از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 305 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (2-17) | سوره بقره | آیات (253) تا (262)

◉ 364 بازدید ⏱ 19:40 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار آن از دکتر عقیل بن سالم شمری
0:13 سوره بقره
0:17 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 «آن پیامبران را برخی را بر برخی دیگر برتری دادیم.»
0:28 «از ایشان کسی بود که الله با او سخن گفت.»
0:33 و برخی را چند درجه بالا بردیم
0:37 و به عیسی پسر مریم دلایل روشن دادیم
0:41 و او را با روح القدس تأیید کردیم
0:44 و اگر الله می‌خواست، کسانی که پس از ایشان آمدند با یکدیگر نمی‌جنگیدند
0:51 «پس از آنکه [دلایل روشن] به سوی ایشان آمد،»
0:55 «پس از آنکه دلایل روشن به سوی ایشان آمد،»
1:00 امّا اختلاف کردند
1:04 پس برخی ایمان آوردند و برخی کافر شدند
1:10 و اگر الله می‌خواست با یکدیگر نمی‌جنگیدند
1:15 «ولی الله هر چه بخواهد انجام می‌دهد.»
1:21 آن پیامبران که الله داستان‌هایشان را در این سوره بازگو کرده است
1:26 برخی را بر برخی دیگر برتری دادم
1:29 پس با برخی سخن گفتم
1:30 و از جمله ایشان موسی (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
1:33 و برخی را بر برخی دیگر چند درجه بالا بردم
1:37 با کرامت و بلندی منزلت
1:39 و به عیسی پسر مریم حجت‌ها و دلایل بر نبوتش دادیم
1:44 از جمله شفا دادن کور مادرزاد و مبروص و زنده کردن مردگان
1:48 و او را نیرومند کردیم و با جبرئیل یاری نمودیم
1:51 و اگر الله می‌خواست کسانی که پس از پیامبران آمدند با یکدیگر نمی‌جنگیدند
1:56 همان کسانی که برخی را بر برخی برتری داد
1:59 پس از آنکه آیات الهی که حق را برای ایشان آشکار کرد به آنان رسید
2:03 و راه را برایشان روشن ساخت
2:06 امّا این گروه اختلاف کردند
2:08 چون الله نخواست که آنان با یکدیگر نجنگند
2:12 «پس پس از آنکه دلایل روشن از جانب پروردگارشان به سوی ایشان آمد، با یکدیگر جنگیدند.»
2:16 با حرام شمردن جنگ و اختلاف
2:19 و پس از اثبات حجت بر ایشان
2:22 به یگانگی الله و رسالت پیامبرانش و وحی کتابش
2:27 پس برخی به الله و آیات او کافر شدند
2:30 و برخی به آن ایمان آوردند
2:33 و اگر الله می‌خواست ایشان را با عصمت و توفیقش از نافرمانی‌اش بازدارد
2:39 پس با یکدیگر نمی‌جنگیدند
2:41 جنگیدند و اختلاف کردند
2:43 امّا الله این را به طاعت و ایمان به خود موفق می‌دارد
2:48 و آن را خوار می‌گرداند پس به او کافر می‌شود و نافرمانی‌اش می‌کند
2:52 «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از آنچه به شما روزی داده‌ایم انفاق کنید.»
2:59 «پیش از آنکه روزی بیاید»
3:04 «پیش از آنکه روزی بیاید که در آن خرید و فروشی نیست،»
3:10 «و نه دوستی و نه شفاعتی [در کار است].»
3:14 و کافران همان ستمگرانند
3:20 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از آنچه از اموالتان به شما روزی داده‌ایم در راه الله انفاق کنید
3:26 و از آن صدقه دهید
3:28 و حقوقی را که بر شما واجب کرده‌ایم ادا کنید
3:32 پیش از آمدن روزی که در آن نمی‌توانید با انفاق در دنیا آنچه را که در دنیا قادر به خریدنش بودید بخرید
3:41 و روزی که در آن دوستی سودمندی مانند دنیا نیست
3:47 و شفاعت‌کننده‌ای برای ایشان که نزد الله شفاعت کند نیست، چنان‌که در دنیا برای آنان بود
3:53 و مفهوم این آیه در شفاعت عام است و مقصود از آن خاص است
3:58 زیرا اهل ولایت الله و ایمان به او برای یکدیگر شفاعت می‌کنند
4:04 و منکران الله، تکذیب‌کنندگان او و پیامبرانش
4:08 همان کسانی‌اند که انکارشان را در غیر جایگاهش قرار می‌دهند
4:11 و کارهایی را انجام می‌دهند که انجامشان بر ایشان روا نیست
4:14 و سخنانی می‌گویند که گفتنشان بر ایشان روا نیست
4:18 «الله، معبودی جز او نیست؛ زنده و پاینده [بر همه چیز] است.»
