از مجموعهٔ تفسیر الطبری (سریال کامل شد) · درس 148 از 308

نتیجه از تفسیر طبری | قسمت (17-3) | سوره اسراء | آیات (50) تا (69)

◉ 202 بازدید ⏱ 16:28 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 خلاصه‌ای از تفسیر طبری
0:08 اختصار دکتور عقیل بن سالم الشمری
0:13 سوره الاسراء
0:18 بسم الله الرحمن الرحیم
0:22 «بگو: سنگ یا آهن باشید،
0:26 یا آفریده‌ای [سخت‌تر] از آنچه در سینه‌هایتان بزرگ می‌شود.»
0:32 پس خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمی‌گرداند؟»
0:37 «بگو: همان کسی که شما را نخستین بار آفرید.»
0:40 پس سرهای خود را به سوی تو تکان می‌دهند و می‌گویند: «این کی خواهد بود؟»
0:46 «بگو: شاید نزدیک باشد.»
0:52 ای محمد، به منکران رستاخیز بگو:
0:56 «اگر از آفرینش دوباره‌ی الله شما را شگفت‌زده شدید،
1:00 [پس] سنگ یا آهن باشید،
1:02 یا آفریده‌ای [از مخلوقاتی] که در سینه‌هایتان بزرگ‌تر [و سخت‌تر] است، اگر بر آن توانایید.»
1:07 مانند مرگ [باشید]،
1:09 یا آسمان و زمین و کوه‌ها باشید،
1:13 یا هرچه می‌خواهید باشید.
1:15 پس من شما را زنده می‌کنم و پس از مرگتان به آفرینشی نو برمی‌انگیزمتان، همان‌گونه.
1:21 همان‌گونه که شما را نخستین بار آغاز کردم.
1:24 پس خواهند گفت: «چه کسی ما را به آفرینشی نو بازمی‌گرداند؟»
1:28 پس به ایشان بگو:
1:30 «همان کسی که شما را بازمی‌گرداند همان‌گونه که بودید،
1:32 همان که شما را بی‌هیچ چیزی نخستین بار آفرید.»
1:36 پس سرهای خود را به سوی تو با بالا و پایین بردن تکان می‌دهند، از روی تکذیب و استهزا.
1:42 و می‌گویند: «رستاخیز کی خواهد بود؟»
1:45 ای محمد، به ایشان بگو: «امید است که نزدیک باشد.»
1:51 «روزی که شما را فرا می‌خواند و شما با ستایش او اجابت می‌کنید و گمان می‌برید…»
1:58 و آن روزی است که پروردگارتان شما را فرا می‌خواند تا از گورهایتان بیرون آیید،
2:04 پس به فرمان و قدرت او و با دعوتش شما را از گورهایتان، به سوی الله اجابت می‌کنید.
2:10 و ستایش از آنِ الله است در هر حال.
2:13 و هنگام رسیدن به قیامت، از هول آنچه در آن می‌بینید، گمان می‌برید
2:19 که جز اندکی در زمین درنگ نکرده‌اید.
2:22 و به بندگانم بگو: آنچه نیکوتر است را بگویند.
2:27 «همانا شیطان میان آنان فتنه‌انگیزی می‌کند.»
2:32 «همانا شیطان برای انسان دشمنی آشکار است.»
2:41 و ای محمد، به بندگانم بگو:
2:44 آنچه نیکوتر است را در گفت‌وگو و خطاب بر زبان آورند.
2:49 همانا شیطان گفت‌وگوی بدی میان آنان پدید می‌آورد و میانشان فساد می‌افکند.
2:55 همانا شیطان برای آدم و فرزندانش دشمن است،
3:00 دشمنی‌اش را با آنچه از حسد آشکار کرد برای ایشان روشن ساخت،
3:04 و با فریبی که به آدم داد، تا او را از بهشت بیرون کرد.
3:08 پروردگارتان به شما داناتر است.
3:11 اگر بخواهد به شما رحم می‌کند، یا اگر بخواهد به شما رحم می‌کند.
3:18 «و ما تو را بر آنان نگهبان [کارهایشان] نفرستادیم.»
3:49 و پروردگارت به آنچه در آسمان‌ها و زمین است داناتر است.
3:54 «و قطعاً برخی از پیامبران را بر برخی دیگر برتری دادیم.»
4:01 و به داوود زبور دادیم.
4:05 و ای محمد، پروردگارت به کسانی که در آسمان‌ها و زمین‌اند داناتر است.
4:10 و آنچه ایشان را اصلاح می‌کند [نیز می‌داند].
4:11 و او به کسی که [شایسته‌ی آن است] داناتر است، در آفرینش [شایستگی‌ها را] به کار می‌بندیم.
4:17 و به کار می‌بندیم، ان شاءالله.
