از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 153 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (18-4) | سوره کهف | آیات (51) تا (74)

◉ 192 بازدید ⏱ 14:26 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصهٔ تفسیر طبری
0:08 آن را مختصر کرده است دکتر عقیل بن سالم شمری
0:13 سورهٔ کهف
0:15 بسم الله الرحمن الرحیم
0:23 «من آنان را شاهد آفرینش آسمان‌ها و زمین نگرفتم و نه شاهد آفرینش خودشان»
0:30 «و نه شاهد آفرینش خودشان؛ و من گمراه‌کنندگان را یاور [خود] نگرفته‌ام»
0:40 ابلیس و فرزندانش را در آفرینش آسمان‌ها و زمین حاضر نکردم
0:45 و بعضی از ایشان را نیز بر آفرینش بعضی دیگر گواه نگرفتم
0:49 پس من در آفریدن خویش از ایشان یاری نخواستم
0:51 بلکه من به‌تنهایی همهٔ آن‌ها را بدون یاری‌دهنده و پشتیبان آفریدم
0:56 و من کسی را که به حق راه نمی‌نماید، یاوران و یارانی نگرفته‌ام
1:02 «و روزی که [الله] می‌گوید: شریکانم را که می‌پنداشتید، فرا خوانید»
1:09 «پس آنان را می‌خوانند، اما پاسخشان نمی‌دهند، و میان ایشان هلاکتگاهی قرار می‌دهیم»
1:18 و روزی که الله می‌فرماید:
1:21 کسانی را که می‌پنداشتید شریکان من در عبادت‌اند، فراخوانید
1:26 تا شما را یاری کنند و از (عذاب) من بازدارند
1:29 پس به ایشان پناه می‌برند، ولی به فریادشان نمی‌رسند
1:33 و میان این مشرکان جدایی می‌افکنیم
1:36 و آنچه از غیر الله می‌خواندند، شریکانی که در دنیا (به آن‌ها اعتماد داشتند) سبب هلاکشان شد
1:57 و مشرکان در آن روز آتش را به چشم می‌بینند
2:02 پس می‌دانند که به آن درافکنده خواهند شد
2:05 و از آتشی که دیده‌اند، هیچ راه گریزی نمی‌یابند
2:08 گریزگاهی که از آن به سوی آن برگردند
2:11 زیرا الله این را بر ایشان حتمی کرده است
2:14 «و به راستی در این قرآن برای مردم از هر مثلی گوناگون بیان کردیم»
2:24 «و انسان بیش از هر چیز به جدال خو گرفته است»
2:31 «و به راستی در این قرآن برای مردم از هر مثلی زدیم»
2:36 و در آن ایشان را از هر پندی اندرز داده‌ایم
2:39 و با هر دلیلی بر ایشان حجت آورده‌ایم، تا پند گیرند و بازگردند
2:44 و انسان بیش از هر چیز به جدال و دشمنی می‌پردازد
2:49 نه به حق بازمی‌گردد و نه با اندرزی بازداشته می‌شود
2:54 «و چیزی مردم را از ایمان آوردن بازنداشت، هنگامی که هدایت به سوی آنان آمد»
3:00 «و از پروردگارشان طلب آمرزش نکنند، مگر اینکه سنت پیشینیان بر ایشان فرا رسد»
3:16 «یا عذاب به‌رویارو به سوی آنان بیاید»
3:24 ای محمد، ایمان به الله
3:26 آن گاه که بیان الله به سویشان آمد
3:28 و طلب آمرزش از آنچه بر آن از شرکشان پایدارند
3:33 جز آن‌که سنت ما درباره‌ی امثال ایشان از امت‌های تکذیب‌کنندهٔ پیامبرانشان پیش از ایشان (بر آن‌ها) فرا رسد
3:39 یا عذاب را به صورت عیان بر ایشان بیاورد
3:44 «و فرستادگان را جز بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده نمی‌فرستیم»