4:24 «نه چرت او را فرا می‌گیرد و نه خواب.»
4:30 «آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از اوست.»
4:35 «کیست که جز به اذن او نزد او شفاعت کند؟»
4:41 «آنچه پیش روی ایشان و آنچه پشت سرشان است را می‌داند.»
4:46 «و از دانش او چیزی را جز آنچه بخواهد احاطه نمی‌کنند.»
4:54 «کرسی او آسمان‌ها و زمین را فراگرفته است.»
4:58 و نگهداری آن دو او را خسته نمی‌کند
5:02 و او بلندمرتبه و بزرگ است
5:07 الله که معبودی جز او نیست
5:10 که او را زندگی جاودان است
5:13 و بقایی که آغازی برای آن نیست به حدّی
5:16 و پایانی برای آن نیست به مدّتی
5:19 پاینده بر هر آنچه فروتر از اوست
5:21 با روزی دادن و نگهداری و تدبیر
5:24 و گرداندن از حالی به حالی
5:27 نه چرت او را می‌گیرد که به خواب رود
5:30 و نه خوابی که سنگین شود
5:33 اگر به خواب می‌رفت مغلوب و مقهور می‌بود
5:37 زیرا خواب بر خوابیده چیره و قاهر است
5:40 و اگر چرت می‌زد
5:42 آسمان‌ها و زمین و آنچه در آن دو است ویران می‌شد
5:46 زیرا برپایی همه آن‌ها به تدبیر و قدرت اوست
5:51 و خواب تدبیرکننده را از تدبیر بازمی‌دارد
5:54 و چرت مقدّر را از تقدیر با خواب سنگین بازمی‌دارد
5:59 مالک همه آن‌ها است بی‌شریک و بی‌همتا
6:03 کیست که برای بندگانش شفاعت کند
6:06 اگر بخواهد ایشان را کیفر دهد؟
6:08 مگر آنکه به او اجازه دهد که برای ایشان شفاعت کند
6:12 که به هر آنچه بوده
6:14 و به هر آنچه خواهد بود از روی علم احاطه دارد
6:17 چیزی از آن بر او پنهان نیست
6:20 دانایی که چیزی بر او پوشیده نیست
6:23 به همه این‌ها احاطه دارد
6:25 که آن‌ها را جز او هیچ‌کس، در حد آنچه دون اوست، فرا نگرفته است
6:29 و هیچ‌کس جز او چیزی را نمی‌داند
6:31 مگر به آنچه بخواهد و او بخواهد که بداند
6:34 علم او آسمان‌ها و زمین را فراگرفته است
6:38 و گفته شده که کرسی خود همان عرش است
6:41 که بر آن می‌نشیند
6:43 و همانا برای او صدایی است، مانند صدای کجاوه‌ی نو هنگامی که بر آن سوار شوند، از سنگینی آن.
6:49 و او به تأویل آیه سزاوارتر است.
6:52 و نگاه داشتن آسمان‌ها و زمین بر او دشوار و سنگین نیست.
6:57 او بلندمرتبه و والاست، بر آفریدگان خود با قدرتش.
7:01 او بزرگ است؛ بزرگی‌ای که هر چیزی در برابر او کوچک است.
7:05 پس هیچ چیزی بزرگ‌تر از او نیست.
7:08 «در دین هیچ اجباری نیست.»
7:11 «به‌راستی راه رشد از گمراهی آشکار شده است.»
7:15 «پس هرکس به طاغوت کفر ورزد و به الله ایمان آورد،»
7:20 «به دستاویز محکم چنگ زده است.»
7:29 هیچ‌کس را در دین اسلام، از اهل کتاب و مجوس، بر پذیرش آن مجبور نمی‌کنند.
7:36 و هر کس که بر دین مخالف دین حق باقی بماند و اقرار شود،
7:41 و از او جزیه گرفته شود،
7:43 و حق از باطل روشن شده است،
7:46 و برای جوینده‌ی حق و رشد، راه مقصودش آشکار گشته است،
7:50 پس هر کس پس از روشن شدن آن، از رشد روی برتابد،
7:54 پس هر کس پس از روشن شدن آن، از رشد روی برتابد،
7:57 پس هر کس پس از روشن شدنِ آن برای او، از رشد روی برتابد،
8:01 کار او به پروردگارش واگذار می‌شود،
8:03 و او سرپرست کیفر او در معاد است.