4:19 و او داناتر است به آنکه اهل توبه است و آنکه اهل عذاب است.
4:24 پس این [امر] بر تو گران نیاید.
4:27 زیرا آن از کار من درباره‌ی ایشان است، برای برتری دادن بعضی پیامبران بر بعضی دیگر،
4:33 با فرستادن برخی از ایشان به سوی برخی از مخلوقات،
4:36 و برخی دیگر به سوی همگان، و بالا بردن برخی از ایشان بر برخی دیگر به درجاتی.
4:42 و به داوود زبور دادیم.
4:46 «بگو: کسانی را که جز او می‌پنداشتید [معبود باشند] بخوانید، پس آنان توانایی برطرف کردن زیان از شما و نه دگرگون ساختن [آن] را ندارند.»
5:02 «آنان کسانی هستند که می‌خوانند، به‌سوی پروردگارشان وسیله [تقرب] می‌جویند، کدام‌یک نزدیک‌تر است، و به رحمت او امید دارند و از عذاب او می‌ترسند؛ همانا عذاب پروردگارت همواره مایهٔ پرهیز است.»
5:27 ای محمد، به مشرکان قومت بگو:
5:31 ای قوم، کسانی را که پنداشتید خدایانی جز الله‌اند، هنگام زیانی که بر شما فرود آید [به یاری] بخوانید.
5:38 پس بنگرید آیا آنان توان دفع آن از شما را دارند؟
5:42 یا آن را از شما به دیگران منتقل کنند؟
5:45 این‌ها که این مشرکان ایشان را به ربوبیت می‌خوانند،
5:50 کسانی که خوانده می‌شوند، خود به سوی پروردگارشان تقرب و منزلت می‌جویند،
5:55 زیرا آنان اهل ایمان به او هستند،
5:58 و کدام‌یک با عمل صالح و کوشش در عبادتش نزد او منزلت نزدیک‌تری دارد.
6:04 و با آن کارها به رحمت او امید دارند و از عذابش می‌ترسند.
6:09 همانا عذاب پروردگارت، ای محمد، همواره پرهیزداشته‌شده [از آن می‌ترسند] بوده است.
6:14 «و هیچ شهری نیست مگر آن‌که ما پیش از روز قیامت آن را نابود می‌کنیم یا به عذابی سخت کیفر می‌دهیم.»
6:29 این در کتاب [لوح محفوظ] ثبت و پنهان بوده است.
6:34 و هیچ شهری از شهرها نیست مگر آنکه ما اهلش را نابود می‌کنیم،
6:40 پس آنان را پیش از روز قیامت به کلی ریشه‌کن می‌سازیم،
6:44 یا با انواع عذاب، عذابی سخت عذابشان می‌دهیم.
6:48 این در لوح محفوظ ثبت و پنهان بوده است.
6:52 «و بازنداشت ما [از فرستادن معجزات] مگر این‌که پیشینیان آن‌ها را تکذیب کردند.»
7:02 «و به ثمود ناقه را [به‌عنوان] معجزه‌ای روشن دادیم، پس به آن ستم کردند.»
7:09 «و ما معجزات را جز برای ترساندن نمی‌فرستیم.»
7:14 و ای محمد، ما باز نداشتیم از فرستادن آیاتی که قومت خواستند،
7:19 جز آنکه امت‌های تکذیب‌کننده‌ی پیش از ایشان همانند خواست آنان را خواستند.
7:26 پس چون آنچه را خواستند به ایشان دادیم، پیامبرشان را تکذیب کردند.
7:30 پس آیات را به سوی قومت نفرستادیم،
7:33 زیرا اگر آیات را فرستاده بودیم و آنان تکذیبش می‌کردند،
7:37 عذاب را برایشان شتاب می‌دادیم، همان راهی که امت‌های پیش از ایشان رفتند.
7:42 و ای محمد، پیش از قومت ثمود آیات را خواستند،
7:47 پس آنچه را خواستند به ایشان دادیم.
7:49 و آن ناقه را برای هر که آن را ببیند، حجتی روشن قرار دادیم،
7:55 پس ستم ایشان به سبب آن بود.
7:57 و آن این بود که آن را کشتند و پی‌اش را بریدند.
8:00 پس ستم ایشان به سبب پی بریدن و کشتن آن بود.
8:04 و ما عبرت‌ها و یادآوری‌ها را جز برای ترساندن بندگان نمی‌فرستیم.
8:11 «و [یاد کن] هنگامی که به تو گفتیم: همانا پروردگارت بر مردم احاطه دارد.»
8:17 «و خوابی را که به تو نشان دادیم جز برای آزمایش مردم قرار ندادیم.»
8:25 «جز آزمایشی برای مردم، و درخت نفرین‌شده در قرآن.»
