از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 198 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (6-5) | سوره انعام | آیات (74) تا (94)

◉ 185 بازدید ⏱ 20:05 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 مختصرشده به دست دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:14 سوره انعام
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 و (یاد کن) زمانی را که ابراهیم به پدرش آزر گفت
0:27 آیا بت‌ها را به‌عنوان خدایان می‌گیری؟
0:31 آیا بت‌ها را به‌عنوان خدایان می‌گیری؟
0:34 «همانا من تو و قومت را در گمراهی آشکار می‌بینم»
0:42 ای محمد، آن حجتی را که با آن با قومت احتجاج کردی یادآور شو،
0:47 آنگاه که ابراهیم پدرش را از پرستش بت‌ها سرزنش کرد و گفت:
0:51 «ای آزر!»
0:53 آیا بت‌ها را به‌عنوان خدایان می‌گیری؟
0:55 «که آنها را به جای الله می‌پرستی، همان الله که تو را آفرید و استوار ساخت؟»
0:59 «من تو و قومت را که همراه تو بت‌ها را می‌پرستند، ای آزر، در گمراهی می‌بینم.»
1:04 در انحراف از راه حق،
1:07 و در کجروی‌ای که برای هرکس که به آن بنگرد آشکار است که از راه درست منحرف است.
1:14 و این‌گونه ملکوت آسمان‌ها و زمین را به ابراهیم نشان دادیم
1:20 «تا از اهل یقین باشد.»
1:24 و همچنان‌که بینش را در دینش به او دادیم،
1:27 ملکوت آسمان‌ها و زمین را به او نشان دادیم.
1:30 و آنچه الله از خورشید و ماه در آنها آفرید،
1:34 و ستارگان و جنبندگان و غیر آن،
1:37 تا از کسانی باشد که به یگانگی الله اقرار می‌کنند،
1:40 و حقیقت آنچه را که از شناخت یگانگی‌اش به او هدایت کرده بود، بداند.
1:46 پس چون شب او را فراگرفت، ستاره‌ای دید
1:53 گفت: «این پروردگار من است.»
1:56 پس چون غروب کرد، گفت: «من غروب‌کنندگان را دوست ندارم»
2:04 پس چون شب آن را پوشاند و پنهان کرد،
2:07 ستاره‌ای دید که برآمد،
2:09 گفت: «این پروردگار من است.»
2:12 پس آن را پرستید تا غروب کرد،
2:14 پس چون غروب کرد، گفت: «من غروب‌کنندگان را دوست نمی‌دارم.»
2:19 پس دانست که پروردگارش پاینده است و زوال نمی‌پذیرد.
2:23 پس چون ماه را درخشان دید، گفت: «این پروردگار من است»
2:30 پس چون غروب کرد، گفت: «اگر پروردگارم مرا هدایت نکند،»
2:35 «از گروه گمراهان خواهم بود.»
2:43 پس چون ماه برآمد،
2:45 ابراهیم آن را برآمده دید، گفت: «این پروردگار من است.»
2:50 پس چون غروب کرد، ابراهیم گفت:
2:54 «اگر پروردگارم مرا هدایت نکند و به دستیابی به حق در یگانگی‌اش موفق نسازد،»
2:59 «قطعاً از گروهی خواهم بود که در این امر از حق خطا کرده‌اند.»
3:03 «پس به هدایت نرسیدند.»
3:06 پس چون خورشید را تابان دید، گفت: «این پروردگار من است.»
3:12 «این بزرگ‌تر است.»
3:14 پس چون غروب کرد، گفت: «ای قوم من، همانا من از آنچه شریک (الله) می‌کنید بیزارم»
3:22 پس چون ابراهیم خورشید را برآمده دید، گفت:
3:30 «این برآمده پروردگار من است.»
3:32 «این از ستاره و ماه بزرگ‌تر است.»
3:36 پس چون غروب کرد، ابراهیم به قومش گفت:
3:40 «ای قوم، من از آنچه از پرستش خدایان و بت‌ها شریک می‌گردانید بیزارم.»