8:06 پس هر کس ربوبیت هر معبودی جز الله را انکار کند،
8:10 به آن کفر ورزد،
8:11 و به الله باور آورد که او خدای و پروردگار و معبود اوست،
8:16 همانا به استوارترین چیزی که بدان چنگ توان زد، چنگ زده است،
8:19 کسی که برای رهایی خود از عذاب الله و کیفر او درخواست نجات کند،
8:24 همچون کسی که به دستگیره‌ی استوار از دستگیره‌های چیزها چنگ زده است،
8:27 که شکستن دستگیره‌هایش ممکن نیست.
8:30 و الله شنوای ایمان مؤمنی است که تنها به الله ایمان دارد،
8:34 و کافری است که به طاغوت کفر می‌ورزد، هنگامی که به یگانگی الله اقرار کند،
8:39 و داناست به آنچه که بر توحید الله و خلوص ربوبیت او در دل خود عزم کرده است،
8:42 و نیز بدانچه که دل او بر آن قصد کرده است،
8:45 و به آنچه از بیزاری از خدایان، بت‌ها و طاغوت‌ها در ضمیر خود پنهان کرده است.
8:52 «الله سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ ایشان را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌آورد.»
9:01 «و کسانی که کفر ورزیدند، سرپرستانشان طاغوت است؛ ایشان را از نور به سوی تاریکی‌ها بیرون می‌برند.»
9:12 «آنانند اهل آتش،»
9:18 «در آن جاودانه‌اند.»
9:23 «الله یاور و پشتیبان کسانی است که ایمان آورده‌اند.»
9:27 با یاری و توفیق خود، سرپرستی ایشان را بر عهده دارد،
9:30 ایشان را از تاریکی‌های کفر به نور ایمان بیرون می‌آورد.
9:35 و کسانی که یگانگی او را انکار کردند،
9:38 یاوران و پشتیبانانشان همتایان و بت‌هایی هستند که آنان را جز الله می‌پرستند،
9:44 ایشان را از ایمان به تاریکی‌های کفر و شک‌های آن بیرون می‌برند،
9:49 که مانع دیدن روشنایی ایمان و حقایق دلایل و راه‌های آن می‌شوند.
9:55 اینان که کفر ورزیدند، اهل آتشند که در آن جاودانه می‌مانند.
10:01 «آیا ندیدی به کسی که با ابراهیم درباره پروردگارش محاجه کرد، [از آن رو] که الله به او فرمانروایی داده بود؟»
10:15 «آنگاه که ابراهیم گفت: پروردگار من کسی است که زنده می‌کند و می‌میراند.»
10:26 «[آن مرد] گفت: من [نیز] زنده می‌کنم و می‌میرانم.»
10:29 «ابراهیم گفت: پس الله خورشید را از مشرق می‌آورد، تو آن را از مغرب بیاور.»
10:41 «پس کسی که کافر شده بود، مبهوت ماند،»
10:43 «و الله گروه ستمکاران را هدایت نمی‌کند.»
10:49 آیا ندیدی ای محمد با دل خود، کسی را که درباره‌ی پروردگارش با پیامبر الله (ﷺ) مخاصمه کرد،
10:57 از آن رو که الله به او فرمانروایی داده بود، آنگاه که ابراهیم به او گفت: پروردگار من کسی است که زندگی و مرگ به دست اوست،
11:06 کسی که هر که را بخواهد زنده می‌کند و هر که را بخواهد می‌میراند.
11:10 گفت: من هم همین کار را می‌کنم؛ کسی را که بخواهم زنده بگذارم، از کشتنش صرف‌نظر می‌کنم،
11:17 و این، از جانب من زنده کردن اوست، و دیگری را می‌کشم که این، از جانب من میراندن اوست.
11:25 ابراهیم (ﷺ) گفت:
11:29 «همانا الله که پروردگار من است، خورشید را از مشرقش می‌آورد،»
11:34 «پس تو اگر راستگو هستی که خدایی، آن را از مغربش بیاور.»
11:40 پس درمانده شد و حجتش باطل گشت.
11:43 «و الله گروه کافران را به حجتی که به‌وسیله‌ی آن حجت اهل حق را باطل کنند، هدایت نمی‌کند.»