3:50 و کسانی که کفر ورزیدند، به باطل مجادله می‌کنند تا به آن حق را پایمال کنند
3:57 «و آیات مرا و آنچه را که بیم داده شدند، به ریشخند گرفتند»
4:03 و ما رسول خود را جز برای آن نفرستادیم که اهل ایمان و تصدیق را مژده دهد
4:08 به پاداش فراوانش در آخرت
4:11 و اهل کفر به او و تکذیب‌کنندگان را از عقاب بزرگش بیم دهد
4:16 و کسانی که به الله و رسولش تکذیب ورزیدند، به باطل خصومت می‌کنند
4:21 ما رسول خود را برای جدال و ستیزه‌ها نفرستادیم
4:26 و شما به باطل با ایشان جدال می‌کنید تا به آن حق را باطل کنید و آن را زایل سازید و ببرید
4:33 و کافران به الله، دلایلی را که (پیامبر) با آن بر ایشان احتجاج کرد، به مسخره گرفتند
4:38 و کتابی را که او به سویشان فرو فرستاد
4:41 و هشدارهایی را که به آن‌ها بیم داد، مایهٔ ریشخند ساختند
4:47 «و کیست ستمکارتر از آن کس که به آیات پروردگارش یادآوری شود، پس از آن روی گرداند و آنچه را پیش فرستاده دو دستش فراموش کند»
4:57 «ما بر دل‌های ایشان پرده‌هایی نهاده‌ایم تا آن را نفهمند، و در گوش‌هایشان سنگینی [قرار داده‌ایم]»
5:07 و اگر ایشان را به هدایت فرا خوانی، هرگز هیچ‌گاه هدایت نخواهند یافت
5:15 و کدام‌یک از مردم ستمکارترند از کسی که به آیات و دلایلش یادآوری شود
5:20 و او را بدان به راه رشد رهنمون گردد و به وسیلهٔ آن به راه نجات هدایت کند
5:26 پس از آیات و دلایلش روی گرداند
5:29 و گناهان هلاک‌کنندهٔ پیشین خود را فراموش کند و توبه نکند
5:34 ما بر دل‌های کسانی که از آیات الله روی می‌گردانند
5:39 پرده‌هایی نهاده‌ایم تا آن را نفهمند
5:42 و در گوش‌هایشان سنگینی نهاده‌ایم تا آن را نشنوند
5:46 و اگر تو ای محمد، این روی‌گردانان از آیات الله را به پایداری بر حق فرا خوانی
5:53 هرگز هیچ‌گاه بر حق پایدار نخواهند شد
5:57 زیرا الله بر دل‌ها و شنوایی و بینایی ایشان مهر نهاده است
6:13 و پروردگار تو ای محمد، با گذشت خویش، بر گناهان بندگانش پرده می‌افکند، هرگاه از آن توبه کنند
6:20 صاحب رحمت است
6:21 اگر الله این روی‌گردانان از آیاتش را به سبب گناهان و خطاهایی که کسب کرده‌اند مؤاخذه می‌کرد
6:28 عذاب را برایشان شتاب می‌داد
6:31 ولی او به رحمتش به بندگانش (مهلت می‌دهد)
6:33 صاحب رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان، رحمتی بی‌پایان
6:39 ولی او به رحمتش به بندگانش (مهلت می‌دهد)
6:42 آن را با ایشان انجام نمی‌دهد
6:44 لیکن برای ایشان وعده‌گاهی است
6:47 این مشرکان هرگز پناهگاهی نمی‌یابند که به آن پناه برند
6:51 و گریزگاهی که با آن از عذاب الله نجات یابند
6:55 و آن شهرها را، چون ستم کردند، هلاک کردیم
7:01 و برای هلاکت ایشان وعده‌گاهی قرار دادیم
7:06 و آن شهرها از عاد و ثمود و اصحاب ایکه‌اند
7:12 اهل آن‌ها را، چون ستم کردند و به الله و آیاتش کفر ورزیدند، هلاک کردیم
7:17 و برای هلاکت ایشان میعاد و اجلی معین قرار دادیم
7:21 همچنین، ای محمد، برای این مشرکان از قوم تو وعده‌گاهی قرار دادیم