3:48 «همانا من روی خود را به سوی آن‌که آسمان‌ها و زمین را آفرید، حق‌گرایانه متوجه کردم»
3:56 «و من از مشرکان نیستم»
4:00 «من در عبادتم روی خود را به سوی آن که آسمان‌ها و زمین را آفریده متوجه کردم،»
4:06 «همان زنده‌ای که باقی است و فنا نمی‌شود،»
4:10 «در حالی که بر آیین حنیف و بر آنچه از یکتاپرستی واجب است و با اخلاص در عبادت او.»
4:14 «و تو ای مشرکان، از کسانی نیستی که به دین شما گروند یا از آیین شما پیروی کنند.»
4:20 و قومش با او محاجه کردند. گفت: «آیا با من در (باره) الله محاجه می‌کنید، در حالی که او مرا هدایت کرده است»
4:37 «و از آنچه شریک (الله) قرار می‌دهید نمی‌ترسم، مگر این‌که پروردگارم چیزی بخواهد»
4:46 «پروردگار من علمش همه چیز را فراگرفته است»
4:50 «آیا پند نمی‌گیرید؟»
4:54 و ابراهیم در باره یگانگی الله و بیزاری از بت‌ها با قومش مجادله کرد.
5:01 ابراهیم گفت: آیا در باره یگانگی الله و اخلاص عمل برای او، جز آنچه از خدایان است، با من مجادله می‌کنید؟
5:10 و پروردگارم مرا به شناخت یگانگی‌اش موفق ساخته و راه حق را به من نموده است.
5:16 و از خدایان شما که جز او می‌خوانید، هیچ‌چیز نمی‌ترسم که به من در جانم از بدی یا نیرنگی آسیبی برساند.
5:25 بلکه ترس من از الله است که اگر بخواهد که در جان یا مالم به آنچه بخواهد آسیبی برساند، آسیب می‌رساند.
5:33 و پروردگارم به هر چیزی داناست، پس چیزی بر او پوشیده نیست.
5:38 آیا پند نمی‌گیرید ای نادانان، تا خطای آنچه را که بر آن پایدارید از پرستش غیر الله دریابید؟
5:46 و عبادت آن که شما را و هر چیزی را آفریده رها کرده‌اید، در حالی که او بر هر چیزی توانایی دارد.
5:53 «و چگونه از آنچه شریک (الله) قرار داده‌اید بترسم، در حالی که شما نمی‌ترسید که به الله شرک ورزیده‌اید»
6:03 «و شما نمی‌ترسید که به الله شرک ورزیده‌اید، به چیزی که دلیلی بر آن از سوی او بر شما نازل نکرده است»
6:14 «پس کدام‌یک از دو گروه به ایمنی سزاوارترند، اگر بدانید؟»
6:24 و چگونه بترسم و از آنچه در عبادت پروردگارتان به او شرک ورزیدید بیم داشته باشم؟
6:30 در حالی که او نه زیان می‌رساند و نه سود، و شما از الله توانا در شرک ورزیدنتان در پرستش او نمی‌ترسید،
6:38 آنچه در پرستش او برایتان دلیلی نیاورده و برای شما بر آن برهانی قرار نداده است.
6:44 پس من به امنیت از فرجام پرستش پروردگارم سزاوارترم یا شما که جز الله بت‌ها را می‌پرستید؟
6:53 اگر راستی گفته‌ام را می‌دانید.
6:58 «کسانی که ایمان آوردند و ایمان خود را به ستم نیامیختند، آنان را ایمنی است و ایشان هدایت‌یافته‌اند»
7:15 کسانی که الله را تصدیق کرده و عبادت را خالص برای او ساخته و عبادتشان را با شرک نیامیخته‌اند،
7:22 آیا به امنیت سزاوارترند یا آنان که در پرستش شرک می‌ورزند؟
7:26 پس ایشان از کیفر او که پرستششان ناپسند است بیمناکند، و کسانی که ایمان آورده‌اند، ایشان به راه رشد دست یافته و در طریق نجات گام می‌زنند.