8:33 «و آنان را می‌ترسانیم، اما جز بر سرکشی بزرگشان نمی‌افزاید.»
8:40 و ای محمد، یاد کن هنگامی که به تو گفتیم: همانا پروردگارت از نظر قدرت بر مردم احاطه دارد.
8:47 پس ایشان در قبضه‌ی اویند.
8:49 پس از هیچ‌کس از ایشان هراس مدار.
8:52 و رؤیایی را که در شب اسراء از مکه تا بیت‌المقدس به تو نشان دادیم، قرار ندادیم [جز آزمایشی برای مردم].
8:59 جز آزمونی برای مردم (نیست)
9:01 کسانی که از اسلام برگشتند، هنگامی که خبر آن خوابی را که پیامبر (ﷺ) دیده بود به ایشان دادند،
9:07 پس در گمراهی خود بیش از پیش پافشاری کردند،
9:10 و درخت لعنت‌شده‌ای را که در قرآن آمده، جز برای آزمون مردم قرار نداده‌ایم،
9:14 و آن درخت زقوم است.
9:16 جز فتنه‌ای برای مردم نیست،
9:18 و فتنهٔ ایشان در مورد آن درخت بود،
9:21 گفتهٔ ابوجهل و مشرکانی که با او بودند:
9:25 محمد به ما خبر می‌دهد که در دوزخ درختی روییده است،
9:29 با آنکه آتش درخت را می‌خورد،
9:32 پس چگونه در آن می‌روید؟
9:34 و این مشرکان را با عقوبت‌هایی که به ایشان وعده داده‌ایم، بیم می‌دهیم،
9:39 اما بیم دادن ما جز بر سرکشی بزرگ ایشان در کفرشان نمی‌افزاید.
9:46 و آنگاه که به فرشتگان گفتیم:
9:49 «برای آدم سجده کردند، جز ابلیس که سجده نکرد.»
9:54 پس سجده کردند جز ابلیس،
9:57 «گفت: آیا برای کسی که از گل آفریده‌ای سجده کنم؟»
10:01 و یاد کن آنگاه که به فرشتگان گفتیم:
10:05 «برای آدم سجده کردند، جز ابلیس که سجده نکرد.»
10:09 که او تکبر ورزید و گفت:
10:11 آیا برای کسی سجده کنم که او را از گل آفریده‌ای؟
10:16 «گفت: آیا این کسی را که بر من بزرگی دادی به من نشان می‌دهی؟»
10:20 اگر مرا تا روز قیامت مهلت دهی،
10:24 اگر مرا تا روز قیامت مهلت دهی،
10:27 فرزندانش را جز اندکی به زیر فرمان خود درمی‌آورم.
10:33 ابلیس گفت:
10:36 به من بگو، این کسی را که بر من گرامی داشتی،
10:39 و مرا به سجده برای او فرمان دادی،
10:41 اگر نابودی مرا تا روز قیامت به تأخیر اندازی،
10:45 بر ایشان چیره خواهم شد،
10:47 و ریشهٔ ایشان را خواهم کند و ایشان را به سوی خود خواهم کشاند.
10:51 «گفت: برو، هر کس از ایشان که از تو پیروی کند، پس همانا دوزخ پاداش شما، پاداشی فراوان است.»
10:55 «پس همانا دوزخ پاداش شما، پاداشی کامل است.»
11:09 خدا به ابلیس فرمود:
11:11 برو، که تو را مهلت دادیم،
11:14 و هر که از فرزندان آدم علیه‌السلام از تو پیروی کند،
11:18 و تو را اطاعت نماید،
11:19 پس دوزخ پاداش تو و پاداش ایشان است، پاداشی فراوان و کامل.
11:25 «و هر که را توانستی از ایشان با آوازت برانگیز.»
11:31 «و با سواران و پیادگانت بر ایشان بتاز.»
11:39 «و در اموال و فرزندان با ایشان شریک شو و به آنان وعده ده.»
11:44 «و شیطان به آنان جز فریب وعده نمی‌دهد.»
11:50 و هر که را می‌توانی با صدایت به سبکی و نادانی بکشانی، بکش،
11:55 و سواران و پیادگان لشکرت را بر ایشان گرد آور،
11:59 و آنان را با دعوت به فرمانبرداری از خود به سوی خود فرا خوان،
12:02 و از فرمانبرداری من بازدار،
12:04 و در اموال با ایشان شریک شو،
12:06 با انفاق اموالشان در غیر طاعت خدا،
12:10 و کسب آن از راه نامشروع،
12:13 و در فرزندان با ایشان شریک شو،
12:15 و هر فرزندی را که با نامگذاری به نامی که خدا آن را ناپسند می‌دارد، خدا را نافرمانی کند، شامل می‌شود،
12:21 یا با وارد کردن او به غیر آیینی که خدا پسندیده،
12:25 یا با زنا با مادرش یا کشتن و زنده به گور کردنش،
12:29 و به ایشان وعده ده که از فرزندان آدم پیروانت، برای یاری بر کسانی که قصد بدی به ایشان دارند،
12:35 «و شیطان به آنان جز فریب وعده نمی‌دهد.»
