از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 147 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (15-2) | سوره حجر | آیات (49) تا (99)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهای از تفسیر طبری
0:08
اختصار دکتر عقیل بن سالم الشمری
0:14
سوره حجر
0:18
بسم الله الرحمن الرحیم
0:23
«به بندگانم خبر ده که منم آن آمرزندهٔ مهربان»
0:30
«و اینکه عذاب من همان عذاب دردناک است»
0:37
ای محمد، بندگانم را آگاه کن
0:40
که من کسی هستم که گناهان ایشان را هرگاه توبه کنند، میپوشانم
0:45
و نسبت به ایشان مهربانم که پس از توبهشان عذابشان کنم.
0:49
و ایشان را نیز آگاه کن که عذاب من برای کسی است که بر گناهان پافشاری کند،
0:54
همان عذاب دردناکی که عذابی همانندش نیست.
1:00
«و از میهمانان ابراهیم به ایشان خبر ده»
1:05
«آنگاه که بر او وارد شدند و گفتند: سلام»
1:09
«گفت: ما از شما هراسانیم»
1:14
«گفتند: هراس مدار، ما تو را به پسری دانا مژده میدهیم»
1:22
ای محمد، بندگانم را از مهمانان ابراهیم، از فرشتگان، خبر ده،
1:27
همانان که بر ابراهیم، خلیل الرحمن، وارد شدند،
1:31
هنگامی که پروردگارشان ایشان را به سوی قوم لوط فرستاد تا آنان را هلاک کنند.
1:36
آنگاه که بر ابراهیم وارد شدند و گفتند: «سلام».
1:40
ابراهیم گفت: «ما از شما بیمناکیم».
1:45
مهمان به ابراهیم گفت: «مترس».
1:49
«ما تو را به پسری دانا مژده میدهیم»
1:53
«گفت: آیا مرا مژده میدهید در حالی که پیری به من رسیده است؟ پس به چه چیز مژده میدهید؟»
2:01
«گفتند: تو را به حق مژده دادیم، پس از ناامیدان مباش»
2:08
«گفت: و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید میشود؟»
2:19
ابراهیم به فرشتگان گفت:
2:22
«آیا مرا مژده میدهید با آنکه پیری به من رسیده است؟»
2:26
پس به چه چیز مژده میدهید؟
2:29
مهمان ابراهیم به او گفت:
2:31
ما تو را به حقیقتی یقینی مژده دادیم،
2:34
و از جانب ما دانسته شده که الله پسری دانا به تو بخشیده است.
2:39
پس از کسانی مباش که از فضل الله ناامید میشوند،
2:42
تا آنکه از او نومید گردند.
2:44
بلکه به آنچه تو را بدان مژده دادیم، شاد باش،
2:47
و مژده را بپذیر.
2:50
ابراهیم به مهمان گفت:
2:52
و چه کسی از رحمت الله نومید میشود،
2:54
جز گروهی که راه درست را گم کردهاند،
2:58
و بدین سبب از دین الله گمراه شدهاند؟
3:02
«گفت: پس کار شما چیست ای فرستادگان؟»
3:08
«گفتند: ما به سوی قومی بزهکار فرستاده شدهایم»
3:15
«جز خاندان لوط که ما همه ایشان را نجات خواهیم داد»
3:21
«جز همسرش که مقدر کردهایم که او از باقیماندگان باشد»
3:28
ابراهیم به فرشتگان گفت:
3:31
کار شما چیست ای فرستادگان؟
3:34
فرشتگان به او گفتند:
3:36
ما به سوی قومی فرستاده شدهایم که کفر به الله را فرا گرفتهاند،
3:41
مگر پیروان لوط که بر دینی که دارند باقیاند،
3:45
پس ما ایشان را هلاک نخواهیم کرد،
3:47
بلکه ایشان را از عذاب نجات میدهیم،
3:50
جز همسر لوط،
3:52
که الله دربارهاش حکم کرده که او از باقیماندگان است،
3:56
سپس او پس از آن هلاک خواهد شد.
4:00
«و چون فرستادگان به نزد خاندان لوط آمدند»
4:06
«گفت: شما مردمی ناشناس هستید»
4:12
«گفتند: بلکه ما آنچه را در آن تردید میکردند برای تو آوردهایم»
4:17
«و حق را برای تو آوردهایم و قطعاً ما راستگوییم»
4:25
چون فرستادگان الله نزد خاندان لوط آمدند،
4:29
او به ایشان گفت:
4:30
«ما شما را ناشناس میدانیم و نمیشناسیمتان».
4:34
فرستادگان به او گفتند:
4:36
«بلکه ما فرستادگان الله هستیم».
