از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 147 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (15-2) | سوره حجر | آیات (49) تا (99)

◉ 167 بازدید ⏱ 17:47 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:14 سوره حجر
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 «به بندگانم خبر ده که منم آن آمرزندهٔ مهربان»
0:30 «و اینکه عذاب من همان عذاب دردناک است»
0:37 ای محمد، بندگانم را آگاه کن
0:40 که من کسی هستم که گناهان ایشان را هرگاه توبه کنند، می‌پوشانم
0:45 و نسبت به ایشان مهربانم که پس از توبه‌شان عذابشان کنم.
0:49 و ایشان را نیز آگاه کن که عذاب من برای کسی است که بر گناهان پافشاری کند،
0:54 همان عذاب دردناکی که عذابی همانندش نیست.
1:00 «و از میهمانان ابراهیم به ایشان خبر ده»
1:05 «آنگاه که بر او وارد شدند و گفتند: سلام»
1:09 «گفت: ما از شما هراسانیم»
1:14 «گفتند: هراس مدار، ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم»
1:22 ای محمد، بندگانم را از مهمانان ابراهیم، از فرشتگان، خبر ده،
1:27 همانان که بر ابراهیم، خلیل الرحمن، وارد شدند،
1:31 هنگامی که پروردگارشان ایشان را به سوی قوم لوط فرستاد تا آنان را هلاک کنند.
1:36 آنگاه که بر ابراهیم وارد شدند و گفتند: «سلام».
1:40 ابراهیم گفت: «ما از شما بیمناکیم».
1:45 مهمان به ابراهیم گفت: «مترس».
1:49 «ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم»
1:53 «گفت: آیا مرا مژده می‌دهید در حالی که پیری به من رسیده است؟ پس به چه چیز مژده می‌دهید؟»
2:01 «گفتند: تو را به حق مژده دادیم، پس از ناامیدان مباش»
2:08 «گفت: و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید می‌شود؟»
2:19 ابراهیم به فرشتگان گفت:
2:22 «آیا مرا مژده می‌دهید با آنکه پیری به من رسیده است؟»
2:26 پس به چه چیز مژده می‌دهید؟
2:29 مهمان ابراهیم به او گفت:
2:31 ما تو را به حقیقتی یقینی مژده دادیم،
2:34 و از جانب ما دانسته شده که الله پسری دانا به تو بخشیده است.
2:39 پس از کسانی مباش که از فضل الله ناامید می‌شوند،
2:42 تا آنکه از او نومید گردند.
2:44 بلکه به آنچه تو را بدان مژده دادیم، شاد باش،
2:47 و مژده را بپذیر.
2:50 ابراهیم به مهمان گفت:
2:52 و چه کسی از رحمت الله نومید می‌شود،
2:54 جز گروهی که راه درست را گم کرده‌اند،
2:58 و بدین سبب از دین الله گمراه شده‌اند؟
3:02 «گفت: پس کار شما چیست ای فرستادگان؟»
3:08 «گفتند: ما به سوی قومی بزهکار فرستاده شده‌ایم»
3:15 «جز خاندان لوط که ما همه ایشان را نجات خواهیم داد»
3:21 «جز همسرش که مقدر کرده‌ایم که او از باقی‌ماندگان باشد»
3:28 ابراهیم به فرشتگان گفت:
3:31 کار شما چیست ای فرستادگان؟
3:34 فرشتگان به او گفتند:
3:36 ما به سوی قومی فرستاده شده‌ایم که کفر به الله را فرا گرفته‌اند،
3:41 مگر پیروان لوط که بر دینی که دارند باقی‌اند،
3:45 پس ما ایشان را هلاک نخواهیم کرد،
3:47 بلکه ایشان را از عذاب نجات می‌دهیم،
3:50 جز همسر لوط،
3:52 که الله درباره‌اش حکم کرده که او از باقی‌ماندگان است،
3:56 سپس او پس از آن هلاک خواهد شد.
4:00 «و چون فرستادگان به نزد خاندان لوط آمدند»
4:06 «گفت: شما مردمی ناشناس هستید»
4:12 «گفتند: بلکه ما آنچه را در آن تردید می‌کردند برای تو آورده‌ایم»
4:17 «و حق را برای تو آورده‌ایم و قطعاً ما راستگوییم»
4:25 چون فرستادگان الله نزد خاندان لوط آمدند،
4:29 او به ایشان گفت:
4:30 «ما شما را ناشناس می‌دانیم و نمی‌شناسیمتان».
4:34 فرستادگان به او گفتند:
4:36 «بلکه ما فرستادگان الله هستیم».
