از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد)
· درس 153 از 308
نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (18-4) | سوره کهف | آیات (51) تا (74)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
خلاصهٔ تفسیر طبری
0:08
آن را مختصر کرده است دکتر عقیل بن سالم شمری
0:13
سورهٔ کهف
0:15
بسم الله الرحمن الرحیم
0:23
«من آنان را شاهد آفرینش آسمانها و زمین نگرفتم و نه شاهد آفرینش خودشان»
0:30
«و نه شاهد آفرینش خودشان؛ و من گمراهکنندگان را یاور [خود] نگرفتهام»
0:40
ابلیس و فرزندانش را در آفرینش آسمانها و زمین حاضر نکردم
0:45
و بعضی از ایشان را نیز بر آفرینش بعضی دیگر گواه نگرفتم
0:49
پس من در آفریدن خویش از ایشان یاری نخواستم
0:51
بلکه من بهتنهایی همهٔ آنها را بدون یاریدهنده و پشتیبان آفریدم
0:56
و من کسی را که به حق راه نمینماید، یاوران و یارانی نگرفتهام
1:02
«و روزی که [الله] میگوید: شریکانم را که میپنداشتید، فرا خوانید»
1:09
«پس آنان را میخوانند، اما پاسخشان نمیدهند، و میان ایشان هلاکتگاهی قرار میدهیم»
1:18
و روزی که الله میفرماید:
1:21
کسانی را که میپنداشتید شریکان من در عبادتاند، فراخوانید
1:26
تا شما را یاری کنند و از (عذاب) من بازدارند
1:29
پس به ایشان پناه میبرند، ولی به فریادشان نمیرسند
1:33
و میان این مشرکان جدایی میافکنیم
1:36
و آنچه از غیر الله میخواندند، شریکانی که در دنیا (به آنها اعتماد داشتند) سبب هلاکشان شد
1:57
و مشرکان در آن روز آتش را به چشم میبینند
2:02
پس میدانند که به آن درافکنده خواهند شد
2:05
و از آتشی که دیدهاند، هیچ راه گریزی نمییابند
2:08
گریزگاهی که از آن به سوی آن برگردند
2:11
زیرا الله این را بر ایشان حتمی کرده است
2:14
«و به راستی در این قرآن برای مردم از هر مثلی گوناگون بیان کردیم»
2:24
«و انسان بیش از هر چیز به جدال خو گرفته است»
2:31
«و به راستی در این قرآن برای مردم از هر مثلی زدیم»
2:36
و در آن ایشان را از هر پندی اندرز دادهایم
2:39
و با هر دلیلی بر ایشان حجت آوردهایم، تا پند گیرند و بازگردند
2:44
و انسان بیش از هر چیز به جدال و دشمنی میپردازد
2:49
نه به حق بازمیگردد و نه با اندرزی بازداشته میشود
2:54
«و چیزی مردم را از ایمان آوردن بازنداشت، هنگامی که هدایت به سوی آنان آمد»
3:00
«و از پروردگارشان طلب آمرزش نکنند، مگر اینکه سنت پیشینیان بر ایشان فرا رسد»
3:16
«یا عذاب بهرویارو به سوی آنان بیاید»
3:24
ای محمد، ایمان به الله
3:26
آن گاه که بیان الله به سویشان آمد
3:28
و طلب آمرزش از آنچه بر آن از شرکشان پایدارند
3:33
جز آنکه سنت ما دربارهی امثال ایشان از امتهای تکذیبکنندهٔ پیامبرانشان پیش از ایشان (بر آنها) فرا رسد
3:39
یا عذاب را به صورت عیان بر ایشان بیاورد
3:44
«و فرستادگان را جز بشارتدهنده و بیمدهنده نمیفرستیم»
3:50
و کسانی که کفر ورزیدند، به باطل مجادله میکنند تا به آن حق را پایمال کنند
3:57
«و آیات مرا و آنچه را که بیم داده شدند، به ریشخند گرفتند»
4:03
و ما رسول خود را جز برای آن نفرستادیم که اهل ایمان و تصدیق را مژده دهد
4:08
به پاداش فراوانش در آخرت
4:11
و اهل کفر به او و تکذیبکنندگان را از عقاب بزرگش بیم دهد
4:16
و کسانی که به الله و رسولش تکذیب ورزیدند، به باطل خصومت میکنند
4:21
ما رسول خود را برای جدال و ستیزهها نفرستادیم
4:26
و شما به باطل با ایشان جدال میکنید تا به آن حق را باطل کنید و آن را زایل سازید و ببرید
4:33
و کافران به الله، دلایلی را که (پیامبر) با آن بر ایشان احتجاج کرد، به مسخره گرفتند
4:38
و کتابی را که او به سویشان فرو فرستاد
4:41
و هشدارهایی را که به آنها بیم داد، مایهٔ ریشخند ساختند
4:47