4:38
ما آنچه را قوم تو در آن تردید داشتند که عذاب الله بر ایشان فرود خواهد آمد، برای تو آوردهایم،
4:46
و به حق یقینی از جانب الله نزد تو آمدهایم،
4:49
و آن عذاب است،
4:51
و ما درباره آنچه تو را خبر دادیم، ای لوط، راستگوییم،
4:55
که الله قوم تو را هلاک خواهد کرد.
4:59
پس شبانگاه با خانوادهات حرکت کن و از پی ایشان برو،
5:06
«و از پی ایشان برو و هیچکس از شما برنگردد، و به هر جا که مأمور شدهاید بروید»
5:15
و آن فرمان را به او رساندیم که ریشه این گروه بامدادان بریده خواهد شد.
5:26
پس با خانوادهات در پارهای از شب حرکت کن،
5:30
و ای لوط، از پی پشتهای خانوادهات برو، همانان که ایشان را میبری،
5:34
و از پشت سر ایشان باش،
5:36
و پشت سر ایشان برو در حالی که ایشان پیش روی تو هستند،
5:39
و هیچیک از شما به پشت سر خود ننگرد،
5:42
و بروید به هر جا که الله به شما فرمان میدهد.
5:45
و آن کار را به لوط سپردیم،
5:49
و به او وحی کردیم که آخرین و اولین قوم تو،
5:53
ریشهکن و نابود خواهند شد، در بامداد آن شب.
5:57
«و اهل شهر شادمانه آمدند»
6:03
«گفت: اینان میهمانان مناند، پس مرا رسوا مکنید»
6:10
«و از الله پروا کنید و مرا خوار مگردانید»
6:15
و اهل شهر سَدوم آمدند،
6:18
و ایشان قوم لوط بودند،
6:20
چون شنیدند که مهمانی بر لوط وارد شده،
6:23
در حالی که به ورود ایشان به شهرشان شادمان بودند،
6:26
به امید آنکه به کار زشت دست یابند،
6:30
لوط به قومش گفت:
6:32
اینان که نزد ایشان آمدهاید و از آنان کار زشت میخواهید،
6:37
مهمانان مناند،
6:38
و بر مرد لازم است که مهمانش را گرامی بدارد،
6:41
پس ای قوم، درباره مهمانم مرا رسوا مکنید،
6:45
و با ترک تعرض به ایشان، مرا گرامی بدارید،
6:49
و در حق من و در حق خودتان از الله بترسید، که مبادا عقوبتش بر شما فرود آید،
6:54
و مرا درباره ایشان خوار و سبک مکنید.
6:59
«گفتند: آیا تو را از جهانیان باز نداشتیم؟»
7:04
«گفت: اینان دختران مناند اگر شما کاریکننده هستید»
7:13
قومش گفتند:
7:15
مگر تو را از اینکه کسی از جهانیان را مهمان کنی باز نداشتیم؟
7:19
لوط به قوم خود گفت:
7:21
با زنان ازدواج کنید و با آنان همبستر شوید؛
7:24
و آنچه را که الله از آمیزش با مردان بر شما حرام کرده، انجام ندهید.
7:29
اگر آنچه را به آن فرمانتان میدهم انجام میدهید و به فرمان من گردن مینهید [بدانید که این کار به سودتان است].
7:36
«به جانِ تو سوگند که ایشان در مستی خویش سرگرداناند»
7:42
پس بانگ هولناک آنان را فرو گرفت، در حالی که به هنگام بامداد [در آن هنگامه] بودند.
7:47
«پس زیر و رویش کردیم و بر ایشان سنگهایی بارانیدیم»
7:53
«و بر ایشان سنگهایی از گل سخت بارانیدیم»
8:01
و به جان تو سوگند ای محمد،
8:04
که قوم تو از قریشاند
8:06
در گمراهی و نادانی خود سرگرداناند.
8:10
پس صاعقه عذاب آنان را فرو گرفت، آنگاه که خورشید برآمده بود.
8:14
پس زیرورو کردیم سرزمین آنان را.
8:17
و بر آنان بارانی از گِل (سنگهای پختهشده از گِل) فرو باراندیم.
8:42
آنچه با قوم لوط کردیم،
8:45
قطعاً نشانهها و دلالتهایی است برای کسانی که به نشانههای الله دقت میکنند و عبرت میگیرند،
8:51
و عبرتی است بر فرجام کار اهل معصیت و کفر به او.
8:56
و این شهر،
8:58
یعنی شهر سدوم،
8:59
بر راهی آشکار و پایدار قرار دارد.
9:02
کسی که از آنجا میگذرد آن را میبیند و پنهان نیست.