7:27 چون آن وعده فرا رسد، ایشان را هلاک می‌کنیم
7:32 «و آنگاه که موسی به جوان خویش گفت: دست برنمی‌دارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم، یا سال‌ها راه بپیمایم»
7:42 و ای محمد، یادآور شو آنگاه که موسی به جوانش یوشع گفت
7:46 پیوسته می‌روم تا به محل تلاقی دریای روم و دریای فارس برسم
7:52 یا زمانی دراز و روزگاری بسیار سفر کنم
7:55 پس چون به محل تلاقی آن دو رسیدند، ماهی خود را فراموش کردند
8:01 ماهی خود را فراموش کردند، پس (ماهی) راه خود را در دریا به صورت تونلی گرفت
8:09 پس چون موسی و جوانش به محل تلاقی دو دریا رسیدند
8:13 ماهی خود را فراموش کردند
8:15 پس ماهی در دریا راهی همچون سوراخ (برای خود) گرفت
8:19 تا آنکه موسی بازگشت و آن را دید
8:21 پس چون از آنجا گذشتند، (موسی) به جوانش گفت: ناهار ما را بیاور
8:30 «ناهار ما را بیاور؛ به راستی از این سفرمان رنج بسیار دیدیم»
8:39 پس چون موسی و جوانش از محل تلاقی دو دریا گذشتند
8:43 موسی به جوانش یوشع گفت
8:46 ناهار ما را بیاور
8:48 که از این سفرمان به سختی و خستگی دچار شدیم
8:53 «گفت: آیا دیدی آنگاه که به صخره پناه بردیم؟ پس من ماهی را فراموش کردم»
9:01 «پس من ماهی را فراموش کردم، و جز شیطان کسی نبود که مرا از یادآوری آن بازدارد»
9:09 «و [ماهی] راه خود را در دریا به شگفتی گرفت»
9:14 فرزند (یار) موسی گفت:
9:16 «آیا دیدی آنگاه که به صخره پناه بردیم؟»
9:19 من ماهی را آنجا فراموش کردم،
9:22 و جز شیطان کسی مرا از یادآوری ماهی باز نداشت.
9:26 و موسی از راه ماهی در دریا شگفت‌زده شد.
9:31 «گفت: آن همان چیزی است که می‌جستیم»
9:35 پس بازگشتند و از همان راهی که آمده بودند، باز جست‌وجو کردند.
9:40 «پس بنده‌ای از بندگان ما را یافتند»
9:44 «او را از نزد خود رحمتی عطا کرده بودیم»
9:49 «او را از نزد خود رحمتی عطا کرده بودیم»
9:54 «و از جانب خود به او دانشی آموخته بودیم»
9:59 پس موسی به یار خود گفت:
10:01 فراموش کردن ماهی‌ات (نشانه‌ای بود که) ما را به جست‌وجو واداشت.
10:04 زیرا به موسی گفته شده بود:
10:06 همراهت کسی است که تو او را می‌جویی، جایی که ماهی را فراموش کنی.
10:10 پس از همان راهی که آمده بود، بازگشت.
10:14 پس مردی دانا از بندگان ما را یافتند،
10:17 که به او از نزد خود رحمتی بخشیده بودیم،
10:20 و از نزد خود نیز دانشی به او آموخته بودیم.
10:24 موسی به او گفت:
10:27 آیا تو را پیروی کنم تا مرا از آنچه آموخته‌ای،
10:31 از آنچه به تو آموخته شده، آموزش دهی تا رشد یابم؟
10:34 «گفت: به راستی تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی»
10:40 «و چگونه بر آنچه به آن آگاهی نداری شکیبا باشی؟»
10:45 موسی به دانا گفت:
10:48 آیا تو را پیروی کنم تا از دانشی که الله به تو آموخته،
10:52 مرا بیاموزی؛ همان که راهنمای رشد به سوی حق و رهنمون به هدایت است؟
10:55 و دلیلی بر هدایت است.