11:49 هنگام محاجه و مخاصمه،
11:52 زیرا حجت‌های اهل باطل ساقط و نابود است.
11:56 «یا مانند کسی که بر دهکده‌ای گذشت که بر سقف‌هایش فرو ریخته بود،»
12:06 گفت: چگونه الله این را پس از مرگش زنده می‌کند؟
12:12 «پس الله او را صد سال میراند، سپس او را برانگیخت.»
12:18 گفت: چه مدت درنگ کردی؟
12:20 «گفت: یک روز یا بخشی از یک روز درنگ کرده‌ام.»
12:25 «گفت: بلکه صد سال درنگ کرده‌ای.»
12:28 «به غذا و نوشیدنی خود بنگر که دستخوش گندیدگی نشده است.»
12:35 «و به الاغت بنگر، و تو را نشانه‌ای برای مردم قرار دهیم.»
12:42 «و به استخوان‌ها بنگر که چگونه آن‌ها را برمی‌افرازیم، سپس آن‌ها را گوشت می‌پوشانیم.»
12:51 «پس چون برایش آشکار شد، گفت: می‌دانم که الله بر هر چیزی تواناست.»
13:01 آیا دیدی ای محمد
13:04 کسی را که چون دهکده‌ای را بی‌ساکنان و خالی از اهلش دید،
13:09 گفت: چگونه الله این را پس از مرگش زنده می‌کند؟
13:13 با آنکه می‌دانست که الله آفرینش آن را از هیچ آغاز کرده است،
13:17 پس الله او را صد سال میراند، سپس پس از مرگش زنده‌اش برانگیخت.
13:24 الله به او فرمود: چه مدت آن زمانی را که مرده درنگ کردی، سنجیدی؟
13:28 پیش از آنکه تو را پس از مرگت زنده برانگیزم.
13:32 آن که پس از مرگش برانگیخته شد، گفت:
13:35 مرده درنگ کردم یک روز یا بخشی از یک روز.
13:39 «گفت: بلکه صد سال درنگ کرده‌ای.»
13:43 «به غذا و نوشیدنی‌ات بنگر که سال‌هایی که بر آن گذشت، آن را دگرگون نکرده است،»
13:49 «و به استخوان‌هایی بنگر که با چشم خود می‌بینی،»
13:52 «چگونه آن‌ها را برمی‌افرازیم، سپس آن‌ها را گوشت می‌پوشانیم.»
13:56 و الاغ او هلاک شده بود،
13:59 پس فرمان داده شد که به هر آنچه نگاهش بر آن افتد بنگرد، از آنچه هلاکت بر آن رسیده بود.
14:05 زیرا الله تعالی یادش گرامی باد، همه‌ی آن را برای او دلیل قرار داد،
14:10 و برای او عبرت و پندی بود.
14:13 «تو را صد سال میراندیم، سپس برانگیختیمت،»
14:16 «تا تو را دلیلی قرار دهیم برای کسی که قدرت مرا نشناخت و در بزرگی‌ام شک کرد،»
14:22 و من بر انجام آنچه بخواهم توانایم.
14:26 پس این، دلیلی بود برای کسانی از فرزندان و قومش که او را شناختند و کسانی که مرگش را می‌دانستند،
14:32 و زنده کردن الله او را پس از مرگش،
14:36 و برای کسانی از آن قوم که به سوی ایشان فرستاده شد.
14:39 و به استخوان‌های خود و الاغت بنگر،
14:42 که چگونه آن‌ها را از جایگاه‌هایشان بر زمین برمی‌داریم،
14:45 سپس آن‌ها را به جایگاه‌هایشان در بدن بازمی‌گردانیم،
14:49 و زنده‌شان می‌کنیم، سپس آن‌ها را می‌پوشانیم و با گوشت پوشیده‌شان می‌داریم.
14:53 پس چون آنچه از قدرت و بزرگی الله که برای او ناشناخته بود، به چشم خود برای او آشکار شد،
14:59 گفت: اکنون، پس از مشاهده و روشن‌شدن و بیان، می‌دانم
15:05 «که الله بر هر چیزی تواناست.»
15:10 «و [یاد کن] آنگاه که ابراهیم گفت: پروردگارا، به من نشان ده که مردگان را چگونه زنده می‌کنی.»
15:16 فرمود: آیا ایمان نیاورده‌ای؟
15:18 گفت: آری، ولی تا دلم آرام گیرد.