9:06
در آنچه با قوم لوط کردیم،
9:08
نشانهای آشکار و دلیلی روشن است برای کسی که به الله ایمان آورد.
9:13
[نشانه] بر انتقام او از اهل کفر،
9:16
و نجات دادن اهل ایمان از عذاب او.
9:34
و یاران درختان انبوه و درهمپیچیده (اصحاب الأیکه) به الله کافر بودند،
9:40
پس از آنان انتقام گرفتیم.
9:42
و شهر اصحاب الأیکه و شهر لوط،
9:46
قطعاً بر راهیاند که در سفرهای خود از آن پیروی میکنند،
9:50
که برای کسی که از آن پیروی کند، راستی [راه] را روشن میسازد.
9:54
«و یاران حِجر فرستادگان را تکذیب کردند»
10:00
«و نشانههای خود را به ایشان دادیم، ولی از آنها رویگردان بودند»
10:06
و از کوهها خانههایی میتراشیدند، در حالی که در امان بودند.
10:12
پس بانگ هولناک آنان را در هنگام بامداد فرو گرفت.
10:17
پس آنچه را به دست میآوردند، آنان را از [عذاب الله] بینیاز نساخت.
10:24
و سکنه حجر، پیامبران را تکذیب کردند.
10:28
و آنان ثمود، قوم صالحاند.
10:31
و نشانهها و حجتهای خویش را به آنان نشان دادیم،
10:34
بر حقیقت آنچه رسولمان صالح را به سوی آنان فرستادیم.
10:39
پس آنان از آیات ما رویگردان بودند،
10:42
از آنها عبرت نمیگرفتند و پند نمیپذیرفتند.
10:45
و از کوهها خانههایی میتراشیدند، در امان از عذاب الله [پنداشته].
10:51
و گفته شده: در امان از ویرانی، [یعنی] از اینکه خانههایشان که از کوه تراشیده بودند ویران شود.
10:58
و گفته شده: در امان از مرگ [بودند].
11:02
پس بانگ هلاکت آنان را فرو گرفت، آنگاه که بامدادان شدند.
11:05
پس آنچه از کارهای ناپسند پیش از آن انجام میدادند، عذاب الله را از آنان بازنداشت.
11:14
«و آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است را جز به حق نیافریدیم»
11:21
و قطعاً قیامت خواهد آمد.
11:26
پس با گذشتی نیکو درگذر.
11:31
«همانا پروردگار تو همان آفرینندهی داناست»
11:38
و همه آفریدگان را آفریدیم،
11:41
آسمانها و زمین آنها را،
11:43
و آنچه در آن دو و میان آن دو است را، جز به عدل و انصاف نیافریدیم.
11:49
و الله تعالی به هیچ یک از امتهایی که داستانشان در این سوره حکایت شد، ستم نکرده است.
11:56
و قطعاً قیامت خواهد آمد.
11:58
پس از مشرکان قوم خود با رویگردانی نیکو روی بگردان،
12:02
و با گذشتی نیکو از ایشان درگذر.
12:05
بیگمان پروردگار تو همان کسی است که آنان و هر چیزی را آفرید.
12:09
و او به آنان و تدبیرشان آگاه است.
12:13
«و هفت آیهی دوگانه و قرآن بزرگ را به تو دادیم»
12:22
و قطعاً هفت آیه به تو دادیم.
12:25
[آیاتی] که برخی از آیاتش، برخی دیگر را باز میگویند [و تکرار میکنند].
12:28
و برخی از آنها پشت سر هم میآیند، با فصلهایی که میان آنها جدایی میافکند.
12:33
و ممکن است گفته شده باشد که [این آیات] «مثانی» نامیده شدهاند،
12:37
زیرا داستانها و خبرها در آن بارها و بارها تکرار شده است.
12:42
پس هفت آیه از قرآن به تو دادیم.
12:45
و جز آن، از دیگر بخشهای قرآن [نیز به تو دادهایم].
12:50
«چشمانت را به آنچه گروههایی از ایشان را از آن بهرهمند ساختهایم دراز مکن»
12:57
و بر آنان اندوهگین مباش، و بالهای فروتنیات را برای مؤمنان فرود آر.
13:08
ای محمد، آرزو مکن آنچه را از زینت این دنیا قرار دادیم،
13:13
[که] کالایی است برای ثروتمندان قوم تو،
13:16
«آنان که به الله و روز آخرت ایمان نمیآورند»
13:20
و بر آنچه به آن بهرهمند شدهاند اندوهگین مباش؛ پس [کیفر] آنان را شتاب بخشیم.
13:24
زیرا برای تو در آخرت، آنچه بهتر از آن است [خواهد بود].