4:38 ما آنچه را قوم تو در آن تردید داشتند که عذاب الله بر ایشان فرود خواهد آمد، برای تو آورده‌ایم،
4:46 و به حق یقینی از جانب الله نزد تو آمده‌ایم،
4:49 و آن عذاب است،
4:51 و ما درباره آنچه تو را خبر دادیم، ای لوط، راستگوییم،
4:55 که الله قوم تو را هلاک خواهد کرد.
4:59 پس شبانگاه با خانواده‌ات حرکت کن و از پی ایشان برو،
5:06 «و از پی ایشان برو و هیچ‌کس از شما برنگردد، و به هر جا که مأمور شده‌اید بروید»
5:15 و آن فرمان را به او رساندیم که ریشه این گروه بامدادان بریده خواهد شد.
5:26 پس با خانواده‌ات در پاره‌ای از شب حرکت کن،
5:30 و ای لوط، از پی پشت‌های خانواده‌ات برو، همانان که ایشان را می‌بری،
5:34 و از پشت سر ایشان باش،
5:36 و پشت سر ایشان برو در حالی که ایشان پیش روی تو هستند،
5:39 و هیچ‌یک از شما به پشت سر خود ننگرد،
5:42 و بروید به هر جا که الله به شما فرمان می‌دهد.
5:45 و آن کار را به لوط سپردیم،
5:49 و به او وحی کردیم که آخرین و اولین قوم تو،
5:53 ریشه‌کن و نابود خواهند شد، در بامداد آن شب.
5:57 «و اهل شهر شادمانه آمدند»
6:03 «گفت: اینان میهمانان من‌اند، پس مرا رسوا مکنید»
6:10 «و از الله پروا کنید و مرا خوار مگردانید»
6:15 و اهل شهر سَدوم آمدند،
6:18 و ایشان قوم لوط بودند،
6:20 چون شنیدند که مهمانی بر لوط وارد شده،
6:23 در حالی که به ورود ایشان به شهرشان شادمان بودند،
6:26 به امید آنکه به کار زشت دست یابند،
6:30 لوط به قومش گفت:
6:32 اینان که نزد ایشان آمده‌اید و از آنان کار زشت می‌خواهید،
6:37 مهمانان من‌اند،
6:38 و بر مرد لازم است که مهمانش را گرامی بدارد،
6:41 پس ای قوم، درباره مهمانم مرا رسوا مکنید،
6:45 و با ترک تعرض به ایشان، مرا گرامی بدارید،
6:49 و در حق من و در حق خودتان از الله بترسید، که مبادا عقوبتش بر شما فرود آید،
6:54 و مرا درباره ایشان خوار و سبک مکنید.
6:59 «گفتند: آیا تو را از جهانیان باز نداشتیم؟»
7:04 «گفت: اینان دختران من‌اند اگر شما کاری‌کننده هستید»
7:13 قومش گفتند:
7:15 مگر تو را از اینکه کسی از جهانیان را مهمان کنی باز نداشتیم؟
7:19 لوط به قوم خود گفت:
7:21 با زنان ازدواج کنید و با آنان همبستر شوید؛
7:24 و آنچه را که الله از آمیزش با مردان بر شما حرام کرده، انجام ندهید.
7:29 اگر آنچه را به آن فرمانتان می‌دهم انجام می‌دهید و به فرمان من گردن می‌نهید [بدانید که این کار به سودتان است].
7:36 «به جانِ تو سوگند که ایشان در مستی خویش سرگردان‌اند»
7:42 پس بانگ هولناک آنان را فرو گرفت، در حالی که به هنگام بامداد [در آن هنگامه] بودند.
7:47 «پس زیر و رویش کردیم و بر ایشان سنگ‌هایی بارانیدیم»
7:53 «و بر ایشان سنگ‌هایی از گل سخت بارانیدیم»
8:01 و به جان تو سوگند ای محمد،
8:04 که قوم تو از قریش‌اند
8:06 در گمراهی و نادانی خود سرگردان‌اند.
8:10 پس صاعقه عذاب آنان را فرو گرفت، آنگاه که خورشید برآمده بود.
8:14 پس زیرورو کردیم سرزمین آنان را.
8:17 و بر آنان بارانی از گِل (سنگ‌های پخته‌شده از گِل) فرو باراندیم.
8:42 آنچه با قوم لوط کردیم،
8:45 قطعاً نشانه‌ها و دلالت‌هایی است برای کسانی که به نشانه‌های الله دقت می‌کنند و عبرت می‌گیرند،
8:51 و عبرتی است بر فرجام کار اهل معصیت و کفر به او.
8:56 و این شهر،
8:58 یعنی شهر سدوم،
8:59 بر راهی آشکار و پایدار قرار دارد.
9:02 کسی که از آنجا می‌گذرد آن را می‌بیند و پنهان نیست.
9:06 در آنچه با قوم لوط کردیم،
9:08 نشانه‌ای آشکار و دلیلی روشن است برای کسی که به الله ایمان آورد.