15:24 گفت: پس چهار پرنده را بگیر و آنها را به سوی خود بازدار.
15:34 سپس بر هر کوهی از آن‌ها پاره‌ای بنِه
15:47 آن‌گاه آن‌ها را بخوان، شتابان به سوی تو خواهند آمد
15:55 و بدان که الله شکست‌ناپذیر و حکیم است.
16:01 آیا ندیدی هنگامی را که پیامبر الله ابراهیم
16:05 وسوسه‌ای از شیطان در دلش خطور کرد
16:08 پس ابراهیم گفت: پروردگارا، به من نشان ده چگونه مردگان را زنده می‌کنی
16:13 پروردگارش فرمود: آیا باور نداری ای ابراهیم؟
16:16 گفت: چرا، که من بر آن توانایم
16:18 گفت: آری ای پروردگار
16:20 لیکن خواستم که آن را به من بنمایانی
16:23 تا دلم به ایمانم بیفزاید
16:25 تا شیطان نتواند در دلم چیزی بیفکند
16:29 الله به او فرمود
16:31 پس چهار پرنده را بگیر.
16:33 آن‌ها را به خود نزدیک کن
16:35 و رو به سوی خود بدار
16:37 و آن‌ها را پاره‌پاره کن
16:39 سپس بر هر کوهی بخشی از آن‌ها را بگذار
16:43 اعضای پرندگان بر آن
16:45 آن‌گاه آن‌ها را بخوان؛ در حالی که پاره‌پاره و تکه‌تکه، مرده‌اند، بر فراز کوه‌ها
16:51 شتابان به سوی تو خواهند آمد
16:53 و بدان ای ابراهیم
16:55 که آن کسی که این پرندگان را پس از پاره‌پاره کردنت زنده کرد، کدام‌یک از آن‌ها را
17:01 و آن‌ها را به همان هیئت نخستین بازگرداند
17:03 در قدرتش شکست‌ناپذیر است
17:05 هرگاه کسانی را که با فرمانش مخالفت کردند و فرستادگانش را نافرمانی نمودند فرو گیرد
17:09 در فرمانش حکیم است
17:11 تا ابراهیم تواناییش را در گرد آوردن اجزای آن‌ها، در حالی که پراکنده‌اند، بنمایاند
17:17 مَثَل کسانی که اموال خود را در راه الله انفاق می‌کنند، مانند دانه‌ای است که رویید
17:28 همچون دانه‌ای که
17:30 هفت خوشه، که در هر خوشه صد دانه است.
17:37 و الله برای هر که بخواهد چند برابر می‌کند
17:42 و الله گشاینده و داناست
17:45 مَثَل کسانی که اموال خود را در جهاد با دشمنان الله صرف می‌کنند
17:51 همچون دانه‌ای از دانه‌های گندم یا جو است
17:56 پس هفت خوشه رویانید که در هر خوشه صد دانه است.
18:01 همین‌گونه است کسی که مالش را در راه الله صرف می‌کند
18:05 پاداشش هفتصد برابر است
18:08 و الله آن را بر هفتصد برابر، تا هر اندازه که بخواهد، افزون می‌کند
18:13 برای هر کس از انفاق‌کنندگان در راهش که بخواهد
18:16 و الله گشاینده است که از میان بندگانش، هر که از انفاق‌کنندگان در راهش را بخواهد بیفزاید
18:22 فراتر از چندین برابر هفتصد
18:25 داناست که کدام‌یک از آنان سزاوار افزونی است
18:29 کسانی که اموال خود را در راه الله انفاق می‌کنند، سپس
18:38 سپس آنچه را انفاق کرده‌اند، با منّت و آزار دنبال نمی‌کنند، و برای آنان پاداششان
18:48 پاداششان نزد پروردگارشان است، و نه بیمی بر ایشان است و نه آنان اندوهگین می‌شوند.
18:56 کسانی که مجاهدان در راه الله را یاری می‌دهند
19:01 با انفاق بر آنان و در بارکشی‌هایشان و سایر نیازهایشان
19:06 سپس آنچه را بر آنان انفاق کرده‌اند با منت‌گذاری دنبال نمی‌کنند و به ایشان اجازه نمی‌دهند
19:12 برای ایشان است ثواب و پاداششان بر انفاقی که در راه الله کرده‌اند
19:19 و نه بیمی بر آنان است به هنگام ورود بر الله و جدایی از دنیا
19:24 و نه بر آنچه پشت سر در دنیا گذاشته‌اند اندوهگین می‌شوند