از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 235 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (91) | سوره شمس
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهٔ تفسیر طبری
0:08
اختصار دکتر عقیل بن سالم الشمر
0:14
سورهٔ الشمس
0:18
بسم الله الرحمن الرحیم
0:22
«سوگند به خورشید و روشناییاش»
0:25
«و سوگند به ماه آنگاه که از پی آن میآید»
0:28
«و سوگند به روز آنگاه که آن را آشکار میسازد»
0:32
«و سوگند به شب آنگاه که آن را میپوشاند»
0:35
«و سوگند به آسمان و آنچه آن را برافراشت»
0:40
«و سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد»
0:43
«و سوگند به نفس و آنچه آن را راست و استوار ساخت»
0:47
«پس فجور و تقوای آن را به او الهام کرد»
0:53
خداوند جل ثناؤه به خورشید و روشنایی روز آن سوگند یاد میکند،
0:56
زیرا نور آشکار خورشید همان روشنایی روز است.
1:00
و سوگند به ماه آنگاه که از پی خورشید میآید،
1:02
و به روز آنگاه که خورشید را با تابشش آشکار میکند،
1:06
و به شب آنگاه که خورشید را میپوشاند،
1:09
تا آنکه غروب کند و افقها تاریک شود.
1:12
و سوگند به آسمان و آنکه آن را بنا کرد،
1:14
و جایز است این عبارت به معنای «و سوگند به آسمان و بنای آن» توجیه شود.
1:20
و سوگند به زمین و آنکه آن را از هر سو، راست و چپ، گسترد.
1:25
«و سوگند به نفس،»
1:27
یعنی به نفس خودش.
1:29
زیرا اوست که نفوس را برافراشت و آفرید و آفرینش آنها را متعادل کرد.
1:34
و ممکن است معنای آن چنین باشد:
1:37
«و سوگند به نفس و استوارساختن آن،»
1:40
«پس فجور و تقوای آن را به او الهام کرد،»
1:43
یعنی میگوید:
1:44
پس برای آن روشن ساخت که چه چیزی را باید انجام دهد یا ترک کند، از خیر یا شر،
1:50
و از طاعت یا معصیت.
1:53
«به یقین کسی که آن را پاک ساخت، رستگار شد،»
1:57
«و کسی که آن را آلوده ساخت، زیانکار شد.»
2:02
کسی که خداوند نفسش را پاک گردانید، رستگار شد،
2:05
زیرا آن را با پاکساختن از کفر و گناهان افزایش داد،
2:09
و با کردارهای شایسته اصلاح نمود.
2:12
و کسی که در طلب خود زیان دید،
2:14
آنچه را جستوجو کرد و برای خویش از صلاح خواست، به دست نیاورد.
2:18
کسی که خداوند نفسش را پنهان و خوار ساخت و از آن کاست،
2:23
با واگذاشتن آن از هدایت،
2:25
تا آنکه به گناهان دست یازید و طاعت خداوند را ترک کرد.
2:30
قوم ثمود به سبب سرکشیشان تکذیب کردند،
2:34
آنگاه که بدبختترین ایشان برانگیخته شد.
2:37
پس رسول الله [صالح] به ایشان گفت: «ناقهٔ الله و نوبت آبش را [رعایت کنید]!»
2:44
پس او را تکذیب کردند و آن مادهشتر را پی کردند.
2:46
پس پروردگارشان به سبب گناهشان بر آنان فرود آورد و همه را یکسان کرد،
2:53
و از سرانجام آن [عقوبت] بیم نداشت.
2:57
قوم ثمود عذاب موعودی را که صالح علیهالسلام به ایشان وعده داده بود، تکذیب کردند.
3:03
پس آن عذاب سرکشی کرد و بر ایشان چیره شد.
3:07
آنگاه که بدبختترین قوم ثمود برخاست،
3:09
و او قدار بن سالف بود.
3:12
پس صالح، رسول الله صلیاللهعلیهوسلم، به ایشان گفت:
3:16
«از ناقهٔ الله و نوبت آبش برحذر باشید!»
3:20
و او ایشان را از نوبت آب ناقه برحذر داشت،
3:22
زیرا پیشتر از فرمان الله به ایشان خبر داده بود
3:26
که ناقه را یک روز نوبت آب است
3:28
و ایشان را روز دیگری غیر از روز ناقه.
3:32
پس صالح را در خبری که به ایشان داده بود تکذیب کردند.
3:36
پس پروردگارشان بر ایشان هلاکت فرود آورد،
3:39
و این به سبب کفرشان و تکذیب فرستادهاش صالح بود،
3:43
و به سبب پیکردن ناقهاش.
3:45
پس همگی ایشان را به هلاکت یکسان ساخت،
3:49
و هیچیک از ایشان رهایی نیافت،
3:51
و از عاقبت آن هلاکت که بر ایشان فرود آمد بیم نداشت.