13:28
و نسبت به کسی که به تو ایمان آورد و از تو پیروی کرد و از سخن تو تبعیت نمود، مهربان باش.
13:33
و بر آنان سخت مگیر.
13:37
«و بگو: من همانا هشداردهندهای آشکارم»
13:43
«همانگونه که بر تقسیمکنندگان نازل کردیم»
13:49
همان کسانی که قرآن را پارهپاره کردند.
13:56
و ای محمد، به مشرکان بگو:
13:59
بیگمان من هشداردهندهام،
14:01
همان که هشدارش را برای شما آشکار ساخت از بلا و عقوبت،
14:05
که از سوی الله بر شما فرود آید،
14:07
به سبب سرکشی شما در گمراهیتان،
14:10
همانند آنچه الله تعالی از بلا و عقوبت [نازل کرد]
14:15
بر کسانی که کتاب الله را تقسیم کردند،
14:17
با تکذیب برخی و تصدیق برخی.
14:21
و ممکن است مقصود از «تقسیمکنندگان» [کسانی] باشد که
14:24
اهل دو کتاباند:
14:26
تورات و انجیل،
14:28
زیرا آنان کتاب الله را تقسیم کردند.
14:31
پس یهودیان به بخشی از تورات اقرار کردند و بخشی از آن را تکذیب کردند،
14:35
و به انجیل و فرقان (قرآن) تکذیب ورزیدند.
14:39
و نصارا به بخشی از انجیل اقرار کردند،
14:42
و بخشی از آن و قرآن را تکذیب کردند.
14:45
و ممکن است مقصود از آن، مشرکان قریش باشند،
14:50
زیرا آنان قرآن را تقسیم کردند.
14:53
پس برخی آن را شعر و برخی آن را کهانت نامیدند،
14:57
و برخی افسانههای پیشینیان.
15:00
همان کسانی که قرآن را تقسیم کردند و آن را پارهپاره ساختند.
15:04
و آنان را که خود را تقسیم کرده بودند (پارهپاره کرده بودند)،
15:07
قرآن را با بهتان بر زبان میآوردند،
15:09
و میگفتند: این شعر است و سحر،
15:13
و مانند اینها.
15:16
پس به پروردگارت سوگند که از ایشان همگی بازخواست خواهیم کرد،
15:23
از آنچه میکردند.
15:28
«پس آنچه را مأمور شدهای آشکارا بیان کن و از مشرکان روی بگردان»
15:36
ای محمد، به پروردگارت سوگند که از این کسانی که قرآن را پارهپاره (اجزایی) کردند، بازخواست خواهیم کرد،
15:42
از آنچه در دنیا میکردند، در آنچه به ایشان فرمان داده بودیم،
15:46
و در آنچه تو را به سوی ایشان فرستادیم،
15:49
پس پیش برو و با قرآن جدایی انداز، و آن را به ایشان برسان،
15:53
و از جنگ با مشرکان به الله و نبرد با ایشان دست بکش.
15:59
ما تو را در برابر مسخرهکنندگان کفایت کردیم،
16:05
کسانی که با الله، معبودی دیگر قرار میدهند
16:10
پس به زودی خواهند دانست.
16:16
ای محمد، ما تو را در برابر مسخرهکنندگان کفایت کردیم،
16:19
همانهایی که تو را مسخره میکنند و از تو استهزا مینمایند،
16:23
آنان که در پرستش، شریکی با الله قرار میدهند،
16:27
پس به زودی خواهند دانست آنچه از عذاب الله به ایشان میرسد،
16:30
در هنگام بازگشتشان به سوی او در قیامت،
16:33
و آنچه از بلا بر ایشان فرود میآید.
16:38
و به راستی میدانیم که سینهات از آنچه میگویند تنگ میشود
16:46
پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی، و از سجدهکنندگان باش،
16:54
و پروردگارت را بپرست تا یقین (مرگ) به سراغت آید.
17:03
و یقیناً ای محمد، میدانیم
17:06
که سینهات از آنچه این مشرکان میگویند تنگ میشود،
17:10
از تکذیب ایشان تو را و مسخره کردنشان تو را،
17:14
و آن که این کار تو را به تنگنا میافکند،
17:16
پس در آنچه از امری ناخوشایند از ایشان به تو میرسد، به شکرگزاری الله و ثنای او و نماز پناه ببر،
17:21
الله تو را از آنچه تو را اندوهگین میکند کفایت خواهد کرد،
17:25
و پروردگارت را بپرست تا مرگ که به آن یقین داری به سراغت آید.
17:28
خلاصهای از تفسیر طبری
17:31
(—)
17:34
(—)