12:38 زیرا چون عقوبت خدا بر ایشان نازل شود، او چیزی از عقاب خدا را از ایشان دفع نمی‌کند.
12:44 «همانا بندگانم، تو را بر ایشان هیچ تسلطی نیست.»
12:50 «و پروردگارت کافی است که کارساز باشد.»
12:54 «بی‌گمان بندگان من که مرا اطاعت کردند و فرمان مرا پیروی نمودند، و ای ابلیس، تو را نافرمانی کردند،»
13:01 «تو را بر ایشان حجتی نیست،»
13:03 «و ای محمد، پروردگارت برای تو نگاهبانی کافی است.»
13:07 پس فرمان او را گردن نه و رسالت‌های او را برسان،
13:10 و از هیچ کس نترس.
13:12 «پروردگارتان همان کسی است که کشتی را در دریا برای شما به حرکت درمی‌آورد تا از فضل او [روزی] بجویید؛ همانا او به شما مهربان است.»
13:26 ای مردم، پروردگار شما
13:29 همان است که کشتی‌ها را در دریا برای شما به حرکت درمی‌آورد،
13:33 پس شما را در آن برمی‌دارد تا از فضل او بجویید،
13:36 تا با سوار شدن بر آن، به جاهایی که تجارتتان در آن است برسید.
13:42 بی‌گمان خدا نسبت به شما مهربان است، آن‌گاه که کشتی را در دریا برای شما روان ساخت،
13:47 آسان‌سازی از سوی او در طلب فضلش در سرزمین‌های دور.
13:52 «و چون در دریا آسیبی به شما رسد، هر که را جز او می‌خوانید گم می‌شود.»
14:00 «پس چون شما را به خشکی رهانید، روی برتافتید.»
14:05 و انسان همواره ناسپاس بوده است.
14:11 و هنگامی که در دریا سختی و رنج به شما رسد،
14:15 آنچه را که جز خدا از شریکان می‌خوانید، فراموش می‌کنید،
14:19 و جز خدا فریادرسی برای شما نمی‌یابید که شما را یاری دهد.
14:23 پس چون شما را یاری داد و رهانید،
14:26 از آنچه پروردگارتان شما را به سوی آن فرامی‌خواند، یعنی ترک همتایان و یگانه دانستن او در الوهیت، روی گرداندید،
14:31 و یگانه دانستن او در الوهیت،
14:33 از سر کفر به نعمت او،
14:35 و انسان همواره ناسپاس نعمت‌های پروردگارش بوده است.
14:39 «آیا ایمن شده‌اید که زمین شما را در کرانهٔ خشکی فرو برد؟»
14:45 «یا بر شما تندبادی سنگریزه‌دار بفرستد.»
14:52 «سپس برای خود هیچ حمایتگری نخواهید یافت.»
14:57 ای مردم، آیا از پروردگارتان ایمن شده‌اید
15:00 با آنکه نعمت او را انکار کرده‌اید؟
15:02 که کرانهٔ خشکی را با شما فرو برد،
15:05 یا از آسمان سنگ‌هایی بر شما ببارد که شما را هلاک کند،
15:09 سپس برای خود هیچ‌کس را که از عذاب او دفاع کند نیابید،
15:14 و چیزی که شما را از آن بازدارد نیابید؟
15:16 «یا ایمن شده‌اید که بار دیگر شما را به آن بازگرداند؟»
15:23 «پس [بادی] سخت‌کوبنده از باد بر شما می‌فرستد»
15:30 و به سبب کفرتان شما را غرق کند،
15:36 «سپس برای خود در برابر ما هیچ پیگیری‌کننده‌ای نمی‌یابید»
15:42 ای مردم، آیا ایمن شده‌اید از پروردگارتان با آنکه به او کفر ورزیده‌اید،
15:48 که شما را بار دیگر در دریا برگرداند،
15:51 «پس [بادی] سخت‌کوبنده از باد بر شما می‌فرستد»
15:54 و آن بادی است که هر چه بر آن بگذرد،
15:57 آن را درهم شکسته و خرد کند،
15:59 پس خدا شما را به سبب کفرتان به او با این باد سخت‌کوبنده غرق می‌کند.
16:05 سپس برای شما در برابر ما پیروی‌کننده‌ای نخواهید یافت که به‌سبب آنچه با شما کردیم ما را دنبال کند،
16:10 و نه انتقام‌گیرنده‌ای که به‌سبب نابود کردن شما از ما انتقام بگیرد.