«و کیست ستمکارتر از آن کس که به آیات پروردگارش یادآوری شود، پس از آن روی گرداند و آنچه را پیش فرستاده دو دستش فراموش کند»
4:57
«ما بر دلهای ایشان پردههایی نهادهایم تا آن را نفهمند، و در گوشهایشان سنگینی [قرار دادهایم]»
5:07
و اگر ایشان را به هدایت فرا خوانی، هرگز هیچگاه هدایت نخواهند یافت
5:15
و کدامیک از مردم ستمکارترند از کسی که به آیات و دلایلش یادآوری شود
5:20
و او را بدان به راه رشد رهنمون گردد و به وسیلهٔ آن به راه نجات هدایت کند
5:26
پس از آیات و دلایلش روی گرداند
5:29
و گناهان هلاککنندهٔ پیشین خود را فراموش کند و توبه نکند
5:34
ما بر دلهای کسانی که از آیات الله روی میگردانند
5:39
پردههایی نهادهایم تا آن را نفهمند
5:42
و در گوشهایشان سنگینی نهادهایم تا آن را نشنوند
5:46
و اگر تو ای محمد، این رویگردانان از آیات الله را به پایداری بر حق فرا خوانی
5:53
هرگز هیچگاه بر حق پایدار نخواهند شد
5:57
زیرا الله بر دلها و شنوایی و بینایی ایشان مهر نهاده است
6:13
و پروردگار تو ای محمد، با گذشت خویش، بر گناهان بندگانش پرده میافکند، هرگاه از آن توبه کنند
6:20
صاحب رحمت است
6:21
اگر الله این رویگردانان از آیاتش را به سبب گناهان و خطاهایی که کسب کردهاند مؤاخذه میکرد
6:28
عذاب را برایشان شتاب میداد
6:31
ولی او به رحمتش به بندگانش (مهلت میدهد)
6:33
صاحب رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان، رحمتی بیپایان
6:39
ولی او به رحمتش به بندگانش (مهلت میدهد)
6:42
آن را با ایشان انجام نمیدهد
6:44
لیکن برای ایشان وعدهگاهی است
6:47
این مشرکان هرگز پناهگاهی نمییابند که به آن پناه برند
6:51
و گریزگاهی که با آن از عذاب الله نجات یابند
6:55
و آن شهرها را، چون ستم کردند، هلاک کردیم
7:01
و برای هلاکت ایشان وعدهگاهی قرار دادیم
7:06
و آن شهرها از عاد و ثمود و اصحاب ایکهاند
7:12
اهل آنها را، چون ستم کردند و به الله و آیاتش کفر ورزیدند، هلاک کردیم
7:17
و برای هلاکت ایشان میعاد و اجلی معین قرار دادیم
7:21
همچنین، ای محمد، برای این مشرکان از قوم تو وعدهگاهی قرار دادیم
7:27
چون آن وعده فرا رسد، ایشان را هلاک میکنیم
7:32
«و آنگاه که موسی به جوان خویش گفت: دست برنمیدارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم، یا سالها راه بپیمایم»
7:42
و ای محمد، یادآور شو آنگاه که موسی به جوانش یوشع گفت
7:46
پیوسته میروم تا به محل تلاقی دریای روم و دریای فارس برسم
7:52
یا زمانی دراز و روزگاری بسیار سفر کنم
7:55
پس چون به محل تلاقی آن دو رسیدند، ماهی خود را فراموش کردند
8:01
ماهی خود را فراموش کردند، پس (ماهی) راه خود را در دریا به صورت تونلی گرفت
8:09
پس چون موسی و جوانش به محل تلاقی دو دریا رسیدند
8:13
ماهی خود را فراموش کردند
8:15
پس ماهی در دریا راهی همچون سوراخ (برای خود) گرفت
8:19
تا آنکه موسی بازگشت و آن را دید
8:21
پس چون از آنجا گذشتند، (موسی) به جوانش گفت: ناهار ما را بیاور
8:30
«ناهار ما را بیاور؛ به راستی از این سفرمان رنج بسیار دیدیم»
8:39
پس چون موسی و جوانش از محل تلاقی دو دریا گذشتند
8:43
موسی به جوانش یوشع گفت
8:46
ناهار ما را بیاور
8:48
که از این سفرمان به سختی و خستگی دچار شدیم
8:53
«گفت: آیا دیدی آنگاه که به صخره پناه بردیم؟ پس من ماهی را فراموش کردم»
9:01
«پس من ماهی را فراموش کردم، و جز شیطان کسی نبود که مرا از یادآوری آن بازدارد»
9:09
«و [ماهی] راه خود را در دریا به شگفتی گرفت»
9:14
فرزند (یار) موسی گفت:
9:16
«آیا دیدی آنگاه که به صخره پناه بردیم؟»
9:19
من ماهی را آنجا فراموش کردم،
9:22
و جز شیطان کسی مرا از یادآوری ماهی باز نداشت.
9:26
و موسی از راه ماهی در دریا شگفتزده شد.
9:31
«گفت: آن همان چیزی است که میجستیم»
9:35
پس بازگشتند و از همان راهی که آمده بودند، باز جستوجو کردند.