10:57 دانا گفت:
10:59 تو هرگز شکیبایی‌ات با من پایدار نخواهد ماند،
11:02 زیرا من به علمی باطنی عمل می‌کنم
11:05 که الله آن را به من آموخته است،
11:07 و تو جز به ظاهر امور دانشی نداری.
11:10 پس بر آنچه از کارها می‌بینی شکیبا نخواهی بود.
11:13 ای موسی، چگونه بر کارهایی که از من می‌بینی شکیبا خواهی بود،
11:18 که تو از وجوه درستی آنها آگاه نیستی؟
11:22 «گفت: اگر الله بخواهد، مرا شکیبا خواهی یافت»
11:28 «و در هیچ فرمانی از تو سرپیچی نخواهم کرد»
11:32 گفت: اگر مرا پیروی می‌کنی،
11:34 «پس از من درباره هیچ چیزی پرسش مکن»
11:37 «تا آنکه خودم از آن برای تو یادآوری کنم»
11:41 موسی گفت:
11:43 اگر الله بخواهد، مرا بر آنچه از تو می‌بینم شکیبا خواهی یافت،
11:47 هرچند با آنچه نزد من درست است مخالف باشد،
11:50 و به آنچه به من فرمان دهی، گردن می‌نهم،
11:53 هرچند با خواسته‌ام موافق نباشد.
11:56 دانا به موسی گفت:
11:59 اگر اکنون مرا پیروی می‌کنی،
12:02 از کاری که انجام می‌دهم و آن را ناپسند می‌شماری، از من مپرس،
12:06 تا خودم از آنچه از کارهایم می‌بینی، برایت سخن گویم
12:11 و شأن آن را برایت روشن کنم.
12:12 و خبر آن را برایت آغاز خواهم کرد.
12:15 پس رفتند تا آن‌گاه که در کشتی سوار شدند، (دانا) آن را سوراخ کرد.
12:22 «گفت: آیا آن را سوراخ کردی تا اهلش را غرق کنی؟ به راستی کار بسیار ناپسندی انجام دادی»
12:29 پس موسی و دانا روان شدند، در حالی که کشتی‌ای می‌جستند تا بر آن سوار شوند.
12:35 تا آن‌گاه که به آن رسیدند و بر کشتی سوار شدند.
12:39 چون بر آن سوار شدند، دانا کشتی را سوراخ کرد.
12:43 موسی به او گفت:
12:45 آیا آن را سوراخ کردی پس از آنکه در دریا موج‌ها بر ما زد، تا اهلش را غرق کنی؟
12:50 به راستی کار بزرگی کرده‌ای و عملی ناپسند انجام داده‌ای.
12:55 «گفت: آیا نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی؟»
13:03 «گفت: مرا به آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن، و در کارم بر من سخت مگیر»
13:11 دانا به موسی گفت:
13:14 آیا نگفتم که تو بر آنچه از کارهایم می‌بینی هرگز شکیبا نخواهی بود؟
13:20 زیرا تو به آنچه از آن آگاهی نداری، می‌نگری.
13:24 موسی به او گفت:
13:26 «مرا به آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن»
13:29 و کارم را با تو بر من سخت مگیر و با من همراهی‌ات را دشوار مکن.
13:33 پس رفتند تا آن‌گاه که به نوجوانی رسید و او را کشت.
13:40 «گفت: آیا انسانی بی‌گناه را بدون اینکه کسی را کشته باشد کشتی؟ به راستی کار زشتی انجام دادی»
13:54 پس رفتند تا آن‌گاه که به نوجوانی رسید و دانا او را کشت.
14:01 موسی به او گفت:
14:03 آیا انسانی پاک و بی‌گناه را کشتی؟
14:07 به راستی کار ناپسندی کرده‌ای و عملی ناشناخته انجام داده‌ای.
14:15 خلاصه‌ای از تفسیر طبری.