7:37 «و این حجت ما بود که آن را به ابراهیم در برابر قومش دادیم؛ هر که را بخواهیم درجاتش را بالا می‌بریم. همانا پروردگار تو حکیم و داناست»
7:56 یعنی تعالی ذکره: سخن ابراهیم به مخالفانش.
8:02 کدام‌یک از دو گروه به امنیت سزاوارترند؟ آیا آن که پروردگار یگانه را می‌پرستد، یا آن که خدایان بسیاری را می‌پرستد و بر خویشتن برای آنها حکم می‌راند؟
8:13 پس در این، عذرشان قطع شد و حجتشان منقطع گشت و حجت ابراهیم بر آنان برتری یافت.
8:21 «پس این حجت ماست که به ابراهیم در برابر قومش دادیم؛ درجات را برای هرکس که بخواهیم بالا می‌بریم.»
8:29 پس درجه او را بر آنان بالا بردیم؛ به راستی پروردگارت ای محمد در تدبیر آفریدگانش و در غیر آن از تدبیرش حکیم است.
8:39 او به آنچه می‌گوید داناست؛ امر فرستادگانش و کسانی که به سویشان فرستاده شده‌اند به او بازمی‌گردد.
8:44 «و به او اسحاق و یعقوب را بخشیدیم؛ همه را هدایت کردیم، و نوح را پیش از آن هدایت کردیم، و از نسل او داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را»
9:07 «و این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.»
9:12 پس ابراهیم را پاداش دادیم به آنکه فرزندانی به او بخشیدیم که آنان را به نبوت اختصاص دادیم: پسرش اسحاق و پسرزاده‌اش یعقوب.
9:22 همه آنان را به راه رشد هدایت کردیم و ایشان را به حق و درست‌ترین ادیان موفق ساختیم.
9:29 و همانند این را به نوح، پیش از ابراهیم و اسحاق و یعقوب، هدایت کردیم.
9:36 و نیز از نسل نوح، داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را هدایت کردیم.
9:44 و همچنان‌که این‌ها را به‌سبب فرمانبرداری نیکویشان از ما و صبرشان بر آزمایش‌ها در راه ما پاداش دادیم،
9:51 «این‌گونه هر نیکوکاری را به نیکی پاداش می‌دهیم.»
9:55 و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس، که هر یک از شایستگانند.
10:06 و نیز همان‌گونه که نوح را هدایت کردیم، از نسل او نیز به هدایت و رشد هدایت کردیم.
10:13 زکریا و یحیی پسر زکریا و عیسی پسر مریم و الیاس؛ هرکدام از این‌ها که نام بردیم از شایستگان‌اند.
10:25 «و اسماعیل و الیسع و یونس و لوط را، و همه را بر جهانیان برتری دادیم»
10:38 و از نسل نوح، ابراهیم و اسماعیل و الیسع و یونس و لوط را نیز هدایت کردیم، و همه‌شان را بر مردمان زمان خودشان برتری دادیم.
10:49 «و از پدرانشان و نسل‌هایشان و برادرانشان؛ آنان را برگزیدیم و به راه راست هدایت کردیم»
11:05 و از پدران این‌ها و از نسل‌ها و برادرانشان، دیگرانی جز ایشان را (نیز) به حق و دین خالص که در آن هیچ شرکی نیست، هدایت کردیم.
11:17 پس آنان را توفیق دادیم و برای دین خود برگزیدیم و استوارشان داشتیم و به راهی که کجی ندارد، راهنمایی‌شان کردیم.
11:26 «این هدایت الله است؛ هر که از بندگانش را بخواهد با آن هدایت می‌کند. و اگر شرک می‌ورزیدند، آنچه می‌کردند از ایشان تباه می‌شد»
11:42 آن هدایت، توفیق الله و لطف او است که با آن هر کس را از میان مخلوقات خود که دوست بدارد و بخواهد، توفیق می‌دهد.