9:40
«پس بندهای از بندگان ما را یافتند»
9:44
«او را از نزد خود رحمتی عطا کرده بودیم»
9:49
«او را از نزد خود رحمتی عطا کرده بودیم»
9:54
«و از جانب خود به او دانشی آموخته بودیم»
9:59
پس موسی به یار خود گفت:
10:01
فراموش کردن ماهیات (نشانهای بود که) ما را به جستوجو واداشت.
10:04
زیرا به موسی گفته شده بود:
10:06
همراهت کسی است که تو او را میجویی، جایی که ماهی را فراموش کنی.
10:10
پس از همان راهی که آمده بود، بازگشت.
10:14
پس مردی دانا از بندگان ما را یافتند،
10:17
که به او از نزد خود رحمتی بخشیده بودیم،
10:20
و از نزد خود نیز دانشی به او آموخته بودیم.
10:24
موسی به او گفت:
10:27
آیا تو را پیروی کنم تا مرا از آنچه آموختهای،
10:31
از آنچه به تو آموخته شده، آموزش دهی تا رشد یابم؟
10:34
«گفت: به راستی تو هرگز نمیتوانی با من شکیبایی کنی»
10:40
«و چگونه بر آنچه به آن آگاهی نداری شکیبا باشی؟»
10:45
موسی به دانا گفت:
10:48
آیا تو را پیروی کنم تا از دانشی که الله به تو آموخته،
10:52
مرا بیاموزی؛ همان که راهنمای رشد به سوی حق و رهنمون به هدایت است؟
10:55
و دلیلی بر هدایت است.
10:57
دانا گفت:
10:59
تو هرگز شکیباییات با من پایدار نخواهد ماند،
11:02
زیرا من به علمی باطنی عمل میکنم
11:05
که الله آن را به من آموخته است،
11:07
و تو جز به ظاهر امور دانشی نداری.
11:10
پس بر آنچه از کارها میبینی شکیبا نخواهی بود.
11:13
ای موسی، چگونه بر کارهایی که از من میبینی شکیبا خواهی بود،
11:18
که تو از وجوه درستی آنها آگاه نیستی؟
11:22
«گفت: اگر الله بخواهد، مرا شکیبا خواهی یافت»
11:28
«و در هیچ فرمانی از تو سرپیچی نخواهم کرد»
11:32
گفت: اگر مرا پیروی میکنی،
11:34
«پس از من درباره هیچ چیزی پرسش مکن»
11:37
«تا آنکه خودم از آن برای تو یادآوری کنم»
11:41
موسی گفت:
11:43
اگر الله بخواهد، مرا بر آنچه از تو میبینم شکیبا خواهی یافت،
11:47
هرچند با آنچه نزد من درست است مخالف باشد،
11:50
و به آنچه به من فرمان دهی، گردن مینهم،
11:53
هرچند با خواستهام موافق نباشد.
11:56
دانا به موسی گفت:
11:59
اگر اکنون مرا پیروی میکنی،
12:02
از کاری که انجام میدهم و آن را ناپسند میشماری، از من مپرس،
12:06
تا خودم از آنچه از کارهایم میبینی، برایت سخن گویم
12:11
و شأن آن را برایت روشن کنم.
12:12
و خبر آن را برایت آغاز خواهم کرد.
12:15
پس رفتند تا آنگاه که در کشتی سوار شدند، (دانا) آن را سوراخ کرد.
12:22
«گفت: آیا آن را سوراخ کردی تا اهلش را غرق کنی؟ به راستی کار بسیار ناپسندی انجام دادی»
12:29
پس موسی و دانا روان شدند، در حالی که کشتیای میجستند تا بر آن سوار شوند.
12:35
تا آنگاه که به آن رسیدند و بر کشتی سوار شدند.
12:39
چون بر آن سوار شدند، دانا کشتی را سوراخ کرد.
12:43
موسی به او گفت:
12:45
آیا آن را سوراخ کردی پس از آنکه در دریا موجها بر ما زد، تا اهلش را غرق کنی؟
12:50
به راستی کار بزرگی کردهای و عملی ناپسند انجام دادهای.
12:55
«گفت: آیا نگفتم که تو هرگز نمیتوانی با من شکیبایی کنی؟»
13:03
«گفت: مرا به آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن، و در کارم بر من سخت مگیر»
13:11
دانا به موسی گفت:
13:14
آیا نگفتم که تو بر آنچه از کارهایم میبینی هرگز شکیبا نخواهی بود؟
13:20
زیرا تو به آنچه از آن آگاهی نداری، مینگری.
13:24
موسی به او گفت:
13:26
«مرا به آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن»
13:29
و کارم را با تو بر من سخت مگیر و با من همراهیات را دشوار مکن.
13:33
پس رفتند تا آنگاه که به نوجوانی رسید و او را کشت.
13:40
«گفت: آیا انسانی بیگناه را بدون اینکه کسی را کشته باشد کشتی؟ به راستی کار زشتی انجام دادی»
13:54
پس رفتند تا آنگاه که به نوجوانی رسید و دانا او را کشت.
14:01
موسی به او گفت:
14:03
آیا انسانی پاک و بیگناه را کشتی؟
14:07
به راستی کار ناپسندی کردهای و عملی ناشناخته انجام دادهای.
14:15
خلاصهای از تفسیر طبری.