9:13 [نشانه] بر انتقام او از اهل کفر،
9:16 و نجات دادن اهل ایمان از عذاب او.
9:34 و یاران درختان انبوه و درهم‌پیچیده (اصحاب الأیکه) به الله کافر بودند،
9:40 پس از آنان انتقام گرفتیم.
9:42 و شهر اصحاب الأیکه و شهر لوط،
9:46 قطعاً بر راهی‌اند که در سفرهای خود از آن پیروی می‌کنند،
9:50 که برای کسی که از آن پیروی کند، راستی [راه] را روشن می‌سازد.
9:54 «و یاران حِجر فرستادگان را تکذیب کردند»
10:00 «و نشانه‌های خود را به ایشان دادیم، ولی از آن‌ها روی‌گردان بودند»
10:06 و از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشیدند، در حالی که در امان بودند.
10:12 پس بانگ هولناک آنان را در هنگام بامداد فرو گرفت.
10:17 پس آنچه را به دست می‌آوردند، آنان را از [عذاب الله] بی‌نیاز نساخت.
10:24 و سکنه حجر، پیامبران را تکذیب کردند.
10:28 و آنان ثمود، قوم صالح‌اند.
10:31 و نشانه‌ها و حجت‌های خویش را به آنان نشان دادیم،
10:34 بر حقیقت آنچه رسولمان صالح را به سوی آنان فرستادیم.
10:39 پس آنان از آیات ما روی‌گردان بودند،
10:42 از آنها عبرت نمی‌گرفتند و پند نمی‌پذیرفتند.
10:45 و از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشیدند، در امان از عذاب الله [پنداشته].
10:51 و گفته شده: در امان از ویرانی، [یعنی] از اینکه خانه‌هایشان که از کوه تراشیده بودند ویران شود.
10:58 و گفته شده: در امان از مرگ [بودند].
11:02 پس بانگ هلاکت آنان را فرو گرفت، آنگاه که بامدادان شدند.
11:05 پس آنچه از کارهای ناپسند پیش از آن انجام می‌دادند، عذاب الله را از آنان بازنداشت.
11:14 «و آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است را جز به حق نیافریدیم»
11:21 و قطعاً قیامت خواهد آمد.
11:26 پس با گذشتی نیکو درگذر.
11:31 «همانا پروردگار تو همان آفریننده‌ی داناست»
11:38 و همه آفریدگان را آفریدیم،
11:41 آسمان‌ها و زمین آنها را،
11:43 و آنچه در آن دو و میان آن دو است را، جز به عدل و انصاف نیافریدیم.
11:49 و الله تعالی به هیچ یک از امت‌هایی که داستانشان در این سوره حکایت شد، ستم نکرده است.
11:56 و قطعاً قیامت خواهد آمد.
11:58 پس از مشرکان قوم خود با روی‌گردانی نیکو روی بگردان،
12:02 و با گذشتی نیکو از ایشان درگذر.
12:05 بی‌گمان پروردگار تو همان کسی است که آنان و هر چیزی را آفرید.
12:09 و او به آنان و تدبیرشان آگاه است.
12:13 «و هفت آیه‌ی دوگانه و قرآن بزرگ را به تو دادیم»
12:22 و قطعاً هفت آیه به تو دادیم.
12:25 [آیاتی] که برخی از آیاتش، برخی دیگر را باز می‌گویند [و تکرار می‌کنند].
12:28 و برخی از آنها پشت سر هم می‌آیند، با فصل‌هایی که میان آنها جدایی می‌افکند.
12:33 و ممکن است گفته شده باشد که [این آیات] «مثانی» نامیده شده‌اند،
12:37 زیرا داستان‌ها و خبرها در آن بارها و بارها تکرار شده است.
12:42 پس هفت آیه از قرآن به تو دادیم.
12:45 و جز آن، از دیگر بخش‌های قرآن [نیز به تو داده‌ایم].
12:50 «چشمانت را به آنچه گروه‌هایی از ایشان را از آن بهره‌مند ساخته‌ایم دراز مکن»
12:57 و بر آنان اندوهگین مباش، و بال‌های فروتنی‌ات را برای مؤمنان فرود آر.
13:08 ای محمد، آرزو مکن آنچه را از زینت این دنیا قرار دادیم،
13:13 [که] کالایی است برای ثروتمندان قوم تو،
13:16 «آنان که به الله و روز آخرت ایمان نمی‌آورند»
13:20 و بر آنچه به آن بهره‌مند شده‌اند اندوهگین مباش؛ پس [کیفر] آنان را شتاب بخشیم.
13:24 زیرا برای تو در آخرت، آنچه بهتر از آن است [خواهد بود].