11:52 و اگر این پیامبران که نام بردیم شرک می‌ورزیدند، پاداش کردارهایی که انجام می‌دادند باطل و از میان می‌رفت، زیرا الله هیچ عملی را با شرک ورزیدن به او نمی‌پذیرد.
12:06 «اینان کسانی‌اند که کتاب و حکمت و نبوت را به آنان دادیم. پس اگر این‌ها به آن کفر ورزند، همانا گروهی را بر آن گماشته‌ایم که به آن کافر نیستند»
12:26 این‌ها که از پیامبران و فرستادگانش نام بردیم، همان کسانی هستند که کتاب به ایشان داده‌ایم؛ یعنی صحف ابراهیم و موسی و زبور داود و انجیل عیسی.
12:42 و فهم کتاب و دانستن احکام آن را به ایشان دادیم. پس ای محمد، اگر این مشرکان به آن کافر شوند، قطعاً ما پیش از تو، فرستادگان و پیامبرانمان را که حقیقت آن را انکار نمی‌کنند و آن را تکذیب نمی‌نمایند، مسئول به‌پا داشتن آن کرده‌ایم.
13:02 «اینان کسانی‌اند که الله هدایتشان کرده است؛ پس به هدایت آنان اقتدا کن. بگو: بر آن از شما مزدی نمی‌خواهم؛ این جز یادآوری برای جهانیان نیست»
13:22 این قوم همان کسانی‌اند که الله آنان را به دین حق خود هدایت کرده است؛ پس به کردار و روشی که پیمودند اقتدا کن، ای محمد، و آن را بگیر و در آن راه برو. بگو به مشرکان قوم خود:
13:37 «بر هدایتی که شما را به آن می‌خوانم و قرآنی که برایتان آورده‌ام، پاداشی از شما نمی‌خواهم تا آن را از شما بگیرم، و این (کار) من جز تذکری برای شما و هر کس که مانند شما باشد نیست، تا عذاب و خشم الله بر شما فرود نیاید.»
13:55 «و الله را چنان که شایسته قدر اوست نشناختند، آن‌گاه که گفتند: الله بر هیچ بشری چیزی نازل نکرده است. بگو: چه کسی آن کتابی را نازل کرد که موسی آورده بود، نوری و هدایتی برای مردم؟»
14:20 «آن را به صورت پاره‌هایی قرار می‌دهید که آشکارش می‌کنید و بسیاری را پنهان می‌دارید، و آنچه را نه شما و نه پدرانتان می‌دانستید به شما آموخته شد. بگو: الله، سپس آنان را در فرو رفتنشان در بازی رها کن»
14:45 و الله را چنان که باید بزرگ نداشتند، آنگاه که گفتند: «الله بر هیچ انسانی کتاب و وحیی نازل نکرده است.» بگو: «چه کسی کتابی را که موسی آورد، نازل کرد؛ روشنایی و هدایتی از تاریکی گمراهی و بیانی برای مردم که حق را از باطل برایشان روشن می‌کند؟»
15:06 آن را پاره‌پاره در صفحاتی قرار می‌دهید که آن را برای مردم آشکار می‌کنید و بسیاری را پنهان می‌دارید، پس آن را از مردم پنهان می‌کنید، و از جمله آنچه پنهان می‌کنند، امر محمد صلی الله علیه وسلم است.
15:19 و الله از طریق کتاب آنچه را که شما نمی‌دانستید از اخبار پیشینیانتان و خبرهای آیندگان به شما آموخت، و پدرانتان آن را نمی‌دانستند. بگو: «الله آن را بر موسی نازل کرد.» سپس ای محمد، آنان را رها کن تا در بازی خود بمانند، که من در برابر استهزایشان در کمینم.
