خورشید و روشنایی روز آن سوگند یاد می‌کند،
0:56 زیرا نور آشکار خورشید همان روشنایی روز است.
1:00 و سوگند به ماه آن‌گاه که از پی خورشید می‌آید،
1:02 و به روز آن‌گاه که خورشید را با تابشش آشکار می‌کند،
1:06 و به شب آن‌گاه که خورشید را می‌پوشاند،
1:09 تا آن‌که غروب کند و افق‌ها تاریک شود.
1:12 و سوگند به آسمان و آن‌که آن را بنا کرد،
1:14 و جایز است این عبارت به معنای «و سوگند به آسمان و بنای آن» توجیه شود.
1:20 و سوگند به زمین و آن‌که آن را از هر سو، راست و چپ، گسترد.
1:25 «و سوگند به نفس،»
1:27 یعنی به نفس خودش.
1:29 زیرا اوست که نفوس را برافراشت و آفرید و آفرینش آن‌ها را متعادل کرد.
1:34 و ممکن است معنای آن چنین باشد:
1:37 «و سوگند به نفس و استوارساختن آن،»
1:40 «پس فجور و تقوای آن را به او الهام کرد،»
1:43 یعنی می‌گوید:
1:44 پس برای آن روشن ساخت که چه چیزی را باید انجام دهد یا ترک کند، از خیر یا شر،
1:50 و از طاعت یا معصیت.
1:53 «به یقین کسی که آن را پاک ساخت، رستگار شد،»
1:57 «و کسی که آن را آلوده ساخت، زیان‌کار شد.»
2:02 کسی که خداوند نفسش را پاک گردانید، رستگار شد،
2:05 زیرا آن را با پاک‌ساختن از کفر و گناهان افزایش داد،
2:09 و با کردارهای شایسته اصلاح نمود.
2:12 و کسی که در طلب خود زیان دید،
2:14 آنچه را جست‌وجو کرد و برای خویش از صلاح خواست، به دست نیاورد.
2:18 کسی که خداوند نفسش را پنهان و خوار ساخت و از آن کاست،
2:23 با واگذاشتن آن از هدایت،
2:25 تا آن‌که به گناهان دست یازید و طاعت خداوند را ترک کرد.
2:30 قوم ثمود به سبب سرکشی‌شان تکذیب کردند،
2:34 آن‌گاه که بدبخت‌ترین ایشان برانگیخته شد.
2:37 پس رسول الله [صالح] به ایشان گفت: «ناقهٔ الله و نوبت آبش را [رعایت کنید]!»
2:44 پس او را تکذیب کردند و آن ماده‌شتر را پی کردند.
2:46 پس پروردگارشان به سبب گناهشان بر آنان فرود آورد و همه را یکسان کرد،
2:53 و از سرانجام آن [عقوبت] بیم نداشت.
2:57 قوم ثمود عذاب موعودی را که صالح علیه‌السلام به ایشان وعده داده بود، تکذیب کردند.
3:03 پس آن عذاب سرکشی کرد و بر ایشان چیره شد.
3:07 آن‌گاه که بدبخت‌ترین قوم ثمود برخاست،
3:09 و او قدار بن سالف بود.
3:12 پس صالح، رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم، به ایشان گفت:
3:16 «از ناقهٔ الله و نوبت آبش برحذر باشید!»
3:20 و او ایشان را از نوبت آب ناقه برحذر داشت،
3:22 زیرا پیش‌تر از فرمان الله به ایشان خبر داده بود
3:26 که ناقه را یک روز نوبت آب است
3:28 و ایشان را روز دیگری غیر از روز ناقه.
3:32 پس صالح را در خبری که به ایشان داده بود تکذیب کردند.
3:36 پس پروردگارشان بر ایشان هلاکت فرود آورد،
3:39 و این به سبب کفرشان و تکذیب فرستاده‌اش صالح بود،
3:43 و به سبب پی‌کردن ناقه‌اش.
3:45 پس همگی ایشان را به هلاکت یکسان ساخت،
3:49 و هیچ‌یک از ایشان رهایی نیافت،
3:51 و از عاقبت آن هلاکت که بر ایشان فرود آمد بیم نداشت.