13:28 و نسبت به کسی که به تو ایمان آورد و از تو پیروی کرد و از سخن تو تبعیت نمود، مهربان باش.
13:33 و بر آنان سخت مگیر.
13:37 «و بگو: من همانا هشداردهنده‌ای آشکارم»
13:43 «همان‌گونه که بر تقسیم‌کنندگان نازل کردیم»
13:49 همان کسانی که قرآن را پاره‌پاره کردند.
13:56 و ای محمد، به مشرکان بگو:
13:59 بی‌گمان من هشداردهنده‌ام،
14:01 همان که هشدارش را برای شما آشکار ساخت از بلا و عقوبت،
14:05 که از سوی الله بر شما فرود آید،
14:07 به سبب سرکشی شما در گمراهی‌تان،
14:10 همانند آنچه الله تعالی از بلا و عقوبت [نازل کرد]
14:15 بر کسانی که کتاب الله را تقسیم کردند،
14:17 با تکذیب برخی و تصدیق برخی.
14:21 و ممکن است مقصود از «تقسیم‌کنندگان» [کسانی] باشد که
14:24 اهل دو کتاب‌اند:
14:26 تورات و انجیل،
14:28 زیرا آنان کتاب الله را تقسیم کردند.
14:31 پس یهودیان به بخشی از تورات اقرار کردند و بخشی از آن را تکذیب کردند،
14:35 و به انجیل و فرقان (قرآن) تکذیب ورزیدند.
14:39 و نصارا به بخشی از انجیل اقرار کردند،
14:42 و بخشی از آن و قرآن را تکذیب کردند.
14:45 و ممکن است مقصود از آن، مشرکان قریش باشند،
14:50 زیرا آنان قرآن را تقسیم کردند.
14:53 پس برخی آن را شعر و برخی آن را کهانت نامیدند،
14:57 و برخی افسانه‌های پیشینیان.
15:00 همان کسانی که قرآن را تقسیم کردند و آن را پاره‌پاره ساختند.
15:04 و آنان را که خود را تقسیم کرده بودند (پاره‌پاره کرده بودند)،
15:07 قرآن را با بهتان بر زبان می‌آوردند،
15:09 و می‌گفتند: این شعر است و سحر،
15:13 و مانند این‌ها.
15:16 پس به پروردگارت سوگند که از ایشان همگی بازخواست خواهیم کرد،
15:23 از آنچه می‌کردند.
15:28 «پس آنچه را مأمور شده‌ای آشکارا بیان کن و از مشرکان روی بگردان»
15:36 ای محمد، به پروردگارت سوگند که از این کسانی که قرآن را پاره‌پاره (اجزایی) کردند، بازخواست خواهیم کرد،
15:42 از آنچه در دنیا می‌کردند، در آنچه به ایشان فرمان داده بودیم،
15:46 و در آنچه تو را به سوی ایشان فرستادیم،
15:49 پس پیش برو و با قرآن جدایی انداز، و آن را به ایشان برسان،
15:53 و از جنگ با مشرکان به الله و نبرد با ایشان دست بکش.
15:59 ما تو را در برابر مسخره‌کنندگان کفایت کردیم،
16:05 کسانی که با الله، معبودی دیگر قرار می‌دهند
16:10 پس به زودی خواهند دانست.
16:16 ای محمد، ما تو را در برابر مسخره‌کنندگان کفایت کردیم،
16:19 همان‌هایی که تو را مسخره می‌کنند و از تو استهزا می‌نمایند،
16:23 آنان که در پرستش، شریکی با الله قرار می‌دهند،
16:27 پس به زودی خواهند دانست آنچه از عذاب الله به ایشان می‌رسد،
16:30 در هنگام بازگشتشان به سوی او در قیامت،
16:33 و آنچه از بلا بر ایشان فرود می‌آید.
16:38 و به راستی می‌دانیم که سینه‌ات از آنچه می‌گویند تنگ می‌شود
16:46 پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی، و از سجده‌کنندگان باش،
16:54 و پروردگارت را بپرست تا یقین (مرگ) به سراغت آید.
17:03 و یقیناً ای محمد، می‌دانیم
17:06 که سینه‌ات از آنچه این مشرکان می‌گویند تنگ می‌شود،
17:10 از تکذیب ایشان تو را و مسخره کردنشان تو را،
17:14 و آن که این کار تو را به تنگنا می‌افکند،
17:16 پس در آنچه از امری ناخوشایند از ایشان به تو می‌رسد، به شکرگزاری الله و ثنای او و نماز پناه ببر،
17:21 الله تو را از آنچه تو را اندوهگین می‌کند کفایت خواهد کرد،
17:25 و پروردگارت را بپرست تا مرگ که به آن یقین داری به سراغت آید.
17:28 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
17:31 (—)
17:34 (—)