15:41 «و این کتابی است که آن را نازل کرده‌ایم، پربرکت، تصدیق‌کنندهٔ آنچه پیش رویش است، تا ام القری و اطراف آن را هشدار دهی، و کسانی که به آخرت ایمان دارند به آن ایمان می‌آورند و ایشان بر نمازشان مواظبت می‌کنند»
16:09 و این قرآن، ای محمد، نوشته‌شده‌ای است که آن را بر تو وحی کرده‌ایم؛ پربرکت است و آنچه از کتاب‌های الله پیش از آن است را تصدیق می‌کند و با آن مخالفت نمی‌کند، تا با آن کسانی را که در مکه و پیرامون آن، از شرق و غرب‌اند از عذاب و سختی الله بیم دهی.
16:28 و کسی که به برپایی قیامت و بازگشت در آخرت ایمان دارد، به این کتابی که بر تو نازل کرده‌ایم ایمان می‌آورد و بر نمازهای واجبی که الله به برپا داشتن آن فرمانش داده است، مواظبت می‌کند.
16:43 و چه کسی ستمکارتر است از آن کس که بر الله دروغ بندد، یا بگوید: «به من وحی شده» در حالی که چیزی به او وحی نشده است، و آن کس که بگوید: «به‌زودی مانند آنچه الله نازل کرده، نازل خواهم کرد»؟ و اگر ببینی آن‌گاه که ستمکاران در سختی‌های مرگ‌اند و فرشتگان دست‌هایشان را گشوده‌اند،
17:12 «و فرشتگان دست‌های خود را گشوده‌اند: جان‌های خود را بیرون آورید. امروز به عذاب خوارکننده جزا داده می‌شوید، به سبب آنچه بر الله غیر حق می‌گفتید و از آیات او تکبر می‌ورزیدید»
17:42 و چه کسی گمراه‌تر در سخن و نادان‌تر در کردار است از آن کس که بر الله دروغ ببندد و بگوید: «الله به من وحی کرده است» در حالی که چیزی به او وحی نشده است، یا بگوید: «مانند آنچه الله گفته به‌زودی نازل خواهم کرد»؟
17:58 و اگر ببینی ای محمد، آن‌گاه که مرگ با سختی‌هایش ستمکاران را فرامی‌گیرد و فرشتگان دست‌هایشان را گشوده‌اند و چهره‌ها و پشت‌هایشان را می‌زنند و به ایشان می‌گویند: «جان‌های خود را به سوی خشم و لعنت الله بیرون آورید؛ که امروز به سبب کفرتان به الله، به عذاب جهنم کیفر داده می‌شوید.»
18:21 آن (عذابی) که شما را خوار می‌کند و به سبب سخنان باطلی که بر او می‌بستید و به سبب تکبرتان از فرمان الله و فرمان پیامبرش، خوارتان می‌سازد.
18:32 «و شما تنها نزد ما آمدید، چنان که نخستین بار آفریدیمتان، و آنچه را به شما عطا کرده بودیم پشت سر خود رها کردید، و شفیعانی را که می‌پنداشتید در (کار) شما شریکند با شما نمی‌بینیم»
19:01 «پس پیوندهای میان شما گسسته شد و آنچه می‌پنداشتید از شما گم شد»
19:10 و به‌راستی تنها و بی‌یار نزد ما آمدید، نه مالی با شماست و نه چیزی از آنچه الله در دنیا به شما بخشیده بود، همان‌گونه که نخستین بار آفریدیمتان، برهنه و بی‌ختنه و پابرهنه.
19:23 ای گروه (کافران)، آنچه را در دنیا به آن تمکین داشتید و به آن فخر می‌فروختید، پشت سر نهادید و آن را با خود نیاوردید.
19:32 و شفیعانی را که می‌پنداشتید نزد پروردگارتان روز قیامت برای شما شفاعت می‌کنند، با شما نمی‌بینیم. پیوند میانتان که در دنیا برقرار بود، از میان رفت.
19:44 و آنچه را می‌پنداشتید شریک پروردگارتان است و برای شما نزد پروردگارتان شفیع است، از راه و روش شما گم شد.
19:54 خلاصه‌ای از تفسیر طبری